Skip to main content

ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣು ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾದ ಕಥೆ

‘ಹೆಬ್ಬಂಡಿ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ ಬಾರೋ. ಆ ದೆವ್ವದ ನೆರಳೆ ಮರದಲ್ಲಿ ಸಖತ್ತಾಗಿ ಹಣ್ಣು
ಬಿಟ್ಟಿದೆಯಂತೆ.’
ಸೀನ ತನ್ನ ಲಟ್ಕಾಸಿ ಸೈಕಲ್ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಕೂಗಿದ.

‘ಹೌದೇನೋ…? ಮನೇಲಿ ಕೇಳುದ್ರೆ, ಬಯ್ತಾರೆ. ನೆನ್ನೆ ಮಳೆ ಬೇರೆ ಬಂದಿದೆ. ಕೊಂಬೆಗಳ ಮೇಲೆ
ಕಾಲಿಟ್ರೆ ಜಾರುತ್ತೆ.’

ಹಣ್ಣಿನ ಆಸೆ ಇದ್ದರೂ, ಸರಿಯಾಗಿ ಮರ-ಹತ್ತಲು ಬರದ ಅರೆ-ಹಳ್ಳಿಗನಾದ್ದರಿಂದ, ಸತ್ಯವನ್ನು
ಮರಮಾಚಿ ಹೇಳಿದೆ.

‘ನಿನಗ್ಯಾವನೊ ಮನೇಲಿ ಹೇಳಿ ಬಾ ಅಂದವನು. ಈಗೇನು ಬರ್ತೀಯೊ, ಇಲ್ವೋ..? ಅಷ್ಟು ಹೇಳು.
ನಾನಂತೂ ಹೋಗ್ತಿದೀನಿ ’
ಪೆಡಲ್ ತುಳಿಯುತ್ತಾ, ಹೊರಡಲು ಅಣಿಯಾದ. ಥೂ. ಥ್!! ಹಾಳಾದವನು, ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತವನಿಗೆ
ರಸಪೂರಿ ನೇರಳೆಗಳ ಕನಸು ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಈಗ ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವನು. ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಮುಂದೆ
ಹೋಗಿ ಹಣ್ಣಿಗಾಗಿ ಹಲ್ಲು-ಗಿಂಜುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ.

‘ ಲೋ. , ಸೀನ ಬರ್ತೀನ್ ತಡಿಯೋ. “ ಓಡುತ್ತಾ ಹೋಗಿ, ನೆಗೆದು ಕ್ಯಾರಿಯರ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತೆ.

ಹತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಡಿಯವರೆಗೂ ಮಳ್ಳನಂತೆ ಸೀದಾ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು, ನಂತರ ಕೊಡೆಯನ್ನು
ಅಗಲಿಸಿದಂತಿತ್ತು ನೇರಳೆ ಮರದ ರೆಂಬೆಕೊಂಬೆಗಳು. ಆ ಮರವನ್ನು ಕಂಡು ತಲೆ ಕೆಟ್ಟಿತು. ಇದು
ಮರ-ಹತ್ತಲು ಬರದವರಿಗೆ ತೀರಾ ಪ್ರತೀಕೂಲ ವಾತಾವರಣ.

‘ ಫುಲ್ ಹಣ್ಣು ತರೆಯುವವರೆಗೂ, ಇಬ್ಬರೂ ತಿನ್ನಿವಂತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ
ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಪಾಲು. ತರಲೆ-ಗಿರಲೆ ಮಾಡಂಗಿಲ್ಲ.’
ಪಾರ್ಟ್-ನರ್ ಶಿಪ್ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ತನ್ನ terms ಅಂಡ್ condition ಗಳನ್ನು
ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದ. ನನ್ನ ಮರ-ಹತ್ತುವ ಕೌಶಲ್ಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರಿಂದ,
ಹಿಂದು-ಮುಂದೂ ಯೋಚಿಸದೆ ಡೀಲಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದೆ.

ನಾಲ್ಕೈದು ಜಿಗಿತಕ್ಕೆ ಸೀನ ಮರವೇರಿಬಿಟ್ಟ. ನಾನಿನ್ನು ಮರದ ಬೊಡ್ಡೆಯನ್ನು, ಗೊಂಚಲು
ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಮರದ ಬುಡ ಹಿಡಿದಾಗ, ಮಂಡಕ್ಕಿ
ಗಾತ್ರದ ಕೆಂಜಿಗ ಇರುವೆಗಳು ಸಾಲು-ಸಾಲಾಗಿ ಗುಳೇ ಹೊರಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ತಲೆ
ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಾಳಾಯಿತು. ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅಡಚಣೆಗಳು. ಮರ-ಹತ್ತಲು
ಪೇಚಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

‘ ಇನ್ನೂ… ಎನ್ಲಾ. ಮಾಡ್ತಿದೀಯ ಕೆಳಗೆ. ಬೇಗ ಹತ್ತೊ…. “ ಮೇಲಿಂದಲೇ ಆವಾಜು ಹಾಕಿದನವನು.
ಇವನೇನೊ ಕೋತಿ-ವಂಶದವನು. ನನ್ನ ಕಥೆ ಹ್ಯಾಗೆ ಹೇಳಲಿ. ಆದರು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಲೇಬೇಕಿತ್ತು.
ಮರ-ಹತ್ತಿ, ತಾನೆ ಬಿಡಿಸಿ ತಿನ್ನುವ ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿಯೂ ಒಂಥರಾ ಮಜವಿರುತ್ತದೆ.

ಮರಕ್ಕೆ ತಾಗಿಕೊಂಡೇ ಇದ್ದ ತಂತಿ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಮರವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ
ತಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕೊಸರುತ್ತಾ ಮೇಲೇರಿದೆ. ಕೆಂಜಿಗ-ಇರುವೆಗಳು ಮರದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು
ಹೊಲಿದುಕೊಂಡು ಗೂಡು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ನಿಧಿ ಕಾವಲಿಗೆ ನಿಂತ ಸರ್ಪನಂತೆ, ತಮ್ಮ
ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಊರಗಲ ತೆರೆಯುತ್ತಾ ಪಂಥಾಹ್ವಾನ ನೀಡಿದವು. ಕವಲು-ಕೊಂಬೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು
ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಇರುವೆ ಗೂಡಿಗೆ ತಾಗದಂತೆ ಹಣ್ಣು ಕೀಳಲು ಶುರುವಿಟ್ಟೆ.
ಹಣ್ಣುಗಳೆಲ್ಲಾ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮರದ ತುಂಬಾ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೀನ ಮಾತ್ರ
ಕೈಗೆಟುಕದ ದಪ್ಪ-ದಪ್ಪ ಹಣ್ಣುಗಳ ಬೆನ್ನು ಬಿದ್ದು ರೆಂಬೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ. ಮರದ ಮೇಲಿಂದ
ಆಳ ನೋಡಿದರೆ, ಕಾಲುಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ನೆಲ ನೋಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು
ಹಣ್ಣುಕೀಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾದೆ. ಸೀನ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ರೆಂಬೆಗೆ ಗಂಟು ಹಾಕಿ, ತಲೆ
ಅಡಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹಣ್ಣು ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಟರ್-ರ್-ರ್. ಕ್ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ಧ ಕೇಳಿತು. ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು
ತಿರುಗಿ ನೊಡಿದೆ. ಸೀನ ನೇತು-ಬಿದ್ದ ರೆಂಬೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೊಗಟೆ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ
ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ‘ಅಮ್ಮಾ….’ ಎಂಬ ಆಕ್ರಂದನ. ನೋಡು-ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರೆಂಬೆಯನ್ನು
ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸೀನ ಪಾತಾಳ-ನಾಥ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಇಪ್ಪತ್ತು-ಅಡಿಗೂ ಎತ್ತರದಿಂದ, ತಲೆ ಅಡಿ
ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಿರುವವನ ಗತಿ ಏನಾಗಿರಬಹುದು. ? ತತ್-ತತ್ತಕ್ಷಣ ಇಳಿಯುವತ್ತ ಹೋದೆ.

ಇಳಿಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ. ? ಎದೆ ಡವ-ಡವ. ಕಾಲು ನಡುಗುತ್ತ್ತಿದೆ. ಭಯ-ಉದ್ವೇಗ-ಆತಂಕ
ಇತ್ಯಾದಿ ಇನ್ನು ಮುಂತಾದವುಗಳೆಲ್ಲಾ… ಒಮ್ಮೆಗೇ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು
ಅಸಹಾಯಕನನ್ನಾಗಿಸಿದವು. ಮರ ಹತ್ತಿದವನಿಗೆ ಇಳಿಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ
ಹಾಕಿದೆ.

ದನ ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಣ್ಣ ಮತ್ತು ತೋಟದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಪಯ್ಯ ದುರಂತ ನಡೆದ
ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದರು. ರೆಂಬೆ-ಮುರಿದ ಸದ್ದಿನ ಜೊತೆ ಬಂದ ‘ ಅಮ್ಮಾ. ’ ಎಂಬ ಕೊನೆಯ
ಆಕ್ರಂದನ ಇವರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಅಥವ ನನ್ನ ಅರಣ್ಯರೋದನವೂ ಕೇಳಿಸಿರಬಹುದು.
ರೆಂಬೆ-ಎಲೆಗಳ ರಾಶಿಯ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ, ನಿತ್ರಾಣನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಅವನನ್ನೂsss ಹಾಗೂ
ಇಳಿಯಲು ಬರದೆ ಮಿಕ-ಮಿಕ ಕಣ್ಣು ಬಿಡುತ್ತಾ ಒಯ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನೂss ನೋಡಿದರು.
ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಾಗಿರಬೇಕು. ರಾಜಣ್ಣ ಅವನನ್ನು ರೆಂಬೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ
ಹೊರಗೆಳೆದ.

ನಾನೂ ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಮರದಿಂದ ಇಳಿಯಲು ಮುಂದಾದೆ. ಹತ್ತಿದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಮರವನ್ನು
ತಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಜಾರಿದೆ. ಮೈ-ಕೈ ಯೆಲ್ಲಾ ತರಚಿಕೊಂಡು ಭೂ ಸ್ಪರ್ಶಸಿದೆ. ರಾಜಣ್ಣ ಸೀನನನ್ನು
ಸಮತಟ್ಟಾದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಕಾಡೆ ಮಲಗಿಸಿ, ಬೆನ್ನು ತಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದ. ಕೆಂಪಯ್ಯ ಹತ್ತಿರದ
ಕಾಲುವೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಮಲೆನಾಡಿನ ಟೊಪ್ಪಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮುಖಕ್ಕೆ ಚಿಮುಕಿಸಿದ.
ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಟವೆಲ್ ಅನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿ ಮುಖ-ಮೈಯನ್ನೆಲ್ಲಾ
ಒರೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರನ್ನು ಅವನ ಬಾಯಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಅದು ವಾಪಾಸಾಯಿತು.
ಪ್ರಜ್ನೆ ಇರಲಿ, ಉಸಿರಾಟದ ಸದ್ದು ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ.
‘ಪಿಂಡ ಹಾಕಲು ಇದ್ದ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನನ್ನು ನುಂಗಿ ಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲೋ ..?’ ಎಂದು ಸೀನನ
ಮಾತ್ರುಶ್ರೀ ಯವರು, ಕೂಗು ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೊಡೆಯಲು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ
ದ್ರುಶ್ಯವೊಂದು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋಯಿತು.
ಭಯ-ದಿಗಿಲಿನಲ್ಲಿ, ನನ್ನಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಹಾಯ-ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ರಾಜಣ್ಣ ಮತ್ತು ಕೆಂಪಯ್ಯ ಅದೇನು ಕಣ್-ಕಟ್ಟು ನಡೆಸಿದರೋ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸೀನ ಕೆಮ್ಮುತ್ತಾ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಉಸಿರು ಎಳೆದುಕೊಂಡ. ಬದುಕಿತು ಬಡ-ಜೀವ. ಬಿದ್ದ ರಭಸಕ್ಕೆ
ಹೌಹಾರಿದ್ದರಿಂದ ಜ್ನಾನ ತಪ್ಪಿತ್ತು. ಉಸಿರು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ನರದ ಮೇಲೆ ತಿಕ್ಕಿ
ಮಸಾಜು ಮಾಡಿದ್ದರು. ತಲೆಯ ಬದಲಾಗಿ, ಬೆನ್ನು ಸೀದಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಮೂಳೆ
ಮುರಿಯದಿದ್ದುದು ಆಶ್ಚರ್ಯ!!. ಹೊರ-ಒಳ ಒಡೆತಗಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದನ್ನು
ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಡಿಸಿದರು. ಅವನ ಅನ್-ಮೃತ ದೇಹವನ್ನು ನನ್ನ ಸುಪರ್ದಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಆ
ಜೋಡಿ-ಜಟ್ಟಿಗಳು ಹೊರಟು ಹೋದರು. ಸೀನ ನೆಲದ ಮೇಲೆಯೆ ಮಂಕಾಗಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟ. ಅವನನ್ನು
ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾಕು-ಬೇಕಾಗಿ ಹೋಯಿತು.

ಈ ಪ್ರಕರಣವು, ಸಂಜೆಯೊಳಗಾಗಿ ಕನಸೂರಿನ ಹಾದಿ-ಬೀದಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಗರಿಗೆದರಿಕೊಂಡು
ಹಾರಾಡಿತು. ಜೋಡಿ-ಜಟ್ಟಿಗಳು, ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಇಂಚಿಂಚೂ ಬಿಡದೆ ಅತಿ-ಸ್ವಾರಸ್ಯವಾಗಿ
ಹೇಳಿದ್ದರು. ಸೀನ ನೋವು ತಿಂದವನಾದ್ದರಿಂದ ಅಪಮಾನಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ. ಇಬ್ಬರ
ಮನೆಯವರಿಂದಲೂ ಸರ್ವ-ನಿಂದನೆ ಗಳು ನನ್ನೊಬ್ಬನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ್ದು ದುರಾದ್ರುಷ್ಟ. ರೆಂಬೆ
ಮುರಿದು ಸೀನ ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ್ದು, ಮರ-ಇಳಿಯಲು ಆಗದೆ ನಾನು ಪೇಚಾಡಿದ್ದು,
ಕೆಂಪಯ್ಯ-ರಾಜಣ್ಣ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಒದಗಿದ್ದು, ಸಾವು-ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಸೀನನ ಜಿವ
ಉಳಿದಿದ್ದು. ಎಲ್ಲವೂ ‘ಸಂಜೆ ಕನಸೂರಿನ’ ಮುಖಪುಟದ ಸುದ್ದಿಯಾದವು. ಈ ಗ್ಯಾಪಲ್ಲಿ ನೇರಳೆ
ಹಣ್ಣು ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾಗಿದ್ದಿದು, ಗೊತ್ತೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

Comments

  1. the way you write is simply awesome..........
    you should have chosen some literature career rather than engg........

    ReplyDelete
  2. ಈ ಕಥೆದು happy endingಅ ಅಥವಾ sad endingಅ........???
    ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ ..... ಕೊನೆಗೆ ಆ ರಸಪೂರಿ ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನ ತಿನ್ದ್ರ, ಇಲ್ವಾ ...???

    ReplyDelete
  3. Good read, first of all thanks to my friend Jackson for giving this blog link.Keep writing. Write about village life, malenadu etc as its my main reading interest.

    ReplyDelete
  4. sooppper maga.. verry impressive.. I wish one day these short stories get published with the title "Kanasoorina sanna kathegalu" :)

    ReplyDelete
  5. maga nerale hannu yaru tindru antaane barililla

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಬಿಸಿಲುಕುದುರಿ-ಸವಾರಿ ; ಚೆನ್ನೈ ಬಸ್ ಪಯಣದ ಒಂದು ಅನುಭವ

ಬೂಟು ಪಾಲೀಶ್ ಮಾಡಿ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ‘ಇವತ್ತಾದರು
MTC ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು’ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತ-ನೀರಲ್ಲಿ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉದ್ಬವವಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಬೂಟ್ಸು ನೆನೆಯದಂತೆ
ಕೃತಕ ಕೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗಾಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ತೂಡೆ
ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸಪ್ಲೈಯರು ಬಕೇಟು-ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಅತ್ತಿತ್ತ
ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉಪಹಾರದ ಮನಸ್ಸಾಗದೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ.

ರಸ್ತೆಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಳಿ-ಸಾಗಿಸುವ ಲಾರಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ಸುವಾಸನೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ,
‌ಯಾತ್ರಿ-ಸಮೂಹ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಂಬರಿನ ಬಸ್ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ
ವಾಸನಾ-ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಬಸ್
ಸ್ಟಾಪಿನ ಎದುರಿಗೆ ಏಳೆಂಟು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರಪ್ಪಾ ಈ
ಮಹಾನುಭಾವ ಎಂದು ಆ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಓದಲು
ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಜಿಲೇಬಿಗಳನು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಲಿಪಿಯಿಂದ ಒಂದು
ಪದವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ತೆಲುಗಾಗಿದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದಬಹುದಾಗಿತ್ತು.
ಕಟೌಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂವು ಮತ್ತು ದೀಪದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊಗೆ
ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡವರಿರಬಹುದು ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದಾಗಿ…

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ.

ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿಗರು…

ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕ

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.) 


' ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. '

ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. 

ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿ…

ತೀರದ ಹುಡುಕಾಟ

ಘಂಟೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಊರೆಲ್ಲಾ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ, ಗಡಿಯಾರ ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್ ಗಲಾಟೆ ಆರಂಭಿಸಿತು. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ದ್ವಂದ್ವಗಳು. 'ಅರೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮರಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿಯುವವರೆಗೂ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಗುಟುಕು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಹಾರಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ.'

​ಹೀಗಿರುವಾಗ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿ ವರುಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹಾರಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲವೇಕೆ.? ಅರೆ!! ಮನುಷ್ಯರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ, ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆ ಏನಿದೆ. ? ಎಲ್ಲಾ ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇನೋ ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸವೆಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರಲ್ಲಾ... ನಿನಗೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಆಸೆಗಳು. ನಾನಿನ್ನು ಚಿಕ್ಕವನಾ..? ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ.., ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬೊಂಬೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಅಮ್ಮ ಹೇಳುವಳು ‘ ಅಪ್ಪ ನಿನ್ ಮೇಲೆ ಅತೀ ಪ್ರೀತಿ ಇಟ್ಟಿದಾನೆ ’. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಘನತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು. ಛೇ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಶ್ವಮಾನವನಿಗೆ ಎಂಥಹ ದುರಂತ ಪೋಷಕರು.

ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಆಸರೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್…

ಇಬ್ಬರು ಪೋಕರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ

ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಇಬ್ಬರು ಪುಂಡ ಹುಡುಗರು
ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಅಭಿ ಒಂದನೆ ಕ್ಲಾಸು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಆಕಾಶ್ ಎಲ್
ಕೆ ಜಿ. ಮರಿ ಬ್ರದರ್ಸ್. ಅಕ್ಕನ ಮಕ್ಕಳು. ಶನಿವಾರದ ಶ್ವೇತ ಸಮಾನ-ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ
ಬಿಚ್ಚದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ ಸರ್ಫ್-ಎಕ್ಸೆಲ್-ನ 'ಕಳೆ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದು'
ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಭಲೇ ತರ್ಲೆಗಳು. ತೋಟದ ಮುಟ್ರು-ಮುನಿ
ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಲೆಯೇ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಲ್ಲರು. ಬೇಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುವ ಪಟ್ಟೆ
ಪಂಜ್ರ ಮರಿಹಾವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ
ನೋಡುವರು. ತಾತನ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತು, ನೆಲ ಉಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು......  ಬಿಲ ತೋಡುವುದರ ವರೆಗೆ
ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಜ್ನಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಆದರೆ ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮೇಸ್ಟ್ರು
ಹೊಗಳುವ ರೇಂಜಿಗೆ, ಮಾರ್ಕ್ಸು ತೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ ನವ ಜಾಗತಿಕ ಯುಗದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ
ಬಾಧೆ.

' ಏನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಲ್ಲಿ. ?' ಕೂಗಿದೆ. ' ಹಾ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ. ನಿಂಗೇನು?? '
ಎಕೋ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಂದ ಬಂದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ.
ಕಿರಾತಕರು ತಾತನ ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡು ಕದ್ದು ತಂದು ಹುಲ್ಲು
ಕಟಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

'ಲೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ, ಕೊಡ್ರೋ ಬ್ಲೇಡು. ಡೇಂಜರ್ ಅದು. ಕೈ ಕುಯ್ದುಬಿಡತ್ತೆ. &quo…

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊ…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

ಎಮ್ಮೆ ಕಾನೂನು ; ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡೀಲೈಡ್ ಈಸ್ ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡಿನೈಡ್

'ಜನನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರ' ಪಡೆಯಲು ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದವು. ನೋಟರಿ
ಸರೋಜಮ್ಮ ರನ್ನು ಕಂಡು 'ನಾನು ಹುಟ್ಟಿರುವುದು ಸತ್ಯ ಎಂದು ಇರುವಾಗ,  ಎಲ್ಲೋss ಒಂದು
ಕಡೆ ಜನನ ಆಗಿರಲೇಬೇಕಾಗಿಯೂ,  ಸೊ ಅದನ್ನು  ಪರಿಗಣಿಸಿ ದಾಖಲೆ ಒದಗಿಸಬೇಕಾಗಿಯೂ '
ಕೇಳೋಣವೆಂದು ಹೊರಟೆ.

1995ಮಾಡೆಲ್ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಕಿಕ್ಕರ್ ನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ -
' ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಓಡಿಸೊ.  ಮಕ್ಳು-ಮರಿ ಓಡಾಡ್ತಿರ್ತವೆ ' ಕೀರಲು ಧ್ವನಿಯೊಂದು
ಒಳಗಿನಿಂದ ಕೇಳಿಸಿತು.

ಬ್ರೇಕ್ ನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ-ನಿಂತರೂ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ.  ಅಷ್ಟೋಂದು ಕಂಡೀಶನ್
ನಲ್ಲಿರುವ ಬೈಕನ್ನು,  ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಲು ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಬರುತ್ತದೆಯೆ. ? ರಸ್ತೆಯ
ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ ದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ಜನಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ,  ಗಾಡಿ
ಓಡಿಸಬೇಕು.  ಅವರು ಅಡ್ಡ-ಬರುವುದನ್ನು ಮೊದಲೇ. , ಊಹಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದಲೇ
ಬ್ರೇಕು-ಕಾಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿ,  ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.  ಹಾರನ್ನು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ
ಕ್ಲಚ್-ಹಿಡಿದು ಅಕ್ಸಿಲರೇಟರ್ ರೈಸ್  ಮಾಡಿ ಬರ್-ರ್-ರ್sssss ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ
ದಾರಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಬೈಕ್-ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಮನೆಯಿಂದ ನೂರು-ಗಜ ಕೂಡ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ,  ಅಂಗಡಿ-ಲಕ್ಕಮ್ಮ
ತಾನೂ ಕೂಡ ಮೇನ್-ರೋಡಿನ ವರೆಗೂ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು, ಹಲ್ಲು-ಬಿಡುತ್ತಾ ತನ್ನ
ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು.
' ಹಿಂದಿನ ಗಾ…

Unusual episode of an Engineer

Weather is super-hot from last 7-8 months. In chennai one can only see  three seasons.  One is Winter-Hot, Spring-Hotter and Summer-Hottest.
Today is the season of Spring-Hotter but raining heavily because of Cyclone Laila .

Prasad, the Tekki guy is shouting at the Rain. Knotted his shoe lase.

Prasad is constantly getting call from his Boss.
' I have done my Electrical engineering from reputed college. That  was my dream college and  THE DREAM COURSE indeed. 

But now writing holy-banking-software for  an English people. They are controlling me and my machine remotely from London.
I feel it is a modern slavery. 

' We are 5 n half hour ahead.  They screws me
till mid night. But My local Boss is calling from
early in the morning. They work in  their time slots but expects us to work in common time as well.'    

'But, Today!! How can I goto work..? look at the road.  wow!! BTW Where is road. ? full of water. guys!! please shut-down all the motor-vehicles and start providing some b…