Skip to main content

ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣು ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾದ ಕಥೆ

‘ಹೆಬ್ಬಂಡಿ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ ಬಾರೋ. ಆ ದೆವ್ವದ ನೆರಳೆ ಮರದಲ್ಲಿ ಸಖತ್ತಾಗಿ ಹಣ್ಣು
ಬಿಟ್ಟಿದೆಯಂತೆ.’
ಸೀನ ತನ್ನ ಲಟ್ಕಾಸಿ ಸೈಕಲ್ ಅಲ್ಲಾಡಿಸುತ್ತಾ ಕೂಗಿದ.

‘ಹೌದೇನೋ…? ಮನೇಲಿ ಕೇಳುದ್ರೆ, ಬಯ್ತಾರೆ. ನೆನ್ನೆ ಮಳೆ ಬೇರೆ ಬಂದಿದೆ. ಕೊಂಬೆಗಳ ಮೇಲೆ
ಕಾಲಿಟ್ರೆ ಜಾರುತ್ತೆ.’

ಹಣ್ಣಿನ ಆಸೆ ಇದ್ದರೂ, ಸರಿಯಾಗಿ ಮರ-ಹತ್ತಲು ಬರದ ಅರೆ-ಹಳ್ಳಿಗನಾದ್ದರಿಂದ, ಸತ್ಯವನ್ನು
ಮರಮಾಚಿ ಹೇಳಿದೆ.

‘ನಿನಗ್ಯಾವನೊ ಮನೇಲಿ ಹೇಳಿ ಬಾ ಅಂದವನು. ಈಗೇನು ಬರ್ತೀಯೊ, ಇಲ್ವೋ..? ಅಷ್ಟು ಹೇಳು.
ನಾನಂತೂ ಹೋಗ್ತಿದೀನಿ ’
ಪೆಡಲ್ ತುಳಿಯುತ್ತಾ, ಹೊರಡಲು ಅಣಿಯಾದ. ಥೂ. ಥ್!! ಹಾಳಾದವನು, ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತವನಿಗೆ
ರಸಪೂರಿ ನೇರಳೆಗಳ ಕನಸು ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಈಗ ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವನು. ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಮುಂದೆ
ಹೋಗಿ ಹಣ್ಣಿಗಾಗಿ ಹಲ್ಲು-ಗಿಂಜುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ.

‘ ಲೋ. , ಸೀನ ಬರ್ತೀನ್ ತಡಿಯೋ. “ ಓಡುತ್ತಾ ಹೋಗಿ, ನೆಗೆದು ಕ್ಯಾರಿಯರ್ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತೆ.

ಹತ್ತು-ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಡಿಯವರೆಗೂ ಮಳ್ಳನಂತೆ ಸೀದಾ ಉದ್ದಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು, ನಂತರ ಕೊಡೆಯನ್ನು
ಅಗಲಿಸಿದಂತಿತ್ತು ನೇರಳೆ ಮರದ ರೆಂಬೆಕೊಂಬೆಗಳು. ಆ ಮರವನ್ನು ಕಂಡು ತಲೆ ಕೆಟ್ಟಿತು. ಇದು
ಮರ-ಹತ್ತಲು ಬರದವರಿಗೆ ತೀರಾ ಪ್ರತೀಕೂಲ ವಾತಾವರಣ.

‘ ಫುಲ್ ಹಣ್ಣು ತರೆಯುವವರೆಗೂ, ಇಬ್ಬರೂ ತಿನ್ನಿವಂತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ
ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಪಾಲು. ತರಲೆ-ಗಿರಲೆ ಮಾಡಂಗಿಲ್ಲ.’
ಪಾರ್ಟ್-ನರ್ ಶಿಪ್ ವ್ಯವಹಾರಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ತನ್ನ terms ಅಂಡ್ condition ಗಳನ್ನು
ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದ. ನನ್ನ ಮರ-ಹತ್ತುವ ಕೌಶಲ್ಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರಿಂದ,
ಹಿಂದು-ಮುಂದೂ ಯೋಚಿಸದೆ ಡೀಲಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದೆ.

ನಾಲ್ಕೈದು ಜಿಗಿತಕ್ಕೆ ಸೀನ ಮರವೇರಿಬಿಟ್ಟ. ನಾನಿನ್ನು ಮರದ ಬೊಡ್ಡೆಯನ್ನು, ಗೊಂಚಲು
ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಮರದ ಬುಡ ಹಿಡಿದಾಗ, ಮಂಡಕ್ಕಿ
ಗಾತ್ರದ ಕೆಂಜಿಗ ಇರುವೆಗಳು ಸಾಲು-ಸಾಲಾಗಿ ಗುಳೇ ಹೊರಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ತಲೆ
ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಾಳಾಯಿತು. ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಅಡಚಣೆಗಳು. ಮರ-ಹತ್ತಲು
ಪೇಚಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ.

‘ ಇನ್ನೂ… ಎನ್ಲಾ. ಮಾಡ್ತಿದೀಯ ಕೆಳಗೆ. ಬೇಗ ಹತ್ತೊ…. “ ಮೇಲಿಂದಲೇ ಆವಾಜು ಹಾಕಿದನವನು.
ಇವನೇನೊ ಕೋತಿ-ವಂಶದವನು. ನನ್ನ ಕಥೆ ಹ್ಯಾಗೆ ಹೇಳಲಿ. ಆದರು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಲೇಬೇಕಿತ್ತು.
ಮರ-ಹತ್ತಿ, ತಾನೆ ಬಿಡಿಸಿ ತಿನ್ನುವ ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿಯೂ ಒಂಥರಾ ಮಜವಿರುತ್ತದೆ.

ಮರಕ್ಕೆ ತಾಗಿಕೊಂಡೇ ಇದ್ದ ತಂತಿ ಕಂಬದ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಮರವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ
ತಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕೊಸರುತ್ತಾ ಮೇಲೇರಿದೆ. ಕೆಂಜಿಗ-ಇರುವೆಗಳು ಮರದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು
ಹೊಲಿದುಕೊಂಡು ಗೂಡು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ನಿಧಿ ಕಾವಲಿಗೆ ನಿಂತ ಸರ್ಪನಂತೆ, ತಮ್ಮ
ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಊರಗಲ ತೆರೆಯುತ್ತಾ ಪಂಥಾಹ್ವಾನ ನೀಡಿದವು. ಕವಲು-ಕೊಂಬೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು
ಬ್ಯಾಲೆನ್ಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಇರುವೆ ಗೂಡಿಗೆ ತಾಗದಂತೆ ಹಣ್ಣು ಕೀಳಲು ಶುರುವಿಟ್ಟೆ.
ಹಣ್ಣುಗಳೆಲ್ಲಾ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮರದ ತುಂಬಾ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಸೀನ ಮಾತ್ರ
ಕೈಗೆಟುಕದ ದಪ್ಪ-ದಪ್ಪ ಹಣ್ಣುಗಳ ಬೆನ್ನು ಬಿದ್ದು ರೆಂಬೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ. ಮರದ ಮೇಲಿಂದ
ಆಳ ನೋಡಿದರೆ, ಕಾಲುಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ನೆಲ ನೋಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು
ಹಣ್ಣುಕೀಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾದೆ. ಸೀನ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ರೆಂಬೆಗೆ ಗಂಟು ಹಾಕಿ, ತಲೆ
ಅಡಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹಣ್ಣು ಬಿಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ.

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಟರ್-ರ್-ರ್. ಕ್ ಎನ್ನುವ ಶಬ್ಧ ಕೇಳಿತು. ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದು
ತಿರುಗಿ ನೊಡಿದೆ. ಸೀನ ನೇತು-ಬಿದ್ದ ರೆಂಬೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತೊಗಟೆ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ
ಬೀಳುತ್ತಿದೆ. ‘ಅಮ್ಮಾ….’ ಎಂಬ ಆಕ್ರಂದನ. ನೋಡು-ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ರೆಂಬೆಯನ್ನು
ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸೀನ ಪಾತಾಳ-ನಾಥ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಇಪ್ಪತ್ತು-ಅಡಿಗೂ ಎತ್ತರದಿಂದ, ತಲೆ ಅಡಿ
ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಿರುವವನ ಗತಿ ಏನಾಗಿರಬಹುದು. ? ತತ್-ತತ್ತಕ್ಷಣ ಇಳಿಯುವತ್ತ ಹೋದೆ.

ಇಳಿಯುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ. ? ಎದೆ ಡವ-ಡವ. ಕಾಲು ನಡುಗುತ್ತ್ತಿದೆ. ಭಯ-ಉದ್ವೇಗ-ಆತಂಕ
ಇತ್ಯಾದಿ ಇನ್ನು ಮುಂತಾದವುಗಳೆಲ್ಲಾ… ಒಮ್ಮೆಗೇ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನು
ಅಸಹಾಯಕನನ್ನಾಗಿಸಿದವು. ಮರ ಹತ್ತಿದವನಿಗೆ ಇಳಿಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ
ಹಾಕಿದೆ.

ದನ ಮೇಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಣ್ಣ ಮತ್ತು ತೋಟದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಂಪಯ್ಯ ದುರಂತ ನಡೆದ
ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದರು. ರೆಂಬೆ-ಮುರಿದ ಸದ್ದಿನ ಜೊತೆ ಬಂದ ‘ ಅಮ್ಮಾ. ’ ಎಂಬ ಕೊನೆಯ
ಆಕ್ರಂದನ ಇವರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಅಥವ ನನ್ನ ಅರಣ್ಯರೋದನವೂ ಕೇಳಿಸಿರಬಹುದು.
ರೆಂಬೆ-ಎಲೆಗಳ ರಾಶಿಯ ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ, ನಿತ್ರಾಣನಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಅವನನ್ನೂsss ಹಾಗೂ
ಇಳಿಯಲು ಬರದೆ ಮಿಕ-ಮಿಕ ಕಣ್ಣು ಬಿಡುತ್ತಾ ಒಯ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನೂss ನೋಡಿದರು.
ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅರಿವಾಗಿರಬೇಕು. ರಾಜಣ್ಣ ಅವನನ್ನು ರೆಂಬೆಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ
ಹೊರಗೆಳೆದ.

ನಾನೂ ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಮರದಿಂದ ಇಳಿಯಲು ಮುಂದಾದೆ. ಹತ್ತಿದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಮರವನ್ನು
ತಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಜಾರಿದೆ. ಮೈ-ಕೈ ಯೆಲ್ಲಾ ತರಚಿಕೊಂಡು ಭೂ ಸ್ಪರ್ಶಸಿದೆ. ರಾಜಣ್ಣ ಸೀನನನ್ನು
ಸಮತಟ್ಟಾದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಕಾಡೆ ಮಲಗಿಸಿ, ಬೆನ್ನು ತಿಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದ. ಕೆಂಪಯ್ಯ ಹತ್ತಿರದ
ಕಾಲುವೆಯಿಂದ, ತನ್ನ ಮಲೆನಾಡಿನ ಟೊಪ್ಪಿಯಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಮುಖಕ್ಕೆ ಚಿಮುಕಿಸಿದ.
ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಟವೆಲ್ ಅನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿ ಮುಖ-ಮೈಯನ್ನೆಲ್ಲಾ
ಒರೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರನ್ನು ಅವನ ಬಾಯಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಾಗ ಅದು ವಾಪಾಸಾಯಿತು.
ಪ್ರಜ್ನೆ ಇರಲಿ, ಉಸಿರಾಟದ ಸದ್ದು ಕೂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ.
‘ಪಿಂಡ ಹಾಕಲು ಇದ್ದ ಒಬ್ಬನೇ ಮಗನನ್ನು ನುಂಗಿ ಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲೋ ..?’ ಎಂದು ಸೀನನ
ಮಾತ್ರುಶ್ರೀ ಯವರು, ಕೂಗು ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೊಡೆಯಲು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ
ದ್ರುಶ್ಯವೊಂದು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಹಾದು ಹೋಯಿತು.
ಭಯ-ದಿಗಿಲಿನಲ್ಲಿ, ನನ್ನಿಂದ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಹಾಯ-ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ರಾಜಣ್ಣ ಮತ್ತು ಕೆಂಪಯ್ಯ ಅದೇನು ಕಣ್-ಕಟ್ಟು ನಡೆಸಿದರೋ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸೀನ ಕೆಮ್ಮುತ್ತಾ ಒಮ್ಮೆಲೇ ಉಸಿರು ಎಳೆದುಕೊಂಡ. ಬದುಕಿತು ಬಡ-ಜೀವ. ಬಿದ್ದ ರಭಸಕ್ಕೆ
ಹೌಹಾರಿದ್ದರಿಂದ ಜ್ನಾನ ತಪ್ಪಿತ್ತು. ಉಸಿರು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ, ನರದ ಮೇಲೆ ತಿಕ್ಕಿ
ಮಸಾಜು ಮಾಡಿದ್ದರು. ತಲೆಯ ಬದಲಾಗಿ, ಬೆನ್ನು ಸೀದಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಮೂಳೆ
ಮುರಿಯದಿದ್ದುದು ಆಶ್ಚರ್ಯ!!. ಹೊರ-ಒಳ ಒಡೆತಗಳು ಅಷ್ಟಾಗಿ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದನ್ನು
ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಡಿಸಿದರು. ಅವನ ಅನ್-ಮೃತ ದೇಹವನ್ನು ನನ್ನ ಸುಪರ್ದಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಆ
ಜೋಡಿ-ಜಟ್ಟಿಗಳು ಹೊರಟು ಹೋದರು. ಸೀನ ನೆಲದ ಮೇಲೆಯೆ ಮಂಕಾಗಿ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟ. ಅವನನ್ನು
ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಹೊರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಾಕು-ಬೇಕಾಗಿ ಹೋಯಿತು.

ಈ ಪ್ರಕರಣವು, ಸಂಜೆಯೊಳಗಾಗಿ ಕನಸೂರಿನ ಹಾದಿ-ಬೀದಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಗರಿಗೆದರಿಕೊಂಡು
ಹಾರಾಡಿತು. ಜೋಡಿ-ಜಟ್ಟಿಗಳು, ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಇಂಚಿಂಚೂ ಬಿಡದೆ ಅತಿ-ಸ್ವಾರಸ್ಯವಾಗಿ
ಹೇಳಿದ್ದರು. ಸೀನ ನೋವು ತಿಂದವನಾದ್ದರಿಂದ ಅಪಮಾನಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ. ಇಬ್ಬರ
ಮನೆಯವರಿಂದಲೂ ಸರ್ವ-ನಿಂದನೆ ಗಳು ನನ್ನೊಬ್ಬನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿದ್ದು ದುರಾದ್ರುಷ್ಟ. ರೆಂಬೆ
ಮುರಿದು ಸೀನ ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ್ದು, ಮರ-ಇಳಿಯಲು ಆಗದೆ ನಾನು ಪೇಚಾಡಿದ್ದು,
ಕೆಂಪಯ್ಯ-ರಾಜಣ್ಣ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಒದಗಿದ್ದು, ಸಾವು-ಬದುಕಿನ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಸೀನನ ಜಿವ
ಉಳಿದಿದ್ದು. ಎಲ್ಲವೂ ‘ಸಂಜೆ ಕನಸೂರಿನ’ ಮುಖಪುಟದ ಸುದ್ದಿಯಾದವು. ಈ ಗ್ಯಾಪಲ್ಲಿ ನೇರಳೆ
ಹಣ್ಣು ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾಗಿದ್ದಿದು, ಗೊತ್ತೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

Comments

  1. the way you write is simply awesome..........
    you should have chosen some literature career rather than engg........

    ReplyDelete
  2. ಈ ಕಥೆದು happy endingಅ ಅಥವಾ sad endingಅ........???
    ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ ..... ಕೊನೆಗೆ ಆ ರಸಪೂರಿ ನೇರಳೆ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನ ತಿನ್ದ್ರ, ಇಲ್ವಾ ...???

    ReplyDelete
  3. Good read, first of all thanks to my friend Jackson for giving this blog link.Keep writing. Write about village life, malenadu etc as its my main reading interest.

    ReplyDelete
  4. sooppper maga.. verry impressive.. I wish one day these short stories get published with the title "Kanasoorina sanna kathegalu" :)

    ReplyDelete
  5. maga nerale hannu yaru tindru antaane barililla

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊ…

You are Beautiful ; ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಗೆ ಹೀಗೊಂದು ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟು

ಮನಸ್ಸು ಎರಡನೇ ಸಾರಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡ್ತು : ‘ ಬೇಡ ಮಗ!! ಕೆರ ಕಳ್ಕೊಂಡು ಹೊಡಿತಾಳೆ. ’


ನೋಡೋಣ ಬಿಡು. ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಏನನ್ನಾದ್ರೂ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂತಿದ್ರೆ, ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು. ಮುಂದೆ ಒಂದಿನ ವಿಷಾದ ಇರಬಾರದು. ನಾನೇನು ಅವಳಿಗೆ ಐ ಲವ್ ಯು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ಒಳ್ಳೇದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ… ಸೋತುಪುರುಕ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತೇನೆ’

ಹೇಳೋದಾದರೂ ಏನು…? ಏನಿಲ್ಲ, ‘ ಯು ಆರ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್’ ಅನ್ನೋದು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಏನ್ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..?

ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾಳೆ. ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದಿನ ಎದುರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಯ್ಯಂತ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ರೆ, ‘ಅಬ್ಬಾ!! ಏನ್ ಹುಡ್ಗಿ’ ಅಂತ ಅಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ತೆರೆದ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚೊದರೊಳಗಾಗಿ ಅವಳ ನೆನಪುಗಳು ಕಲೆಯುತ್ತಿದ್ದವೇನೊ. ಆದರೆ ಅವಳು ದಿನಾ ನಾಲಕ್ಕು ವರೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಕೆಫೆಟೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಡುಮ್ಮನೆ ಬಾಡಿ-ಗಾರ್ಡ್ ಗಳು ಅವಳಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಆ ಅಂಥವಳು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋವರೆಗೂ, ‘ಒನ್ ಓ ಕ್ಲಾಕ್ ‘ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಚೇರ್ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತು, ಅವಳನ್ನ ನೋಡ್ತೇನೆ. ಖುಷಿ ಅಂತೂ ಆಗತ್ತೆ. ತಾನು ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರೋದು ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನ, ಅವಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಬಾರದು. ಹಂಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ!! ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಗುಂಗು ಇದ್ದುಬಿಡತ್ತೆ.

ಸರಿ, ಹೇಳೋದಾದ್ರೂ ಏನು!! ಮತ್ತದ…

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ.

ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿಗರು…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕ

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.) 


' ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. '

ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. 

ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿ…

ಒಂದು ಅಪಘಾತದ ಸುತ್ತ

ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷ. ಶೈಲು, ರವಿ ಹೊರತಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ( ಗುಂಪಿನ ಹೆಸರು ಬಿ ಬಿ ಹುಡುಗರು) ಉಳಿದೋರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಶೈಲುಗೆ, ಸಿಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಆಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಸೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಾಧ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ರವಿ:

ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲು ಅವನಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇತ್ತು. ಆ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಖುಷ್ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇತ್ತು. ಸುಮಾರು ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಎಡತಾಕಿದರೂ, ಒಂದಕ್ಕೂ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಭಿ, ಜೋಬಿ, ಶೇಕ್ ನಂತ ಗಮಾಡ್ ಗಳಿಗೇ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿರೋವಾಗ, ಧೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ ‘ರವಿ’ ಗೆಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದು, ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಖೇದಕರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ರವಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕೆ, ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಲಕ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಮಸ್ಯೆ. ಕೋಡಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದು. ಆದರೂ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಕಂಪನಿ ಮಿಸ್ ಆದಾಗಲೂ. ‘ ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡದು, ಕಾಯ್ತಾ ಇರಬೇಕು ಬಿಡು, ಮಗ ’ ಅಂತ ನಾವು, ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ‘ನನಗೆ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ ಮಗ. ಆದರೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕಂಪನಿ, ಗ್ಲೋಬಲ್ ಟಾಪ್ ಟೆನ್ ಒಳಗೆ ಬರೋದನ್ನ, ಜಸ್ಟು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತು. ‘ಎನ್ನುವನು. ‘ಎಲಾ ಬಡ್ಡಿಮಗನೆ ’ ಅಂದುಕೊಂಡುಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಇಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧ, ಸುಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿ ಇ …

ಬಿಸಿಲುಕುದುರಿ-ಸವಾರಿ ; ಚೆನ್ನೈ ಬಸ್ ಪಯಣದ ಒಂದು ಅನುಭವ

ಬೂಟು ಪಾಲೀಶ್ ಮಾಡಿ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ‘ಇವತ್ತಾದರು
MTC ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು’ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತ-ನೀರಲ್ಲಿ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉದ್ಬವವಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಬೂಟ್ಸು ನೆನೆಯದಂತೆ
ಕೃತಕ ಕೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗಾಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ತೂಡೆ
ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸಪ್ಲೈಯರು ಬಕೇಟು-ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಅತ್ತಿತ್ತ
ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉಪಹಾರದ ಮನಸ್ಸಾಗದೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ.

ರಸ್ತೆಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಳಿ-ಸಾಗಿಸುವ ಲಾರಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ಸುವಾಸನೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ,
‌ಯಾತ್ರಿ-ಸಮೂಹ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಂಬರಿನ ಬಸ್ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ
ವಾಸನಾ-ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಬಸ್
ಸ್ಟಾಪಿನ ಎದುರಿಗೆ ಏಳೆಂಟು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರಪ್ಪಾ ಈ
ಮಹಾನುಭಾವ ಎಂದು ಆ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಓದಲು
ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಜಿಲೇಬಿಗಳನು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಲಿಪಿಯಿಂದ ಒಂದು
ಪದವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ತೆಲುಗಾಗಿದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದಬಹುದಾಗಿತ್ತು.
ಕಟೌಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂವು ಮತ್ತು ದೀಪದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊಗೆ
ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡವರಿರಬಹುದು ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದಾಗಿ…

ಕಪ್ಪು ಗುಲಾಬಿ

ಅದೊಂದು ಗೋವಾದ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬೀಚು.
ಮಲೈಮಾ!! ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದರು.
ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪು ನೀರಿಗಿಳಿದು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು!!
ಅಲೆಯಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ... ಮರಳಿನ ದಿಬ್ಬದ ಮೇಲೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು ರಾಧ.
ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ವಿನೋದ, ರಾಧಾಳ ಬಳಿ ಕುಳಿತ.
'ಏನಿದು ತಾಜಾ ಮಹಲ!! ಅಥವಾ ರಾಧ ಮಂಟಪಾನ..?' ಅವಳು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಗೂಡಿಗೆ ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ ತೂತು ಕೊರೆಯುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ.

' ಎರಡೂ ಅಲ್ಲ!! ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮೆತ್ತಗೆ ಕೈ ಹೊರ ತೆಗೆದಳು. ಗೂಡು ಬೀಳಲಿಲ್ಲ.

'ವಿನು!! ಒಂದು ವಾಕ್ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ .... ಬಂದು ಹೋಗೋ ಅಲೆಗಳ ಹಸಿ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಬಿಡುತ್ತಾ ನಡೆಯೋದು ಚೆನ್ನಾಗಿರತ್ತೆ' ಅಂದಳು.

'ಸುಂದರವಾದ ಹುಡುಗಿ!!, ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಆಗೋ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ , ಸಮುದ್ರದ ದಡದಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಬಿಡೋದಕ್ಕೆ ಕರೆದರೆ!! ಬರಲ್ಲ ಅಂತ ಹ್ಯಾಗೆ ಹೇಳಲಿ. ನಡೆ ಹೋಗೋಣ!!!' ಅಂದ.

ಇಬ್ಬರೂ ಎದ್ದು ಹೊರಟರು.

ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಕಿನಿ ಸುಂದರಿಯನ್ನು ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ವಿನೋದನ ಕಾಲರ್ ಹಿಡಿದು ಜಗ್ಗಿ ಹೇಳಿದಳು
' ನೀನು ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗ್ತಾ ಇದಿಯ ಕಣೋ!! ' .

'ಯಾಕೆ..? ನಾನೇನ್ ಮಾಡಿದೆ..?' ಎಂದ.

'ಹುಡುಗೀರನ್ನೇ ನೋಡದೆ ಇರೋನ ತರಹ.. ಆ ಅವಳನ್ನ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡ್ತೀಯಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ!!. ?…

ತಡಿಯ೦ಡಮೋಳ್-ಗೆ ಸಾಗಸಮಯ ಯಾತ್ರೆ!!!

ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ
ಮಲಗುವುದು ಬಿಟ್ಟು, ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಿ, ಬೆಂಕಿ
ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ತೂಕಡಿಸಿದೆವು. ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ದೂರ
ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತಾ. ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಏಳು ಜನ ಆಪ್ತಮಿತ್ರರು ' ಅಬಿ-ಜಾಬಿ-ರವಿ-ರೂಪಿ-ಗಜ-ಷೇಕು ಮತ್ತು ನಾನು '
ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದು,
ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು, ಮುಖಸ್ತುತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಈ
ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಮುಂದುವರೆಯೋಣ.

ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆಯಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟವರು, ಮಧ್ಯ-ರಾತ್ರಿ ಎರಡರ
ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೈಸೂರು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕುಶಾಲನಗರ ತಲುಪಿದೆವು. ಉಳಿದಿದ್ದ ಅಲ್ಪ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು
ಜಾಬಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತೆವು. ನಮ್ಮಂತಹ
ಅತಿಥಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯ ಜಾಬಿಗೆ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಆ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯದಿಂದ ಜಾಬಿಯನ್ನು
ವಂಚಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅವನ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ
ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆವು. ನಂತರ ಒಂದು ಕಾರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ
ಮಡಿಕೇರಿಯತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಪರ್ವತ ನಗರ ಮಡಿಕೇರಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ನಾಪೋಕ್ಲು ಎಂಬ ಊರಿನ
ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12.

ಕರ್ನಾಟಕ…

ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಸ್ಕೂಲ್

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಂಡುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಸೇರಿದೆ.

ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಹೇಳಿಕೊಡುವವನು ಕೊಂಚ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ.
ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಜೊತೆಗೆ!! ತನ್ನ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಜೀವನದ ಸಾಹಸಗಥೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆ ಸಾಹಸಗಾಥೆಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ..
' ನೈಜವಾಗಿ ಕಂಡಂತಹಾ ಅಪಘಾತಗಳ ಭಯಾನಕ ವರ್ಣನೆಗಳೂ' ಸೇರಿರುತ್ತಿದ್ದವು.

"ಹೈವೇನಲ್ಲಿ ನೂರ್ ಕಿಲೋಮೀಟರು ಸ್ಪೀಡಲ್ಲಿ ಗಾಡಿ ಬರ್ತಾ ಇದೆ.
ಇದಕ್ಕಿದ್ದಂಗೆ ಫ್ರೆಂಟ್ ದು ರೈಟ್ ಟೈರು ಬರ್ಸ್ಟ್ ಆಗಿದೆ.
ಸ್ಟೇರಿಂಗು ಅದೇ ಫೋರ್ಸಲ್ಲಿ ಕ್ಲಾಕ್ ವೈಸ್ ತಿರುಗಿ ಬಿಟೈತೆ.
ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ಒಳಗೆ ಕೈ ಜಾರಿದ್ದರಿಂದ, ಕೈ ಲಟಕ್ ಅಂತ ಪೀಸಾಗಿದೆ.
ಗಾಡಿ ಸೀದಾ ಹೋಗಿ!! ಡಿವೈಡರ್ ಗೆ ಬಡಿದ ತಕ್ಷಣ...,
ಮಂಡಿ ಕೆಳಗೆ ಕಾಲು ಇದಿಯಲ್ಲಾ.. ಅವು ಹಂಗೇ ಪೀಸ್ ಪೀಸ್ "
ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಹೂ ಗುಡುತ್ತಿದ್ದವನು ...

" ಏನ್ ಸಾರ್ ಬರಿ ಕೈ - ಕಾಲು ಮುರ್ದೋದ ಕಥೆಗಳೇ ಹೇಳ್ತೀರಾ .. " ಅಂದ್ರೆ

ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರೆಯದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು...

" ಬರಿ ಕೈ ಕಾಲು ಮುರ್ದಿರೋದಲ್ಲಾ,
ನನ್ನ ಸರ್ವೀಸ್ ನಲ್ಲಿ, ತಲೆಗಳೇ ಜಜ್ಜಿ ಹೋಗಿರೋ ಘಟನೆಗಳನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಹೋಗ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾ.. ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ರಾಡು ಕಟ್ಟಾಗಿ..,
ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಸಿಗದೇ ಪಲ್ಟಿ ಹೊಡೆದದ್ದೂ ಇವೆ, ಗಾಡಿಗಳು." ಎಂದು ಶುರುವಚ್ಚಿಕೊಂಡರು.

" ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರೊಫೆಷ…