Skip to main content

ತಡಿಯ೦ಡಮೋಳ್-ಗೆ ಸಾಗಸಮಯ ಯಾತ್ರೆ!!!

ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ
ಮಲಗುವುದು ಬಿಟ್ಟು, ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಿ, ಬೆಂಕಿ
ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ತೂಕಡಿಸಿದೆವು. ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ದೂರ
ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತಾ. ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಏಳು ಜನ ಆಪ್ತಮಿತ್ರರು ' ಅಬಿ-ಜಾಬಿ-ರವಿ-ರೂಪಿ-ಗಜ-ಷೇಕು ಮತ್ತು ನಾನು '
ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದು,
ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು, ಮುಖಸ್ತುತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಈ
ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಮುಂದುವರೆಯೋಣ.

ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆಯಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟವರು, ಮಧ್ಯ-ರಾತ್ರಿ ಎರಡರ
ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೈಸೂರು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕುಶಾಲನಗರ ತಲುಪಿದೆವು. ಉಳಿದಿದ್ದ ಅಲ್ಪ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು
ಜಾಬಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತೆವು. ನಮ್ಮಂತಹ
ಅತಿಥಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯ ಜಾಬಿಗೆ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಆ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯದಿಂದ ಜಾಬಿಯನ್ನು
ವಂಚಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅವನ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ
ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆವು. ನಂತರ ಒಂದು ಕಾರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ
ಮಡಿಕೇರಿಯತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಪರ್ವತ ನಗರ ಮಡಿಕೇರಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ನಾಪೋಕ್ಲು ಎಂಬ ಊರಿನ
ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12.

ಕರ್ನಾಟಕದೊಳಗೆಯೇ ಈ ರೀತಿ ಹೆಸರಿನ ಊರುಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ '
ಕೊಡಗು ' ಎಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಇದೇ ' ಕೊಡಗು ' ಎಂದರು. ಸತ್ವಯುತ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ
ಸಿಕ್ಕ, ಅಸಂಬದ್ಧ ಉತ್ತರ. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಇರುವಂತೆ, ದಾವಣ್ಗೆರೆ
ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿ ದಾವಣ್ಗೆರೆ ಇರುವಂತೆ, ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಕೊಡಗು ಇರಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ವಿಚಾರ.
ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಕೊಡಗು ಎಂಬುದಾಗಿ ಸಪರೇಟಾದ ನಗರವಿಲ್ಲವೆಂದು, ಮಡಿಕೇರಿ ಎಂಬ ಊರು ಕೊಡಗಿನ
ಜಿಲ್ಲಾ ಕೇಂದ್ರವೆಂದು ಗೆಳೆಯರು ಬಿಡಿಸಿ-ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳಿದರು. ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ಮಂಗಳೂರು
ನಗರ, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

----
 **ಹಸಿವಿನ ಆ ನಡು-ದಿನ** <- br="">
ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮದ ಕೊರತೆಯಿಂದಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಚಾರಣದ ಮುಂದಾಳು ಅಭಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಸ್ಥಳೀಯ
ಮಿತ್ರನ ನಡುವೆ ಕನೆಕ್ಷನ್ ತಪ್ಪಿ ಹೋಯಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಕೆಲಕಾಲ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯಲ್ಲಿಯೇ
ಬಂಧಿಯಾಗಬೇಕಾಯಿತು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹೋಟೆಲುಗಳಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ,
ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೊಂದು ಧರ್ಮದೂಟದ ದೇವಸ್ಥಾನವಿರುವುದಾಗಿ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು.

ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯಿಂದ ಐದು ಕಿ. ಮಿ ದೂರದಲ್ಲಿ, ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ದೇವಸ್ಥಾನ.
ಹಸಿರುಬನಗಳ ಜೊತೆ ಎತ್ತರವಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ದೇವಾಲಯ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು. ಕೆಲವು ದೇವರುಗಳು
ಜನಸಂದಣಿಯಿಂದ ದೂರ ಸಾಗಿ, ಅರಣ್ಯಗಳನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಐಕ್ಯರಾಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ.
ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಇಂತಹಾ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೇ ಭಕ್ತ ಸಮೂಹ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಮಂದಿರದ ಬಳಿ ನಡೆದಾಗ
'ಭಕ್ತಾಧಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ' ಎಂಬ ಬೋರ್ಡು ನೇತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಒತ್ತಾಯಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಧರಣಿ ನಡೆಸಿ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕು, ಎಂಬ ಹಠ ಖಂಡಿತ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಹೊರಗಿನ ಪೌಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಆಸೀನರಾದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಘಂಟೆಯ ಬಳಿ ಇಂತಹದ್ದೇ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಚಿತ್ರ
ಫಲಕದಲ್ಲಿ 'ಘಂಟೆಯನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಬಾರಿಸಿ' ಎಂದು ಬರೆದಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನ
ತೆಗೆದೇ ಬಿಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲವೇ..?

ಈ ದೇವಸ್ಥಾನ ಕಟ್ಟಲು ಕಲ್ಲು-ಇಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಮೆಂಟು ಎಲ್ಲಿಂದ ಹೊತ್ತು ತಂದರು; ಕರೆಂಟು ಯಾವ
ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಎಳೆದಿರುವರು; ನೀರಿನ ಮೂಲ ಯಾವುದು ಎಂದು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ
ಒಬ್ಬರು ದೇವರನ್ನು (ಉತ್ಸವ ಮೂರ್ತಿ ) ಹೊತ್ತು ಹೊರಬಂದರು. ಆಹಾ ದೇವರೇ ದರ್ಶನ ಕೊಡಲು
ದೇವಸ್ಥಾನ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರ ಬರುವುದು, ಅತಿ ಅದ್ಭುತ ವಿಚಾರ. ದೇವರ ಮುಂದೆ ವಾದ್ಯ
ಗೋಷ್ಟಿಯವರು ಕೊಡವ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಟಕ್-ಟಕ್ ಎಂದು ಭಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಕಷ್ಟು
ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯವಾದ ಪೂಜಾ ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾದ ಭಕ್ತ ಸಮೂಹ
ಭಕ್ತಿರಸದಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯರಾಗಿದ್ದರು. ರವಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ' ಸಾರ್ ಊಟ ಎಷ್ಟ್
ಗಂಟೆಗೆ ಹಾಕ್ತಾರೆ. ? ' ಎಂದು ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿತ್ತು.
ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೆರಗು-ಗಣ್ಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಬಿ ' ಅದೇನು. ? ಇದ್ಯಾಕೆ. ?'
ಎಂದು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ.

ಹಸಿವಿನಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟು, ಪೂಜೆ ಮುಗಿಯುವುದನ್ನೇ ಜಾತಕ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತೆವು.
ಪೂಜೆ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅನ್ನಸಂತರ್ಪಣೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ' ಪ್ರಸಾದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೇ
ಹೋಗಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಹೋಗಬಾರದು ' ಎಂದು ಹಿರಿಕರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ದು, ತಿನ್ನಲೋಸುಗವೇ
ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಣಕಿಸಿದಂತಾಯಿತು. ಊಟದ ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ
ಕುಳಿತೆವು. ಅನ್ನದ ಪಾಯಸ, ಕಜ್ಜಾಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದರು. ರೊಟ್ಟಿ ಹಳಸಿತ್ತು, ನಾಯಿ
ಹಸಿದಿತ್ತು ಎಂಬತ ಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದು. ಎಲೆ ಮೇಲೆ ಪಾಯಸ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಗಜ
'ಪ್ರಾರ್ಥನೆ-ಮಂತ್ರ ಏನನ, ಹೇಳತಂಕ ಕಾಯ್-ಬೇಕ. ತಿನ್ನಬಹುದಾ. ?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ.
ತಿನ್ನಲು ಬಾಯಿಯವರೆಗೆ ತಂದ ತುತ್ತನ್ನು, ತಿನ್ನದಂತೆ ಮಾಡಿ ಧರ್ಮಸಂಕಟ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಬಿಟ್ಟ.
ನಿಜವಾಗಿಯು ಅಂತದ್ದೇನು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಣ್ಣದ ಸೌತೆಕಾಯಿ ಸಾರು ಚಪ್ಪರಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಒಂದು
ಹಿಡಿ ಹೆಚ್ಚೇ ಉಂಡೆವು.

----
-> **ಜಿಗಣೆಗಳು ಆನೆ ಲದ್ದಿಗಳು** <- br="">
ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನ ಮುಗಿಸಿ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಗೆ ವಾಪಾಸಾದೆವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅಭಿಯ ಮಿತ್ರನ
ಸಲಹೆಯಂತೆ, ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಬೆಟ್ಟದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಕಾರು, ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ
ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಚಾರಣ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದವರೆಗೂ
ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದೆವು. ಕಾಡು ಸಿಗುತ್ತಲೇ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಚಾರಣ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.

ಕಾಲುದಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಸಾಗುವಾಗ, ಲೀಚಸ್ ಗಳ ಸಮಸ್ಯೆ. ನೆತ್ತರು ಹೀರುವ ಈ
ಜಿಗಣೆಗಳಿಗೆ ಹೆದರಲೇಬೇಕು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಅಂಗಾಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಡೆಟಾಲ್ ಸವರಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ
ಜಾಬಿ ಷರಾಯಿ ಹೊರಡಿಸಿದ. ಡೆಟಾಲ್ ವಾಸನೆಗೆ ಜಿಗಣೆಗಳು ಮೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದು
ಜಾಬಿಯ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ-ಪೀಡಿತ ನಿಲುವು.

ಅದಕ್ಕೆ ರವಿ 'ಲೋ ಜಾಬಿ. ನಿನ್ನ ರಕ್ತ ಕುಡುದ್ರೆ,, ಸೊಳ್ಳೆಗಳ್ಗೆ ಮಲೇರಿಯ ಬರುತ್ತೆ
ಇನ್ನು ಜಿಗಣೆಗಳು ಬದುಕ್ತವೇನೋ. ನಿನ್ನ ರಕ್ತ ಕುಡ್ಸಿ ಕಾಡಲ್ಲಿರೊ ಜಿಗಣೆಗಳ
ಸಂತತಿಯನ್ನೆ ನಾಶ ಮಾಡಿ ಬಿಡ್ತೀಯ. ' ಎಂದ.

ಎಲ್ಲರೂ ಹೌದಹುದು ಎಂದು ತಲೆ ಆಡಿಸಿ ನಕ್ಕರು. ಮತ್ಯಾಕೆ ರಿಸ್ಕು ಎನ್ನುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲರೂ
ಡೆಟಾಲ್ ಮೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳ ಹತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಸಂಡಾಸಿಗಾಗಿ ನೀರಿನ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ಷೇಕು 'ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ' ಎಂದು
ಕಿರುಚುತ್ತಾ ಓಡಿ ಬಂದ. ಅದೇನು ಅನಾಹುತವೋ ಎಂದು ಗಾಬರಿಯಿಂದ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ ಜಿಗಣೆಗಳ
ಹಿಂಡು ಅವನನ್ನು ಮುತ್ತಿದ್ದು ತಿಳಿಯಿತು. ತನುವು ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಜಿಗ್ಣೆ ಗಳು
ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತವಂತೆ. ಷೇಕ್-ನನ್ನು ದೂರದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಮೇಲಂಗಿ-ಪ್ಯಾಂಟು
ಬಿಚ್ಚಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್-ನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿದೆವು. ಲೀಚಸ್ ಅಂದ್ರೆ ಕಡೆಪಕ್ಷ
ಎರೆಹುಳು ಗಾತ್ರವಾದರೂ ಇರುತ್ತದೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸಿದ್ದೆ. ಸೊಳ್ಳೆಯಂತೆ ಅಸ್ಥಿಹೀನವಾಗಿರುವ
ಕೀಟಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮರ್ಯಾದೆ ಕೊಟ್ಟೆವಲ್ಲಾ ಎಂದುಕೊಂಡೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ರವಿ
'ರಕ್ತ ಕುಡಿದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಸೈಜು ನೋಡಿವಂತೆ. ಬಾ? ' ಎಂದ.

3 ಘಂಟೆಗಳ ಸತತ ನಡಿಗೆಯ ನಂತರ ಕೂರ್ಗ್ ನ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರದ ತುದಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದೆವು.
ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಾಕ್ಷಣ ರೋಮಾಂಚನವಾದ ಅನುಭವ. ನಿಜವಾಗಲೂ ಆ ಕ್ಷಣದ
ಎಗ್-ಜೈಟುಮೆಂಟಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮೈಮೇಲಿನ ರೋಮಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿಮಿರಿ ನಿಂತವು. ಅಲ್ಲಿ ಹಸಿ-ಹಸಿ
ಆನೆಲದ್ದಿಗಳಿಂದ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದ ಮಂಜಿನಂತಹಾ ಹೊಗೆಯಿಂದ, ಅದರ ಫ್ರೆಷ್-ನೆಸ್ ಅನ್ನು
ಊಹಿಸಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಬಹುಶಃ ಈ ಲದ್ದಿಯನ್ನು ಹಾಕಿರುವ ಆನೆ, ಇಲ್ಲೇ ಯಾವುದೋ ಬಂಡೆಯ
ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಯುತ್ತಲಿದ್ದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಬೆಟ್ಟದ ಅತ್ತಣ ಪಾರ್ಶ್ವ ದಟ್ಟವಾದ
ಕಾಡು. ಯಾವ ಅನಾಹುತವನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ತುದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಟೆಂಟ್ ಕಟ್ಟಿ
ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯುವ ಕಲ್ಪನೆ ಮಜವಾಗಿತ್ತಾದರೂ, ಬಹಳ ರಿಸ್ಕಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರ. ಅತಿಯಾದ ಗಾಳಿ,
ಭಯಬೀಳಿಸಿದ ಆನೆ ಲದ್ದಿ, ಅತ್ತಣ ಕಾಡು, ಬೆಂಕಿ ಹಾಕಲು ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಕೊರತೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ
ಸಾಧಕ-ಬಾಧಕಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ರಾತ್ರಿ ತಂಗುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಆ ಅತಿ-ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ
ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಳ ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಬೃಹದಾಕಾರದ ಬಂಡೆಯ ಬಳಿಗೆ ಗುರುತು ಮಾಡಿದೆವು.

ಟೆಂಟ್ ಕಟ್ಟುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಗೊಂದಲದ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಯಿತು. ಬೀಸುವ
ಗಾಳಿಗೆ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಮರೆಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಅದರ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಟೆಂಟ್ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂಬುದು ನಮ್ಮ
ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಆದರೆ ಚಾರಣದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ
ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದ ಜಾಬಿಯು, ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಟೆಂಟ್ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದ. ಅಕಸ್ಮಾತ್
ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡು ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರೆ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇರುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಬಂಡೆಯ ಮೇಲಿರುವಿದು ಸೇಫು
ಎಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ನಾನು,ಅಭಿ ಮತ್ತು ರವಿ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಟೆಂಟ್ ಕಟ್ಟುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು
ಬಲವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದೆವು. ರೂಪಿ ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿ, 'ಹೆಂಗಾದ್ರು ಸಾಯ್-ರಿ ' ಎಂದ.

ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಗದಂತೆ ಹಂಡ್ರೆಡ್ ಪರ್ಸೆಂಟ್ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಕೊಡ್ತೇನೆ ಎಂದ. ಎಲ್ಲರೂ
ಸೇರಿ, ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಲಾಗಿ ಮಲಗಲು ಅನುವಾಗುವಂತೆ ಸೊಗಸಾಗಿಯೆ ಕಟ್ಟಿದೆವು. ಕೆಲವರು
ಕಾಡಿನಿಂದ ಒಣಗಿದ ಕಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ತಂದೆವು. ರಾತ್ರಿಯಿಡಿ ಕಾಡು-ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ,
ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಯಿಂದ, ಹೆದರಿಸುವ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೆಂಕಿಯೊಂದೇ
ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಬೄಹತ್ ಬಂಡೆಕಲ್ಲಿನ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿಸಿದೆವು.

ದುರಾದೄಷ್ಟವೆಂದರೆ, ಮೊದಲ ಶೀತ ಮಾರುತಕ್ಕೇ ಟೆಂಟಿನ ಕಚ್ಛಾವಸ್ತುಗಳು ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದು
ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ ಹೋದವು. ಅಕ್ಷರಶಃ ನಿರಾಶ್ರಿತರಾಗಿ ಹೋದೆವು. ಜಾಬಿಯ ' Laws
ofaerodynamics ' ಶೀತ ಮಾರುತದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನವಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ಕತ್ತಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ
ಬೆನ್ನುಹುರಿ ನಡುಗಿಸುವಂತಹ ಚಳಿ ಅಮರಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿತು. ನಾವು ಹೊತ್ತಿಸಿದ್ದ ಬೆಂಕಿಯ
ಬೆಳಕಿನ ಪರಿಧಿಯಿಂದಾಚೆಗೆ ಕಪ್ಪು-ಕತ್ತಲು ಹೊರತು ಬೇರೆಯ ಸುಳಿವಿಲ್ಲ.

---
-> **ಕುಡಿತದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳು** <- br="">
ಅದ್ಯಾವ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದರೋ, ಚಳಿ ನಮ್ಮ ದೇಹದ ಸುತ್ತ ಗೂಡು
ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಬೀಯರ್ ಟಿನ್ ಗಳು ಒಂದೊಂದಾಗಿಯೇ ಹೊರ ಬಂದವು. ಈ ರೀತಿ ಹೊರಗಡೆ
ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಕುಡಿದು ಗಬ್ಬೆಬ್ಬಿಸುವವರ ಕುರಿತು ಅಸಮಧಾನವಿತ್ತಾದರೂ..,
ಚಳಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಕ್ಕಳು ಬೀಯರಿನ ಮೊರೆ ಹೋದರು.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅತಿ ಕುಡುಕನೆಂದರೆ ರವಿ. ರೂಪಿ ಮತ್ತು ಗಜ ಕುಡಿಯುವ ಪ್ರೊಫೆಶನ್ನಿಗೆ ಇನ್ನೂ
ಹೊಸಬರು. ಪಾಪದ ರೂಪಿಯನ್ನು ಕುಡಿಸಿ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ ಕ್ರೆಡಿಟ್ಟು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರವಿಗೇ
ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅಭಿ ತನ್ನ ಆದರ್ಶಮಯ ಬದುಕಿನ ಬೋರ್ಡಿನಲ್ಲಿ 'ಕುಡಿಯುವುದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು'
ಎಂದು ಬರೆದು ಕೊಡಿರುವನಾದ್ದರಿಂದ, ಅವನಿಂದ ಭವಿಷ್ಯತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಕುಡಿತವನ್ನು
ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಷೇಕು ತನ್ನ ಧರ್ಮದ ಕಟ್ಟಲೆಗಳನ್ನು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ
ಪಾಲಿಸುವನಾದ್ದರಿಂದ ಕುಡಿತದಿಂದ ವಂಚಿತನಾಗಿರುವನು. ಉಳಿದವನೆಂದರೆ ಜಾಬಿ. ಅವನ ಕಥೆ
ವಿಚಿತ್ರ. ಕೆಲವರು ಹುಟ್ಟಾ ಕುಡುಕರಾದರೂ ತಾವು ಕುಡುಕರೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕುಡಿಯುವ 10 ಎಮ್-ಎಲ್ ಗೆ ತಾವೇ ಕಲಿಯುಗದ ಕುಡುಕರೆಂಬಂತೆ
ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವರು. ಜಾಬಿ ಎರಡನೆ ಕೆಟಗೆರಿಯವನು. ಒಂದು ಬಿಯರ್ ಟಿನ್ ಅನ್ನು
ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಹಿಡ್ಕಂಡು ಚೀಪುತ್ತಾ ... ಕುಡಿಯುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಅನ್-ಲಿಮಿಟೆಡ್
ಉಪನ್ಯಾಸ ಕೊಡುವನು. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ?. ಇದುವರೆಗೂ ಕುಡಿದಿಲ್ಲ. ಮುಂದೆ
ಕುಡಿಯಲೂ ಬಹುದು. ಅದೇನು ದೊಡ್ಡ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ.

ಟಿನ್ ಓಪನ್ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಗಜ 'ಛೇ ಛೆಛೆ ಅಭಿ ರೀತಿ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗನ ಮುಂದೆ ಕುಡಿಯಕ್ಕೆ
ನಾಚ್ಕೆ ಆಗುತ್ತಪ್ಪ. ನಾವು ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡ್ತಿದಿವೇನೊ ಅನ್ನೋ ಫೀಲು' ಖ್ಯಾತೆ ತೆಗೆದ.

ಒಂದೇ ಗುಟುಕಿಗೆ ಫುಲ್ ಟಿನ್ ಮುಗಿಸಿದ ರವಿ, ಬಾಯಿ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ' ಹೌದಪ್ಪಾ ಅಬಿ
ವಳ್ಳೆ ಹುಡ್ಗ ಅಂತ ನಾ ಒಪ್ತೀ. ನಿ. ಹಂಗಂತ ಅವ್ನು ಸೊತ್ತೋದ್ ಮೇಲೆ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡ್ಗ ಅಂತ
ಮ್ಯೂಜಿಯಮ್ ಲಿ ಇಟ್ಟಾರ. ನಮ್ಮಗಳ ಹಂಗೆ ಹೂತಾಕ್ತಾರೆ, ಇಲ್ಲ ಸುಟ್ಟಾಕ್ತರೆ. ಲೈಫ್
ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡದ್ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ್ಲು ನಾವು ಒಳ್ಳೆಯವ್ರು ಅನ್ನೋ ಭ್ರಮೇಲಿ ಬಿದ್ದು
ಸಾಯ್ತೀರ ' ಎಂದ.

ಹೀಗೆ ಉಲ್ಟ-ಸೀದ ಲಾಜಿಕ್ ಹೇಳಿ ನಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನೇ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಬಲ್ಲ
ನಿರಾಶಾವಾದಿ ಇವನು. ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಓದಲು ಕುಳಿತವನ ಮುಂದೆ ಬಂದು '
ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯಾನು ಸತ್ತೋದ್ರು, ಐನ್-ಸ್ಟೈನು ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧೀಜಿನು ಸತ್ತೋದ್ರು. ಇನ್ನು
ನಾವ್ ಓದಿ ಯಾರನ್ನ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡಬೇಕು. ' ಎನ್ನುವನು. ಅವನ ಸಮ್ಮೋಹನ ಮಾತುಗಳಿಗೆ
ಮರುಳಾಗಿ ಪುಸ್ತಕ ಮುಚ್ಚಿ ಬಿಸಾಡಿದ್ದೂಉಂಟು. ಒಳಗೆ ಡ್ರಿಂಕ್ಸು ಹೋದರೆ ಇಂಗ್ಲೀಷು
ಬರಬೇಕು. ಆದರೆ ರವಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಶುರು ಮಾಡಿದ.

' ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪನಾರ್ತಾಯ ಸಂಭವಾಮಿ ಯುಗೆ ಯುಗೆ. '

' ನೋಡ್ರೋ ಕೊಟ್ಟ ಮಾತಿನಂತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದ್ದಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ರೆ ಯಾರು ನನ್ನ
ರೆಕಾಗ್ನೈಜ್ ಮಾಡ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನೇ ಕೃಷ್ಣ!! ' ರವಿ ತಾನು ಧರ್ಮಸಂಸ್ಥಾಪನೆಗೆಂದು ಈ
ಯುಗದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿರುವ ಕೄಷ್ಣನ ಅವತಾರವೆಂದು ಹೇಳಿದ. 

<- br=""><- br=""><- br="">ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ
ಗಜ..... ಮಾತು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ.

' ಯಾವನಿಗೆ ಬೇಕು ಈ ಸಾಫ್ಟ್-ವೇರು ಕೆಲ್ಸ. ಬಡ್ಡಿ-ನನ್-ಮಕ್ಳು ಲೇ. ಇವತ್ತು ಬೆಳ್ಗೆ
ಹೋಗಿ, ನಾಳೆ ಬೆಳ್ಗೆ ವರೆಗು ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಿದೀನಿ. ಬಾಡೀಲಿ ಮೆಟಬಾಲಿಕ್ ಆಕ್ಟಿವಿಟೀಸ್ ಏರೂ
ಪೇರೂ. ಬೆಳ್ಗೆ ಯಾವ್ದು, ತಿಂಡಿ ಯಾವ್ದು, ನಿದ್ದೆ ಯಾವಾಗ ಮಾಡ್-ಬೇಕು ಎಲ್ಲಾ
ಮಿಕ್ಸ್-ಅಪ್. ಥೂ ಇವರ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಾಕ. ಅದುಕ್ಕೆ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಎಗ್-ಜಾಮ್ ಬರೀತ
ಇದೀನಿ. ಗೋರ್ಮೆಂಟು ಕೆಲ್ಸ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಅರಾಮಾಗಿ ರೆಸ್ಟ್ ತಗೋಬೇಕು ಅಂತಿದ್ದೀನಿ. '
ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರಿಯ ರಾಯಭಾರಿಯಾಗಿದ್ದ ರವಿಗೆ(ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿರುವ ಏಕೈಕ
ನಾನ್-ಟೆಕ್ಕಿ), ಗಜನ ಮಾತುಗಳು ಅಂತರಾಳವನ್ನು ಟಚ್ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟವು.

'ಥೂ ಹಲ್ಕ ನನ್ಮಕ್ಳ!! ರೆಸ್ಟ್ ತಗಳಕ್ಕೆ ಗೋರ್ಮೆಂಟ್ ಕೆಲ್ಸಾನೆ ಆಗ-ಬೇಕ. ?. ಸರ್ಕಾರಿ
ಕೆಲ್ಸ ಅಂದ್ರೆ ಏನ್ -ಏನು ?ಅಂದ್ಕೊಂಡ್ರಿ. ' ಅದಕ್ಕೆ ಅಭಿ ' ದೇವರ ಕೆಲ್ಸ. ಡೆಡ್ ಲೈನ್
ಇಲ್ದೆ ಇರೋದು ' ಎಂದ.

'ಲೇ ಪಬ್ಲಿಕ್ ಸೆಕ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಅತಿ-ನಾಗರಿಕ ಮತ್ತು ಅನಾಗರಿಕ ಜನಗಳ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ
ಮಾಡಿನೋಡಿ. ? ಎಷ್ಟು ಚಾಲೆಂಜಿಂಗ್ ಇರ್ತದೆ ಅಂತ ತಿಳಿಯುತ್ತೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಕೆಲ್ಸಗಳ
ಬಗ್ಗೆ ಜನ ಅಲ್ಪ-ಸ್ವಲ್ಪ ಭರವಸೆ-ವಿಶ್ವಾಸ ಇಟ್ಟಿದಾರೆ ಅಂದ್ರೆ, ಅದುಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಂತಹ
ಯಂಗ್-ಸ್ಟರ್ ಗಳ ಪರಿಶ್ರಮಾನೆ ರೀಸನ್ನು. ನಲವತ್ತು ವರ್ಷ ದಾಟಿದೋರ್ಗೆಲ್ಲಾ ವಿ-ಆರ್-ಎಸ್
ಕೊಟ್ಟು ಓಡಿಸಿಬಿಡಬೇಕು. ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಇದಾರೆ, ನಲವತ್ತು ಸಾವ್ರಕ್ಕೂ ಜಾಸ್ತಿ ಸಂಬ್ಳ
ತಗೋತಾರೆ. ಆಪರೆಟಿಂಗ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಯಾವ್ದು ನೋಡಿ ಅಂದ್ರೆ.   ' ರವಿಯವರೆ ಇಲ್ಲಿ ಮಾನಿಟರ್
ಮ್ಯಾಲೆ ಅದೇನೊ ಡೆಲ್ ಅಂತ ಬರೆದಿದಾರೆ ಕಣ್ರಿ' ಅಂತಾರೆ. ಸಿ-ಪಿ-ಯು ಇಲ್ದೆ ಇರೊ,
ಮಾನಿಟರ್ ಆನ್ ಮಾಡಿ ' ರವಿಯವ್ರೆ ಯಾಕೊ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬರ್ತಾ ಇಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ ' ಅಂತಾರೆ.
ಬರಿ ಸೈನ್ ಮಾಡಿ ಸಂಬ್ಳ ತಗೋತಾರೆ. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬಂದ್ ಮೇಲೆ, ಹಳಬರೆಲ್ಲಾ ಟೈಪರೇಟರ್ ತರ
ಔಟ್-ಡೇಟೆಡ್ . ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ಬನ್ರಿ ಹೇಳಿ ಕೊಡ್ತೀವಿ ಅಂದ್ರೆ, ಒಬ್ರೀಗು ಕಲಿಯೋ
ಮನ್ಸಿಲ್ಲ. ' ಎಂದು ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಂಡ.

ಅದಕ್ಕೆ ರೂಪಿ ' ನೆನೆಪಿಟ್ಟುಕೋ ಇದೇ ಮಾತು ಇನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಆದ್-ಮೇಲೆ ನಿಂಗೂ
ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೆ. ' ಎಂದ. ನಿರುತ್ತರನಾದ ರವಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮಾತು ಮರೆಸಲು,
ನಾಲಗೆ ಹೊರಳಿಸಿದ. ' ಲೋ ಗಜ ನನ್ನ ಮದ್ವೆಗೆ ಏನ್-ಏನು? ಗಿಫ್ಟ್ ಕೊಡ್ತೀಯ. ? ಹೇಳೊ. ?
'

' ಏನಾದ್ರು ಕೊಟ್ರಾಯ್ತು ಬಿಡಪ್ಪ ಮದ್ವೆ ಆದ ದಿನ ಕೊಟ್ಟಿರೋ ಗಿಫ್ಟು ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಕ್ಕೆ
ಯಾರಿಗೆ ತಾನೆ ಟೈಮಿರುತ್ತೆ. ?ಹ್ಹಾ ಹ್ಹಾ' ತನ್ನ ಜೋಕಿಗೆ ತಾನೆ ನಗ-ಹತ್ತಿದನು.

ಈ ಮಧ್ಯೆ  ಶೇಕು ಕೂತಲ್ಲಿಂದಲೇ ಷಾಯರಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ' ನೀನು ಮುಂದ- ಮುಂದ
ಹೋದೆ. ನಾನು ಹಿಂದ-ಹಿಂದ ಬಂದೆ. ನೀನು ಹೋಗ್ತಾ-ಹೋಗ್ತಾನೆ ಹೋದೆ. ನಾ ಬರ್ತಾ-ಬರ್ತಾನೆ
ಬಂದೆ '

 ' ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೇಳ ಮಾರಯ ' ಅಂದ್ರೆ ' ನೀ ಮುಂದ-ಮುಂದ ಹೋದೆ ' ಎಂಬುದನ್ನು ಹಿಂದ ಮಗುಚಿ
ಹಾಕಿದ. ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳ ಸವಿ-ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು, ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜು ಕನ್ಯೆಯರ ಹಾವ-ಭಾವ,
ಡೊಂಕು-ನಡಿಗೆ, ಕೊಂಕು ಮಾತುಗಳನ್ನು, ನಟಿಸಿ ಹೀಗಳೆಯುತ್ತಾ. ಕಾಲ ಹಾಕಿದೆವು. ಸ್ವಲ್ಪ
ಕಾಲ ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಶಬ್ದ ಮಾಲಿನ್ಯವೂ ನಡೆಯಿತು. ಬ್ರೆಡ್-ಜಾಮ್ ಮತ್ತು
ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯಿಂದ ಪಾರ್ಸೆಲ್ ತಂದಿದ್ದ ಮೀನಿನ ಫ್ರೈ ರಾತ್ರಿಯ ಫುಲ್ ಮೀಲ್ಸ್. ಎಲ್ಲರೂ
ಸರತಿಯಂತೆ ಕೆಲ-ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದರಾದರೂ, ರವಿ ಮಾತ್ರ ಎಚ್ಚರವಿದ್ದು, ರಾತಿಯಿಡಿ ಬೆಂಕಿ
ಆರದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡ.

---

<- br=""><- br=""><- br="">**ಮುಗಿದ ಚಾರಣದ ಹೂರಣ** 
<- br=""><- br=""><- br=""><- br="">
<- br=""><- br=""><- br=""><- br="">
ರಾತ್ರಿ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಪ್ಪು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂಧಿಸಿತ್ತು. ಈಗ ಬೆಳಗಿನ ಮಂಜಿನ ತಿಳಿ ಬಿಳಿ
ಬಣ್ಣ. ಈಗಲೂ ಆ ಕಾಡು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅಭೇದ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಕೄತಿಯೇ ಒಂದು ವಿಸ್ಮಯ.
ಮಂಜನ್ನು ಸೀಳುತ್ತಾ ಮಂಜಿನಾಚೆಗೆ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡುವ ತವಕ. ಆದ್ರೆ. ಸೂರ್ಯನ ಹೊರತಾಗಿ,
ಬೇರಾರಿಗೂ ಆರಿಸುವ ಯುಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಅವನು ಬರುವವರೆಗೂ ಕಾಯುವ ಚೈತನ್ಯ ನಮ್ಮಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ.
ಚಳಿ-ಚಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಅವರೋಹಣ ಮಾದರಿಯ ಚಾರಣ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆವು.

ಹೊತ್ತು ಮೂಡುವ ಹೊತ್ತಿಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಬೆಟ್ಟದ ಬೇಸ್-ಮೆಂಟ್ ಫ್ಲೂರ್ ತಲುಪಿ,
ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಕಾರು ಬೈಕು ಹೊರ ತೆಗೆದು ಹೊರಡಲು ಅಣಿಯಾದೆವು. 'ಮುಖ ತೊಳೆದು, ಸ್ವಲ್ಪ
ಕಾಫಿ-ಕಷಾಯ ಕುಡ್ಕೊಂಡು ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸುವಿರಂತೆ ' ಎಂದು ಅಭಿಯ ಗೆಳೆಯ ವಿನಯವಾಗಿ
ಕೇಳಿಕೊಂಡ. ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡಿ ಕೊಳೆತು ನಾರುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೇಹಗಳನ್ನು
ಶುದ್ಧ-ವೆಜಟಬಲ್-ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮನೆಯೊಂದರೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿಸಲು ಯಾರಿಗೂ ಮನಸಿರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ
ದೇಹಕ್ಕೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಳಂಕವನ್ನು ತೊಳೆಯಲು, ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವೇ ಹೊರತು
ಸಿಂಟ್ಯಾಕ್ಸ್ ನೀರಿನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಗೆಳೆತನದ ಮರ್ಜಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಮುಖಭಂಗ
ಮಾಡ್ಕಳದು ಬೇಡವೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಮುಂದೆ ಹೊರಟೆವು.

ಮಡಿಕೇರಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಕಂಡು, ನಮ್ಮ ದೇಹವೆಂಬ
ಡಸ್ಟ್-ಬಿನ್ ಹೊತ್ತು ನೀರಿನ ಬಳಿ ನಡೆದೆವು. ಆಚೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಹೆಂಗಸರು ಬಟ್ಟೆ
ತೊಳೆಯುತ್ತಲಿದ್ದರು. ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸುವವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ಕೆಂಪು-ಹಚಿನ ಮನೆಗಳಾಗಲಿ,
ಟಾರಸಿಗಳಾಗಲಿ ಕಾಣಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದರೋ ಈ ಹೆಂಗಸರು, ನಮ್ಮ ಪ್ರೈವೇಸಿಗೆ
ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ನಾವು ನೀರಿನತ್ತ ಸುಳಿಯುತ್ತಲೇ. , ನೀರಿಗೆ ಇಳಿಯಬಾರದೆಂದು
ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದರು. ಕಾರಣ ಕದ್ದು ಮರಳು ಸಾಗಿಸಿವ ಮರಳ್ಗಳ್ಳರು, ಮರಳು
ಹೊತ್ತುಓ(ಡಿ)ರಿ ಮಾಡಿರುವರಂತೆ. ನೀರೊಳಗೆ ಸಮತಟ್ಟಾದ ನೆಲ ಕಾಣುತ್ತದಾದರೂ, ದಿಢೀರನೆ
ಆಳವಾದ ಗುಂಡಿಗಳು ಬಂದು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ಗುಂಡಿಗಳು ನಮ್ಮಂತಹ ಅಮಾಯಕರು ಆತ್ಮಾಹುತಿ
ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜಂಕ್ಷನ್-ಗಳು. ನಮ್ಮಂಗೆ ರೋಡಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ಪ್ರಯಾಸಿಗರು, ನೀರು
ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ಬಟ್ಟೆ ಬಿಚ್ಚಿ ನೀರಿಗೆ ಹಾರಿದರೆಂದರೆ, ಅವರ
ಪ್ರವಾಸ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ. ಅದೂ ಕೂಡ ವಸ್ತ್ರ ಹೀನರಾಗಿ.

ದಡದಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತು, ಅಂಗಾಂಗಗಳಿಗೆ ನೀರು ತೋರಿಸಿ ಸ್ವಚ್ಛರಾದೆವು. ಮಡಿಕೇರಿಯಲ್ಲಿ
ಉಪಹಾರ ಮುಗಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ-ತಮ್ಮ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮುಂದುವರೆಸಿದೆವು.

---<- br="">

Comments

  1. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  2. yella sari ide le...aadre paapa aa ravi antha olle huduganna loffer reethi thorisbittidiyalla che.... aadru kalpane alva parvagilla bidu....

    ReplyDelete
  3. abhi na kudsi kettavnagi torsi punya katko. jaasti dina olleyavragidre hudgi entryne agalla....
    ravi nirashavaditana kooda swalpa kadme aguthe

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಬಿಸಿಲುಕುದುರಿ-ಸವಾರಿ ; ಚೆನ್ನೈ ಬಸ್ ಪಯಣದ ಒಂದು ಅನುಭವ

ಬೂಟು ಪಾಲೀಶ್ ಮಾಡಿ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ‘ಇವತ್ತಾದರು
MTC ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು’ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತ-ನೀರಲ್ಲಿ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉದ್ಬವವಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಬೂಟ್ಸು ನೆನೆಯದಂತೆ
ಕೃತಕ ಕೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗಾಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ತೂಡೆ
ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸಪ್ಲೈಯರು ಬಕೇಟು-ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಅತ್ತಿತ್ತ
ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉಪಹಾರದ ಮನಸ್ಸಾಗದೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ.

ರಸ್ತೆಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಳಿ-ಸಾಗಿಸುವ ಲಾರಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ಸುವಾಸನೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ,
‌ಯಾತ್ರಿ-ಸಮೂಹ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಂಬರಿನ ಬಸ್ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ
ವಾಸನಾ-ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಬಸ್
ಸ್ಟಾಪಿನ ಎದುರಿಗೆ ಏಳೆಂಟು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರಪ್ಪಾ ಈ
ಮಹಾನುಭಾವ ಎಂದು ಆ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಓದಲು
ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಜಿಲೇಬಿಗಳನು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಲಿಪಿಯಿಂದ ಒಂದು
ಪದವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ತೆಲುಗಾಗಿದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದಬಹುದಾಗಿತ್ತು.
ಕಟೌಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂವು ಮತ್ತು ದೀಪದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊಗೆ
ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡವರಿರಬಹುದು ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದಾಗಿ…

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ.

ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿಗರು…

ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕ

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.) 


' ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. '

ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. 

ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿ…

ತೀರದ ಹುಡುಕಾಟ

ಘಂಟೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಊರೆಲ್ಲಾ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ, ಗಡಿಯಾರ ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್ ಗಲಾಟೆ ಆರಂಭಿಸಿತು. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ದ್ವಂದ್ವಗಳು. 'ಅರೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮರಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿಯುವವರೆಗೂ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಗುಟುಕು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಹಾರಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ.'

​ಹೀಗಿರುವಾಗ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿ ವರುಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹಾರಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲವೇಕೆ.? ಅರೆ!! ಮನುಷ್ಯರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ, ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆ ಏನಿದೆ. ? ಎಲ್ಲಾ ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇನೋ ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸವೆಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರಲ್ಲಾ... ನಿನಗೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಆಸೆಗಳು. ನಾನಿನ್ನು ಚಿಕ್ಕವನಾ..? ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ.., ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬೊಂಬೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಅಮ್ಮ ಹೇಳುವಳು ‘ ಅಪ್ಪ ನಿನ್ ಮೇಲೆ ಅತೀ ಪ್ರೀತಿ ಇಟ್ಟಿದಾನೆ ’. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಘನತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು. ಛೇ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಶ್ವಮಾನವನಿಗೆ ಎಂಥಹ ದುರಂತ ಪೋಷಕರು.

ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಆಸರೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್…

ಇಬ್ಬರು ಪೋಕರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ

ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಇಬ್ಬರು ಪುಂಡ ಹುಡುಗರು
ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಅಭಿ ಒಂದನೆ ಕ್ಲಾಸು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಆಕಾಶ್ ಎಲ್
ಕೆ ಜಿ. ಮರಿ ಬ್ರದರ್ಸ್. ಅಕ್ಕನ ಮಕ್ಕಳು. ಶನಿವಾರದ ಶ್ವೇತ ಸಮಾನ-ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ
ಬಿಚ್ಚದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ ಸರ್ಫ್-ಎಕ್ಸೆಲ್-ನ 'ಕಳೆ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದು'
ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಭಲೇ ತರ್ಲೆಗಳು. ತೋಟದ ಮುಟ್ರು-ಮುನಿ
ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಲೆಯೇ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಲ್ಲರು. ಬೇಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುವ ಪಟ್ಟೆ
ಪಂಜ್ರ ಮರಿಹಾವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ
ನೋಡುವರು. ತಾತನ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತು, ನೆಲ ಉಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು......  ಬಿಲ ತೋಡುವುದರ ವರೆಗೆ
ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಜ್ನಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಆದರೆ ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮೇಸ್ಟ್ರು
ಹೊಗಳುವ ರೇಂಜಿಗೆ, ಮಾರ್ಕ್ಸು ತೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ ನವ ಜಾಗತಿಕ ಯುಗದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ
ಬಾಧೆ.

' ಏನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಲ್ಲಿ. ?' ಕೂಗಿದೆ. ' ಹಾ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ. ನಿಂಗೇನು?? '
ಎಕೋ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಂದ ಬಂದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ.
ಕಿರಾತಕರು ತಾತನ ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡು ಕದ್ದು ತಂದು ಹುಲ್ಲು
ಕಟಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

'ಲೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ, ಕೊಡ್ರೋ ಬ್ಲೇಡು. ಡೇಂಜರ್ ಅದು. ಕೈ ಕುಯ್ದುಬಿಡತ್ತೆ. &quo…

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊ…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

ಎಮ್ಮೆ ಕಾನೂನು ; ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡೀಲೈಡ್ ಈಸ್ ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡಿನೈಡ್

'ಜನನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರ' ಪಡೆಯಲು ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದವು. ನೋಟರಿ
ಸರೋಜಮ್ಮ ರನ್ನು ಕಂಡು 'ನಾನು ಹುಟ್ಟಿರುವುದು ಸತ್ಯ ಎಂದು ಇರುವಾಗ,  ಎಲ್ಲೋss ಒಂದು
ಕಡೆ ಜನನ ಆಗಿರಲೇಬೇಕಾಗಿಯೂ,  ಸೊ ಅದನ್ನು  ಪರಿಗಣಿಸಿ ದಾಖಲೆ ಒದಗಿಸಬೇಕಾಗಿಯೂ '
ಕೇಳೋಣವೆಂದು ಹೊರಟೆ.

1995ಮಾಡೆಲ್ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಕಿಕ್ಕರ್ ನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ -
' ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಓಡಿಸೊ.  ಮಕ್ಳು-ಮರಿ ಓಡಾಡ್ತಿರ್ತವೆ ' ಕೀರಲು ಧ್ವನಿಯೊಂದು
ಒಳಗಿನಿಂದ ಕೇಳಿಸಿತು.

ಬ್ರೇಕ್ ನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ-ನಿಂತರೂ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ.  ಅಷ್ಟೋಂದು ಕಂಡೀಶನ್
ನಲ್ಲಿರುವ ಬೈಕನ್ನು,  ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಲು ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಬರುತ್ತದೆಯೆ. ? ರಸ್ತೆಯ
ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ ದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ಜನಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ,  ಗಾಡಿ
ಓಡಿಸಬೇಕು.  ಅವರು ಅಡ್ಡ-ಬರುವುದನ್ನು ಮೊದಲೇ. , ಊಹಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದಲೇ
ಬ್ರೇಕು-ಕಾಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿ,  ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.  ಹಾರನ್ನು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ
ಕ್ಲಚ್-ಹಿಡಿದು ಅಕ್ಸಿಲರೇಟರ್ ರೈಸ್  ಮಾಡಿ ಬರ್-ರ್-ರ್sssss ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ
ದಾರಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಬೈಕ್-ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಮನೆಯಿಂದ ನೂರು-ಗಜ ಕೂಡ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ,  ಅಂಗಡಿ-ಲಕ್ಕಮ್ಮ
ತಾನೂ ಕೂಡ ಮೇನ್-ರೋಡಿನ ವರೆಗೂ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು, ಹಲ್ಲು-ಬಿಡುತ್ತಾ ತನ್ನ
ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು.
' ಹಿಂದಿನ ಗಾ…

Unusual episode of an Engineer

Weather is super-hot from last 7-8 months. In chennai one can only see  three seasons.  One is Winter-Hot, Spring-Hotter and Summer-Hottest.
Today is the season of Spring-Hotter but raining heavily because of Cyclone Laila .

Prasad, the Tekki guy is shouting at the Rain. Knotted his shoe lase.

Prasad is constantly getting call from his Boss.
' I have done my Electrical engineering from reputed college. That  was my dream college and  THE DREAM COURSE indeed. 

But now writing holy-banking-software for  an English people. They are controlling me and my machine remotely from London.
I feel it is a modern slavery. 

' We are 5 n half hour ahead.  They screws me
till mid night. But My local Boss is calling from
early in the morning. They work in  their time slots but expects us to work in common time as well.'    

'But, Today!! How can I goto work..? look at the road.  wow!! BTW Where is road. ? full of water. guys!! please shut-down all the motor-vehicles and start providing some b…