Skip to main content

ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣಿನ ಫಾರ್ಮುಲ

ಪ್ರಥಮ ಪಿಯುಸಿ ಕಾಲೇಜಿನ ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಎದ್ದು ನಿಂತು ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ‘ Hi, my name is Chetan. I came from ಬಸವೇಶ್ವರ ಹೈ
ಸ್ಕೂಲ್, ಶಿವಮೊಗ್ಗ In sslc my percentage is ‘ಎಂದು ಉಳಿದವರು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೇ
ಅನುಕರಣೆ ಮಾಡಿ, ಮನಸಿನಲ್ಲಿಯೇ ಬಯಾಟ್ ಹೋಡೆಯುತ್ತಾ ನನ್ನ ಸರದಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಆದರೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು good morning everyone, I am arjun, I got 88
percent ಎಂದು ಏನೇನೋ ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಸರಿ ಎಂದು
ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಗಿರೀಶ ಕೆಳಿದ. ‘ I am girisha ಸರೀನ
ಅಥವಾ my name is girishaa ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕಾ. ?’ ಎಂದ. ಆಗ ನನ್ನ ಸರದಿ ಬಂತು. ನಾನು
ಬಯಾಟ್ ಹೊಡೆದದ್ದನ್ನೇ ಒಪ್ಪಿಸಿದೆ.


ಗಿರೀಶ ಎರಡನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ‘ನನ್ನ ಹೆಸರು ಗಿರೀಶ ನಾನು ಹಾವೇರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹಿರೇಕೆರೂರು
ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಪುಟ್ಟ ಗ್ರಾಮ ಒಂದರಿಂದ ಬಂದಿರುತ್ತೇನೆ. ಹತ್ತನೇ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ನಾನು
ತೊಂಭತ್ತೈದು ಪ್ರತಿಶತ ಅಂಕ ಪಡೆದಿರುತ್ತೇನೆ. ’ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೂತ. ಇದು ನನ್ನ ಮತ್ತು
ಗಿರೀಶನ ಮೊದಲ ಭೇಟಿ. ಮೊದಲನೆಯ ದಿನವೆ ಬಯಾಲಜಿ ಮೇಡಮ್ಮು ಕಿಂಗ್-ಡಮ್ ಪ್ಲಾಂಟೆ,
ಕಿಂಗ್-ಡಮ್ ಅನಿಮೆಲಿಯಾ, ಕಿಂಗ್-ಡಮ್ ಅದು ಇದು ಎಂದು ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ನಿರರ್ಗಳವಾಗಿ
ಭೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ನನಗೆ ಕಿಂಗ್-ಡಮ್ ಪದದ ಆಚೆಗೆ ಬೇರೇನೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ.
ಗಿರೀಶ, ‘ಅಯ್ಯೋ ಏನಾ ಈವಮ್ಮ ಆವಾಗಿಂದ ಬರಿ ಕಿಂಗ್-ಡಮ್ ಅಂತಿದಾರೆ. ಇದು ಸೈನ್ಸ್
ಕ್ಲಾಸೋ ಹಿಸ್ಟರಿ ಕ್ಲಾಸೋ’ ಎಂದು ಕೇಳಿದ.

> ಸಮಾನ ಆಸಕ್ತಿ-ಅಭಿರುಚಿಗಳು ಉಳ್ಳವರು ಮಾತ್ರ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಸಮಾನ
> ಸಮಸ್ಯೆಗಳು-ಅಜ್ಞಾನಗಳು ಉಳ್ಳವರು ಕೂಡ ಗೆಳೆತನದ ದೋಣಿಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಲು ಅರ್ಹರು.

ಇದು ನಮ್ಮ, ಹತ್ತನೇ ಕ್ಲಾಸಿನವರೆಗೂ ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಓದಿ, ಆನಂತರ ಸೈನ್ಸನ್ನು
ಓದಲು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಮಿತ್ರವರ್ಗ. ಬರದ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಮನಸಾರೆ
ಹಿಗಳೆಯುತ್ತಲೇ ನಮ್ಮ ಪಯಣ ಸಾಗಿತ್ತು.

ದ್ವಿತೀಯ ಪಿ-ಯು-ಸಿಯ ಅಂತಿಮ ದಿನಗಳ ಸಮಯ. ನಾನು ನಮ್ಮ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ ವಠಾರದಲ್ಲಿನ
ಪುಟ್ಟದೊಂದು ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಗಣಿತದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಗಿರೀಶ ನನ್ನ ರೂಮಿಗೆ
ಬಂದವನೇ ಶುರು ಮಾಡಿದ ‘ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸರಿಯಿಲ್ಲ. ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದು ಓದೋದಕ್ಕೆ
ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ವಠಾರದಲ್ಲಿ ನನಗೊಂದು ರೂಮ್ ಕೊಡಿಸು’ ಎಂದ.

ಇನ್ನು ಒಂದು ವಾರದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು ಇರುವುದಾಗಿಯೂ, ಈ ಟೈಮಲ್ಲಿ ಜಿಯಾಗ್ರಫಿ ಬದಲಿಸುವ
ಹುಚ್ಚು ಆಲೋಚನೆ ಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಕೇಳದೆ ಹಠ ಮಾಡಿ ಬಾಡಿಗೆಗೆಂದು ಒಂದು ಸಿಂಗಲ್
ರೂಮು ಪಡೆದುಕೊಂಡ. ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಹೇಳದೆ ಕೇಳದೆ ರೂಮು ಖಾಲಿ ಮಾಡಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್
ಸೇರಿಕೊಂಡ ತಿಕ್ಕಲು ಬಡ್ಡಿಮಗ.

ಒಂದು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಕೊಂಡು ರೂಮಿಗೆ ಬಂದ. ‘ನನಗೇನು ಆಗಿದೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗ್ತಿಲ್ಲ ತುಂಬಾ
ಟೆನ್ಶನ್ನು, ಭಯ. ಓದಬೇಕಾಗಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಓದಿಯಾಗಿದೆ. ಎರಡು ಮೂರು ಸಾರಿ ರಿವಿಷನ್
ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೂ ಎಲ್ಲಾ ಮರೆತು ಹೋದ ಹಂಗಾಗುತ್ತೆ. ಏನೋ ಒಂಥರಾ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದ
ಹಂಗಾಗಿದೆ. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನ ಎಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಮಾಡಿ
ಬಿಡ್ತೇನೋ ಎಂಬ ಭಯ. ’ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಗೋಳಾಡಿದ.

ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದೆಲ್ಲಾ ಕಾಮಿಡಿ-ಕಾಮಿಡಿ ಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಅವನ
ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಪಂಪ್ ಹೊಡೆಯಲೇ ಬೇಕಾಯ್ತು ‘ಲೋ ಗಿರೀಶ ನಿಂದು
ಜೀನಿಯಸ್ ತಳಿ ಮಗ. ಹತ್ತನೇ ಕ್ಲಾಸಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಮೊದಲು ಬಂದವನು ನೀನು. ಈ ಸಾರಿ
ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನೂರರೊಳಗೆ ಒಂದು ಸಿ-ಇ-ಟಿ ರಾಂಕ್ ಬರುತ್ತೆ
ಅಂತಿದಾರೆ. ನೀನೆ ಹಿಂಗದ್ರೆ ನಮ್ಮಂತವರ ಗತಿ ಏನಪ್ಪಾ. ?’ ಎಂದೆ. ಮುಖದಲ್ಲಿ ಏನು
ಬದಲಾವಣೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಇದೆ ಮಾತನ್ನ ನನಗೆ ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಅಂತಲಾದ್ರು ಹೇಳಿದ್ದರೂ
ಅದೆಷ್ಟು ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದೆನೋ.

ಒಂದು ಮಾಸ್ಟರ್ ಪ್ಲಾನ್ ಹೇಳಿದೆ. ‘ಮಂಜುನಾತ ಥಿಯೇಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಮೂವಿ
ಹಾಕಿದ್ದಾರಂತೆ ಓದೋದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು, ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬಾ ಸ್ವಲ್ಪ ರಿಲಾಕ್ಸ್‍
ಆಗುತ್ತೆ. ’ ಸರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೋದ. ಅದೇ ಪ್ರಾಣಿ ಸಂಜೆ ಮತ್ತೆ ಹಾಜರಾಯಿತು. ‘
ನಿಜವಾಗಲು ನಂಗೆ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದ ಹಂಗಾಗಿದೆ. ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡೋ ಅಷ್ಟು ನನ್ನ
ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಕೋಪ ಬರ್ತಿದೆ. ಏನ್ ಮಾಡ್ಲಿ ?’ ಎಂದ. ಏನೋ ಒಂದಷ್ಟು ಕವಿತೆ ಬರೀತಿದ್ದೆ
ಅಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನೊಬ್ಬ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ, ಎಂದು ಬಗೆದದ್ದು ಅವನ ಮೂರ್ಖತನ. ಆದರೂ ಈ
ಸಮಸ್ಯೆಗೊಂದು ಪರಿಹಾರ ಹುಡುಕಲೇ ಬೇಕಿತ್ತು.

ನನಗೊಬ್ಬ ಡಾಕ್ಟರು ನೆನಪಾದರು. ಒಂದು ದಿನ ನಮ್ಮ ಕಾಲೇಜಿಗೆ, ಪವಾಡಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಲು
ಬಂದಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ ‘ ಮನಸ್ಸಿನ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಮಾಂತ್ರಿಕ’ ಎಂಬ
ಬಿರುದುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀಡಿದ್ದರಂತೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿನ ಶೇಕಡಾ 0.03 ಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ
ಪ್ರತಿಶತ ಬಳಸುತ್ತಿರುವುದಾಗಿಯೂ, ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿಗೆ ನಮಗೇ ತಿಳಿಯದಷ್ಟು ಪವರ್
ಇರುವುದಾಗಿಯೂ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೊಡೆದ ಸದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ,
ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಕೇಳಿಸಲು ಇಲ್ಲ. ಅರ್ಥವಾಗಲು ಇಲ್ಲ. ಏನೇ ಕಷ್ಟ ಬಂದರೂ ನನಗೆ ಫೋನ್
ಮಾಡಿ ಅಂತ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಈಗ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಅವರು
ಪರಿಹಾರವಾಗಬಲ್ಲರು ಎನಿಸಿತು.

ಸಂಜೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗ, ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತರ ನಂತರ ಮಾಡಬೇಕೆಂದರು. ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತು ಘಂಟೆಗೆ
ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದೆವು. ಗಿರೀಶ ತನಗಾಗುತ್ತಿರುವ ವೆದನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಡಿಹಿಡಿಯಾಗಿ
ಹೇಳತೊಡಗಿದ. ವಾಂತಿ- ಭೇದಿ ಯಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದ್ದವರು ತಮ್ಮ ನೋವಿನ ಬಣ್ಣನೆಯನ್ನು
ಮಾಡಿದಂತಿತ್ತು. ಅವರು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ತಡೆದು

> ‘ಹೋ ಇದು ತುಂಬಾ ಕಾಮನ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಂ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿ ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಹೋಗತ್ತೆ. ’

ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಿ ಕಾಲ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದರು. STD ಬೂತ್ ನಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಲೇ
ಹೊರಬಂದೆ. ‘ಹೋಗಲೇ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣು ಎಲ್ಲಿಂದ ತರೋದು. ?
ಹಾಸ್ಟೆಲ್-ಗೆ ಹೋಗಿ ಆರಾಮಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡು. ನೀನು ’ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡ್ಕೊತೀನಿ’
ಅಂದ್ರೆ, ಆಯಪ್ಪ ‘ ಕಿತ್ತಳೆ ಕಣ್ಣು ತಿನ್ನು ’ ಅಂತಾರೆ.

ಆದರೂ ಹಠ ಮಾಡಿ, ಶಿಮೊಗ್ಗ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದವರೆಗೂ ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆಸಿ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣು
ಕೊಂಡು ತಿಂದ. ಇದಾದ ನಂತರ ಗಿರೀಶನ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಫುಲ್ಲು
ಚಿಯರ್ ಅಪ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟ ಪರೀಕ್ಷೆಯು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆದ. ಬಿಂದಾಸ್ ಆಗಿರುವನು. ತಲೆ
ಇರುವವರು ಇದನ್ನು, ಕೇವಲ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣಿನ ಚಮಾತ್ಕಾರವೆಂದು ಖಂಡಿತ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದುವರೆಗೂ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣಿನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು. ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು
ನಾನು ವಿವಿಧ ವಯಸ್ಸಿನ, ವಿವಿಧ ಜನಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಬರಿ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣು
ತಿಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಡಿಪ್ರೆಷನ್ ಕಡಿಮೆ ಆಯ್ತ.? ಅಥವಾ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನೋದರಿಂದ
ಡಿಪ್ರೆಷನ್ ಹೋಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಡಿಪ್ರೆಷನ್ ಹೋಯ್ತಾ. ?

Comments

  1. ಸಮಾನ ಆಸಕ್ತಿ-ಅಭಿರುಚಿಗಳು ಉಳ್ಳವರು ಮಾತ್ರ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ , ಸಮಾನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು-ಅಜ್ಞಾನಗಳು ಉಳ್ಳವರು ಕೂಡ ಗೆಳೆತನದ ದೋಣಿಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಲು ಅರ್ಹರು....... heheheheh correct le

    ReplyDelete
    Replies
    1. hehe thank you maga!! :-)

      niranjan also liked the same line ..

      he said :
      'ಸಮಾನ ಆಸಕ್ತಿ-ಅಭಿರುಚಿಗಳು' ಉಳ್ಳವರು 'ಸ್ನೇಹಿತ'ರಾಗ್ತಾರೆ, 'ಸಮಾನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು-ಅಜ್ಞಾನಗಳು' ಉಳ್ಳವರು 'ಖಾಸಾ ಕುಚ್ಚುಕು'ಗಳ ತರ ಆಗ್ತಾರೆ ಮಗ :)

      Delete
  2. Maga... I recently discovered that, vitamin-C deficiency can lead to depression..!!
    just FYI.!

    ReplyDelete
    Replies
    1. maga depression is a feel... As you said it on phone.... one should express and feel their depression. otherwise the hidden depression leads to self destruction or kinda danger acts ... I wish orange helps to some extent

      Delete
  3. Reason 1:
    Your friend was not in depression, it was rather a state of anxiety...
    Most of the times we think too much about a problem and hence even a small problem starts to appear like a big one...
    Whenever you are in anxiety, you must do some physical work. This anxiety will go. This technique is used in Kundalini meditaion...

    ಆದರೂ ಹಠ ಮಾಡಿ, ಶಿಮೊಗ್ಗ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದವರೆಗೂ ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆಸಿ ಕಿತ್ತಳೆ ಹಣ್ಣು ಕೊ೦ಡು ತಿ೦ದ.
    By the time you reached the station, anxiety would have eased and he might felt relaxed...

    Reason 2: Sometimes sub conscious belief also works. It was the doctor and usually we believe in doctors. So it might have worked out as well...

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳು

ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಯಾರಾದ್ರು ಬರೆದಾಗ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ. ಆ ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ
ಬರೆದವರನ್ನ, ಸರಿಯಾಗಿ aknowledge ಮಾಡಕ್ಕಾಗದೇ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ, ಅವರುಗಳ ಸಾಲುಗಳು
ಮಾತ್ರ, ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಬುತ್ತಿಯ ತುತ್ತುಗಳಂತಿವೆ.

ಅರೆಘಳಿಗೆಯ ಮನೋಲ್ಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನನ್ನ ಪದ್ಯಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳಿಗೂ ಇಬ್ರಿಗೂ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು. ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳು
ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಗೆಳೆಯರ ಪ್ರತಿ ಭಾವಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ
ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ. Enjoy :)

1. ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿರೆಪ್ಪೆ ಕೂಡಿದ ಮೇಲೆ,  ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಯಾನಗರಿ(ಕನಸು)  ಮೈ ಕೊಡವಿ ಏಳುವ ಪಾತ್ರಗಳು  ಸೂತ್ರ ಹರಿದು ಸಜ್ಜಾಗುವ  ಎಲ್ಲೋ. ನೋಡಿದ ಮುಖಗಳು.
ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿ  ಅಂತ್ಯಗಾಣದ ದೃಶ್ಯಗಳು.  ಭ್ರಮೆಯ ಸೂರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಕೂಡುವ ಜೀವಗಳು.
ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆ,  ಕಥೆಯೊಳಗೊಂದು ಉಪಕಥೆ  ಎಚ್ಚರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪಾತ್ರಗಳು.
ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ, ಅವಳೇ ರಾಣಿ,  ನನ್ನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು.
ಮೊದಮೊದಲು ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಗೆಳೆಯ ನಿರಂಜನ ಈ
ಕವಿತೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
`ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ……. ಅಲ್ಲಿ ನೀ ಪ್ರಣಯರಾಜ, ಪ್ರೇಮ…

short write ups

ಚಕ್ಲಿಹೊಳೆ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ರಾಮು ' ತಾನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಯೂ,
ಅಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಡ್ರಾಪ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುವಂತೆಯೂ ' ಕೇಳಿದ. 'ಸರಿ ನಡೆಯಪ್ಪಾ ' ಅಂದೆ.

'ಬರೋದು ಬಂದಿದ್ದೀಯ. ಪೂಜೆ ಟೈಮು,ಒಳಕ್ ಬಂದು ಹೋಗು' ಅಂದ. ಉದ್ದದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು
ಕಾಯುವುದಾದರೆ ಹೊರಗಿಂದಲೇ ಉದ್ದಂಡ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದೇವರು ಕೂಡ,
ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನದೇನು ಅಭ್ಯಂತರ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅದು ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನ. ಒಂದು ದಿನದ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದ ರಾಮುವಿನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ,
ಅಂದ್ರೆ ನವ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ 'ಶ್ರೀ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ' ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಕಷ್ಟು ಭಕ್ತ
ಸಮೂಹ ಭಕ್ತಿರಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ತೀರ್ಥ ಕುಡಿದು ಮೂರು
ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾದೆ.

ರಾಮು - 'ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿದೀವಿ, ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು; ಕೂತು; ಕೇಳಿ
ಪ್ರಸಾದ ತಗೋಂಡು ಹೊಗಿವಂತೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಜೆ-ಮೇಲೆ ಸಿಗ್ತೇನೆ' ಅಂದ. ಕಥೆ ಮುಗಿದ
ಮೇಲೆ ಪ್ರಸಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ರವೆ ಉಂಡೆಯಂತದ್ದು ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ
ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ವೆರೈಟಿಯಾಗಿ ರವೆ ಉಂಡೆ ಮಾಡುವರು.
ಆದರೆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಪ್ರಸಾದದ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ
ರೂಮಿನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟಮಿ ಬರೋದ…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…

ಕಾರು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾರನ್ನು ಮನೆವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕರ್ಮವು 'ಕರುಣ' ನ ತಲೆಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಆದರೆ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟದೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸೋದು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೂ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಮನೆವರೆಗೂ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.


ಅಮ್ಮ; ಕಾರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅನುವಾದಳು. ಅಪ್ಪನಂತು, ‘ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೋದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿಗೆ..? ’ ಅಂತ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಊರಿನ ಸಹ ವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ; ತನ್ನ ಮಗ ಮೋಸ ಹೋಗದೇ ವ್ಯವಹಾರವೊಂದನ್ನು ಕುದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರು ತಂದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪದೆಪದೆ ಕ್ರಾಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ನಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಕಾರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೌಕಾಸಿ-ಡೀಲ್ ಅನ್ನು ಕರುಣನ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೀತಲಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಕಾರಿನ ಗುಣಗಾನ ಮತ್ತು ಅವಗುಣಗಾನದ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.


ಹೇ!! ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರಾ… ರೀಸೇಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಕಮ್ಮಿ. ಯಾರ್ ತಗೋತಾರೆ.?


ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತೇನೋ, ಮಾಡೆಲ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೇದು


ಎಷ್ಟ್ ಓಡಿದೆ..? ಟೈರ್ ಹೊಸಾವ. ಸ್ಟ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

​ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ​ ( ದಿನ -1)

ರವಿ!! ರೂಪಿ!! ಮತ್ತು ನಾನು(ಚೇತನ್) ಚಳಿಗಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಲ ತುಣುಕುಗಳ ಆಸ್ವಾದನೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಟ್ರಿಪ್ಪು. ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋ ಗಂಡು ಮಕ್ಳದೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮ ಮದ್ವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ನಂಥ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು, ವ್ಯಾಗನಾರ್ ಗೂ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಲಿದೆ.
ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೊನ್ನವಿಲೆ. ಅಂದರೆ ನನ್ನೂರು.  ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೇಗಬೇಗ ಕಾರು ಹತ್ತಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾವುಗಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ.. ಮದುವೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಪೋಷಕರ ಬ್ರೇನ್ ವಾಷ್ ಮಾಡುವ ಯಾನೆ ಫಿಟಿಂಗ್ ಇಟ್ಟು ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಲಿದ್ದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲಿ ಕಾ ಬಕ್ರ ನಾನು.

ಸಕ್ರೆಬೈಲು!! ಪಸ್ಟು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳ ಸಕ್ರೆಬೈಲು.  ಸಕ್ರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಿಡಾರವಿದೆ. ಆನೆ ಸವಾರಿ, ಆನೆ ಸೆಲ್ಫಿ, ಸೊಂಡಿಲು ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ರಜಾ ದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಸೊಂಡಿಲ ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಸೊಂಡಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಲು ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು, ಸೊಂಡಿಲಿನ ಏಟಿಗೂ, ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ …

ಬಸ್ ಪಾಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಥೆ

ಏಳನೇ ಕ್ಲಾಸಿನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಸುಮಾರು, ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಅಚಾತುರ್ಯವೊಂದು ನನ್ನಿಂದ ನಡೆದು ಹೋಯ್ತು. ನನ್ನ ಬಸ್ ಪಾಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟೆ. ಶಾಲಾ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ವಸ್ತುವೆಂದರೆ, ಬಸ್ ಪಾಸು. ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಪೇಟೆಯ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬರಲು, KSRTC ಯವರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಉಚಿತ ಬಸ್ ಪಾಸು ಅದು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಅಂತ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.