Skip to main content

ಲವ್ ಫೇಲ್ಯೂರ್

ರಾತ್ರಿ ಸರಿ ಸುಮಾರು ಒಂಬತ್ತು ವರೆಯಾಗಿತ್ತು. ಬಾರ್ ನ ಹುಡುಗ ಸೊಳ್ಳೆ ಬತ್ತಿಗೆ ಬೆಂಕಿ
ಹಚ್ಚಿ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಕಾಲಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು. ಇಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದ ಕತ್ತಲ ಹುಲ್ಲು
ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ, ಈ ಪುಟ್ಟ ಸೊಳ್ಳೆ ಬತ್ತಿಯು ಯಾವ ವಿಧದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದೆಂಬ ಆಲೋಚನೆಯೊಂದು
ಸುಳಿದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಯ್ತು. ಬದುಕಿನ ಸತ್ವ ಹೀರುವಷ್ಟು ನೋವು ಎದೆಯೊಳಗಿರುವಾಗ, ತೊಟ್ಟು
ರಕ್ತ ಹೀರುವ ಸೊಳ್ಳೆಯು ಗೌಣವೆನಿಸಿತು.

ಮನುಷ್ಯರು ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನಷ್ಟೇ ತಿಳಿಯಲು ಬೇಕಾದಷ್ಟಿದ್ದ ಮಬ್ಬು
ಕತ್ತಲಿನ ಬೆಳಕು. ಒಂದೊಂದು ಟೇಬಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ, ಕುಡುಕನ ಆತ್ಮವಿಮರ್ಶೆ ಮತ್ತು ಹತಾಶೆಯ
ಗಟ್ಟಿಧ್ವನಿ ಕೇಳಬಾರದಷ್ಟು ಅಂತರ. ನಾನು ಇದೇ ಮೊದಲಲ್ಲ, ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಆದರೆ
ಬಾರ್ ನಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ, ಗೆಳೆಯನೋರ್ವನ ಮುಂದೆ ಕುಡಿಯಲು ಬಂದಿದ್ದು ಇದೇ
ಮೊದಲು.

ಆಲ್ಕೋಹಾಲ್ ಕಂಡರೆ ಭಯ ನನಗೆ. ಅದು ಜೀವ ತೆಗೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನೆಲ್ಲಿ
ಬೆತ್ತಲು ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ ಅನ್ನೋ ಭಯ. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ಮನೆಯ ಒಳಗೆ, ಒಳಗಿಂದ ಬೀಗ
ಜಡಿದುಕೊಂಡು, ಕೀಲಿಯನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಏನೇ ಆದರೂ, ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತು ನಾನೊಬ್ಬನೇ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮುಂದೆ ಅಸಹಾಯಕನಂತೆ ನನ್ನನ್ನು
ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿದೆಯಲ್ಲಾ, ಅದರಷ್ಟು ಯಾತನೆ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ.

ಈ ಬಾರಿ ಗೆಳೆಯ ಸೀನ ಜೊತೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ. ಅವನು ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯ. ಸತ್ತು; ಸತ್ತು;
ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬದುಕಿರುವ ಮಿತ್ರ. ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಬಂದಿದ್ದೆ.

**** 1 *****

'ಸೀನ!!, ಅವಳ ಗಂಡಂಗೆ ಅವಳು ಬರಿ ಹೆಡ್ತಿ. ನಂಗೆ ಅವ್ಳು ದೇವ್ತೆ. ಈ ನಾಸ್ತಿಕನ
ದೇವ್ತೆ. ದೇವತೆಯನ್ನ ಯಾರಾದ್ರು ಮದ್ವೆ ಮಾಡ್ಕಳಕಾಗತ್ತ. ? ಗುಡಿ ಒಳಗಿಟ್ಟು ಪೂಜಿಸ
ಬೇಕು. ಮತ್ತು ಗುಡಿ ಹೊರಗ್ ಕುತ್ಕೊಂಡು, ಒಳಗ್ ಎಣ್ಣೆ ಬಿಟ್ಕಂಡು ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಬೇಕು.
`ನಿನ್ನ ನೋಡಕ್ ಮುಂಚೆನು ಲೈಫು ಬೊಂಬಾಟಾಗಿತ್ತು; ನಿನ್ನ ನೋಡುದ್ ಮ್ಯಾಲೆ ಚೇಂಜ್
ಆಗಿದ್ದು, ಸೌಂಧರ್ಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ; ಈಗ್ಲೂ ಸುಂದ್ರ ಅನ್ಸೋದು, ನಿನ್ನ ಬರಿ ಕಲ್ಪನೆ ` '
..
ಅದೇನೋss ಮಾತು ಕಥೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ಕಾನ್ಷಿಯಸ್ ಮೆಮೋರಿಯಲ್ಲಿ, ಸಬ್-ಕಾನ್ಷಿಯಸ್ ಆಗಿ
ರೆಕಾರ್ಡ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದವು. ನೋವು ಎಂಬ ಪ್ರಚ್ಛನ್ನ ಶಕ್ತಿಯು, ತೊದಲು ಮಾತುಗಳ
ಚಲನಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೊರ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣ.

'ಅಯ್ಯಯ್ಯಾ. ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇರೋದು ಒಬ್ಬಳೇ ಹುಡುಗಿ, ಅನ್ನೋ ಹಂಗಾಡಬೇಡ. ಹತ್ರಲ್ಲಿ
ಹನ್ನೊಂದನೇ ಫಿಗರ್ ' ಸೀನ ಗೊಣಗುಟ್ಟಿದ.

' ನಿನಗ್ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಾ ಮಗ. ಕಟ್ಟಿ ಕೊಂಡಿರೋ ಆ ಅವನಿಗೂ ಅವ್ಳು ಹತ್ರಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದನೇ
ಫಿಗರ್. ಆದ್ರೆ ನನಗೆ ಅವ್ಳು; ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದದ್ದು, ಅವಳು ಒಬ್ಳೆ ಗೆಳಿಯಾ. ಹೊರಟು
ಬಿಟ್ಳು ಪೆದ್ದಿ; ಬುದ್ದಿ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೊಂದು ಹೆಸ್ರು ಬೇಕು ಅಂತ
ಕೇಳ್ತಿದ್ದೆ. ಕೊನೆಗೂ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಕ್ಲಾರಿಟಿ ಅಂತ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಆಳೋದಕ್ಕೆ. ಅವಳೇ
ಸರಿ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಒಂದಿನ 'ನನ್ನ ಮದ್ವೆ ' ಅಂದಳು. ಅದು ಗೊತ್ತಿದ್ದ
ವಿಷಯಾನೇ.? ಆದರೆ. ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದು ಹೋಗತ್ತೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ನಿಷ್ಠುರವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನೂ ಮುಚ್ಚಿ ಬೀಗ ಜಡಿದು ಬಿಟ್ಟಳು. ಪ್ರೀತಿ ಬಗ್ಗೆ
ಉದ್ದುದ್ದ ಭಾಷಣ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೆ. ಸಿಕ್ಕದೆ ಇದ್ರೂ; ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೇ ಫ್ರೆಂಡ್ ಆಗಿರ್ತೀನಿ
ಅಂತ ಕಥೆ ಹೊಡಿತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅದ್ಯಾಕೋ ಅವಳ ಮದ್ವೆ ಆಂತಿದ್ದಂಗೆ ಇದೆಲ್ಲ ಬ್ಯಾಡ, ಅವಳೂ
ಬ್ಯಾಡ, ಅನ್ಸೋಕೆ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಒಂದು ವಸ್ತು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದ್ದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ
ಕನಸು ಮತ್ತು ಕವಿತೆ. ಅದು ಮತ್ತೊಂದಕ್ಕೆ ತಗಲಾಕ್ಕೊಂಡ್ರೆ ದೂರ, ಬಾಳ ದೂರ ಇರ್ಬೇಕು
ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಮೊದ್ಲು ಗುರುತಿಲ್ದೇ ಇರೋ ಕನವರಿಕೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ `ಬೇಕು` ಅಂತ ಸಾಯ್ತಿವಿ.
ಈಗ ನೋಡು ಮರೀಬೇಕು ಅಂತ ಒದ್ದಾಡ್ತೀವಿ. '
ಫಿಲಾಸಫಿ ಅನ್ನೋದು ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಹೊರ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಸುಮಾರು ವರ್ಷಗಳ
ಹಿಂದಿನ ಲವ್ವು. ಲವ್ವಾಗಿದ್ದೂ ಕೂಡ, ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಆಗೋ ರೀತಿ.

**** 2 *****

ಬ್ರಹ್ಮ ರಥೋತ್ಸವದ ಸಮಯ. ಉತ್ಸವ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನ, ರಥದ ಮೇಲಿಟ್ಟ ತಕ್ಷಣ, ಎಲ್ಲರೂ ಚಪ್ಪಾಳೆ
ಹೊಡೆದು, ಎಳೆಯಲು ರಥಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಳುಗಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದರು. ನನ್ನ
ಎದುರಿಗೆ ಇದ್ದ ಮತ್ತೊಂದು ಸರಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದವಳು ಇವಳು. ಮೊದಲನೆ ಸಾರಿ
ನೋಡಿದ್ದು ಹೀಗೆಯೇ..! ಕೈವಾರವನ್ನ ಮೂಗಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಒಂದು ಸರ್ಕಲ್ ಎಳೆದು ಬಂದಂತಿದ್ದ
ದುಂಡಾದ ಮುಖ. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರ ಕ್ರೌಡ್ ನಿಂದ ಮೆತ್ತಗೆ ದೂರ ಸರಿದು ಬಂದು, ಅವಳನ್ನು
ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದೆ. ಹಿಂಬಾಲಿಸುವಿಕೆ; ಇಶ್ಟು ಧೀರ್ಘಾವಧಿಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆಂದು
ಎಣಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟಲ್ ಆಗಿ ಪ್ರಪೋಸ್ ಮಾಡಿ; ರಿಜೆಕ್ಟೂ ಆಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ;
ಅವಳಿಗಿನ್ನೂ ಮದ್ವೆ ಆಗಿಲ್ವಲ್ಲ; ನಮ್ಗೆ ಇನ್ನ ಚಾನ್ಸ್ ಇದೆ ಅನ್ನೋ ಮೊಂಡು ವಾದ.
ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ನೇಹದ ಶಾರ್ಟ್ ಕಟ್ ಬೇರೆ.

'ಅದೇನೋಪ; ನಮಗೆ ಯಾರನ್ನ ನೋಡಿದ್ರು, ಇದುವರ್ಗೂ ಈ ಥರ ಫೀಲಿಂಗ್ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಫಿಗರ್
ಮಸ್ತಾಗಿದ್ರೆ, ಜಾತ್ರೆನಲ್ಲೇ ಒಂದಷ್ಟು ದೂರ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ, ಕಣ್ ತಂಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಅದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಈ ರೀತಿ ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಅಲೆಯೋದು; ಮೆಂಟ್ಲು ; ಮೆಂಟ್ಲು ನೀನು ' ಅಂದಿದ್ದ
ಸೀನ. ಅವನ ಮಾತನ್ನ ಅವತ್ತೆ ಕೇಳಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಇಶ್ಟು ವರ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ; ಅವನ ಮುಂದೇ
ಕುಳಿತು, ಮತ್ತೆ ಉಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಮೇಯ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

**** 3 *****

'ಹೋಗ್ಲಿ ಬಿಡು. ಅವಳು ಬಲಗಾಲು ಅಲ್ಲ, ಎರಡೂ ಕಾಲು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇಟ್ಟು. ಜಂಪ್ ಮಾಡಿ,
ನಿನ್ನ ಜೀವನದೊಳಗೆ ಬಂದಿದ್ರೂ ಇಬ್ಬರ ಜೀವನಾನು ಚಿತ್ರಾನ್ನ ಆಗ್ತಿತ್ತು. ಆದದ್ದೆಲ್ಲಾ
ಒಳ್ಳೇದಕ್ಕೆ. ಆಗ್ತಾ ಇರೋದೆಲ್ಲ ಒಳ್ಳೇದಕ್ಕೆ. ಆಗೋದೆಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೇದಕ್ಕೆ. ' ಸೀನ ಏನೋ
ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುವಂತೆ ಹೇಳಿದ.

'ಹಹಹ ಹೌದಾ..? ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರು ಅದನ್ನ, ತಮ್ಮ ಒಳ್ಳೇದಕ್ಕೆ' ಅಂತಾನೆ ಯಾಕೆ
ಅಂದ್ಕೋತಾರೆ. ? '

' ಹಂಗಾದ್ರೆ. ಆದದ್ದೆಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೇದಕ್ಕೆ ಅನ್ನೋದು, ಅವಳ perspective ನಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ
ಬಿಡು. ' ಸೀನನ ಕೌಂಟರ್ ಗಳೇ ಹಾಗೆ. ಕಾಮೆಡಿಯಾಗಿದ್ದರೂ; ಕಟುವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

'ಪಾಪಿ ಹೃದಯ ಕಣೋ. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ, ಏನನ್ನಾದರು ಬೇಕು ಅಂತ ಆಸೆ ಪಡತ್ತೆ. ಯೋಗ ಇರಲ್ಲ.
`ದಾರಿಯಲಿ ನಡೆವಾಗ ಸಿಕ್ಕ ಜೊತೆಗಾತಿಗೆ ನಾ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ನೀ ನನಗೆ ಏನಾಗಬೇಕೆಂದು. ?
ಉಳಿದ ದಾರಿಯನ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟಾಗ ಕೇಳಲೇ? ನಿಜವಾಗಲು ನೀ ನನಗೆ ಏನಾಗಬೇಕು
ಇಂದು.` '

'ಅಯ್ಯಯ್ಯ. ಟಾರ್ಚರ್ ಕೊಡಬೇಡ ಮಾರಾಯ. ಬಾಯ್ ತುಂಬಾ ಒಂದು ಸಾರಿ ಚನ್ನಾಗ್ ಬೈದು ಬಿಟ್ಟು
ಬಿಡು. '

'ಯಾಕ್ ಬಯ್ಯೋಣ. ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತಲಾ. ? `ಸುಖವಿರಲಿ; ಖುಸಿಯಿರಲಿ; ನಗುವಿರಲಿ;
ನಿನ್ನ ಬಾಳಿನಲಿ. ಏನಿರಲಿ; ಇರದಿರಲಿ; ಒಲವಿರಲಿ; ತಬ್ಬುವ ಅವನ ತೋಳಿನಲಿ.` '

' ಹಾಕ್ ಥೂ; ಉಗಿ ಮೊಕಕ್ಕೆ. ಅವಳ ಚಂದದ ಬಗ್ಗೆ ನೀನೇನ್ ಹೇಳೋದು ಪಿಂಡ. Definite ಆಗಿ
ಚೆನ್ನಾಗೇ ಇರ್ತಾಳೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ, ನಿನ್ನ ಜೊತೆನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ ತಾನೆ ಅವಳಿರೋದು. ಬಾಯ್ತುಂಬ
ಒಂದ್ ಸಾರಿ ಬಯ್ದು, ಮರೆತು ಬಿಡೋ ಅಂದರೆ. ನಾಟ್ಕ ಆಡ್ತೀಯ. ಜೀವನ ಸುಂದರವಾಗಿರಬೇಕು
ಅಂದ್ರೆ ಎರಡು ರೂಲ್ಸುಗಳನ್ನ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಇಟ್ಕೋ. ಮೊದನೆಯದು ನಮ್ಮ ಲಿಮಿಟ್ ಗಳನ್ನ
ಕ್ಲೀಯರ್ ಆಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಕು. ಎರಡನೆಯದು ಆ ಲಿಮಿಟ್ ಒಳಗೆ ನಮ್ಮನ್ನ ಬಿಟ್ರೆ
ಯಾರಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ತರ ರಾಯಲ್ ಆಗಿ ಇದ್ದು ಬಿಡಬೇಕು. '

' ಆದ್ರೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅವಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟರೆ, ನೀ ಹೇಳೋ ಈ ಯಾವ ಲಿಮಿಟ್ಟು ಕಾಣುಸ್ತಾ
ಇರಲಿಲ್ಲ. ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರೀತ್ಸೋದು ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟೇ..? ಭಯ ಆಗುತ್ತೆ ಗೆಳೆಯ.
ಒಂದು ಕಡೆ ನಮ್ಮನ್ನ ತುಂಬಾ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡವರ ಪ್ರೀತಿಗೆ, ನಾವು ನಿಜವಾಗಲೂ ಅರ್ಹರಾ ಅನ್ನೋ
ಭಯ. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ನಾವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರನ್ನ ಮತ್ತೆ ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತೀವಾ ಅನ್ನೋ ಭಯ. ಆಗಲ್ಲ
ಲೇ!! ಮುಗೀತು ಅಷ್ಟೇ. ಮುಂದಿನದ್ದೆಲ್ಲಾ ಮೆಕಾನಿಕಲ್. ನಡಿಬೇಕಲ್ಲ ಅಂತ ನಡೆದು ಹೋಗತ್ತೆ
ಅಷ್ಟೆ . `ಆ ದಿನ ಕಂಡೆ; ಒಲವಿನ ಅಮೃತ, ಹಿಡಿದು ಬಂದಿದ್ದ ಮೋಹಿನಿಯನ್ನು.
ರಕ್ಕಸನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಆದರೂ ಹೋಗಿ, ಕೂಡಲಿಲ್ಲ ಆ ದೇವಲೋಕದ ಹಿಂಡನ್ನು.` '

'ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ನಿನ್ನ ಬಾಯಿಗೆ ಆ ಅಮೃತ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ. ಕೊನೆಗೆ ಡ್ಯಾನ್ಸು ಮಾಡಿ
ಕಕ್ಕಬೇಕಿತ್ತು. ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೋ. ಪಿಚರ್ ಬಿಟ್ಟು ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತಾಗಿದೆ. ಥಿಯೇಟರ್ ನಿಂದ
ಹೊರಡೋದು ಬಿಟ್ಟು, ಅಲ್ಲೇ ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೀಯ. ? ಗಾಯಗಳದ್ದು ಕಲೆ ಮಾತ್ರ
ಉಳುಸ್ಕೋಬೇಕು. ಕೆರೆದು ಸಫ್ಟಿಕ್ ಮಾಡ್ಕೊ ಬಾರದು ಮಗ '

'ಸ್ವಲ್ಪ ಟೈಮ್ ಬೇಕಾಗತ್ತೆ ಗೆಳೆಯ. ಸ್ವಲ್ಪ ಟೈಮ್ ಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಗ್ಯಾಸ್ ಬಿಟ್ಟು
ಎಷ್ಟೇ ಹೊತ್ತಾಗಿದ್ರೂ; ಅದರ ಸ್ಮೆಲ್ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ರೂ; ಮುಚ್ಚಿದ ಮೂಗನ್ನು
ತೆಗೆಯೋದಕ್ಕೆ ಟೈಮ್ ಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಒಬ್ಬರು ನಮ್ಮ ಲೈಫ್ ಇಂದ ಔಟ್ ಆಫ್ ಫೋಕಸ್ ಅಂತ
ಗೊತ್ತಾದ ಮೇಲೂ, ಅದನ್ನ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೆ ಟೈಮ್ ಬೇಕಾಗತ್ತೆ. ಕೈ ಕೈ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು
ಲಲ್ಲೆ ಹೊಡದರಶ್ಟೇ ಫೀಲಿಂಗ್ಸಾ...? ಇವು ಭಾವನೆಗಳು.

`ಯಾವುದೋ ಮಳೆನಲ್ಲಿ; ಇನ್ಯಾವುದೋ ಚಳಿನಲ್ಲಿ; ಆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ; ಆ ಸಂತೇಲಿ; ಆ
ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಲ್ಲಿ; ಹೊತ್ತಿಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನೆನಪಾಗ್ತಾಳೆ. ಮೊದಲು ಅವಳು ಒಬ್ಬಳೇ
ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ, ಸ್ವಚ್ಚಂದವಾಗಿ ಕಾಣಿಸ್ತಾ ಇದ್ದಳು. ಈಗ ಆಸಿಗ್ನಲ್ ನಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ
ನಾಯ್ಸು ಮಾರಾಯ. ನನ್ನ ಬೇಜಾರಿಗೆ ಕಾರಣ ಏನೋ ಇರತ್ತೆ; ಸೈಲೆಂಟಾಗಿ ಇರೋದನ್ನೇ,
ಅಡ್ವಾಂಟೇಜ್ ತಗೋಂಡು ಅಷ್ಟೇ ಸೈಲೆಂಟಾಗಿ ಮೈಮೇಲೆ ಬಂದು ಬಿಟ್ಟಿರ್ತಾಳೆ. ಬಂದಿದ್ದು
ಗೊತ್ತೇ ಆಗಿರಲ್ಲ. ಯಾವುದೋ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಖುಷಿ ಆಗಿರ್ತೇನೆ. ಆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ, ನನ್ನ
ಹತ್ರಾನು ಹೇಳೋ ಅಂತಾಳೇ. ನಾ ಕಟ್ಟೋ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಫ್ಯಾಂಟಸಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಅವಳದ್ದು
ಯಾವಾಗಲೂ ಲೀಡ್ ರೋಲ್ ಇರತ್ತೆ. ಸ್ವಲ್ಪಾನು ನಾಚಿಕೆ ಇಲ್ಲದೆ. ಈ ರೀತಿ ಎಲ್ಲ
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋ, ಈ ಒಳ ಮುಚ್ಚುಗನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು ಅವಳು. ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಿಟೆಂಡ್
ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರು, ನನ್ನ ಬಿಗ್ಗೆಸ್ಟು ವೀಕ್-ನೆಸ್ ಅವಳು. ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಅಂದ್ರೆ
ಅವಳೇ. ಅವ್ಳು ನಕ್ಕರೂ ಚಂದ. ಮುಖ ಊದಿಸಿಕೊಂಡು ಗುಮ್ ಅಂತ ಇದ್ರೂ ಚಂದ. ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ
ಮುಖದ ಮೇಲೆ ರಪ್ ಅಂತ ಕೊಟ್ರೂ ಚಂದ. **ಹೆಣ್ಣು ಮಾಯೆ ಅಲ್ವೋ...... ಅವಳು
ಮಾಯೆ** ` '

' ಹೊಡಿಬೇಕಿರೋದು ನಿನಗಲ್ಲ. ಈ ಪಿಚರ್ ತೆಗೆಯೋರಿಗೆ ಕೆರ ಕಳ್ಕೊಂಡ್ ಹೊಡೀಬೇಕು.
ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದನ್ನೆಲ್ಲಾ, ಇದೆ ಅನ್ನೋ ತರ ವಿಜೃಂಭಣೆ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿ,
subconscious ಆಗಿ ಒಂದಷ್ಟು ಲವ್ವು, ರೊಮಾನ್ಸು ಅನ್ನೋ ರಬ್ಬಿಷ್ ನ ತಲೆ ಒಳಗೆ ಬಿಟ್ಟು
ಬಿಡ್ತಾರೆ. ಭ್ರಮೆ ಭ್ರಮೆ ಭ್ರಮೆ '

' ಭ್ರಮೆನೋ; ಕಲ್ಪನೇನೊ; ಅಥವಾ ಬರಿ ಆಸೆಗಳೋ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಖುಷಿಗಳಿಗೆ
ಅವ್ಳು ಕಾರಣ ಆಗಿದ್ಳು. ಯಾವಾಗಲು ಚನ್ನಾಗಿರ್ಬೇಕು.'

' ಅವಳು ಚೆನ್ನಾಗೇ ಇರ್ತಾಳೆ. ಸರಿಯಾಗ್ ಬೇಕಿರೋದು ನೀನು. ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿ ಇಂದಾನು,
ಅವ್ಳು ನಿನಗಿಂತ ತುಂಬಾ ಮುಂದೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಇದಾಳೆ. In fact ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇರೋ
ಮುಕ್ಕಾಲು ವಾಸಿ ಜನ ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ತುಂಬಾ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದಾರೆ. ನೀನು ವೈಟ್ ಅಂಡ್
ಬ್ಲಾಕ್ ಜಮಾನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕಿತ್ತು. ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಕಲರ್-ಫುಲ್ ಡಿಕೇಡ್ ನಲ್ಲಿ
ಹುಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯ. ಆದರೂ ನಿನ್ನ ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬೀಳಬಹುದು.
ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗೂಗೆ ಯಾವನೋ ಶಾಸ್ತ್ರಿ 'ದೆ ದೊ ಚ ಚಿ ' ಅಂತ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನ ಕೊಟ್ಟಿರ್ತಾನೆ.
ಒಂದು ಒಳ್ಳೇ ಹೆಸರು ರೆಫರ್ ಮಾಡು ಅಂತ, ನಿನ್ನ ಹತ್ರ ಅವ್ಳು ಕೇಳಬಹುದು.' ಅಪಹಾಸ್ಯದ
ನಗುವೊಂದು ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂತು.

' ನೀನೂ. ಯಾರನ್ನಾದ್ರು ಮನಸಾರೆ ಇಷ್ಟ ಪಡು. ಗೊತ್ತಾಗತ್ತೆ. '

' I mean it. ಕುಡಿದು ಬಿಟ್ಟಿದೀನಿ ಅಂತ, ಈ ಥರ ಕಲರ್ ಕಲರ್ ಕಾಗೆ ಹಾರಿಸೋದಾ..?
ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಒಂದೊಂದು ಚಾನ್ಸು ತಗೋಬೇಕು ಅಂತ ನೋಡ್ತಾರೆ.
ಕೆಲವರಿಗೆ ದಕ್ಕತ್ತೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ದಕ್ಕಲ್ಲ. ಚಾಪ್ಟರ್ ಕ್ಲೋಸ್. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು
ಯಾರನ್ನ ಡಿಸರ್ವ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಮಾಡಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೇನೆ ಬರಲ್ಲ. ಒಬ್ಬಳಿಗೆ
ಕೊಟ್ಟು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕೆ, ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಹುಂಡಿಗೆ ಹಾಕಿರೋ ಕಾಸು ಅಲ್ಲ.
ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ಭಾವ ಫೀಲಿಂಗ್ ಅಷ್ಟೇ. ಸುತ್ತ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನ expect
ಮಾಡೋರು, ನಮ್ಮ ಬರಿದೆ ಟೈಮ್ ಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಆ ಟೈಮ್ ಕೊಡಬೇಕು.
ಇನ್ನು ಸಿಂಪಲ್ ಆಗಿ ಹೇಳೋದಾದ್ರೆ, ಪ್ರೀತಿ ಒಂದು ಮಾಸ್ಕು . ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾದ
ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅನ್ನೋದು ಇಲ್ಲ. ಸದಾ ಕೈನಲ್ಲಿ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಈ ಥರದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಖವಾಡಗಳನ್ನ
ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ನಾವು ಯಾರ ಜೊತೆ ಇರ್ತೇವೊ, ಅವರ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹಾಕಿಬಿಡಬೇಕು. '

' ಯೊಪ್ಪ!! ಚಪ್ಪಾಳೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮಗ ಹೇಳೋದು ಫ್ರೆಂಡು ಅನ್ನೋರು ಇರ್ಬೇಕು ಲೈಫಲ್ಲಿ.
`ಸತ್ತಾಗ ಅತ್ತೋರೆಲ್ಲಾ ಸತ್ತವಗೆ ಸ್ವಂತವೆ. ಸೋತು ಮಂಡಿ ಮ್ಯಾಲೆ ತಾಕುಂತಾಗ ಬೆನ್ನಿಗೆ
ಗುದ್ದುವ ಗೆಳೆಯ ಅನ್ಯನೆ..?` ನೀನು ಸಿಂಪ್ಲಿ ಗ್ರೇಟ್ ದೋಸ್ತ '

'ಥೂ. ಥ್, ಮುಚ್ಚು ಬಾಯಿ ಡ್ರಮಾಟಿಸ್ಟು. ಈ ತರ ನಾಟಕಗಳೇ ಇಷ್ಟ ಆಗಲ್ಲ. ಮದುವೆಯಾಗಿರೋ
ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾರತೀಯ ನಾರಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದಿಯಾ.. ತಪ್ಪು
ಅನಿಸ್ತಿಲ್ವಾ..? ಅನೈತಿಕತೆ ಅನಿಸ್ತಿಲ್ವಾ.?'

' ಕಟ್ಟಿರೋದು ತಾಳಿ. ಮಂತ್ರಿಸಿರೋ ನಿಂಬೆ ಹಣ್ಣು ಅಲ್ವಲ್ಲಾ. ಯಾಕಂದ್ರೆ, ಅದನ್ನ
ಕಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣ ಪವಾಡಗಳು ನಡೆದು, ಭಾವನೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಬದಲಾಗೊದಕ್ಕೆ. ಶ್ರೀದೇವಿ ಬಗ್ಗೆನು
ಮಾತಾಡ್ತೀವಿ, ಮೋನಿಕ ಬೆಲ್ಲುಸಿ ಬಗ್ಗೆನೂ ಮಾತಾಡ್ತೀವಿ. ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮಜ್ಜಿ ವಯಸ್ಸು.
ಅವರೇನು ನಮಗೆ ಸಿಕ್ತಾರ. ಆದರೂ ಮಾತಾಡಲ್ವಾ. ಹಂಗೆ ಇದೂನು ಒಂದು ಫ್ಯಾಂಟಸಿ ಸ್ಟೋರಿ
ಅಂದುಕೊಂಡು ಮಾತಾಡಬೇಕು.'

' ಅಯ್ಯಯ್ಯಾ!! ಹೊರಗ್ ಬಾ ಮಗ. ಯಾವಾಗ ಫೋನ್ ಮಾಡುದ್ರು, ರಿಸೀವ್ ಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಕೈಲಿ
ಉಗಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಇರೋದು ನೀನೊಬ್ಬ ಫ್ರೆಂಡು. ನೀನೂ ಸತ್ತೋಗ್ ಬುಟ್ರೆ. ಸಾವನ್ನು
ಹೆದರಿಸೋ ಅಷ್ಟು ಮೀಟ್ರು ನಿನಗಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಏನಾದ್ರು ಬಂದು, ನ್ಯಾಚುರಲ್
ಡೆತ್ ಆಗಿಬುಟ್ರೆ ಅಂತ ಭಯ. ಸತ್ರೂ ಒಂದೊಳ್ಳೇ ರೀಸನ್ ಗೆ ಸಾಯಬೇಕಪ್ಪ. ಹುಡುಗಿ ನೆಪಕ್ಕೆ
ಜೀವ ಹೋಯ್ತು ಅಂದ್ರೆ, ಅದನ್ನ ಯಾರ ಹತ್ರಾನಾದ್ರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೂ ನಾಚಿಕೆ ಆಗತ್ತೆ.
ಒಂಥರ ಕಾಮೆಡಿ ಅನ್ಸತ್ತೆ '

' ನಾನ್ ಯಾವಾಗ ಸಾಯ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ದೆ ಲಾ. ಕಳ್-ನನ್ಮಗನೇ!! ಎಲ್ಲಾ ಸೇರಿಕೊಂಡು ವೀಕ್
ಮೈಂಡುಗಳನ್ನ exploit ಮಾಡ್ತೀರ. ಹೆದರಿಸ್ತೀರ. ' ಅಂದೆ.

ಬೇಡ; ಬೇಡ; ಅಂದುಕೊಂಡೇ ಬೆತ್ತಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೀಲಿ ಬಚ್ಚಿಡುವ ಕೆಲಸ ಅಂದಿಗೆ ಕೊನೆಯಾಗಿತ್ತು.

Comments

Popular posts from this blog

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊ…

ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳು

ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಯಾರಾದ್ರು ಬರೆದಾಗ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ. ಆ ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ
ಬರೆದವರನ್ನ, ಸರಿಯಾಗಿ aknowledge ಮಾಡಕ್ಕಾಗದೇ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ, ಅವರುಗಳ ಸಾಲುಗಳು
ಮಾತ್ರ, ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಬುತ್ತಿಯ ತುತ್ತುಗಳಂತಿವೆ.

ಅರೆಘಳಿಗೆಯ ಮನೋಲ್ಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನನ್ನ ಪದ್ಯಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳಿಗೂ ಇಬ್ರಿಗೂ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು. ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳು
ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಗೆಳೆಯರ ಪ್ರತಿ ಭಾವಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ
ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ. Enjoy :)

1. ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿರೆಪ್ಪೆ ಕೂಡಿದ ಮೇಲೆ,  ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಯಾನಗರಿ(ಕನಸು)  ಮೈ ಕೊಡವಿ ಏಳುವ ಪಾತ್ರಗಳು  ಸೂತ್ರ ಹರಿದು ಸಜ್ಜಾಗುವ  ಎಲ್ಲೋ. ನೋಡಿದ ಮುಖಗಳು.
ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿ  ಅಂತ್ಯಗಾಣದ ದೃಶ್ಯಗಳು.  ಭ್ರಮೆಯ ಸೂರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಕೂಡುವ ಜೀವಗಳು.
ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆ,  ಕಥೆಯೊಳಗೊಂದು ಉಪಕಥೆ  ಎಚ್ಚರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪಾತ್ರಗಳು.
ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ, ಅವಳೇ ರಾಣಿ,  ನನ್ನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು.
ಮೊದಮೊದಲು ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಗೆಳೆಯ ನಿರಂಜನ ಈ
ಕವಿತೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
`ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ……. ಅಲ್ಲಿ ನೀ ಪ್ರಣಯರಾಜ, ಪ್ರೇಮ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…

​ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ​ ( ದಿನ -1)

ರವಿ!! ರೂಪಿ!! ಮತ್ತು ನಾನು(ಚೇತನ್) ಚಳಿಗಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಲ ತುಣುಕುಗಳ ಆಸ್ವಾದನೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಟ್ರಿಪ್ಪು. ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋ ಗಂಡು ಮಕ್ಳದೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮ ಮದ್ವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ನಂಥ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು, ವ್ಯಾಗನಾರ್ ಗೂ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಲಿದೆ.
ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೊನ್ನವಿಲೆ. ಅಂದರೆ ನನ್ನೂರು.  ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೇಗಬೇಗ ಕಾರು ಹತ್ತಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾವುಗಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ.. ಮದುವೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಪೋಷಕರ ಬ್ರೇನ್ ವಾಷ್ ಮಾಡುವ ಯಾನೆ ಫಿಟಿಂಗ್ ಇಟ್ಟು ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಲಿದ್ದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲಿ ಕಾ ಬಕ್ರ ನಾನು.

ಸಕ್ರೆಬೈಲು!! ಪಸ್ಟು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳ ಸಕ್ರೆಬೈಲು.  ಸಕ್ರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಿಡಾರವಿದೆ. ಆನೆ ಸವಾರಿ, ಆನೆ ಸೆಲ್ಫಿ, ಸೊಂಡಿಲು ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ರಜಾ ದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಸೊಂಡಿಲ ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಸೊಂಡಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಲು ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು, ಸೊಂಡಿಲಿನ ಏಟಿಗೂ, ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ …

ಒಂದು ಅಪಘಾತದ ಸುತ್ತ

ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷ. ಶೈಲು, ರವಿ ಹೊರತಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ( ಗುಂಪಿನ ಹೆಸರು ಬಿ ಬಿ ಹುಡುಗರು) ಉಳಿದೋರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಶೈಲುಗೆ, ಸಿಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಆಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಸೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಾಧ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ರವಿ:

ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲು ಅವನಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇತ್ತು. ಆ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಖುಷ್ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇತ್ತು. ಸುಮಾರು ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಎಡತಾಕಿದರೂ, ಒಂದಕ್ಕೂ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಭಿ, ಜೋಬಿ, ಶೇಕ್ ನಂತ ಗಮಾಡ್ ಗಳಿಗೇ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿರೋವಾಗ, ಧೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ ‘ರವಿ’ ಗೆಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದು, ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಖೇದಕರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ರವಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕೆ, ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಲಕ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಮಸ್ಯೆ. ಕೋಡಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದು. ಆದರೂ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಕಂಪನಿ ಮಿಸ್ ಆದಾಗಲೂ. ‘ ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡದು, ಕಾಯ್ತಾ ಇರಬೇಕು ಬಿಡು, ಮಗ ’ ಅಂತ ನಾವು, ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ‘ನನಗೆ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ ಮಗ. ಆದರೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕಂಪನಿ, ಗ್ಲೋಬಲ್ ಟಾಪ್ ಟೆನ್ ಒಳಗೆ ಬರೋದನ್ನ, ಜಸ್ಟು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತು. ‘ಎನ್ನುವನು. ‘ಎಲಾ ಬಡ್ಡಿಮಗನೆ ’ ಅಂದುಕೊಂಡುಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಇಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧ, ಸುಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿ ಇ …

ಮದ್ವೆ 'ಈಗ ಬೇಡ..'

ಟೀ ಕುಡಿಯೋದಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗ ಎದ್ದೋಗದು ಅನ್ನೋ ಯೋಚ್ನೆಲಿದ್ದಾಗ ಸರಿಯಾಗಿ, ನಟ್ಟ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ.
“ಹಲ್ಲೋ…ದೇವ್ರು  ಯಾರಪ್ಪ..?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾ ಆಫೀಸಿಂದ ಎಸ್ಕೇಪ್ ಆಗಿ, ಹೊರ ಬಂದೆ.  ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿರೋ(ವಯಸ್ಸಾಗಿರೋ.. ) ಹುಡುಗರ ಕಾಲ್ ಬಂದರೆ, ಅವರು ಹೇಳೋಕ್ ಮುಂಚೇನೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕಂಡ್ ಬುಡಬೇಕು, ‘ಮದ್ವೆಯ… ಮಮತೆಯ ಕರೆಯೋಲೆ ‘ ಅಂತ .
ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ನಟ್ಟ ನಗುವ ಸದ್ದು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
“ಹೇಳೊ ಮಾರಾಯ ದೇವ್ರು ಯಾರು ..? ” ಅಂದೆ.
“ಇಲ್ಲೇ ಮಗಾ.. ಸಾಸ್ವೆಹಳ್ಳದಿಂದ, ಒಂದು ದೇವಿ  ” ಅಂದ.
ನಾನು, ನಟ್ಟ ಪಿಯುಸಿ ನಲ್ಲಿ ರೂಮ್ ಮೇಟ್ಸು ಗಳು. ಹತ್ನೆ ಕ್ಲಾಸು ಓದುತ್ತಿದ್ದ, ಒಂದು ಹುಡುಗಿನ ಅವ್ನು ‘ನಮ್ಮ ದೇವ್ರು’ ಅಂತ ಕರೀತಿದ್ದ.
ಆ ನೆನಪಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆತನನ್ನು ರೇಗಿಸಲೆಂದೇ “ದೇವ್ರು ಯಾರು..? ” ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದು.
ಹುಡ್ಗ ಒಂದ್ ಸೆಕೆಂಡ್ ಫ್ಲಾಶ್ ಬ್ಯಾಕ್ ಹೋಗಿ ಬಂದ ಅನ್ಸತ್ತೆ.
ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥಕ್ಕೆ, ಮದ್ವೆ ಗೆ ಎರಡಕ್ಕೂ ಆಮಂತ್ರಣ ಕೊಟ್ಟು, “ಅಪ್ಪಾಜಿ  ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡು ” ಅಂದ.
” ನಮ್ಮಪ್ಪ ನ್ನೇನೊ ಕರೆಯೋದು. ನಾನೇ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಬಿಡು ” ಅಂದೆ.
ಅವರಿಗೂ ಕರೆಯಲೇ ಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಮಾಡಿ ನಂಬರ್ ಪಡೆದುಕೊಂಡ.
“ನೀನು ಮದ್ವೆ ಆಗು… ನೀನು ಮದ್ವೆ ಆಗು… ” ಅಂಬೋ ಕೊರ ಕೊರ ಕೊರ ಅನ್ನೋ ಗ್ರಾಮಾ ಫೋನು ಮತ್ತೊಂದು ರೌಂಡು ನಮ್ಮನೇಲಿ ಪ್ಲೇ ಆಗತ್ತೆ.
______________________________________________…

ಕಾರು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾರನ್ನು ಮನೆವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕರ್ಮವು 'ಕರುಣ' ನ ತಲೆಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಆದರೆ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟದೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸೋದು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೂ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಮನೆವರೆಗೂ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.


ಅಮ್ಮ; ಕಾರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅನುವಾದಳು. ಅಪ್ಪನಂತು, ‘ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೋದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿಗೆ..? ’ ಅಂತ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಊರಿನ ಸಹ ವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ; ತನ್ನ ಮಗ ಮೋಸ ಹೋಗದೇ ವ್ಯವಹಾರವೊಂದನ್ನು ಕುದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರು ತಂದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪದೆಪದೆ ಕ್ರಾಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ನಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಕಾರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೌಕಾಸಿ-ಡೀಲ್ ಅನ್ನು ಕರುಣನ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೀತಲಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಕಾರಿನ ಗುಣಗಾನ ಮತ್ತು ಅವಗುಣಗಾನದ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.


ಹೇ!! ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರಾ… ರೀಸೇಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಕಮ್ಮಿ. ಯಾರ್ ತಗೋತಾರೆ.?


ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತೇನೋ, ಮಾಡೆಲ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೇದು


ಎಷ್ಟ್ ಓಡಿದೆ..? ಟೈರ್ ಹೊಸಾವ. ಸ್ಟ…