Skip to main content

ರಾಣಿ ಮತ್ತು ನಾನು


`ರಾಣಿ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮಗಳು. ಈಗ ಒಂದನೇ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿ ಎರಡನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಹೊರಟು

ನಿಂತಿರುವ ಪುಟ್ಟಿ. ಅವಳ ಜೊತೆಗಿನ ಹಳೆಯ ಕೆಲವು ತುಂಟಾಟದ ಚಾಪ್ಟರ್ ಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.`

**1. ನೂರು ಕಾಗೆಗಳು ಹಾರಿ ಹೋದ ಕಥೆ **

'ಅಣ್ಣ ಒಂದು ಕಥೆ ಹೇಳು' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು ರಾಣಿ.

ಮಾತಾಡಿಸೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದರೆ, ಇವಳ ಮಾತಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಡುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅಂತದ್ರಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ ಪ್ರಾಣ ಹಿಂಡಿ ಬಿಡುವಳು.

' ಹೇಯ್ ರಾಣಿ. ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡೆ ನನ್ನ ತಲೆ ತಿನ್ನಬೇಡ ' ಎಂದೆ.
ಕಥೆ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದಳು. ಸರಿ, ಎಂದು ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿದ್ದ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.

'ನೂರು ಕಾಗೆಗಳು ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದವು. ಬೇಟೆಗಾರ ಬಂದೂಕಿನಿಂದ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದ. ಆಮೇಲೆ ಕಾಗೆಗಳು ಒಂದಾದ ಮೇಲೆ ಒಂದರಂತೆ ಹಾರಿಹೊಗೊದಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದವು. ಮೊದಲನೇ ಕಾಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಯ್ತು. ಈಗ ಎಷ್ಟು ಉಳೀತು. ? ಹೇಳು ನೋಡೋಣ. ?'
ಬೇರಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎಣಿಸುತ್ತಾ. ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಭಾವದಲ್ಲಿ

' ನೈಂಟಿ-ನೈನಾ ಅಂದಳು. ?'

' correct. ' ಅಂದೆ.

'ಆಮೇಲೆ ..? '

'ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಯ್ತು. ಈಗ ಎಷ್ಟು ಕಾಗೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡವು. ?'ಪುನಃ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಏನನ್ನೋ ಕಂಡು ಹಿಡಿದವಳಂತೆ 'ನೈಂಟಿ ಎಯ್ಟು' ಎಂದಳು. 'ವೆರಿ ಗುಡ್ ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು ಕಥೆಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದವನಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾ ಹೊರ ಬಂದೆ.
'ಮುಂದೆ ಏನಾಯ್ತು. ' ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಬಂದಳು.

'ಆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಗೆ ಹಾರೋಯ್ತು ಕಣೆ. 'ನಾನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ಬೆರಳು ಪೋಣಿಸುತ್ತಾ
' ನೈಂಟಿ ಸೆವೆನ್ ' ಎಂದಳು.
ಹೀಗೆ ಸುಮಾರು ಸೆವೆಂಟಿ ಸೆವೆನ್ ಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅವಳ ತಲೆ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಯ್ತು. 'ಅಮ್ಮಾ ' ಎಂದು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಾ ಅವರಮ್ಮನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಹೋದಳು. ಅಷ್ಟೇ, ಆನಂತರ 'ಕಾಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಬಾರೆ ' ಅಂದ್ರೆ. ಕೈಗೆ ಸಿಗದ ರೀತಿ ಓಡಿ ಹೋಗುವಳು.

**2. ಟಿವಿ ರಿಮೋಟಿಗೆ ಚಂಡಿ ಹಿಡಿದು ಕೂತವಳ ಜೊತೆಗೆ **

ತುಂಬಾ ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಆಗಿ ಉದಯ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ರಾಣಿ ಪಳಕ್ ಅಂತ ಬದಲಿಸಿ, ಪೋಗೋ ಚಾನಲ್ ಹಾಕಿದಳು. ಆನಿಮೇಟೆಡ್ ಬೊಂಬೆ ದಾರಾವಾಹಿ ಬರೋಕ್ ಶುರು ಮಾಡ್ತು.  ನನಗಂತೂ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕೋಪ ಬಂತು. ಆದರೂ ಧೈನ್ಯದಿಂದ ' ಹೇಯ್ ರಾಣಿ. ಪ್ಲೀಸ್ ರಿಮೋಟ್ ಕೊಡೆ. ನಾನು ಫಿಲಂ ನೋಡ್ತಾ ಇದೀನಿ ' ಎಂದೆ.

'ಊಹುಂ ಕೊಡಲ್ಲ. ನಾನು ಚೋಟ ಭೀಮ್ ನೋಡಬೇಕು ' ಎಂದಳು. ಕೊಬ್ಬು ಇವಳಿಗೆ. ನಿಜವಾಗಲು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಟಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟು ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾನು ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದುದು, ನನ್ನನ್ನು ಕೆಣಕಲು ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ದಾರಿಯಾಗಿತ್ತು.

' ನೋಡು ಹಿಂಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೇ ಬರಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ' ಎಂದರೆ, 'ಸರಿ ಬರಬೇಡ.' ಎಂದು ಅಷ್ಟೇ ಉದಾಸಿನವಾಗಿ ಹೇಳುವಳು. ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೋಪ ಬಂತು. ಅವಳಿಂದ ರಿಮೋಟ್ ಕಿತ್ತು ಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದೆ. ರಿಮೋಟ್ ತೆಗೆದು ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಳು. ಅವಳೊಂದಿಗೆ

ಕಿತ್ತಾಡಿ, ಜಗಳ ಮಾಡಿ ಮೈ ಕೈ ಗೆಲ್ಲಾ ಪರಚಿಸಿಕೊಂಡು ಅಂತೂ ರಿಮೋಟ್ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ
ಯಶಸ್ವಿಯಾದೆ. ಆದರೆ ತತ್ತಕ್ಷಣ ಟಿವಿಯ ಬಳಿ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ರಿಮೋಟ್ ಸೆನ್ಸರ್ ಬಳಿ ಕೈ
ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಹಿಡಿದು 'ಹಹಹ ಈಗ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡು ನೋಡೋಣ. ? ' ಎಂದು ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕಳು. LED
ಸೆನ್ಸರ್ ಗೆ ಅಡ್ಡ ಬಂದರೆ, ರಿಮೋಟ್ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಲ್ಲ, ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಅವಳಿಗೆ.
'ಹೇಯ್ ಹಿಡಂಬಿ, ಏನ್ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಹಾಕು ಹೋಗು. ನಾನಂತು ನಿನ್ನ ಸಹವಾಸಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು
ಸಾರಿ ಬರಲ್ಲ. ' ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ರಿಮೋಟ್ ಎಸೆದು ಬೇಸರಗೊಂಡವನಂತೆ ನಟಿಸಿದೆ. ಅವಳಿಗೆ ಮರುಕ
ಹುಟ್ಟಿಯಾದರೂ ಚಾನಲ್ ಬದಲಿಸಿಯಾಳೆಂಬ, ನನ್ನ ಪ್ಲಾನ್ ವರ್ಕೌಟ್ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಇವಳಿಗೆ
ಉಲ್ಟಾ ಚಂಡಿ ಪದ್ಧತಿಯೇ ಕರೆಕ್ಟು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.

ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತು, 'ನೋಡು ಏನಾದ್ರೂ ನೀನು ಈ 'ಚೋಟ-ಭೀಮ್' ಬದಲಿಸಿ, ಉದಯ ಟಿವಿ
ಹಾಕಿದೆ ಅಂದ್ರೆ, ಕಾಲ್ ಮುರಿದು, ಕೈಗೆ ಕೊಡ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮಪ್ಪ ಬಂದರೂ ಸರಿ, ನಿಮ್ಮಮ್ಮ
ಬಂದರೂ ಸರಿ. ಗೊತ್ತಲ್ಲ. ಈಗೆನಾದ್ರು ಚಾನಲ್ ಬದಲಿಸಿದರೆ ಕಾಲು ಮುರಿದು, ಕೈಗೆ
ಕೊಡ್ತೇನೆ. ' ಎಂದು ಮುಖದಲ್ಲಿನ expression ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತಗ್ಗಿಸದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನೇ
ನೋಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದೆ.

'ಕಾಲ್ ಮುರಿತಿಯಾ.? ಎಲ್ಲಿ ಮುರಿ ನೋಡೋಣ. ' ಎಂದು ಮೈಮೇಲೆ ಬಂದಳು.

'ಚಾನಲ್ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡು. ನೋಡೋಣ. ' ಎಂದೆ. ಅವಳು ರಿಮೋಟ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಚಾನಲ್ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡುವಂತೆ ನಟಿಸಿದಳು.

'ನೋಡೆ ನಾನ್ ತಮಾಷೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಈ ಸಾರಿ ಮಾತ್ರ ಉದಯ ಟಿವಿ ಏನಾದ್ರೂ ಹಾಕಿದ್ರೆ. ಗೊತ್ತಲ್ಲ. ಕಾಲು ಮುರಿದು, ಕೈಗೆ ಕೊಡ್ತೇನೆ ' ಎಂದೆ. ಅವಳೂ ಚೋಟ ಭೀಮ್ ಬದಲಿಸಿ, ಉದಯ ಟಿವಿ ಹಾಕಿದಳು. 'ಹಾಕೆ ಬಿಟ್ಯಾ. ಸರಿ ಹಂಗಾದ್ರೆ ಇನ್ನೇನ್ ಮಾಡಕ್ಕಾಗುತ್ತೆ. ನೀನು
ಹಾಕಿರೋದನ್ನೇ ನೋಡ್ತೀನಿ ಅಷ್ಟೇ. ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಕರ್ಮ. ' ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾದವನಂತೆ ಮಾಡಿ
ಆರಾಮಾಗಿ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಹೀಗೆ ಇತ್ತು. ರಾಣಿ ನನ್ನ
ಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ, ಟಿವಿಯ ಕಡೆಗೂ ನೋಡುತ್ತಾ. ತಾನೇನೋ ಭಯಂಕರವಾದ ಮೋಸಕ್ಕೆ
ಒಳಗಾಗಿರುವವಳಂತೆ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ನನಗೂ ನಗು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಜೋರಾಗಿ
ಹೊಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದುಕೊದು ಅವಳನ್ನು ರೇಗಿಸುವಂತೆ ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟೆ.

ಅದೇನು ಅರ್ಥವಾಯಿತೋ... ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಬಂದವಳೇ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಟಿವಿ ರಿಮೋಟಿನಿಂದ ಕಾಲಿನ
ಮೇಲೆ ಊದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದಳು. ಆ ಕ್ಷಣದ ನೋವಿನಿಂದಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ ಜೋರಾಗಿ
'ಅಮ್ಮಾ' ಎಂದು ಕಿರುಚಿಕೊಂಡೆ. ಮೂಗಿನ ಹೊಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ಅಗಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನೇ
ಗುರಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ರೂಮಿನ ಒಳಗಿದ್ದ ರಾಣಿಯ ಪಪ್ಪ ಬಂದವರೇ ' ಅಮ್ಮು ಅಣ್ಣಂಗೆ ಹಂಗ್ ಹೊಡಿತಾರ. '
ಎನ್ನುತ್ತಾ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸದೆ, ರಿಮೋಟ್ ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ
ನೋಡಿದರು. ಕ್ರೇಜಿ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ.
---

**3. ತಟ್ಟಿ ಮಲಗಿಸದೇ, ನಿದ್ರಿಸಿದ ಮಗಳು**

ರಾಣಿ, ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ, ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದು ಅವರ ಅಮ್ಮ ಮಲಗಿಸಬೇಕು.
ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಹೊಡೆದು-ಬಡಿದು ಕಾಡಿಸುವ ಈ ಪುಟ್ಟ ಹಠಮಾರಿ, ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಈ
ರೀತಿ. ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಕೂಗಾಡಿ ಬಿಡುವಳು. ಇವಳು ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಊಟ
ಉಪಚಾರಗಳು. ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ತಾನು ಚಪಾತಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಯು, ರಾಣಿಯನ್ನು ಮಲಗಿಸುವಂತೆಯು
ಹೇಳಿದರು. ನಾನೂ. , ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ.

'ಹೇಯ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚೆ. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನಿದ್ದೆ ಬರಲ್ಲ. ' ಎಂದೆ. 'ಲೈಟ್ ಆಫ್
ಮಾಡುದ್ರೆ ತಾನೆ ನಿದ್ದೆ ಬರೋಕೆ ' ಎಂದಳು. ' ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಏನ್ ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲ. ಇವಳಿಗೆ
ಮಲಗಿಸೋದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಒಬ್ಬರು ಬರಬೇಕು. ತುಟಿಕ್ ಪಿಟಕ್ ಅನ್ನದ ಹಾಗೆ, ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಗೊತ್ತಾಯ್ತಲ್ಲ ' ಎಂದು ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಮಲಗಿದೆ.

'ಕಾಗೆ ಕಥೆ ಬಿಟ್ಟು, ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರು ಕಥೆ ಹೇಳು' ಎಂದಳು. 'ನಾನು ಕಥೆ ಹೇಳುದ್ರೆ,
ನೀನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲ್ಲ. ನೀನೆ ಯಾವುದಾದರು ಕಥೆ ಹೇಳು. ' ಎಂದೆ. ಅವಳ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಶುರು
ಮಾಡಿದಳು. ಸಾಂಗವಾಗಿ ಸಾಗಿತ್ತು. ನಾನೂ 'ಹಾ, ಊಂ, ಊಹುಂ' ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಕ್ರಮೇಣ ನಾನೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದವನಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನಿಂದ ಉತ್ತರಗಳು
ಬರದಿದ್ದರಿಂದ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದಳು. ಕಣ್ಣಿನ ರೆಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ,
ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಮುಂದೆ ಇನ್ನೇನು
ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋಚದೆ, ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಸುತ್ತ ಕೈ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದಳು.

ನಾನೂ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳಿಂದ ಮೆತ್ತಗೆ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಏಳಲು ಹೊರಟೆ.
ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ಬಿಗಿದಿದ್ದಳು ಎಂದರೆ ಆ ಕೈ ಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ
'ಹೇಯ್ ಹಂದಿ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಬಿಡೆ' ಎಂದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೊಸರಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೈ ತೆಗೆದು
ಹೊರಡಲು ಅನುವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೇರಿದಳು. ಎಲಾ ಇವಳ ಸ್ವಲ್ಪಾನು ಎಚ್ಚರ
ಇಲ್ಲ. ಆದರು ಇಷ್ಟು ಅಲರ್ಟ್ ಆಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋದಾ. ? ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಎಂದುಕೊಂಡೆ.

ಅವಳ ಕಾಲು, ಕೈ ಎರಡನ್ನು ತೆಗೆದು, ನಾನೇ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಮಲಗಿದೆ.
ಅವಳ ಮೇಲಿಂದ ಕೈ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕೈ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಾ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿ
ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ತಕ್ಷಣ ನಾನು ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವಳ
sub consciousness ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಖಚಿತ
ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೂ ಈ ಪ್ರಹಸನ ನಡೆದೇ ಇತ್ತು.

ಮಂಚದ ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು, ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತೆ. ನನಗು
ತಲೆ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನ ಬಳಿಕ ಮೆತ್ತಗೆ ಕೈ ಎತ್ತಿದೆ. ಇದು ಒಂಥರಾ
ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವಾಗ ಮೆತ್ತಗೆ ಗೂಡು ಬೀಳದಂತೆ ಕೈ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಂತಿತ್ತು. ಆದರೂ
ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು.

ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮೊದಲೇ ಊಹಿಸಿದ್ದ ಮನೆಯವರು, ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು
ನಕ್ಕರು.

**4. ಅಕ್ವೇರಿಯಂ ಮೀನಿಗೆ ತೂಕಡಿಕೆ ಬರಿಸಿದಾಕೆ**

ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಅಂಗಾತ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ರಾಣಿ ಫಿಷ್ ಟ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದ
ಬಣ್ಣದ ಮೀನುಗಳನ್ನು ಬೆರಗುಗಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಲಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಸಣ್ಣ ತಲೆಯಲ್ಲೇನೋ
ಭಾರಿ ಗೊಂದಲಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವಳೇ, ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ದಬಾರನೆ
ಕುಳಿತಳು. ಪ್ರಶ್ನಾವಳಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಪಕ್ಕಾ ಎಂದು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾದೆ.

'ಅನ್ನಾ ಮೀನು ನೀರಲಿ ಮಂಕನುತ್ತಾ. ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ಅದುವರೆಗೂ ಈ ವಿಚಾರವಾಗಿ ನಾನು
ಯೋಚಿಸಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಕ್ಕು ಕುಳಿತುಕೊಂಡೇ ತೂಕಡಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ನಾಯಿ
ಬಿಂದಾಸಾಗಿ ಮೈ ಚಾಚಿ ನಿದ್ದೆ ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ನಿದ್ದೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವ ಜಂತು
ಗಳ ಆಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕು ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ಈಗ ಇವಳಿಗೆ ಹೌದು ಅಥವಾ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಎರಡೇ
ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಅದೂ ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರವನ್ನು
ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿರಬೇಕು. 'ಹೂ ಮೀನು ನಮ್ಮಂಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡ್ತವೆ. ' ಎಂದೆ.

'ನಿದ್ದೆ ಹೆಂಗ್ ಮಾರುತ್ತೆ. ಮತ್ತೆ ಮೀನಿಗೆ ನೀರಲ್ಲಿ ಚೊಲಿ(ಚಳಿ) ಆಗಲ್ವಾ ಆ.. ? '
ಎಂದು ರಾಗ ತೆಗೆದಳು. ಈ ರೀತಿಯದ್ದೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ತಿರುಗಿ ಬರಬಹುದು ಎಂದು
ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. 'ಇಲ್ಲ ಮೀನಿಗೆ ಚಳಿ ಆಗಲ್ಲ. 'ಅಂದೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ.

' ಯಾಕೆ. ? ' ಎಂದಳು. 'ನನಗೊತ್ತು. ಯಾಕೆ ಅಂತ. ಆದರೆ ನಾನು ಹೇಳಲ್ಲ; ಹೇಳಲ್ಲ;
ಹೇಳಲ್ಲ' ನಾನು ಮೊಂಡುತನ ಮಾಡಿದೆ.


' ಏಯ್ ಹೇಳು ಮತ್ತೆ. ಮೀನಿಗೆ ನೀರಲ್ಲಿ ಚೊಲಿ ಆಗಲ್ವಾ. ? ನಿದ್ದೆ ಹೆಂಗ್ ಮಾರತ್ತೆ.
?. ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಡಿದಳು. 'ಹೇಯ್ ಬಿಡೆ. ಮೀನು ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಸ್ವೆಟರ್
ಹಾಕ್ಕೊಂಡೆ ಹುಟ್ಟಿರ್ತಾವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಚಳಿ ಆಗಲ್ಲ. ' ಎಂದೆ. 'ಹೌದಾ ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಪುನಃ
ಫಿಶ್ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಬಳಿ ಓಡಿ ಹೋದಳು. ಮೀನಿನ ಮೈಮೇಲಿದ್ದ ಪೊರೆ ನೋಡಿ ಕನ್ವೀನ್ಸ್
ಆಗಿರಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಏನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.


' ಅಯ್ಯೋ ಅನ್ನಾ ಬಾ ಇಲ್ಲಿ. ನಿಂಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ತೋರಿಸ್ತೀನಿ. ' ಫಿಷ್ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಕಡೆಗೆ
ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂಗಿದಳು. ' ಅದೇನು ಅಲ್ಲಿಂದಾನೆ ಹೇಳು' ಎಂದೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಇವಳು
ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವ ಬಹಳಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳು ಅಸಹನೀಯವಾಗುವಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಲ್ಲಿ ಸಿಲ್ಲಿ
ಆಗಿರುತ್ತವೆ.

' ಅಯ್ಯೋ ಬಾ ಅಂದ್ರೆ, ಬರಬೇಕು ' ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೂಗಿದಳು. ಅದೇನು ನೋಡೋಣ ಎಂದು
ಅವಳಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ. ' ಅಯ್ಯೋ ನೋಡಿಲ್ಲಿ ಮೀನು ಕನ್ನೇ ಮುಚ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ' ಎಂದು
ತೋರಿಸಿದಳು. 'ಮೀನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚೋದಕ್ಕೆ, ಅವಕ್ಕೆ ಕಣ್ ರೆಪ್ಪೆ ಇರೋದೆ ಇಲ್ಲ. ಅವು
ಯಾವಾಗಲು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ ಇರ್ತಾವೆ. ' ಎಂದೆ.
'ಹೌದಾ ಆ ಆ. ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಿಗೆ ಧೂಲು ಬಿದ್ರೆ. ? ' 'ಹೇಯ್ ಹಂದಿ!! ಮೀನು ನೀರಲ್ಲೇ
ಇರೋವಾಗ, ಧೂಳು ಹೆಂಗೇ ಬೀಳತ್ತೆ. ? ' ಅಸಹನೀಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. 'ಹೌದಾ ಆ. ' ಎಂದು ರಾಗ
ತೆಗೆದಳು.

ಪುನಃ ' ಅಯ್ಯೋ ಅನ್ನಾ ನೋರಿಲ್ಲಿ. ಮೀನು ಪಪ್ಪನ ರೀತಿ ಗೊರಕೆ ಹೊರಿತಾ. ನಿದ್ದೆ
ಮಾರ್ತಿದೆ. ಹಹಹ ' ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ತೋರಿಸಿದಳು. ಮೀನು ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಗುಳುಂ ಗುಳುಂ ಅಂತ
ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು ಇವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಗೊರಕೆಯ ರೀತಿ ಕಾಣಿಸಿತ್ತು.
'ಹೇಯ್ ಅದು ಗೊರಕೆ ಹೊಡಿತಿಲ್ಲ. ಮೀನಿಗೆ ಉಸಿರಾಡಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಮೂಗು ಇರಲ್ಲ.
ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಡ್ತಾ ಇದೆ ' ಎಂದೆ.


'ಹೌದಾ ಮತ್ತೆ ಮೀನಿಗೆ ಶಿಮ್ಮಿ ಬಂದ್ರೆ ಏನ್ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಮೂಗು ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ?' ಎಂದಳು.
ನನ್ನ ತಲೆ ತಗೋಂಡ್ ಹೋಗಿ ರೈಲು ಹಳಿಗೆ ಇಡಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿತು.

Comments

  1. super agidhe....entha experience nimage.......probably nimn magalanna nodkollodhakke olle experience nimage......

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

ಒಂದು ಅಪಘಾತದ ಸುತ್ತ

ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷ. ಶೈಲು, ರವಿ ಹೊರತಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ( ಗುಂಪಿನ ಹೆಸರು ಬಿ ಬಿ ಹುಡುಗರು) ಉಳಿದೋರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಶೈಲುಗೆ, ಸಿಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಆಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಸೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಾಧ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ರವಿ:

ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲು ಅವನಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇತ್ತು. ಆ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಖುಷ್ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇತ್ತು. ಸುಮಾರು ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಎಡತಾಕಿದರೂ, ಒಂದಕ್ಕೂ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಭಿ, ಜೋಬಿ, ಶೇಕ್ ನಂತ ಗಮಾಡ್ ಗಳಿಗೇ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿರೋವಾಗ, ಧೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ ‘ರವಿ’ ಗೆಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದು, ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಖೇದಕರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ರವಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕೆ, ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಲಕ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಮಸ್ಯೆ. ಕೋಡಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದು. ಆದರೂ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಕಂಪನಿ ಮಿಸ್ ಆದಾಗಲೂ. ‘ ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡದು, ಕಾಯ್ತಾ ಇರಬೇಕು ಬಿಡು, ಮಗ ’ ಅಂತ ನಾವು, ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ‘ನನಗೆ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ ಮಗ. ಆದರೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕಂಪನಿ, ಗ್ಲೋಬಲ್ ಟಾಪ್ ಟೆನ್ ಒಳಗೆ ಬರೋದನ್ನ, ಜಸ್ಟು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತು. ‘ಎನ್ನುವನು. ‘ಎಲಾ ಬಡ್ಡಿಮಗನೆ ’ ಅಂದುಕೊಂಡುಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಇಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧ, ಸುಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿ ಇ …

ಇಬ್ಬರು ಪೋಕರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ

ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಇಬ್ಬರು ಪುಂಡ ಹುಡುಗರು
ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಅಭಿ ಒಂದನೆ ಕ್ಲಾಸು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಆಕಾಶ್ ಎಲ್
ಕೆ ಜಿ. ಮರಿ ಬ್ರದರ್ಸ್. ಅಕ್ಕನ ಮಕ್ಕಳು. ಶನಿವಾರದ ಶ್ವೇತ ಸಮಾನ-ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ
ಬಿಚ್ಚದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ ಸರ್ಫ್-ಎಕ್ಸೆಲ್-ನ 'ಕಳೆ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದು'
ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಭಲೇ ತರ್ಲೆಗಳು. ತೋಟದ ಮುಟ್ರು-ಮುನಿ
ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಲೆಯೇ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಲ್ಲರು. ಬೇಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುವ ಪಟ್ಟೆ
ಪಂಜ್ರ ಮರಿಹಾವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ
ನೋಡುವರು. ತಾತನ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತು, ನೆಲ ಉಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು......  ಬಿಲ ತೋಡುವುದರ ವರೆಗೆ
ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಜ್ನಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಆದರೆ ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮೇಸ್ಟ್ರು
ಹೊಗಳುವ ರೇಂಜಿಗೆ, ಮಾರ್ಕ್ಸು ತೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ ನವ ಜಾಗತಿಕ ಯುಗದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ
ಬಾಧೆ.

' ಏನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಲ್ಲಿ. ?' ಕೂಗಿದೆ. ' ಹಾ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ. ನಿಂಗೇನು?? '
ಎಕೋ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಂದ ಬಂದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ.
ಕಿರಾತಕರು ತಾತನ ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡು ಕದ್ದು ತಂದು ಹುಲ್ಲು
ಕಟಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

'ಲೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ, ಕೊಡ್ರೋ ಬ್ಲೇಡು. ಡೇಂಜರ್ ಅದು. ಕೈ ಕುಯ್ದುಬಿಡತ್ತೆ. &quo…

​ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ​ ( ದಿನ -1)

ರವಿ!! ರೂಪಿ!! ಮತ್ತು ನಾನು(ಚೇತನ್) ಚಳಿಗಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಲ ತುಣುಕುಗಳ ಆಸ್ವಾದನೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಟ್ರಿಪ್ಪು. ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋ ಗಂಡು ಮಕ್ಳದೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮ ಮದ್ವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ನಂಥ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು, ವ್ಯಾಗನಾರ್ ಗೂ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಲಿದೆ.
ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೊನ್ನವಿಲೆ. ಅಂದರೆ ನನ್ನೂರು.  ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೇಗಬೇಗ ಕಾರು ಹತ್ತಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾವುಗಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ.. ಮದುವೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಪೋಷಕರ ಬ್ರೇನ್ ವಾಷ್ ಮಾಡುವ ಯಾನೆ ಫಿಟಿಂಗ್ ಇಟ್ಟು ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಲಿದ್ದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲಿ ಕಾ ಬಕ್ರ ನಾನು.

ಸಕ್ರೆಬೈಲು!! ಪಸ್ಟು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳ ಸಕ್ರೆಬೈಲು.  ಸಕ್ರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಿಡಾರವಿದೆ. ಆನೆ ಸವಾರಿ, ಆನೆ ಸೆಲ್ಫಿ, ಸೊಂಡಿಲು ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ರಜಾ ದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಸೊಂಡಿಲ ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಸೊಂಡಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಲು ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು, ಸೊಂಡಿಲಿನ ಏಟಿಗೂ, ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ …

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ.

ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿಗರು…

ತಡಿಯ೦ಡಮೋಳ್-ಗೆ ಸಾಗಸಮಯ ಯಾತ್ರೆ!!!

ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ
ಮಲಗುವುದು ಬಿಟ್ಟು, ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಿ, ಬೆಂಕಿ
ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ತೂಕಡಿಸಿದೆವು. ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ದೂರ
ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತಾ. ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಏಳು ಜನ ಆಪ್ತಮಿತ್ರರು ' ಅಬಿ-ಜಾಬಿ-ರವಿ-ರೂಪಿ-ಗಜ-ಷೇಕು ಮತ್ತು ನಾನು '
ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದು,
ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು, ಮುಖಸ್ತುತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಈ
ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಮುಂದುವರೆಯೋಣ.

ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆಯಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟವರು, ಮಧ್ಯ-ರಾತ್ರಿ ಎರಡರ
ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೈಸೂರು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕುಶಾಲನಗರ ತಲುಪಿದೆವು. ಉಳಿದಿದ್ದ ಅಲ್ಪ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು
ಜಾಬಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತೆವು. ನಮ್ಮಂತಹ
ಅತಿಥಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯ ಜಾಬಿಗೆ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಆ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯದಿಂದ ಜಾಬಿಯನ್ನು
ವಂಚಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅವನ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ
ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆವು. ನಂತರ ಒಂದು ಕಾರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ
ಮಡಿಕೇರಿಯತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಪರ್ವತ ನಗರ ಮಡಿಕೇರಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ನಾಪೋಕ್ಲು ಎಂಬ ಊರಿನ
ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12.

ಕರ್ನಾಟಕ…

You are Beautiful ; ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಗೆ ಹೀಗೊಂದು ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟು

ಮನಸ್ಸು ಎರಡನೇ ಸಾರಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡ್ತು : ‘ ಬೇಡ ಮಗ!! ಕೆರ ಕಳ್ಕೊಂಡು ಹೊಡಿತಾಳೆ. ’


ನೋಡೋಣ ಬಿಡು. ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಏನನ್ನಾದ್ರೂ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂತಿದ್ರೆ, ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು. ಮುಂದೆ ಒಂದಿನ ವಿಷಾದ ಇರಬಾರದು. ನಾನೇನು ಅವಳಿಗೆ ಐ ಲವ್ ಯು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ಒಳ್ಳೇದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ… ಸೋತುಪುರುಕ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತೇನೆ’

ಹೇಳೋದಾದರೂ ಏನು…? ಏನಿಲ್ಲ, ‘ ಯು ಆರ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್’ ಅನ್ನೋದು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಏನ್ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..?

ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾಳೆ. ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದಿನ ಎದುರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಯ್ಯಂತ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ರೆ, ‘ಅಬ್ಬಾ!! ಏನ್ ಹುಡ್ಗಿ’ ಅಂತ ಅಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ತೆರೆದ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚೊದರೊಳಗಾಗಿ ಅವಳ ನೆನಪುಗಳು ಕಲೆಯುತ್ತಿದ್ದವೇನೊ. ಆದರೆ ಅವಳು ದಿನಾ ನಾಲಕ್ಕು ವರೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಕೆಫೆಟೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಡುಮ್ಮನೆ ಬಾಡಿ-ಗಾರ್ಡ್ ಗಳು ಅವಳಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಆ ಅಂಥವಳು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋವರೆಗೂ, ‘ಒನ್ ಓ ಕ್ಲಾಕ್ ‘ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಚೇರ್ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತು, ಅವಳನ್ನ ನೋಡ್ತೇನೆ. ಖುಷಿ ಅಂತೂ ಆಗತ್ತೆ. ತಾನು ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರೋದು ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನ, ಅವಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಬಾರದು. ಹಂಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ!! ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಗುಂಗು ಇದ್ದುಬಿಡತ್ತೆ.

ಸರಿ, ಹೇಳೋದಾದ್ರೂ ಏನು!! ಮತ್ತದ…

ಕಾರು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾರನ್ನು ಮನೆವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕರ್ಮವು 'ಕರುಣ' ನ ತಲೆಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಆದರೆ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟದೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸೋದು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೂ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಮನೆವರೆಗೂ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.


ಅಮ್ಮ; ಕಾರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅನುವಾದಳು. ಅಪ್ಪನಂತು, ‘ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೋದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿಗೆ..? ’ ಅಂತ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಊರಿನ ಸಹ ವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ; ತನ್ನ ಮಗ ಮೋಸ ಹೋಗದೇ ವ್ಯವಹಾರವೊಂದನ್ನು ಕುದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರು ತಂದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪದೆಪದೆ ಕ್ರಾಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ನಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಕಾರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೌಕಾಸಿ-ಡೀಲ್ ಅನ್ನು ಕರುಣನ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೀತಲಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಕಾರಿನ ಗುಣಗಾನ ಮತ್ತು ಅವಗುಣಗಾನದ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.


ಹೇ!! ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರಾ… ರೀಸೇಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಕಮ್ಮಿ. ಯಾರ್ ತಗೋತಾರೆ.?


ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತೇನೋ, ಮಾಡೆಲ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೇದು


ಎಷ್ಟ್ ಓಡಿದೆ..? ಟೈರ್ ಹೊಸಾವ. ಸ್ಟ…