Skip to main content

ರಾಣಿ ಮತ್ತು ನಾನು


`ರಾಣಿ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಮಗಳು. ಈಗ ಒಂದನೇ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿ ಎರಡನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಹೊರಟು

ನಿಂತಿರುವ ಪುಟ್ಟಿ. ಅವಳ ಜೊತೆಗಿನ ಹಳೆಯ ಕೆಲವು ತುಂಟಾಟದ ಚಾಪ್ಟರ್ ಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.`

**1. ನೂರು ಕಾಗೆಗಳು ಹಾರಿ ಹೋದ ಕಥೆ **

'ಅಣ್ಣ ಒಂದು ಕಥೆ ಹೇಳು' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು ರಾಣಿ.

ಮಾತಾಡಿಸೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದರೆ, ಇವಳ ಮಾತಿಗೆ ಮಾತು ಕೊಡುವುದು ಕಷ್ಟ. ಅಂತದ್ರಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಹೇಳಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ರೆ ಪ್ರಾಣ ಹಿಂಡಿ ಬಿಡುವಳು.

' ಹೇಯ್ ರಾಣಿ. ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡೆ ನನ್ನ ತಲೆ ತಿನ್ನಬೇಡ ' ಎಂದೆ.
ಕಥೆ ಹೇಳಲೇ ಬೇಕೆಂದು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದಳು. ಸರಿ, ಎಂದು ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿದ್ದ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ.

'ನೂರು ಕಾಗೆಗಳು ಮರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದವು. ಬೇಟೆಗಾರ ಬಂದೂಕಿನಿಂದ ಗುಂಡು ಹಾರಿಸಿದ. ಆಮೇಲೆ ಕಾಗೆಗಳು ಒಂದಾದ ಮೇಲೆ ಒಂದರಂತೆ ಹಾರಿಹೊಗೊದಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದವು. ಮೊದಲನೇ ಕಾಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಯ್ತು. ಈಗ ಎಷ್ಟು ಉಳೀತು. ? ಹೇಳು ನೋಡೋಣ. ?'
ಬೇರಳುಗಳಲ್ಲಿ ಎಣಿಸುತ್ತಾ. ನನ್ನ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಭಾವದಲ್ಲಿ

' ನೈಂಟಿ-ನೈನಾ ಅಂದಳು. ?'

' correct. ' ಅಂದೆ.

'ಆಮೇಲೆ ..? '

'ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಯ್ತು. ಈಗ ಎಷ್ಟು ಕಾಗೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡವು. ?'ಪುನಃ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಏನನ್ನೋ ಕಂಡು ಹಿಡಿದವಳಂತೆ 'ನೈಂಟಿ ಎಯ್ಟು' ಎಂದಳು. 'ವೆರಿ ಗುಡ್ ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ನಾನು ಕಥೆಯಿಂದ ವಿಮುಕ್ತನಾದವನಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾ ಹೊರ ಬಂದೆ.
'ಮುಂದೆ ಏನಾಯ್ತು. ' ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾ ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಬಂದಳು.

'ಆ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಗೆ ಹಾರೋಯ್ತು ಕಣೆ. 'ನಾನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲೇ ಬೆರಳು ಪೋಣಿಸುತ್ತಾ
' ನೈಂಟಿ ಸೆವೆನ್ ' ಎಂದಳು.
ಹೀಗೆ ಸುಮಾರು ಸೆವೆಂಟಿ ಸೆವೆನ್ ಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಅವಳ ತಲೆ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಯ್ತು. 'ಅಮ್ಮಾ ' ಎಂದು ಅಬ್ಬರಿಸುತ್ತಾ ಅವರಮ್ಮನ ಬಳಿ ಓಡಿ ಹೋದಳು. ಅಷ್ಟೇ, ಆನಂತರ 'ಕಾಗೆ ಕಥೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಬಾರೆ ' ಅಂದ್ರೆ. ಕೈಗೆ ಸಿಗದ ರೀತಿ ಓಡಿ ಹೋಗುವಳು.

**2. ಟಿವಿ ರಿಮೋಟಿಗೆ ಚಂಡಿ ಹಿಡಿದು ಕೂತವಳ ಜೊತೆಗೆ **

ತುಂಬಾ ಇಂಟರೆಸ್ಟಿಂಗ್ ಆಗಿ ಉದಯ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ರಾಣಿ ಪಳಕ್ ಅಂತ ಬದಲಿಸಿ, ಪೋಗೋ ಚಾನಲ್ ಹಾಕಿದಳು. ಆನಿಮೇಟೆಡ್ ಬೊಂಬೆ ದಾರಾವಾಹಿ ಬರೋಕ್ ಶುರು ಮಾಡ್ತು.  ನನಗಂತೂ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಕೋಪ ಬಂತು. ಆದರೂ ಧೈನ್ಯದಿಂದ ' ಹೇಯ್ ರಾಣಿ. ಪ್ಲೀಸ್ ರಿಮೋಟ್ ಕೊಡೆ. ನಾನು ಫಿಲಂ ನೋಡ್ತಾ ಇದೀನಿ ' ಎಂದೆ.

'ಊಹುಂ ಕೊಡಲ್ಲ. ನಾನು ಚೋಟ ಭೀಮ್ ನೋಡಬೇಕು ' ಎಂದಳು. ಕೊಬ್ಬು ಇವಳಿಗೆ. ನಿಜವಾಗಲು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ಟಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಅಷ್ಟು ಆಸಕ್ತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾನು ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದುದು, ನನ್ನನ್ನು ಕೆಣಕಲು ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ದಾರಿಯಾಗಿತ್ತು.

' ನೋಡು ಹಿಂಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಿದ್ರೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೇ ಬರಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ' ಎಂದರೆ, 'ಸರಿ ಬರಬೇಡ.' ಎಂದು ಅಷ್ಟೇ ಉದಾಸಿನವಾಗಿ ಹೇಳುವಳು. ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೋಪ ಬಂತು. ಅವಳಿಂದ ರಿಮೋಟ್ ಕಿತ್ತು ಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದೆ. ರಿಮೋಟ್ ತೆಗೆದು ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಳು. ಅವಳೊಂದಿಗೆ

ಕಿತ್ತಾಡಿ, ಜಗಳ ಮಾಡಿ ಮೈ ಕೈ ಗೆಲ್ಲಾ ಪರಚಿಸಿಕೊಂಡು ಅಂತೂ ರಿಮೋಟ್ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ
ಯಶಸ್ವಿಯಾದೆ. ಆದರೆ ತತ್ತಕ್ಷಣ ಟಿವಿಯ ಬಳಿ ಓಡಿ ಹೋಗಿ ರಿಮೋಟ್ ಸೆನ್ಸರ್ ಬಳಿ ಕೈ
ಅಡ್ಡಲಾಗಿ ಹಿಡಿದು 'ಹಹಹ ಈಗ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡು ನೋಡೋಣ. ? ' ಎಂದು ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕಳು. LED
ಸೆನ್ಸರ್ ಗೆ ಅಡ್ಡ ಬಂದರೆ, ರಿಮೋಟ್ ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡಲ್ಲ, ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಿತ್ತು ಅವಳಿಗೆ.
'ಹೇಯ್ ಹಿಡಂಬಿ, ಏನ್ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಹಾಕು ಹೋಗು. ನಾನಂತು ನಿನ್ನ ಸಹವಾಸಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು
ಸಾರಿ ಬರಲ್ಲ. ' ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ರಿಮೋಟ್ ಎಸೆದು ಬೇಸರಗೊಂಡವನಂತೆ ನಟಿಸಿದೆ. ಅವಳಿಗೆ ಮರುಕ
ಹುಟ್ಟಿಯಾದರೂ ಚಾನಲ್ ಬದಲಿಸಿಯಾಳೆಂಬ, ನನ್ನ ಪ್ಲಾನ್ ವರ್ಕೌಟ್ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಇವಳಿಗೆ
ಉಲ್ಟಾ ಚಂಡಿ ಪದ್ಧತಿಯೇ ಕರೆಕ್ಟು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.

ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತು, 'ನೋಡು ಏನಾದ್ರೂ ನೀನು ಈ 'ಚೋಟ-ಭೀಮ್' ಬದಲಿಸಿ, ಉದಯ ಟಿವಿ
ಹಾಕಿದೆ ಅಂದ್ರೆ, ಕಾಲ್ ಮುರಿದು, ಕೈಗೆ ಕೊಡ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮಪ್ಪ ಬಂದರೂ ಸರಿ, ನಿಮ್ಮಮ್ಮ
ಬಂದರೂ ಸರಿ. ಗೊತ್ತಲ್ಲ. ಈಗೆನಾದ್ರು ಚಾನಲ್ ಬದಲಿಸಿದರೆ ಕಾಲು ಮುರಿದು, ಕೈಗೆ
ಕೊಡ್ತೇನೆ. ' ಎಂದು ಮುಖದಲ್ಲಿನ expression ಸ್ವಲ್ಪವೂ ತಗ್ಗಿಸದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನೇ
ನೋಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದೆ.

'ಕಾಲ್ ಮುರಿತಿಯಾ.? ಎಲ್ಲಿ ಮುರಿ ನೋಡೋಣ. ' ಎಂದು ಮೈಮೇಲೆ ಬಂದಳು.

'ಚಾನಲ್ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡು. ನೋಡೋಣ. ' ಎಂದೆ. ಅವಳು ರಿಮೋಟ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಚಾನಲ್ ಚೇಂಜ್ ಮಾಡುವಂತೆ ನಟಿಸಿದಳು.

'ನೋಡೆ ನಾನ್ ತಮಾಷೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಈ ಸಾರಿ ಮಾತ್ರ ಉದಯ ಟಿವಿ ಏನಾದ್ರೂ ಹಾಕಿದ್ರೆ. ಗೊತ್ತಲ್ಲ. ಕಾಲು ಮುರಿದು, ಕೈಗೆ ಕೊಡ್ತೇನೆ ' ಎಂದೆ. ಅವಳೂ ಚೋಟ ಭೀಮ್ ಬದಲಿಸಿ, ಉದಯ ಟಿವಿ ಹಾಕಿದಳು. 'ಹಾಕೆ ಬಿಟ್ಯಾ. ಸರಿ ಹಂಗಾದ್ರೆ ಇನ್ನೇನ್ ಮಾಡಕ್ಕಾಗುತ್ತೆ. ನೀನು
ಹಾಕಿರೋದನ್ನೇ ನೋಡ್ತೀನಿ ಅಷ್ಟೇ. ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಕರ್ಮ. ' ಎಂದು ಸುಮ್ಮನಾದವನಂತೆ ಮಾಡಿ
ಆರಾಮಾಗಿ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ. ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಹೀಗೆ ಇತ್ತು. ರಾಣಿ ನನ್ನ
ಮುಖವನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾ, ಟಿವಿಯ ಕಡೆಗೂ ನೋಡುತ್ತಾ. ತಾನೇನೋ ಭಯಂಕರವಾದ ಮೋಸಕ್ಕೆ
ಒಳಗಾಗಿರುವವಳಂತೆ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ನನಗೂ ನಗು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಜೋರಾಗಿ
ಹೊಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದುಕೊದು ಅವಳನ್ನು ರೇಗಿಸುವಂತೆ ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟೆ.

ಅದೇನು ಅರ್ಥವಾಯಿತೋ... ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಬಂದವಳೇ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಟಿವಿ ರಿಮೋಟಿನಿಂದ ಕಾಲಿನ
ಮೇಲೆ ಊದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದಳು. ಆ ಕ್ಷಣದ ನೋವಿನಿಂದಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ ಜೋರಾಗಿ
'ಅಮ್ಮಾ' ಎಂದು ಕಿರುಚಿಕೊಂಡೆ. ಮೂಗಿನ ಹೊಳ್ಳೆಗಳನ್ನು ಅಗಲ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನ್ನನ್ನೇ
ಗುರಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ರೂಮಿನ ಒಳಗಿದ್ದ ರಾಣಿಯ ಪಪ್ಪ ಬಂದವರೇ ' ಅಮ್ಮು ಅಣ್ಣಂಗೆ ಹಂಗ್ ಹೊಡಿತಾರ. '
ಎನ್ನುತ್ತಾ ನನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸದೆ, ರಿಮೋಟ್ ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿ
ನೋಡಿದರು. ಕ್ರೇಜಿ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ.
---

**3. ತಟ್ಟಿ ಮಲಗಿಸದೇ, ನಿದ್ರಿಸಿದ ಮಗಳು**

ರಾಣಿ, ರಾತ್ರಿ ಮಲಗಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ, ಅವಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದು ಅವರ ಅಮ್ಮ ಮಲಗಿಸಬೇಕು.
ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಹೊಡೆದು-ಬಡಿದು ಕಾಡಿಸುವ ಈ ಪುಟ್ಟ ಹಠಮಾರಿ, ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಈ
ರೀತಿ. ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಕೂಗಾಡಿ ಬಿಡುವಳು. ಇವಳು ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ. ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಊಟ
ಉಪಚಾರಗಳು. ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ತಾನು ಚಪಾತಿ ಮಾಡಬೇಕಾಗಿಯು, ರಾಣಿಯನ್ನು ಮಲಗಿಸುವಂತೆಯು
ಹೇಳಿದರು. ನಾನೂ. , ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ.

'ಹೇಯ್ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚೆ. ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನಿದ್ದೆ ಬರಲ್ಲ. ' ಎಂದೆ. 'ಲೈಟ್ ಆಫ್
ಮಾಡುದ್ರೆ ತಾನೆ ನಿದ್ದೆ ಬರೋಕೆ ' ಎಂದಳು. ' ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಏನ್ ಕಮ್ಮಿ ಇಲ್ಲ. ಇವಳಿಗೆ
ಮಲಗಿಸೋದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಒಬ್ಬರು ಬರಬೇಕು. ತುಟಿಕ್ ಪಿಟಕ್ ಅನ್ನದ ಹಾಗೆ, ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಗೊತ್ತಾಯ್ತಲ್ಲ ' ಎಂದು ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಮಲಗಿದೆ.

'ಕಾಗೆ ಕಥೆ ಬಿಟ್ಟು, ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರು ಕಥೆ ಹೇಳು' ಎಂದಳು. 'ನಾನು ಕಥೆ ಹೇಳುದ್ರೆ,
ನೀನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲ್ಲ. ನೀನೆ ಯಾವುದಾದರು ಕಥೆ ಹೇಳು. ' ಎಂದೆ. ಅವಳ ಕಥೆ ಹೇಳಲು ಶುರು
ಮಾಡಿದಳು. ಸಾಂಗವಾಗಿ ಸಾಗಿತ್ತು. ನಾನೂ 'ಹಾ, ಊಂ, ಊಹುಂ' ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಕ್ರಮೇಣ ನಾನೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದವನಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ನನ್ನಿಂದ ಉತ್ತರಗಳು
ಬರದಿದ್ದರಿಂದ ಒಂದೆರಡು ಬಾರಿ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದಳು. ಕಣ್ಣಿನ ರೆಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ,
ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಳು. ಮುಂದೆ ಇನ್ನೇನು
ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ತೋಚದೆ, ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಸುತ್ತ ಕೈ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದಳು.

ನಾನೂ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳಿಂದ ಮೆತ್ತಗೆ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಏಳಲು ಹೊರಟೆ.
ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಬಲವಾಗಿ ಬಿಗಿದಿದ್ದಳು ಎಂದರೆ ಆ ಕೈ ಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ
'ಹೇಯ್ ಹಂದಿ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಬಿಡೆ' ಎಂದು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೊಸರಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೈ ತೆಗೆದು
ಹೊರಡಲು ಅನುವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹೇರಿದಳು. ಎಲಾ ಇವಳ ಸ್ವಲ್ಪಾನು ಎಚ್ಚರ
ಇಲ್ಲ. ಆದರು ಇಷ್ಟು ಅಲರ್ಟ್ ಆಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋದಾ. ? ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಎಂದುಕೊಂಡೆ.

ಅವಳ ಕಾಲು, ಕೈ ಎರಡನ್ನು ತೆಗೆದು, ನಾನೇ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ತಟ್ಟುತ್ತಾ ಮಲಗಿದೆ.
ಅವಳ ಮೇಲಿಂದ ಕೈ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಕೈ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಚಾಚುತ್ತಾ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿ
ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಳು. ತಕ್ಷಣ ನಾನು ತಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅವಳ
sub consciousness ಮಾತ್ರ ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರಾ ಎಂಬುದನ್ನು ಖಚಿತ
ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನವರೆಗೂ ಈ ಪ್ರಹಸನ ನಡೆದೇ ಇತ್ತು.

ಮಂಚದ ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು, ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕುಳಿತೆ. ನನಗು
ತಲೆ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನ ಬಳಿಕ ಮೆತ್ತಗೆ ಕೈ ಎತ್ತಿದೆ. ಇದು ಒಂಥರಾ
ಮರಳಿನಲ್ಲಿ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವಾಗ ಮೆತ್ತಗೆ ಗೂಡು ಬೀಳದಂತೆ ಕೈ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡಂತಿತ್ತು. ಆದರೂ
ತಾಳ್ಮೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು.

ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮೊದಲೇ ಊಹಿಸಿದ್ದ ಮನೆಯವರು, ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ ಬಿದ್ದು ಬಿದ್ದು
ನಕ್ಕರು.

**4. ಅಕ್ವೇರಿಯಂ ಮೀನಿಗೆ ತೂಕಡಿಕೆ ಬರಿಸಿದಾಕೆ**

ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಅಂಗಾತ ಮಲಗಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ರಾಣಿ ಫಿಷ್ ಟ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಹರಿದಾಡುತ್ತಿದ್ದ
ಬಣ್ಣದ ಮೀನುಗಳನ್ನು ಬೆರಗುಗಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೋಡುತ್ತಲಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಸಣ್ಣ ತಲೆಯಲ್ಲೇನೋ
ಭಾರಿ ಗೊಂದಲಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವಳೇ, ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ದಬಾರನೆ
ಕುಳಿತಳು. ಪ್ರಶ್ನಾವಳಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಪಕ್ಕಾ ಎಂದು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧನಾದೆ.

'ಅನ್ನಾ ಮೀನು ನೀರಲಿ ಮಂಕನುತ್ತಾ. ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ಅದುವರೆಗೂ ಈ ವಿಚಾರವಾಗಿ ನಾನು
ಯೋಚಿಸಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಕ್ಕು ಕುಳಿತುಕೊಂಡೇ ತೂಕಡಿಸುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ನಾಯಿ
ಬಿಂದಾಸಾಗಿ ಮೈ ಚಾಚಿ ನಿದ್ದೆ ಹೊಡೆಯುವುದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ನಿದ್ದೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವ ಜಂತು
ಗಳ ಆಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕು ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ. ಈಗ ಇವಳಿಗೆ ಹೌದು ಅಥವಾ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಎರಡೇ
ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಅದೂ ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರವನ್ನು
ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿರಬೇಕು. 'ಹೂ ಮೀನು ನಮ್ಮಂಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡ್ತವೆ. ' ಎಂದೆ.

'ನಿದ್ದೆ ಹೆಂಗ್ ಮಾರುತ್ತೆ. ಮತ್ತೆ ಮೀನಿಗೆ ನೀರಲ್ಲಿ ಚೊಲಿ(ಚಳಿ) ಆಗಲ್ವಾ ಆ.. ? '
ಎಂದು ರಾಗ ತೆಗೆದಳು. ಈ ರೀತಿಯದ್ದೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ತಿರುಗಿ ಬರಬಹುದು ಎಂದು
ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. 'ಇಲ್ಲ ಮೀನಿಗೆ ಚಳಿ ಆಗಲ್ಲ. 'ಅಂದೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ.

' ಯಾಕೆ. ? ' ಎಂದಳು. 'ನನಗೊತ್ತು. ಯಾಕೆ ಅಂತ. ಆದರೆ ನಾನು ಹೇಳಲ್ಲ; ಹೇಳಲ್ಲ;
ಹೇಳಲ್ಲ' ನಾನು ಮೊಂಡುತನ ಮಾಡಿದೆ.


' ಏಯ್ ಹೇಳು ಮತ್ತೆ. ಮೀನಿಗೆ ನೀರಲ್ಲಿ ಚೊಲಿ ಆಗಲ್ವಾ. ? ನಿದ್ದೆ ಹೆಂಗ್ ಮಾರತ್ತೆ.
?. ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಡಿದಳು. 'ಹೇಯ್ ಬಿಡೆ. ಮೀನು ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಸ್ವೆಟರ್
ಹಾಕ್ಕೊಂಡೆ ಹುಟ್ಟಿರ್ತಾವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಚಳಿ ಆಗಲ್ಲ. ' ಎಂದೆ. 'ಹೌದಾ ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಪುನಃ
ಫಿಶ್ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಬಳಿ ಓಡಿ ಹೋದಳು. ಮೀನಿನ ಮೈಮೇಲಿದ್ದ ಪೊರೆ ನೋಡಿ ಕನ್ವೀನ್ಸ್
ಆಗಿರಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಏನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ.


' ಅಯ್ಯೋ ಅನ್ನಾ ಬಾ ಇಲ್ಲಿ. ನಿಂಗೆ ಏನೋ ಒಂದು ತೋರಿಸ್ತೀನಿ. ' ಫಿಷ್ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಕಡೆಗೆ
ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂಗಿದಳು. ' ಅದೇನು ಅಲ್ಲಿಂದಾನೆ ಹೇಳು' ಎಂದೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಇವಳು
ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆಯುವ ಬಹಳಷ್ಟು ವಿಷಯಗಳು ಅಸಹನೀಯವಾಗುವಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಲ್ಲಿ ಸಿಲ್ಲಿ
ಆಗಿರುತ್ತವೆ.

' ಅಯ್ಯೋ ಬಾ ಅಂದ್ರೆ, ಬರಬೇಕು ' ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಕೂಗಿದಳು. ಅದೇನು ನೋಡೋಣ ಎಂದು
ಅವಳಿದ್ದಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆ. ' ಅಯ್ಯೋ ನೋಡಿಲ್ಲಿ ಮೀನು ಕನ್ನೇ ಮುಚ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ' ಎಂದು
ತೋರಿಸಿದಳು. 'ಮೀನು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚೋದಕ್ಕೆ, ಅವಕ್ಕೆ ಕಣ್ ರೆಪ್ಪೆ ಇರೋದೆ ಇಲ್ಲ. ಅವು
ಯಾವಾಗಲು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡೆ ಇರ್ತಾವೆ. ' ಎಂದೆ.
'ಹೌದಾ ಆ ಆ. ಮತ್ತೆ ಕನ್ನಿಗೆ ಧೂಲು ಬಿದ್ರೆ. ? ' 'ಹೇಯ್ ಹಂದಿ!! ಮೀನು ನೀರಲ್ಲೇ
ಇರೋವಾಗ, ಧೂಳು ಹೆಂಗೇ ಬೀಳತ್ತೆ. ? ' ಅಸಹನೀಯವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ. 'ಹೌದಾ ಆ. ' ಎಂದು ರಾಗ
ತೆಗೆದಳು.

ಪುನಃ ' ಅಯ್ಯೋ ಅನ್ನಾ ನೋರಿಲ್ಲಿ. ಮೀನು ಪಪ್ಪನ ರೀತಿ ಗೊರಕೆ ಹೊರಿತಾ. ನಿದ್ದೆ
ಮಾರ್ತಿದೆ. ಹಹಹ ' ಎಂದು ನಗುತ್ತಾ ತೋರಿಸಿದಳು. ಮೀನು ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಗುಳುಂ ಗುಳುಂ ಅಂತ
ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು ಇವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಗೊರಕೆಯ ರೀತಿ ಕಾಣಿಸಿತ್ತು.
'ಹೇಯ್ ಅದು ಗೊರಕೆ ಹೊಡಿತಿಲ್ಲ. ಮೀನಿಗೆ ಉಸಿರಾಡಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಮೂಗು ಇರಲ್ಲ.
ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಉಸಿರಾಡ್ತಾ ಇದೆ ' ಎಂದೆ.


'ಹೌದಾ ಮತ್ತೆ ಮೀನಿಗೆ ಶಿಮ್ಮಿ ಬಂದ್ರೆ ಏನ್ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಮೂಗು ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ?' ಎಂದಳು.
ನನ್ನ ತಲೆ ತಗೋಂಡ್ ಹೋಗಿ ರೈಲು ಹಳಿಗೆ ಇಡಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿತು.

Comments

  1. super agidhe....entha experience nimage.......probably nimn magalanna nodkollodhakke olle experience nimage......

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು. ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ. ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ. ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು. 'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು. ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ... 'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ ' ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು. ' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ' ಲ

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ. ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿ

ಇಬ್ಬರು ಪೋಕರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ

ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಇಬ್ಬರು ಪುಂಡ ಹುಡುಗರು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಅಭಿ ಒಂದನೆ ಕ್ಲಾಸು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಆಕಾಶ್ ಎಲ್ ಕೆ ಜಿ. ಮರಿ ಬ್ರದರ್ಸ್. ಅಕ್ಕನ ಮಕ್ಕಳು. ಶನಿವಾರದ ಶ್ವೇತ ಸಮಾನ-ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಬಿಚ್ಚದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ ಸರ್ಫ್-ಎಕ್ಸೆಲ್-ನ 'ಕಳೆ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದು' ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಭಲೇ ತರ್ಲೆಗಳು. ತೋಟದ ಮುಟ್ರು-ಮುನಿ ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಲೆಯೇ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಲ್ಲರು. ಬೇಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುವ ಪಟ್ಟೆ ಪಂಜ್ರ ಮರಿಹಾವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವರು. ತಾತನ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತು, ನೆಲ ಉಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು......  ಬಿಲ ತೋಡುವುದರ ವರೆಗೆ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಜ್ನಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಆದರೆ ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮೇಸ್ಟ್ರು ಹೊಗಳುವ ರೇಂಜಿಗೆ, ಮಾರ್ಕ್ಸು ತೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ ನವ ಜಾಗತಿಕ ಯುಗದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಬಾಧೆ. ' ಏನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಲ್ಲಿ. ?' ಕೂಗಿದೆ. ' ಹಾ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ. ನಿಂಗೇನು?? ' ಎಕೋ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಂದ ಬಂದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ. ಕಿರಾತಕರು ತಾತನ ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡು ಕದ್ದು ತಂದು ಹುಲ್ಲು ಕಟಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. 'ಲೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ, ಕೊಡ್ರೋ ಬ್ಲೇಡು. ಡೇಂಜರ್ ಅದು. ಕೈ ಕುಯ್ದುಬ

ಎಮ್ಮೆ ಕಾನೂನು ; ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡೀಲೈಡ್ ಈಸ್ ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡಿನೈಡ್

'ಜನನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರ' ಪಡೆಯಲು ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದವು. ನೋಟರಿ ಸರೋಜಮ್ಮ ರನ್ನು ಕಂಡು 'ನಾನು ಹುಟ್ಟಿರುವುದು ಸತ್ಯ ಎಂದು ಇರುವಾಗ,  ಎಲ್ಲೋss ಒಂದು ಕಡೆ ಜನನ ಆಗಿರಲೇಬೇಕಾಗಿಯೂ,  ಸೊ ಅದನ್ನು  ಪರಿಗಣಿಸಿ ದಾಖಲೆ ಒದಗಿಸಬೇಕಾಗಿಯೂ ' ಕೇಳೋಣವೆಂದು ಹೊರಟೆ. 1995ಮಾಡೆಲ್ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಕಿಕ್ಕರ್ ನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ - ' ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಓಡಿಸೊ.  ಮಕ್ಳು-ಮರಿ ಓಡಾಡ್ತಿರ್ತವೆ ' ಕೀರಲು ಧ್ವನಿಯೊಂದು ಒಳಗಿನಿಂದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಬ್ರೇಕ್ ನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ-ನಿಂತರೂ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ.  ಅಷ್ಟೋಂದು ಕಂಡೀಶನ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಬೈಕನ್ನು,  ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಲು ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಬರುತ್ತದೆಯೆ. ? ರಸ್ತೆಯ ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ ದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ಜನಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ,  ಗಾಡಿ ಓಡಿಸಬೇಕು.  ಅವರು ಅಡ್ಡ-ಬರುವುದನ್ನು ಮೊದಲೇ. , ಊಹಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದಲೇ ಬ್ರೇಕು-ಕಾಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿ,  ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.  ಹಾರನ್ನು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಕ್ಲಚ್-ಹಿಡಿದು ಅಕ್ಸಿಲರೇಟರ್ ರೈಸ್  ಮಾಡಿ ಬರ್-ರ್-ರ್sssss ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ದಾರಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೈಕ್-ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಮನೆಯಿಂದ ನೂರು-ಗಜ ಕೂಡ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ,  ಅಂಗಡಿ-ಲಕ್ಕಮ್ಮ ತಾನೂ ಕೂಡ ಮೇನ್-ರೋಡಿನ ವರೆಗೂ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು, ಹಲ್ಲು-ಬಿಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು. &

ಬಿಸಿಲುಕುದುರಿ-ಸವಾರಿ ; ಚೆನ್ನೈ ಬಸ್ ಪಯಣದ ಒಂದು ಅನುಭವ

ಬೂಟು ಪಾಲೀಶ್ ಮಾಡಿ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ‘ಇವತ್ತಾದರು MTC ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು’ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತ-ನೀರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉದ್ಬವವಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಬೂಟ್ಸು ನೆನೆಯದಂತೆ ಕೃತಕ ಕೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗಾಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ತೂಡೆ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸಪ್ಲೈಯರು ಬಕೇಟು-ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಅತ್ತಿತ್ತ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉಪಹಾರದ ಮನಸ್ಸಾಗದೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ. ರಸ್ತೆಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಳಿ-ಸಾಗಿಸುವ ಲಾರಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ಸುವಾಸನೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ, ‌ಯಾತ್ರಿ-ಸಮೂಹ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಂಬರಿನ ಬಸ್ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ವಾಸನಾ-ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನ ಎದುರಿಗೆ ಏಳೆಂಟು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರಪ್ಪಾ ಈ ಮಹಾನುಭಾವ ಎಂದು ಆ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಓದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಜಿಲೇಬಿಗಳನು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಲಿಪಿಯಿಂದ ಒಂದು ಪದವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ತೆಲುಗಾಗಿದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಕಟೌಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂವು ಮತ್ತು ದೀಪದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊಗೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡವರಿರಬಹುದು ಎಂದು

ತೀರದ ಹುಡುಕಾಟ

ಘಂಟೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಊರೆಲ್ಲಾ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ, ಗಡಿಯಾರ ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್ ಗಲಾಟೆ ಆರಂಭಿಸಿತು. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ದ್ವಂದ್ವಗಳು. 'ಅರೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮರಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿಯುವವರೆಗೂ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಗುಟುಕು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಹಾರಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ.' ​ಹೀಗಿರುವಾಗ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿ ವರುಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹಾರಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲವೇಕೆ.? ಅರೆ!! ಮನುಷ್ಯರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ, ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆ ಏನಿದೆ. ? ಎಲ್ಲಾ ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇನೋ ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸವೆಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರಲ್ಲಾ... ನಿನಗೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಆಸೆಗಳು. ನಾನಿನ್ನು ಚಿಕ್ಕವನಾ..? ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ.., ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬೊಂಬೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಅಮ್ಮ ಹೇಳುವಳು ‘ ಅಪ್ಪ ನಿನ್ ಮೇಲೆ ಅತೀ ಪ್ರೀತಿ ಇಟ್ಟಿದಾನೆ ’. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಘನತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು. ಛೇ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಶ್ವಮಾನವನಿಗೆ ಎಂಥಹ ದುರಂತ ಪೋಷಕರು. ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಆಸರೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲ

ಕಪ್ಪು ಗುಲಾಬಿ

ಅದೊಂದು ಗೋವಾದ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬೀಚು. ಮಲೈಮಾ!! ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪು ನೀರಿಗಿಳಿದು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು!! ಅಲೆಯಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ... ಮರಳಿನ ದಿಬ್ಬದ ಮೇಲೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು ರಾಧ. ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ವಿನೋದ, ರಾಧಾಳ ಬಳಿ ಕುಳಿತ. 'ಏನಿದು ತಾಜಾ ಮಹಲ!! ಅಥವಾ ರಾಧ ಮಂಟಪಾನ..?' ಅವಳು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಗೂಡಿಗೆ ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ ತೂತು ಕೊರೆಯುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ. ' ಎರಡೂ ಅಲ್ಲ!! ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮೆತ್ತಗೆ ಕೈ ಹೊರ ತೆಗೆದಳು. ಗೂಡು ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. 'ವಿನು!! ಒಂದು ವಾಕ್ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ .... ಬಂದು ಹೋಗೋ ಅಲೆಗಳ ಹಸಿ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಬಿಡುತ್ತಾ ನಡೆಯೋದು ಚೆನ್ನಾಗಿರತ್ತೆ' ಅಂದಳು. 'ಸುಂದರವಾದ ಹುಡುಗಿ!!, ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಆಗೋ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ , ಸಮುದ್ರದ ದಡದಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಬಿಡೋದಕ್ಕೆ ಕರೆದರೆ!! ಬರಲ್ಲ ಅಂತ ಹ್ಯಾಗೆ ಹೇಳಲಿ. ನಡೆ ಹೋಗೋಣ!!!' ಅಂದ. ಇಬ್ಬರೂ ಎದ್ದು ಹೊರಟರು. ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಕಿನಿ ಸುಂದರಿಯನ್ನು ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ವಿನೋದನ ಕಾಲರ್ ಹಿಡಿದು ಜಗ್ಗಿ ಹೇಳಿದಳು ' ನೀನು ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗ್ತಾ ಇದಿಯ ಕಣೋ!! ' . 'ಯಾಕೆ..? ನಾನೇನ್ ಮಾಡಿದೆ..?' ಎಂದ. 'ಹುಡುಗೀರನ್ನೇ ನೋಡದೆ ಇರೋನ ತರಹ.. ಆ ಅವಳನ್ನ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡ್ತೀಯಲ್ಲ ಅದಕ್

ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕ

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.)  ' ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. ' ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.  ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗ

ಮದುವೆಗಳು ಮಧುಮಕ್ಕಳು

ಈ ಇಪ್ಪತ್ತೈದರ ಆಜುಬಾಜಿನ ವಯಸ್ಸೇ ಹಾಗೆ.., ಓರಗೆಯವರ, ಗೆಳೆಯರ ಮದುವೆಗಳ ಸುಗ್ಗಿ. ಗೆಳೆತನದ ಮರ್ಜಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಮದುವೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರು, ಮದುವೆ ಅನ್ನೋ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರುವ ವಿವಿಧ ಗೆಳೆಯರ ಸಲುವಾಗಿ(ಮತ್ತು ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ) ಮದುವೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು, ಮದುವೆ ಸುತ್ತು, **ಪೋಷಾಕು** ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಗೆಳೆಯನ ಮದುವೆ. ರಾತ್ರಿಯಿಡಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ, ಬೆಳಗಾಗೆ ಊರಿಗೆ ಬಂದರೆ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಅದಾಗಲೇ ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ನಾನೂ ಹೊರಟು ನಿಂತು, ಬಟ್ಟೆ ಗೆ ಇಸ್ತ್ರೀ ಹಾಕಲು ಹೋದೆ. ಕಾದಿದ್ದ ಐರನ್ ಬಾಕ್ಸು, ಇಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬಟ್ಟೆ ಬುಸ್ಸೆಂದು ಬಾಕ್ಸಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂತು.ಬಟ್ಟೆ ಮಟಾಷ್. ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಟಿ ಷರ್ಟು, ಪ್ಯಾಂಟು ಹಾಕಿ ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತೆ. ಸೂಪರ್, ಬೊಂಬಾಟ್ ಅಂತೇನೂ ಅನ್ನಿಸದಿದ್ದರೂ...,ಬೇಜಾನ್ ಆಗೋಯ್ತು ಇವು ಅಂತಲಾದರೂ ಅನ್ನಿಸುವಂತಿತ್ತು. ಮದುವೆ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿಗಳು, ಗೆಳೆಯರು ಹೀನಾಮಾನವಾಗಿ ರೇಗಿಸಿದರು. " ನಿನ್ನ ಯಾರಾದ್ರು ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಅಂತಾರ...? ಮದುವೆಗೆ ಹಿಂಗಾ ಬರೋದು" .. ಇತ್ಯಾದಿ .. ಇನ್ನು ಮುಂತಾದವುಗಳು. ಅಯ್ಯೋ, ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ಇವರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸುವಂತೆ ನನಗೇಕೆ ಇವು 'ಸರಿ ಇಲ್ಲ', ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅರ್ಥ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಮ

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು. ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ, ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು. ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು. ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ, ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತ