Sunday, September 9, 2012

ಜನಾಂಗೀಯ ನಿ೦ದನೆ

16/07/2007

16-07-2007 ಯುವದಸರ, ಮೈಸೂರು. ನರೇಶ್ ಐಯರ್ ರಸಸಂಜೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೋಡಲು ಬಂದಾಗ ಸರಿ
ಸುಮಾರು ಎಂಟು ಗಂಟೆ. ಯುವರಾಜ ಕಾಲೇಜು ಮೈದಾನ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು. ಆದರು ನೆನ್ನೆಯಷ್ಟು
ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿರಲಿಲ್ಲ. ನೆನ್ನೆಯ ದಿವಸ ಇದ್ದದ್ದಿ ಸುನಿಧಿ ಚೌಹಾನ್ ರಸಸಂಜೆ. ಅತ್ತ
ಸುನಿಧಿ ‘ಬೀಡಿ ಜಲೈ, ಜಿಗರ್ ಸೆ ಪಿಯಾ. ಜಿಗರ್ ಬಡಿ ಆಗ್ ಹೈ. ಥಡುಂ ನಾ ದಡುಂ. ’
ಅಂತಿದ್ದರೆ ಇತ್ತ ಯುವಸಮೂಹದ ಎದೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಇಟ್ಟಂತಾಗಿ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೊಂದು
ಉದ್ರೇಕದ ಪೀಕ್ ಅಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಹೊರ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು,
ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಪುಂಡ ಹುಡುಗರ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಕ್ಕು ಗುಂಪಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ ಎಂದು ಕೆಲವರು ಮುಟ್ಟಿ
ತಟ್ಟುವುದು, ಪೊಲೀಸರು ಬಂದಾಗ ಚೆಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ ಓಡುವುದು. ನಡೆದಿತ್ತು. ಈ
ಪುಂಡನಕ್ಕೆ ಭಾಷೆ, ಪ್ರಾಂತ್ಯ, ಜಾತಿಯ ಹಂಗಿಲ್ಲ. ಈ ರೀತಿಯ ಮೊಲೆಸ್ಟೇಶನ್ ಗಳು ನಮ್ಮ
ಮಧ್ಯೆ ನಡೆದಂತವು. ಯಾವುದೋ ಅಸ್ಸಾಮು, ಒರಿಸ್ಸಾದಲ್ಲಲ್ಲ.

Saturday, September 8, 2012

ಮುಗಿದ ಹೋರಾಟ

ನೀ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಮೇಲೆ ಬದಲಾಗಿದ್ದು ಬಹಳಷ್ಟು. ಎರಡು ವರುಷಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು
ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳು ಬದಲಾದರು. ಸಾರಿ ಕಣೋ, ನಿನಗೆ ಅದರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಸರಿ;
ಪಾರ್ವತಿ ಪರಮೇಶ್ವರ ದಾರಾವಾಹಿಯಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿ ಮತ್ತು ಪರಮೇಶ್ವರ ಇಬ್ಬರೂ
ಬದಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಬಂದಿರೋ ಹೊಸಬರು ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಪೋಗೋ ನಲ್ಲಿ ಮಿಸ್ಟರ್ ಬೀನ್,
ಟಾಂ ಅಂಡ್ ಜೆರ್ರಿ ಎಪಿಸೋಡುಗಳು ಅವೇ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಹಾಕ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಪ್ರಪಂಚ
ಹೆಂಗಿದಿಯೋ ಹಂಗೇ ಇದೆ. ಜನ ಮಾತ್ರ ಆಗಾಗ 'ಪ್ರಳಯ ಆಗುತ್ತೆ ' 'ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ
ಸತ್ತೋಗಿ ಬಿಡ್ತೇವೆ ' ಅಂತ ಕಥೆ ಹೊಡಿತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಹೊಸದೇನಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೇನೂ
ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತದ್ದಿಲ್ಲ.

Saturday, September 1, 2012

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಂದಿಡಬೇಕು
ಎಂದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.


ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯಂತೆ, ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು. ಕೂಡ್ಲಿ, ತುಂಗೆ
ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ
ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ, ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ,
ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಒಂದಾಗುವರು. ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒಂದು ಸೆಳೆತದಂತೆ
ತುಂಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯುವರು. ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ, ತೆಳ್ಳಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಲಿ
ಕಾಲು ಮುಳುಗಿಸಿ, ದಾವಣಿಯನ್ನು ನೆನೆಯದಂತೆ ಕೈಯಲಿ ಬಿಗಿದು, ನದಿ ದಾಟುತ್ತಿರುವಾಗ,
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು. ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಭದ್ರೆಯನ್ನು
ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಡ್ಯಾಮಿನ ಅಷ್ಟೂ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿದ್ದು ಈ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.
ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬರಬರನೆ ದಂಡೆಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದರು.

ಸರಳ, ಬಂಡೆಗೆ ಒತ್ತಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಹಸಿರು ಪಾಚಿಯಾ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಜಾರಿದಳು. ಅವಳ ಮಂಡಿ
ಚಿಪ್ಪು ನಜ್ಜಾಗುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಯಿತು. ಗಾಬರಿ ಮತ್ತು ನೋವಿನಿಂದಾಗಿ ಅವಳ ಕಣ್ಣು
ಕತ್ತಲೆಗಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೋಯ್ತು. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸುವ ಮುನ್ನ, ಕೊನೆಯ
ಬಾರಿಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ದಂಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ವಿಮಲಾಳ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರ.

ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದು ದಾಟುವಾಗ ಅದು ಯಾವ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಸಡಿಲಿಸಿದರೋ ಇಬ್ಬರಿಗೂ
ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ತುಂಗಭದ್ರೆ ಸರಳಳನ್ನು ತನ್ನ ಒಡಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೊತ್ತೊಯ್ದಳು. ತುಂಗ
ಮತ್ತು ಭದ್ರೆ ತಾವು ಸೇರುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ವಿಮಲಾ ಮತ್ತು ಸರಳಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರು. ದಡದ
ಮೇಲೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವಿಮಲಾಳ ಆಕ್ರಂದನ ತುಂಗಭದ್ರೆಯ ಭೋರ್ಗರೆತದ ಜೊತೆ
ಕೇಳದಾಯಿತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಗಭದ್ರೆಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ವಿಲೀನವಾಯಿತು. ಸರಳಳ ಜೊತೆಗೆ
ವಿಮಲಳ ಸರ್ವಸ್ವವೂ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿತ್ತು.

* * * * *

-\> **2** \<- br="">ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬಳು ತಂಗಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಸುಖೀ ಕುಟುಂಬ. ಅಜಯ ಮತ್ತು
ಹತ್ತೂರಿನ ಪಟೇಲ್ ಪರಂದಾಮಯ್ಯನ ಮಗಳು ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮೆಚ್ಚಿದ್ದರು.
ಅಜಯ್ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣು
ತಪ್ಪಿಸಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ಅಜಯನ ಮನೆಯವರು, ಒಬ್ಬನೇ ಮಗ ಇಷ್ಟ
ಪಟ್ಟಿದ್ದೆ ಆದಲ್ಲಿ ರುಕ್ಮಿಯಣಿಯನ್ನೇ ಮನೆಗೆ ತಂದುಕೊಂಡರಾಯಿತು ಎಂದು, ಎಲ್ಲ
ಗೊತ್ತಿದ್ದರು, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಅಮ್ಮನಿಗೂ ಅಜಯನ
ಮೇಲೆ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರೀತಿ, ಗೌರವ. ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಅಜಯನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು
ಒಳಗೊಳಗೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಹರಿಯುವ ನೀರು ತಂಗಲು ತಗ್ಗು ಹುಡುಕಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಇಂಗಿ ಬಿಡಬೇಕೆ. ಬದುಕೂ ಹಾಗೆಯೇ.
ಇನ್ನೇನು ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು, ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಟ್ ಅಂತ ಏನಾದರೊಂದು ಒಡೆದುಕೊಂಡು
ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಪಟೇಲ್ ಪರಂದಾಮಯ್ಯ, ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಬೇಳೂರಿನ ಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ಸಾಹುಕಾರನ
ಮಗನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡರು. ತನ್ನ ಮಗಳು ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮೆರೆಯುವುದನ
ನೋಡಬೇಕೆಬೆಂಬುದು ಒಬ್ಬ ಅಪ್ಪನ ಆಸೆ. ಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ಸಾಹುಕಾರನಿಗಿದ್ದ ನೂರು ಎಕರೆ
ಜಮೀನು, ಹತ್ತು ಬಾರುಗಳು, ಬೇಳೂರಿನ ಪಾಳೆಗಾರಿಕೆ ಪರಂದಾಮಯ್ಯನ ಜಟಿಲ ನಿರ್ಧಾರದ
ಹಿಂದಿದ್ದ ಲೌಖಿಕ ಸಾಧನಗಳು.

ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಶ್ರೇಯೋಭಿಲಾಷೆಗಳನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದು ಸಾಗುವಾಗ
ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಇಂತಹ ದುರಂತಗಳು ಸುಳ್ಳು ತ್ಯಾಗದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ
ಇರುತ್ತವೆ. ಅವರಪಾಡಿಗವರು ಇರಲು ಯಾರಿಂದಲೂ ಆಗದು. ಮುದ್ದುಮುದ್ದಾದ ಮಗಳು
ಕಾಡುಪಾಲಾದಳೆಂದು ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಅಮ್ಮ ಮಮ್ಮಲ ಮರುಗಿದಳು. ಇತ್ತ ದುಃಖ ತಪ್ತನಾದ ಅಜಯ
ತಿಂಗುಗಟ್ಟಳೆ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗದೇ ದಾಡಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಓಡಾಡಿದ.

* * * * *

**3**

ಕಾಲ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ವಿಮಲ, ಸರಳಳನ್ನು
ತನ್ನ ರೂಮಿನ ಫೋಟೋ ಫ್ರೇಮಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳ ಮನದ ಫ್ರೇಮಿನಲ್ಲಿ
ಹೊಸ ಹೊಸ ಕೌತುಕಗಳು ದಾಂಗುಡಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅವಳು ಮದುವೆಯ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಳು.
ಮದುವೆಗೆ ಗೊತ್ತು ಪಡಿಸಿದ ವರನ ಹೆಸರು ಅಜಯ. ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ವರಿಸಿದ ಅದೇ ಅಜಯ.
ಅನುಭವಿ ಪ್ರೇಮಿ.

ಮದುವೆ ಗೊತ್ತುಪಡಿಸಿದ ದಿನದಿಂದಲೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪರಸ್ಪರ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು
ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇವರ ತಿರುಗಾಟ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹಿರಿಯರ ಅನುಮತಿಯ ಮೇರೆಗೆ
ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿನಿಮಾಗಳು, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರ ಮನೆಗಳು, ಸುತ್ತ ಊರಿನ ಜಾತ್ರೆಗಳು ಈ
ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಗೆ ಮುಖ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದವು.

ಈ ಪ್ರೇಮ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ, ಒಮ್ಮೆ ಕೂಡ್ಲಿಯ ತುಂಗಭದ್ರೆಗೂ ಬಂತು. ವಿಮಲಾ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕಳೆದು
ಹೋದ ಗೆಳತಿಯ ನೆನೆದು, ಅವಳು ಹರಿದು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಆಶ್ರು ತುಂಬಿದ ಕಂಗಳಿಂದ, ತಾನು
ಕೈಯಾರೆ ಪೋಣಿಸಿ ತಂದಿದ್ದ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಯನ್ನು ತೇಲಿಸಿದಳು.

ಮದುವೆ ಸಂಭ್ರಮ; ಅದಾಗಲೇ ಬೆರೆತಿದ್ದ ಎರಡು ಮನಗಳನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಬಂಧಿಸುವ
ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ಯುಸಿ. ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಮಲ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವಂತೆ
ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸಂತಸದ ಅಲೆ. ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಗೆ ಇರಬೇಕಾದ ನಾಚಿಕೆ,
ಅಂಜಿಕೆ, ಸಂಕೋಚ ವಿಮಲಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿಮಲ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚೇ
ಸಂತಸದಿಂದಿದ್ದಳು. ಅಜಯನು ಅವಳ ನಲಿವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಸಲುಗೆ
ಬೇರೂರಿತ್ತು.

`ಅಜಯ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವಾಗ, ವಿಮಲಾ ಜೋರಾಗಿ ಪಕಪಕನೆ ನಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟಳು.` ಅದೊಂದು
ಸಂಭ್ರಮ ಆ ಅವಳಿಗೆ. ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುವಾಗ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಬಳಿ ಬೆರಳು ತಾಗಿದ್ದು, ಕಚಗುಳಿ
ಇಟ್ಟಂತಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಅಜಯ ವಿಮಲಳನ್ನು ಕಿಚಾಯಿಸಿದ.

* * * * *

**4**

ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದರು. ಪುನಃ ತರಹಾವೇರಿ
ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು. ಎರಡು ದುಂಡನೆಯ ತಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಅರಿಶಿಣದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಸಮತಟ್ಟಾಗಿ
ಹರಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ತಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೂ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಹೆಸರು ಬರೆಯುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು.
ಈಗಲೂ ವಿಮಲ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದಿದ್ದಳು. ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿಯ ಇವಳ ಸಂಭ್ರಮ ಅಜಯನಿಗೆ ಮುಜುಗರಕ್ಕೆ
ಈಡು ಮಾಡಿತು.

ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಒಂದು ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಹರಟುತ್ತಾ
ಕುಳಿತರು. ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆಂದು ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಅರಿಶಿಣದ ತಟ್ಟೆಗಳನು, ದೇವರ ಕೋಣೆಗೆ ಇಡಲು
ವಿಮಲಾಳ ಅಮ್ಮ ಅತ್ತ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದಳು. ಇತ್ತ ಪ್ರಸ್ತದ ಕೋಣೆಯಲಿ ವಿಮಲಾ ಕುಡಿಯಲು
ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಹಾಲನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ ಗಟಗಟನೆ ಕುಡಿದಳು. ನಗುತ್ತಾ ಹಾಲಿನ ಲೋಟವನ್ನು ಮಂಚದ
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು. ಅಜಯನಿಗೆ ಇವಳ ಅತಿರೇಕದ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಕೊಂಚ
ಇರಿಸುಮುರಿಸಾಯಿತು.

ವಿಮಲ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಫೋಟೋ ಫ್ರೇಮಿನಲ್ಲಿ ಸರಳಳ ಫೋಟೋ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ
ಫೋಟೋವನ್ನು ಕೈಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮಂಕಾಗಿ ನೋಡಿದಳು. ಅವಳಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯ ವೇದನೆ
ಶುರುವಾಯಿತು. ವಿಮಲ ಫೋಟೋವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಾ ಕಿಟಾರನೆ ಕಿರಚಿಕೊಂಡು ಮೂರ್ಛೆ
ಬಿದ್ದಳು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ವಿಮಲಾಳ ಅಮ್ಮ ತಾನು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ಅರಿಶಿಣದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು
ಗಾಬರಿಯಲ್ಲಿ ಕೈ ನಡುಗಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಸ್ತದ ಕೋಣೆಯ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದಳು. ವಿಮಲಾಳ
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಅರಿಶಿಣದ ತಟ್ಟೆಯಯಲ್ಲಿ ‘ಸರಳ’ ಎಂಬುದಾಗಿ ಬರೆದಿತ್ತು.

`ಅಜಯನ ಕಥೆ ಏನಾಯ್ತು.? ವಿಮಲ ಯಾರು.? ಸರಳ ಎಲ್ಲಿ ..? ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ.`