Skip to main content

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಂದಿಡಬೇಕು
ಎಂದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯಂತೆ, ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು. ಕೂಡ್ಲಿ, ತುಂಗೆ
ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ
ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ, ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ,
ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಒಂದಾಗುವರು. ಇಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒಂದು ಸೆಳೆತದಂತೆ
ತುಂಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯುವರು. ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ, ತೆಳ್ಳಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಲಿ
ಕಾಲು ಮುಳುಗಿಸಿ, ದಾವಣಿಯನ್ನು ನೆನೆಯದಂತೆ ಕೈಯಲಿ ಬಿಗಿದು, ನದಿ ದಾಟುತ್ತಿರುವಾಗ,
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನೀರಿನ ಹರಿವು ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು. ಮುನ್ಸೂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಭದ್ರೆಯನ್ನು
ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದ ಡ್ಯಾಮಿನ ಅಷ್ಟೂ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದಿದ್ದು ಈ ದುರಂತಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.
ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಬರಬರನೆ ದಂಡೆಯ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದರು.

ಸರಳ, ಬಂಡೆಗೆ ಒತ್ತಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಹಸಿರು ಪಾಚಿಯಾ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು ಜಾರಿದಳು. ಅವಳ ಮಂಡಿ
ಚಿಪ್ಪು ನಜ್ಜಾಗುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಯಿತು. ಗಾಬರಿ ಮತ್ತು ನೋವಿನಿಂದಾಗಿ ಅವಳ ಕಣ್ಣು
ಕತ್ತಲೆಗಟ್ಟುತ್ತಾ ಹೋಯ್ತು. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸುವ ಮುನ್ನ, ಕೊನೆಯ
ಬಾರಿಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ದಂಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ವಿಮಲಾಳ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರ.

ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದು ದಾಟುವಾಗ ಅದು ಯಾವ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಸಡಿಲಿಸಿದರೋ ಇಬ್ಬರಿಗೂ
ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ತುಂಗಭದ್ರೆ ಸರಳಳನ್ನು ತನ್ನ ಒಡಲಿಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೊತ್ತೊಯ್ದಳು. ತುಂಗ
ಮತ್ತು ಭದ್ರೆ ತಾವು ಸೇರುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ವಿಮಲಾ ಮತ್ತು ಸರಳಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರು. ದಡದ
ಮೇಲೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ವಿಮಲಾಳ ಆಕ್ರಂದನ ತುಂಗಭದ್ರೆಯ ಭೋರ್ಗರೆತದ ಜೊತೆ
ಕೇಳದಾಯಿತು. ಅವಳ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಗಭದ್ರೆಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ವಿಲೀನವಾಯಿತು. ಸರಳಳ ಜೊತೆಗೆ
ವಿಮಲಳ ಸರ್ವಸ್ವವೂ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿತ್ತು.

******* 1 ******
ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬಳು ತಂಗಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಸುಖೀ ಕುಟುಂಬ. ಅಜಯ ಮತ್ತು
ಹತ್ತೂರಿನ ಪಟೇಲ್ ಪರಂದಾಮಯ್ಯನ ಮಗಳು ರುಕ್ಮಿಣಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮೆಚ್ಚಿದ್ದರು.
ಅಜಯ್ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಊರಿಗೆ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣು
ತಪ್ಪಿಸಿ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ. ಅಜಯನ ಮನೆಯವರು, ಒಬ್ಬನೇ ಮಗ ಇಷ್ಟ
ಪಟ್ಟಿದ್ದೆ ಆದಲ್ಲಿ ರುಕ್ಮಿಯಣಿಯನ್ನೇ ಮನೆಗೆ ತಂದುಕೊಂಡರಾಯಿತು ಎಂದು, ಎಲ್ಲ
ಗೊತ್ತಿದ್ದರು, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರಂತೆ ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಅಮ್ಮನಿಗೂ ಅಜಯನ
ಮೇಲೆ ಅಪಾರವಾದ ಪ್ರೀತಿ, ಗೌರವ. ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಅಜಯನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು
ಒಳಗೊಳಗೇ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಹರಿಯುವ ನೀರು ತಂಗಲು ತಗ್ಗು ಹುಡುಕಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಇಂಗಿ ಬಿಡಬೇಕೆ. ಬದುಕೂ ಹಾಗೆಯೇ.
ಇನ್ನೇನು ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು, ಅನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪಟ್ ಅಂತ ಏನಾದರೊಂದು ಒಡೆದುಕೊಂಡು
ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಪಟೇಲ್ ಪರಂದಾಮಯ್ಯ, ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಬೇಳೂರಿನ ಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ಸಾಹುಕಾರನ
ಮಗನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಕೈ ತೊಳೆದುಕೊಂಡರು. ತನ್ನ ಮಗಳು ಸುಪ್ಪತ್ತಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮೆರೆಯುವುದನ
ನೋಡಬೇಕೆಬೆಂಬುದು ಒಬ್ಬ ಅಪ್ಪನ ಆಸೆ. ಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ಸಾಹುಕಾರನಿಗಿದ್ದ ನೂರು ಎಕರೆ
ಜಮೀನು, ಹತ್ತು ಬಾರುಗಳು, ಬೇಳೂರಿನ ಪಾಳೆಗಾರಿಕೆ ಪರಂದಾಮಯ್ಯನ ಜಟಿಲ ನಿರ್ಧಾರದ
ಹಿಂದಿದ್ದ ಲೌಖಿಕ ಸಾಧನಗಳು.

ಒಬ್ಬರು ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಶ್ರೇಯೋಭಿಲಾಷೆಗಳನ್ನು ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದು ಸಾಗುವಾಗ
ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಇಂತಹ ದುರಂತಗಳು ಸುಳ್ಳು ತ್ಯಾಗದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ
ಇರುತ್ತವೆ. ಅವರಪಾಡಿಗವರು ಇರಲು ಯಾರಿಂದಲೂ ಆಗದು. ಮುದ್ದುಮುದ್ದಾದ ಮಗಳು
ಕಾಡುಪಾಲಾದಳೆಂದು ರುಕ್ಮಿಣಿಯ ಅಮ್ಮ ಮಮ್ಮಲ ಮರುಗಿದಳು. ಇತ್ತ ದುಃಖ ತಪ್ತನಾದ ಅಜಯ
ತಿಂಗುಗಟ್ಟಳೆ ಊರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗದೇ ದಾಡಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಓಡಾಡಿದ.

******* 2 ******

ಕಾಲ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ, ತನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ವಿಮಲ, ಸರಳಳನ್ನು
ತನ್ನ ರೂಮಿನ ಫೋಟೋ ಫ್ರೇಮಿನಿಂದ ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳ ಮನದ ಫ್ರೇಮಿನಲ್ಲಿ
ಹೊಸ ಹೊಸ ಕೌತುಕಗಳು ದಾಂಗುಡಿಯಿಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅವಳು ಮದುವೆಯ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿದ್ದಳು.
ಮದುವೆಗೆ ಗೊತ್ತು ಪಡಿಸಿದ ವರನ ಹೆಸರು ಅಜಯ. ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ವರಿಸಿದ ಅದೇ ಅಜಯ.
ಅನುಭವಿ ಪ್ರೇಮಿ.

ಮದುವೆ ಗೊತ್ತುಪಡಿಸಿದ ದಿನದಿಂದಲೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪರಸ್ಪರ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು
ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಇವರ ತಿರುಗಾಟ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಹಿರಿಯರ ಅನುಮತಿಯ ಮೇರೆಗೆ
ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸಿನಿಮಾಗಳು, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರ ಮನೆಗಳು, ಸುತ್ತ ಊರಿನ ಜಾತ್ರೆಗಳು ಈ
ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಗೆ ಮುಖ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದವು.

ಈ ಪ್ರೇಮ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿ, ಒಮ್ಮೆ ಕೂಡ್ಲಿಯ ತುಂಗಭದ್ರೆಗೂ ಬಂತು. ವಿಮಲಾ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಕಳೆದು
ಹೋದ ಗೆಳತಿಯ ನೆನೆದು, ಅವಳು ಹರಿದು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಆಶ್ರು ತುಂಬಿದ ಕಂಗಳಿಂದ, ತಾನು
ಕೈಯಾರೆ ಪೋಣಿಸಿ ತಂದಿದ್ದ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಯನ್ನು ತೇಲಿಸಿದಳು.

ಮದುವೆ ಸಂಭ್ರಮ; ಅದಾಗಲೇ ಬೆರೆತಿದ್ದ ಎರಡು ಮನಗಳನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಾಗಿ ಬಂಧಿಸುವ
ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬ್ಯುಸಿ. ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವಿಮಲ ಕಣ್ಣು ಕುಕ್ಕುವಂತೆ
ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಸಂತಸದ ಅಲೆ. ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಗೆ ಇರಬೇಕಾದ ನಾಚಿಕೆ,
ಅಂಜಿಕೆ, ಸಂಕೋಚ ವಿಮಲಳಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವಿಮಲ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚೇ
ಸಂತಸದಿಂದಿದ್ದಳು. ಅಜಯನು ಅವಳ ನಲಿವಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅದಾಗಲೇ ಸಲುಗೆ
ಬೇರೂರಿತ್ತು.

`ಅಜಯ ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುತ್ತಿರುವಾಗ, ವಿಮಲಾ ಜೋರಾಗಿ ಪಕಪಕನೆ ನಕ್ಕು ಬಿಟ್ಟಳು.` ಅದೊಂದು
ಸಂಭ್ರಮ ಆ ಅವಳಿಗೆ. ತಾಳಿ ಕಟ್ಟುವಾಗ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಬಳಿ ಬೆರಳು ತಾಗಿದ್ದು, ಕಚಗುಳಿ
ಇಟ್ಟಂತಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಅಜಯ ವಿಮಲಳನ್ನು ಕಿಚಾಯಿಸಿದ.

******* 3 ******

ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದರು. ಪುನಃ ತರಹಾವೇರಿ
ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು. ಎರಡು ದುಂಡನೆಯ ತಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೆ ಅರಿಶಿಣದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಸಮತಟ್ಟಾಗಿ
ಹರಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ತಟ್ಟೆಯ ಮೇಲೂ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಹೆಸರು ಬರೆಯುವಂತೆ ಹೇಳಿದರು.
ಈಗಲೂ ವಿಮಲ ಸಂಭ್ರಮದಿಂದಿದ್ದಳು. ಮೊದಲ ರಾತ್ರಿಯ ಇವಳ ಸಂಭ್ರಮ ಅಜಯನಿಗೆ ಮುಜುಗರಕ್ಕೆ
ಈಡು ಮಾಡಿತು.

ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಒಂದು ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ ಹಾಕಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಹರಟುತ್ತಾ
ಕುಳಿತರು. ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆಂದು ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಅರಿಶಿಣದ ತಟ್ಟೆಗಳನು, ದೇವರ ಕೋಣೆಗೆ ಇಡಲು
ವಿಮಲಾಳ ಅಮ್ಮ ಅತ್ತ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದಳು. ಇತ್ತ ಪ್ರಸ್ತದ ಕೋಣೆಯಲಿ ವಿಮಲಾ ಕುಡಿಯಲು
ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಹಾಲನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ ಗಟಗಟನೆ ಕುಡಿದಳು. ನಗುತ್ತಾ ಹಾಲಿನ ಲೋಟವನ್ನು ಮಂಚದ
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಳು. ಅಜಯನಿಗೆ ಇವಳ ಅತಿರೇಕದ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಕೊಂಚ
ಇರಿಸುಮುರಿಸಾಯಿತು.

ವಿಮಲ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಫೋಟೋ ಫ್ರೇಮಿನಲ್ಲಿ ಸರಳಳ ಫೋಟೋ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ
ಫೋಟೋವನ್ನು ಕೈಗೆ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮಂಕಾಗಿ ನೋಡಿದಳು. ಅವಳಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯ ವೇದನೆ
ಶುರುವಾಯಿತು. ವಿಮಲ ಫೋಟೋವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನೋಡುತ್ತಾ ಕಿಟಾರನೆ ಕಿರಚಿಕೊಂಡು ಮೂರ್ಛೆ
ಬಿದ್ದಳು.

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಾಗಲೇ ವಿಮಲಾಳ ಅಮ್ಮ ತಾನು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದ ಅರಿಶಿಣದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು
ಗಾಬರಿಯಲ್ಲಿ ಕೈ ನಡುಗಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಸ್ತದ ಕೋಣೆಯ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದಳು. ವಿಮಲಾಳ
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಅರಿಶಿಣದ ತಟ್ಟೆಯಯಲ್ಲಿ ‘ಸರಳ’ ಎಂಬುದಾಗಿ ಬರೆದಿತ್ತು.

`ಅಜಯನ ಕಥೆ ಏನಾಯ್ತು.? ವಿಮಲ ಯಾರು.? ಸರಳ ಎಲ್ಲಿ ..? ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತದೆ.`

Comments

  1. *** ಹರಿಯುವ ನೀರು ತ೦ಗಲು ತಗ್ಗು ಹುಡುಕಿದರೆ , ಅಲ್ಲಿ ಇ೦ಗಿ ಬಿಡಬೇಕೆ. ***
    sooperb maga.., waiting for the next episode..!!

    ReplyDelete
  2. awesome :) :) waiting for the next part :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. thanx navya!! I will put the next part ASAP :-)

      Delete
  3. ಕಥನ ಶೈಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೂ ಕಥೆ ಮುಂದುವರೆಯುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ವಿಮಲಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸರಳಳ ಹೆಸರು ಬಂದಾಗಲೆ ಓದುಗರ ಮನದಲ್ಲಿ ಕಥೆ ಓಡಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ. ಅದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟು ಕಥೆಗಾರ ನೆಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯುವುದು ಉತ್ತಮ. ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. thank you so much!! for the comment prashanth :-)

      Delete
  4. Super ... Chetan .. Kutoohalada tudiyalli nillisidantide kathe .. Bega munduvareyali ...

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಬಿಸಿಲುಕುದುರಿ-ಸವಾರಿ ; ಚೆನ್ನೈ ಬಸ್ ಪಯಣದ ಒಂದು ಅನುಭವ

ಬೂಟು ಪಾಲೀಶ್ ಮಾಡಿ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ‘ಇವತ್ತಾದರು MTC ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು’ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತ-ನೀರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉದ್ಬವವಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಬೂಟ್ಸು ನೆನೆಯದಂತೆ ಕೃತಕ ಕೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗಾಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ತೂಡೆ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸಪ್ಲೈಯರು ಬಕೇಟು-ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಅತ್ತಿತ್ತ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉಪಹಾರದ ಮನಸ್ಸಾಗದೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ. ರಸ್ತೆಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಳಿ-ಸಾಗಿಸುವ ಲಾರಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ಸುವಾಸನೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ, ‌ಯಾತ್ರಿ-ಸಮೂಹ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಂಬರಿನ ಬಸ್ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ವಾಸನಾ-ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನ ಎದುರಿಗೆ ಏಳೆಂಟು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರಪ್ಪಾ ಈ ಮಹಾನುಭಾವ ಎಂದು ಆ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಓದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಜಿಲೇಬಿಗಳನು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಲಿಪಿಯಿಂದ ಒಂದು ಪದವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ತೆಲುಗಾಗಿದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಕಟೌಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂವು ಮತ್ತು ದೀಪದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊಗೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡವರಿರಬಹುದು ಎಂದು

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ. ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿ

ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕ

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.)  ' ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. ' ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.  ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗ

ತೀರದ ಹುಡುಕಾಟ

ಘಂಟೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಊರೆಲ್ಲಾ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ, ಗಡಿಯಾರ ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್ ಗಲಾಟೆ ಆರಂಭಿಸಿತು. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ದ್ವಂದ್ವಗಳು. 'ಅರೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮರಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿಯುವವರೆಗೂ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಗುಟುಕು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಹಾರಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ.' ​ಹೀಗಿರುವಾಗ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿ ವರುಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹಾರಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲವೇಕೆ.? ಅರೆ!! ಮನುಷ್ಯರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ, ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆ ಏನಿದೆ. ? ಎಲ್ಲಾ ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇನೋ ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸವೆಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರಲ್ಲಾ... ನಿನಗೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಆಸೆಗಳು. ನಾನಿನ್ನು ಚಿಕ್ಕವನಾ..? ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ.., ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬೊಂಬೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಅಮ್ಮ ಹೇಳುವಳು ‘ ಅಪ್ಪ ನಿನ್ ಮೇಲೆ ಅತೀ ಪ್ರೀತಿ ಇಟ್ಟಿದಾನೆ ’. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಘನತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು. ಛೇ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಶ್ವಮಾನವನಿಗೆ ಎಂಥಹ ದುರಂತ ಪೋಷಕರು. ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಆಸರೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲ

ಇಬ್ಬರು ಪೋಕರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ

ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಇಬ್ಬರು ಪುಂಡ ಹುಡುಗರು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಅಭಿ ಒಂದನೆ ಕ್ಲಾಸು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಆಕಾಶ್ ಎಲ್ ಕೆ ಜಿ. ಮರಿ ಬ್ರದರ್ಸ್. ಅಕ್ಕನ ಮಕ್ಕಳು. ಶನಿವಾರದ ಶ್ವೇತ ಸಮಾನ-ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಬಿಚ್ಚದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ ಸರ್ಫ್-ಎಕ್ಸೆಲ್-ನ 'ಕಳೆ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದು' ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಭಲೇ ತರ್ಲೆಗಳು. ತೋಟದ ಮುಟ್ರು-ಮುನಿ ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಲೆಯೇ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಲ್ಲರು. ಬೇಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುವ ಪಟ್ಟೆ ಪಂಜ್ರ ಮರಿಹಾವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವರು. ತಾತನ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತು, ನೆಲ ಉಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು......  ಬಿಲ ತೋಡುವುದರ ವರೆಗೆ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಜ್ನಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಆದರೆ ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮೇಸ್ಟ್ರು ಹೊಗಳುವ ರೇಂಜಿಗೆ, ಮಾರ್ಕ್ಸು ತೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ ನವ ಜಾಗತಿಕ ಯುಗದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಬಾಧೆ. ' ಏನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಲ್ಲಿ. ?' ಕೂಗಿದೆ. ' ಹಾ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ. ನಿಂಗೇನು?? ' ಎಕೋ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಂದ ಬಂದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ. ಕಿರಾತಕರು ತಾತನ ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡು ಕದ್ದು ತಂದು ಹುಲ್ಲು ಕಟಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. 'ಲೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ, ಕೊಡ್ರೋ ಬ್ಲೇಡು. ಡೇಂಜರ್ ಅದು. ಕೈ ಕುಯ್ದುಬ

ಎಮ್ಮೆ ಕಾನೂನು ; ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡೀಲೈಡ್ ಈಸ್ ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡಿನೈಡ್

'ಜನನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರ' ಪಡೆಯಲು ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದವು. ನೋಟರಿ ಸರೋಜಮ್ಮ ರನ್ನು ಕಂಡು 'ನಾನು ಹುಟ್ಟಿರುವುದು ಸತ್ಯ ಎಂದು ಇರುವಾಗ,  ಎಲ್ಲೋss ಒಂದು ಕಡೆ ಜನನ ಆಗಿರಲೇಬೇಕಾಗಿಯೂ,  ಸೊ ಅದನ್ನು  ಪರಿಗಣಿಸಿ ದಾಖಲೆ ಒದಗಿಸಬೇಕಾಗಿಯೂ ' ಕೇಳೋಣವೆಂದು ಹೊರಟೆ. 1995ಮಾಡೆಲ್ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಕಿಕ್ಕರ್ ನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ - ' ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಓಡಿಸೊ.  ಮಕ್ಳು-ಮರಿ ಓಡಾಡ್ತಿರ್ತವೆ ' ಕೀರಲು ಧ್ವನಿಯೊಂದು ಒಳಗಿನಿಂದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಬ್ರೇಕ್ ನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ-ನಿಂತರೂ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ.  ಅಷ್ಟೋಂದು ಕಂಡೀಶನ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಬೈಕನ್ನು,  ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಲು ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಬರುತ್ತದೆಯೆ. ? ರಸ್ತೆಯ ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ ದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ಜನಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ,  ಗಾಡಿ ಓಡಿಸಬೇಕು.  ಅವರು ಅಡ್ಡ-ಬರುವುದನ್ನು ಮೊದಲೇ. , ಊಹಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದಲೇ ಬ್ರೇಕು-ಕಾಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿ,  ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.  ಹಾರನ್ನು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಕ್ಲಚ್-ಹಿಡಿದು ಅಕ್ಸಿಲರೇಟರ್ ರೈಸ್  ಮಾಡಿ ಬರ್-ರ್-ರ್sssss ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ದಾರಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೈಕ್-ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಮನೆಯಿಂದ ನೂರು-ಗಜ ಕೂಡ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ,  ಅಂಗಡಿ-ಲಕ್ಕಮ್ಮ ತಾನೂ ಕೂಡ ಮೇನ್-ರೋಡಿನ ವರೆಗೂ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು, ಹಲ್ಲು-ಬಿಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು. &

Unusual episode of an Engineer

Weather is super-hot from last 7-8 months. In chennai one can only see  three seasons.  One is Winter-Hot, Spring-Hotter and Summer-Hottest. Today is the season of Spring-Hotter but raining heavily because of Cyclone Laila . Prasad, the Tekki guy is shouting at the Rain. Knotted his shoe lase.   Prasad is constantly getting call from his Boss. ' I have done my Electrical engineering from reputed college. That  was my dream college and  THE DREAM COURSE indeed.  But now writing holy-banking-software for  an English people. They are controlling me and my machine remotely from London. I feel it is a modern slavery.  ' We are 5 n half hour ahead.  They screws me till mid night. But My local Boss is calling from early in the morning. They work in  their time slots but expects us to work in common time as well.'     'But, Today!! How can I goto work..? look at the road.  wow!! BTW Where is road. ? full of water. guys!! please shut-down all the motor-vehicles and s

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು. ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ. ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ. ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು. 'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು. ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ... 'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ ' ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು. ' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ' ಲ

You are Beautiful ; ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಗೆ ಹೀಗೊಂದು ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟು

ಮನಸ್ಸು ಎರಡನೇ ಸಾರಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡ್ತು : ‘ ಬೇಡ ಮಗ!! ಕೆರ ಕಳ್ಕೊಂಡು ಹೊಡಿತಾಳೆ. ’ ನೋಡೋಣ ಬಿಡು. ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಏನನ್ನಾದ್ರೂ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂತಿದ್ರೆ, ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು. ಮುಂದೆ ಒಂದಿನ ವಿಷಾದ ಇರಬಾರದು. ನಾನೇನು ಅವಳಿಗೆ ಐ ಲವ್ ಯು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ಒಳ್ಳೇದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ… ಸೋತುಪುರುಕ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತೇನೆ’ ಹೇಳೋದಾದರೂ ಏನು…? ಏನಿಲ್ಲ, ‘ ಯು ಆರ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್’ ಅನ್ನೋದು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಏನ್ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..? ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾಳೆ. ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದಿನ ಎದುರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಯ್ಯಂತ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ರೆ, ‘ಅಬ್ಬಾ!! ಏನ್ ಹುಡ್ಗಿ’ ಅಂತ ಅಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ತೆರೆದ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚೊದರೊಳಗಾಗಿ ಅವಳ ನೆನಪುಗಳು ಕಲೆಯುತ್ತಿದ್ದವೇನೊ. ಆದರೆ ಅವಳು ದಿನಾ ನಾಲಕ್ಕು ವರೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಕೆಫೆಟೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಡುಮ್ಮನೆ ಬಾಡಿ-ಗಾರ್ಡ್ ಗಳು ಅವಳಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಆ ಅಂಥವಳು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋವರೆಗೂ, ‘ಒನ್ ಓ ಕ್ಲಾಕ್ ‘ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಚೇರ್ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತು, ಅವಳನ್ನ ನೋಡ್ತೇನೆ. ಖುಷಿ ಅಂತೂ ಆಗತ್ತೆ. ತಾನು ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರೋದು ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನ, ಅವಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಬಾರದು. ಹಂಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ!! ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಗುಂಗು ಇದ್ದುಬಿಡತ್ತೆ. ಸರಿ, ಹೇಳೋದಾದ್ರೂ ಏನು!! ಮತ್ತದ