Skip to main content

ಕಪ್ಪು ಗುಲಾಬಿ








ಅದೊಂದು ಗೋವಾದ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬೀಚು.
ಮಲೈಮಾ!! ಕಂಪನಿಯಿಂದ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದರು.
ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪು ನೀರಿಗಿಳಿದು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು!!
ಅಲೆಯಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ... ಮರಳಿನ ದಿಬ್ಬದ ಮೇಲೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು ರಾಧ.
ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ವಿನೋದ, ರಾಧಾಳ ಬಳಿ ಕುಳಿತ.
'ಏನಿದು ತಾಜಾ ಮಹಲ!! ಅಥವಾ ರಾಧ ಮಂಟಪಾನ..?' ಅವಳು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಗೂಡಿಗೆ ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ ತೂತು ಕೊರೆಯುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ.

' ಎರಡೂ ಅಲ್ಲ!! ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮೆತ್ತಗೆ ಕೈ ಹೊರ ತೆಗೆದಳು. ಗೂಡು ಬೀಳಲಿಲ್ಲ.

'ವಿನು!! ಒಂದು ವಾಕ್ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ .... ಬಂದು ಹೋಗೋ ಅಲೆಗಳ ಹಸಿ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಬಿಡುತ್ತಾ ನಡೆಯೋದು ಚೆನ್ನಾಗಿರತ್ತೆ' ಅಂದಳು.

'ಸುಂದರವಾದ ಹುಡುಗಿ!!, ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಆಗೋ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ , ಸಮುದ್ರದ ದಡದಲ್ಲಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಬಿಡೋದಕ್ಕೆ ಕರೆದರೆ!! ಬರಲ್ಲ ಅಂತ ಹ್ಯಾಗೆ ಹೇಳಲಿ. ನಡೆ ಹೋಗೋಣ!!!' ಅಂದ.

ಇಬ್ಬರೂ ಎದ್ದು ಹೊರಟರು.

ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಕಿನಿ ಸುಂದರಿಯನ್ನು ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ವಿನೋದನ ಕಾಲರ್ ಹಿಡಿದು ಜಗ್ಗಿ ಹೇಳಿದಳು
' ನೀನು ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗ್ತಾ ಇದಿಯ ಕಣೋ!! ' .

'ಯಾಕೆ..? ನಾನೇನ್ ಮಾಡಿದೆ..?' ಎಂದ.

'ಹುಡುಗೀರನ್ನೇ ನೋಡದೆ ಇರೋನ ತರಹ.. ಆ ಅವಳನ್ನ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡ್ತೀಯಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ!!. ?' ಅವನ ತಲೆಗೆ ಮೊಟಕಿದಳು!!.

'ಅದಕ್ಕೇನೀಗ!! ಸುಂದರವಾಗಿರೋದು ವಸ್ತುನೆ ಆಗಲಿ, ಹುಡುಗಿನೆ ಆಗಲಿ!! ತನ್ಮಯತೆ ಇಂದ ನೋಡ್ತೇನೆ.
ಅದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗದೆ ಇರೋ ಹಂಗೆ, ನೋಡಿಯು ನೋಡದಂಗೆ .. ನಿಮ್ಮ ತರ ಓರೆ-ಗಣ್ಣು ಮೋರೆ-ಗಣ್ಣು ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ನೋಡಕ್ ಬರಲ್ಲ!!'

'ನಾನೇನು ಹಂಗೆಲ್ಲ ನೋಡಲ್ಲ!!' ತಣ್ಣಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

'ಜನರಲ್ ಆಗಿ ಹುಡುಗಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ದೆ!! ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ.' ಎಂದ

' ನಿನಗೇನೊ ಗೊತ್ತು!! ಹುಡುಗೀರ ಬಗ್ಗೆ ಜನರಲ್ ಆಗಿ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ!! '

' ನನಗೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ಸಂಶೋಧನೆ ಪ್ರಕಾರ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ 'ವೀವಿಂಗ್ ಆಂಗಲ್' ಜಾಸ್ತಿ ಇದೆಯಂತೆ.
ನೂರ ಅರವತ್ತು ಡಿಗ್ರಿ ಕ್ಲಿಯರ್ ವಿಶನ್ ಇದ್ರೆ, ಇನ್ನು ನಲವತ್ತು ಡಿಗ್ರಿ ಪ್ಸೂಡೋ ಕವರೇಜ್ ಇರುತ್ತಂತೆ. ಹಿಂದೆ-ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬರ್ತಾ ಇರೋರನ್ನ ಕೂಡ, ತಲೆ ತಿರುಗಿಸದೇ ಗಮನಿಸೋ, ಗುರುತು ಹಿಡಿಯೋ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುತ್ತಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಯಾರನ್ನ ನೋಡಿದ್ರು , ಅದು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ. '

'ಯಾವ ರೀಸರ್ಚು ಆ ತರಹ ಹೇಳಿದ್ದು.'

'ಬ್ಯಾಚುಲರ್ ಹುಡುಗರ ಲ್ಯಾಬಲ್ಲಿ ಇಂತಹ!! ಥೀಸಿಸ್ ಗಳು ತುಂಬಾನೆ!! ಪಬ್ಲಿಷ್ ಆಗ್ತಾ ಇರುತ್ವೆ. ಆದರೆ ಇಂತವನ್ನ ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋದಿಲ್ಲ .'

'ಎಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳು!! ಹಂಗೆಲ್ಲ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಖುಷಿಗೆ!! ನೀವು ಹಂಗೆಲ್ಲಾ ಅಂದ್ಕೊತೀರ!!. ಹುಡುಗಿ ನೋಡದೆ ಇದ್ದರೂ!! ನೋಡಿದ್ಲು ಅನ್ನೋ ಫೀಲ್ ಬೇಕಲ್ಲಾ.'

'ಇದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಅಂತೀಯ..? ಎಲ್ಲಿ ಹಂಗಾದ್ರೆ!! ನೀನು ಮುಂದೆ ಹೋಗು. ನಾನು ಹಿಂದೆ ಹಿಂದೆ ಬರ್ತೇನೆ.... ಈಗಲೇ ಟೆಸ್ಟು ಮಾಡಿ ಸರ್ಟಿಫೈ ಮಾಡಿ ಬಿಡೋಣ.' ಅವಳ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ.

'ಬೇಡಪ್ಪ!! ನೀನು ಜಗಮೊಂಡ.. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಸೋತ್ರೆ .. 'ನಿನಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಣೇ ಕಾಣ್ಸಲ್ಲ' ಅಂತ ಹೇಳಿ ಹಾರಿಕೊಳ್ತಿಯ.' ಎಂದಳು.

ಇಬ್ಬರೂ ಸುಮ್ಮನಾದರು. ಆದರು ಅವಳು ತನ್ನ ಕಣ್ಣು ಗುಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಅಂಚಿಗೆ ದೂಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಭುಜದ ನೇರಕ್ಕೆ ಇರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅವಳ ಸೋಲದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ನಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ. ಮುಷ್ಠಿ ಬಿಗಿ ಮಾಡಿ ಅವನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೊಂದು ಹೊಡೆದಳು.

" ತುಂಬಾ ವರುಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡ ಬೆಳೆಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಮೊನ್ನೆ ಪುಟ್ಟದಾಗಿ ಒಂದು ಬಡ್ ನಿಂದ ಮೊಗ್ಗು ಬಂತು.
ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ಹೂವು ಬಿಡ್ತಲ್ಲಾ ಅಂತ ತುಂಬಾನೇ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು!! ಆದರೆ ನನ್ನ ಹಣೆ ಬರಹ ಚೆನ್ನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಂದಿದ್ದು ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿ ಅಲ್ಲ. ಕಪ್ಪು ಗುಲಾಬಿ." ವಿನೋದ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದ.

" ಕಪ್ಪು ಗುಲಾಬಿ ತುಂಬಾನೆ ಸ್ಪೆಷಲ್ ರೋಜ್ ಅಂತೆ. ಒಳ್ಳೇದಲ್ವಾ .." ಎಂದಳು.

" ಹಾ!! ಅದು ಸ್ಪೆಷಲ್!! ನಾನು ಬಯಸಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಗುಲಾಬಿ ಅಲ್ವಲ್ಲಾ..? " ಎಂದ.

ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತು.
ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ ಸುಯ್ಯೋ ಎಂದು ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್ಯ ಕಡಲು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳ ಅಗಾಧ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ಎಳೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕೆಂಪಗಾಗುತ್ತಿದ್ದ.

'ನಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ನನ್ನ ಮದುವೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾರೆ.' ಆವರಿಸಿದ್ದ ಮೌನಕ್ಕೊಂದು ಡಿ ಟಿ ಎಸ್ ಎಫೆಕ್ಟು ಕೊಟ್ಟು ಹೇಳಿದಳು.

'ಹೇಯ್ ಕಂಗ್ರಾಟ್ಸು!!' ಎಂದ. ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿದ್ದ.

'ನಂಗೆ ಈಗ್ಲೆ ಮದ್ವೆ ಬೇಡ ಅಂತ ಇದೀನಿ.ಆದರೆ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ಬಂದು ನೋಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿದಾರೆ.
ಫೇಸ್ ಬುಕ್ಕಲ್ಲಿ ಮುಖ ನೋಡಿ!! ಸೀದಾ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ರು ಹೆಣ್ಣು ಕೇಳೋದಕ್ಕೆ.' ಎಂದಳು.

ಅದೊಂದು ಗೋವಾದ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬೀಚು. ಮಲೈಮಾ ಕಂಪನಿಯಿಂದ, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಮೂರು ದಿನಗಳ
ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪು ನೀರಿಗಿಳಿದು ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲೆಯಿಂದ
ದೂರದಲ್ಲಿ. ಮರಳಿನ ದಿಬ್ಬದ ಮೇಲೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುತ್ತಾ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು ರಾಧ.

ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರ ಬಂದು ವಿನೋದ, ರಾಧಾಳ ಬಳಿ ಕುಳಿತ. ‘ಏನಿದು ತಾಜಾ ಮಹಲ ಅಥವಾ ರಾಧ
ಮಂಟಪಾನ. ?’ ಅವಳು ಕಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಗೂಡಿಗೆ ಹಿಂಬದಿಯಿಂದ ತೂತು ಕೊರೆಯುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ.

‘ ಎರಡೂ ಅಲ್ಲ ’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮೆತ್ತಗೆ ಕೈ ಹೊರ ತೆಗೆದಳು. ಗೂಡು ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ‘ವಿನು
ಒಂದು ವಾಕ್ ಹೋಗಿ ಬರೋಣ. ಬಂದು ಹೋಗೋ ಅಲೆಗಳ ಹಸಿ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು
ಬಿಡುತ್ತಾ ನಡೆಯೋದು ಚೆನ್ನಾಗಿರತ್ತೆ’

ವಿನು ನಗುತ್ತಾ ‘ಸುಂದರವಾದ ಹುಡುಗಿ, ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಆಗೋ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ದಡದಲ್ಲಿ
ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತು ಬಿಡೋದಕ್ಕೆ ಕರೆದರೆ ಬರಲ್ಲ ಅಂತ ಹ್ಯಾಗೆ ಹೇಳಲಿ. ನಡೆ ಹೋಗೋಣ’ ಅಂದ.
ಇಬ್ಬರೂ ಎದ್ದು ಹೊರಟರು.

ಎದುರಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಬಿಕಿನಿ ಸುಂದರಿಯನ್ನು ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ
ವಿನೋದನ ಕಾಲರ್ ಹಿಡಿದು ಜಗ್ಗಿ ಹೇಳಿದಳು ‘ ನೀನು ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಗ್ತಾ ಇದಿಯ ಕಣೋ ’.

‘ಯಾಕೆ. ? ನಾನೇನ್ ಮಾಡಿದೆ. ?’ ಎಂದದ್ದಕ್ಕೆ ‘ಹುಡುಗೀರನ್ನೇ ನೋಡದೆ ಇರೋನ ತರಹ, ಆ
ಅವಳನ್ನ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡ್ತೀಯಲ್ಲ ಅದಕ್ಕೆ. ?’ ಅವನ ತಲೆಗೆ ಮೊಟಕಿದಳು.

‘ಅದಕ್ಕೇನೀಗ, ಸುಂದರವಾಗಿರೋದು ವಸ್ತುನೆ ಆಗಲಿ, ಹುಡುಗಿನೆ ಆಗಲಿ ತನ್ಮಯತೆ ಇಂದ
ನೋಡ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗದೆ ಇರೋ ಹಂಗೆ, ನೋಡಿಯು ನೋಡದಂಗೆ.
ನಿಮ್ಮ ತರ ಓರೆ-ಗಣ್ಣು ಮೋರೆ-ಗಣ್ಣು ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ನೋಡಕ್ ಬರಲ್ಲ’

‘ನಾನೇನು ಹಂಗೆಲ್ಲ ನೋಡಲ್ಲ’ ತಣ್ಣಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ‘ಜನರಲ್ ಆಗಿ ಹುಡುಗಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳ್ದೆ
ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ’ ಎಂದನು. ‘ ನಿನಗೇನೊ ಗೊತ್ತು ಹುಡುಗೀರ ಬಗ್ಗೆ , ಜನರಲ್-ಲ್ ಆಗಿ
ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ’ ಎಳೆದು ಕೇಳಿದಳು.

‘ ನನಗೇನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ಸಂಶೋಧನೆ ಪ್ರಕಾರ ಹುಡುಗಿಯರಿಗೆ `ವೀವಿಂಗ್ ಆಂಗಲ್`
ಜಾಸ್ತಿ ಇದೆಯಂತೆ. ನೂರ ಅರವತ್ತು ಡಿಗ್ರಿ ಕ್ಲಿಯರ್ ವಿಶನ್ ಇದ್ರೆ, ಇನ್ನು ನಲವತ್ತು
ಡಿಗ್ರಿ ಪ್ಸೂಡೋ ಕವರೇಜ್ ಇರುತ್ತಂತೆ. ಹಿಂದೆ-ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬರ್ತಾ ಇರೋರನ್ನ ಕೂಡ, ತಲೆ
ತಿರುಗಿಸದೇ ಗಮನಿಸೋ, ಗುರುತು ಹಿಡಿಯೋ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇರುತ್ತಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ನೀವು ಯಾರನ್ನ
ನೋಡಿದ್ರು, ಅದು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ. ’

‘ಯಾವ ರೀಸರ್ಚು ಆ ತರಹ ಹೇಳಿದ್ದು. ’

‘ಬ್ಯಾಚುಲರ್ ಹುಡುಗರ ಲ್ಯಾಬಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಥೀಸಿಸ್ ಗಳು ತುಂಬಾನೆ ಪಬ್ಲಿಷ್ ಆಗ್ತಾ
ಇರುತ್ವೆ. ಆದರೆ ಇಂತವನ್ನ ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿಗಳು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳೋದಿಲ್ಲ. ’

‘ನಿನ್ನ ಮೊಕ. ಎಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳು . ಹಂಗೆಲ್ಲ ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಖುಷಿಗೆ ನೀವು ಹಂಗೆಲ್ಲಾ
ಅಂದ್ಕೊತೀರ. ಹುಡುಗಿ ನೋಡದೆ ಇದ್ದರೂ ನೋಡಿದ್ಲು ಅನ್ನೋ ಫೀಲ್ ಬೇಕಲ್ಲಾ. ’

‘ಇದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ ಅಂತೀಯ. ? ಎಲ್ಲಿ ಹಂಗಾದ್ರೆ ನೀನು ಮುಂದೆ ಹೋಗು. ನಾನು ಹಿಂದೆ
ಹಿಂದೆ ಬರ್ತೇನೆ. ಈಗಲೇ ಟೆಸ್ಟು ಮಾಡಿ ಸರ್ಟಿಫೈ ಮಾಡಿ ಬಿಡೋಣ. ’ ಅವಳ ಹಿಂದಕ್ಕೆ
ಹೋಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ.

‘ಬೇಡಪ್ಪ, ನೀನು ಜಗಮೊಂಡ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಸೋತ್ರೆ. `ನಿನಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಣೇ ಕಾಣ್ಸಲ್ಲ`
ಅಂತ ಹೇಳಿ ಹಾರಿಕೊಳ್ತಿಯ. ’ ಎಂದಳು. ಇಬ್ಬರೂ ಸುಮ್ಮನಾದರು. ಆದರು ಅವಳು ತನ್ನ ಕಣ್ಣು
ಗುಡ್ಡೆಗಳನ್ನು ಅಂಚಿಗೆ ದೂಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಭುಜದ ನೇರಕ್ಕೆ ಇರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲು
ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಸೋಲದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ನಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ.
ಮುಷ್ಠಿ ಬಿಗಿ ಮಾಡಿ ಅವನ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೊಂದು ಹೊಡೆದಳು.

* * * * *

‘ ತುಂಬಾ ವರುಷಗಳಿಂದ ಒಂದು ಗುಲಾಬಿ ಗಿಡ ಬೆಳೆಸ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಮೊನ್ನೆ ಪುಟ್ಟದಾಗಿ ಒಂದು
ಬಡ್ ನಿಂದ ಮೊಗ್ಗು ಬಂತು. ಕೊನೆಗೂ ಒಂದು ಹೂವು ಬಿಡ್ತಲ್ಲಾ ಅಂತ ತುಂಬಾನೇ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು
ಆದರೆ ನನ್ನ ಹಣೆ ಬರಹ ಚೆನ್ನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಂದಿದ್ದು ಕೆಂಪು ಗುಲಾಬಿ ಅಲ್ಲ. ಕಪ್ಪು
ಗುಲಾಬಿ.’ ವಿನೋದ ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೋದ.

‘ ಕಪ್ಪು ಗುಲಾಬಿ ತುಂಬಾನೆ ಸ್ಪೆಷಲ್ ರೋಜ್ ಅಂತೆ. ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ವಾ.’ ಕೇಳಿದಳು ರಾಧ.

‘ ಹಾ ಅದು ಸ್ಪೆಷಲ್ ನಾನು ಬಯಸಿದ್ದು ಕಪ್ಪು ಗುಲಾಬಿ ಅಲ್ವಲ್ಲಾ. ? ’ ಎಂದ. ಅವಳಿಗದು
ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಮೌನ ಆವರಿಸಿತು. ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ ಸುಯ್ಯೋ ಎಂದು
ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್ಯ ಕಡಲು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ತನ್ನ
ಕಿರಣಗಳ ಅಗಾಧ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಒಳಗೆ ಎಳೆದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕೆಂಪಗಾಗುತ್ತಿದ್ದ.

‘ನಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ನನ್ನ ಮದುವೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾರೆ. ’ ಆವರಿಸಿದ್ದ ಮೌನಕ್ಕೊಂದು ಡಿ ಟಿ ಎಸ್
ಎಫೆಕ್ಟು ಕೊಟ್ಟು ಹೇಳಿದಳು. ‘ಹೇಯ್ ಕಂಗ್ರಾಟ್ಸು’ ಎಂದ. ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ
ಧಾವಂತದಲ್ಲಿದ್ದ. ‘ನಂಗೆ ಈಗ್ಲೆ ಮದ್ವೆ ಬೇಡ ಅಂತ ಇದೀನಿ. ಆದರೆ ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ಬಂದು
ನೋಡ್ಕೊಂಡು ಹೋಗಿದಾರೆ. ಫೇಸ್ ಬುಕ್ಕಲ್ಲಿ ಮುಖ ನೋಡಿ ಸೀದಾ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ರು ಹೆಣ್ಣು
ಕೇಳೋದಕ್ಕೆ. ’ ಎಂದಳು.

‘ಹೌದಾ, ಮನೆಗ್ ಬಂದು ನಿನ್ನ ನೇರವಾಗಿ ನೋಡಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ ತಾನೆ. ಯೋಚನೆ ಬೇಡ ಮತ್ತೆ
ಅವರು ನಿನ್ನ ಮನೆ ಇರೋ ಏರಿಯಾ ಕಡೆಗೂ ತಲೆ ಹಾಕಲ್ಲ. ನೀನು ಆರಾಮಾಗಿ ಇರಬಹುದು. ’ ವಿನೋದ
ಛೇಡಿಸಿದ.

‘ತಮಾಷೆ ನಿನಗೆ ಕಿಂಡಲ್ ಮಾಡ್ತೀಯ. ನಾನು ಹೋಗ್ತೇನೆ. ’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವಳ ಕಾಲ ಬಳಿಗೆ
ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಅಲೆಯಿಂದ ದೂರ ಓಡಿದಳು. ಅಲೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆ ಮತ್ತೆ ವಾಪಾಸಾಗಿ ಹಿಂದೆ
ಅಳಿಸಿ ಹೋಗಿರುವ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದಳು.

‘ಸರಿ ಹಂಗಾದ್ರೆ ನಿನ್ನ ನೋಡೋಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಮಧುಮಕ್ಕಳು ಹ್ಯಾಗಿದಾರೆ. ?’

‘ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಇಬ್ಬರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದಾರೆ. ನಿನಗಿಂತಾನು. ’ ಸ್ವಲ್ಪ್ ಪಾಜ್ ಕೊಟ್ಟು ..
‘ಸೊಫೆಸ್ಟಿಕೆಟೆಡ್ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ. ಒಬ್ಬನ ಪ್ಯಾಕೇಜು ವರುಷಕ್ಕೆ 8 ಲಕ್ಷ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನದ್ದು
ವರುಷಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ವರೆ ಲಕ್ಷ ಅಂತೆ ’ ಎಂದಳು.

‘ದೇವುಡಾ ಮದು ಮಕ್ಳನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್ ಖರೀದಿಗಿಂತಾನು ಕೇವಲ ಮಾಡಿ ಹಾಕಿ
ಬಿಟ್ಯಲ್ಲಪ್ಪಾ. ಪ್ರೈಸ್ ಟ್ಯಾಗ್ ಅಂಟಿಸಿ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ ಜನ. ’ ಮೇಲೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿ
ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದ ‘ ಮನೆಯವರು ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ದ ಶೈಲಿನಲ್ಲೇ ಹೇಳ್ದೆ ಅಷ್ಟೇ. ದಿಢೀರ್
ಅಂತ ಲೈಫಲ್ ಕಾಣ್ಸೋ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಏನಂತ ವಿಶೇಷಣ ಇಟ್ಟು ಕರೆಯಲಿ.’ ವಿನೋದನ ವಿನೋದಕ್ಕೆ
ಸಮಜಾಯಿಷಿ ನೀಡಿದಳು.

‘ ಸರಿ ಹಂಗಾದ್ರೆ ಅವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಚಾಯ್ಸು ಯಾವುದು. ? ಯಾವುದು ಓ ಕೆ ಆಗಿದೆ. ?’
ಕೇಳಿದ. ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕುತೂಹಲ ಅವಳ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.

‘ಅದರಲ್ಲಿ ಕನ್-ಫ್ಯೂಸ್ ಆಗೋ ಮಾತೆ ಇಲ್ಲ. of course ಹತ್ತು ವರೆ ಹುಡುಗ’ ಕಡ್ಡಿ
ತುಂಡು ಮಾಡಿದಂತೆ ಹೇಳಿದಳು.

‘ ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ತಡ್ಕೊಳೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಸಂಬಳ ಇರೋನು ಸಿಗಬಹುದು ಅಥವಾ
ಇವನಿಗೆ ಸಂಬಳ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಬಹುದು. ’ ವಿನೋದ ಹಂಗಿಸುವ ಧನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ. ‘ಏನು
ಕಿಂಡಲ್ಲಾ? ’ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಅವನನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗುರ್ರನೆ ನೋಡಿದಳು

‘ ನೀನು ಹೇಳೋ ರೀತಿ, ಇದರಲ್ಲಿ ಕಮರ್ಷಿಯಲ್ ಆಗಿರೋದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ತುಂಬಾ ಸಿಂಪಲ್
ಸ್ಟ್ರೇಟ್. ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಸುಮಾರಾಗಿದ್ದು ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಯಾರೇ ಆದರೂ ನಡೆಯತ್ತೆ ಅಂತ ಆದಾಗ
ಕಡಿಮೆ ಅನುಕೂಲತೆ ಇರೋ ಕಡೆ ಯಾಕ್ ಹೋಗಬೇಕು.. ?’ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕವಾಗಿ ನೋಡಿದಳು.

‘ಪಾಯಿಂಟ್ ಟು ಬಿ ನೋಟೆಡ್ ನಾನೂ ಒಪ್ತೇನೆ. ’ ಎಂದ.

‘ ಹಳ್ಳಿ ಕಡೆ ಆದ್ರೆ, ಹುಡುಗನ
ಮನೇಲಿ ಜಮೀನು ಎಷ್ಟು ಇದೆ ಅಂತ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಸಿಟಿನಲ್ಲಾದ್ರೆ, ಸ್ವಂತ ಮನೆ ಇದಿಯಾ ಸೈಟು
ಇದಿಯಾ ಅಂತ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಗೊರ್ಮೆಂಟು ಕೆಲಸ ಇದ್ರೆ, ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮೋಸ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾರೆ
ಪ್ರೈವೇಟ್ ಆದ್ರೆ, ಸಿಕ್ಕ ಷ್ಟು ದಿನ ಎಷ್ಟು ದುಡ್ಡು ಮಾಡಬಹುದು ಅಂತ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕ್ತಾರೆ.
ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಳ್ಳೆ ಕ್ವಾಲಿಫಿಕೆಶನ್ ಇದ್ದೀಯ ಅಂತ ನೋಡ್ತಾರೆ. ಮದುವೆ
ಅಂದ್ರೆ ಸುಮ್ಮನೇನ ಸೆಕ್ಯುರಿಟಿ ಫೀಲಿಂಗ್ ಬರಬೇಕು ತಾನೇ. ’ ಮತ್ತದೇ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ
ಭಾವದಿಂದ ವಿನೋದನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದಳು.

ವಿನೋದ ಅವಳ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನೆ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರು ತನ್ನ ಸಮಾಧಾನಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಈಗ ವಿನೋದನ ವರಸೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯ್ತು.

‘ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತೆ ಜೊತೆಗೆ compromise ಆದ ಮೇಲೆ ಗಂಡಿಗೆ ಮತ್ತು
ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಒಂದು ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅಂತ ಬರತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಅವರು ಮಾತಾಡೋದು ಕೂಡ
ಧರ್ಮ-ಬಾಹಿರ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಸಮಾಜ ಸಮಾನ ವೇದಿಕೆ ಅಂತ ಕೊಡುತ್ತೆ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ
ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಅರ್ಥ ಆಗೋದಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ತಾರೆ. ತುಂಬಾನೆ ಅರ್ಥಾನು ಆಗ್ತಾರೆ. ಭೂಮಿ
ಮೇಲಿರೋ ಪವಿತ್ರ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಪ್ತಪದಿ ತುಳಿತಾರೆ.
ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿ ಒಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು. ಅಷ್ಟೆ. ತಾನೆ. ? ಅಷ್ಟು ದಿನ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ಕೂತಿದ್ದ
ಸೀಟಿನ ಮಧ್ಯೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಕುಳಿತು ಜರ್ನಿ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದವರು ಮುಂದಿನ ಸೀಟಲ್ಲಿ ವಿಂಡೋ
ಪಕ್ಕ ಒಬ್ಬರೇ ಹೋಗಿ ಕುತ್ಕೊತಾರೆ. ಇನ್ನು ಉಳಿದಿರೋ ಜರ್ನಿಗೆ ಪಕ್ಕದ ಖಾಲಿ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ
ಕೂರೋದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಜೀವ ಬೇಕು. ಕೆಲವರಿಗೆ ಆಪ್ಷನ್ ಗಳು ಇರುತ್ವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ
ಯಾರಾದ್ರು ಕೂತರೆ ಸಾಕಪ್ಪ ಅನ್ನೋ ಅಸಹಾಯಕ ಪರಿಸ್ತಿತಿ. ಯಾಕೋ ಎಲ್ಲರೂ ನಾಟಕ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು
ಜರ್ನಿ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾರೆ ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಒಬ್ಬರ ಜೊತೆ ತಮ್ಮ ಇಡಿ ಜೀವನವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳೋದು
ಅಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟು ಕೇವಲ ಆಗೋಯ್ತಾ. ? ಸೋತಾಗ ಅಂಗೈ ಮೇಲಿಡುವ ಆ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಸ್ಪರ್ಶ,
ಗೆದ್ದಾಗ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನ್ನಿಸೋ ಆ ಮೊದಲ ಜೀವ, ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಅಂತಾನೆ ಈ ಬದುಕು ಅನ್ನೋ
ಆ ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವ ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ. ’

ವಿನೋದನ ಉದ್ದನೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ
ತುಂಡರಿಸುತ್ತಾ ರಾಧ ಹೇಳಿದಳು

‘ಮೊದಲನೆಯಾದಾಗಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಸ್ಕರ ಒಬ್ಬರು ಬದುಕಬೇಕು ಅನ್ನೋದೇ ದೊಡ್ಡ ಮಿಥ್. ಎಲ್ಲರೂ
ಅವರಿಗೋಸ್ಕರ ಬದುಕ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೊಸ್ಕರಾನೆ ಬದುಕಬೇಕು. ತಾವು ಸೋತಾಗ ತಮ್ಮಲ್ಲೇ
ಸಾಂತ್ವಾನ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಾವು ಗೆದ್ದಾಗ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ನಾವು ಅದನ್ನ
ಸಂಭ್ರಮಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೊರಗಿಂದ ಯಾರೋ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಕಾಯೋದಾಗಲಿ ಅಥವಾ
ಇಂತವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೊರಗಿನವರಿಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲೋ ದೊಡ್ಡತನ ಆಗಲಿ
ಫೂಲಿಶ್ ನೆಸ್ ಅಂತ ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಸಾಂತ್ವಾನ ಹೇಳೋ ಬಾಯಿಗಳು ಜಾಸ್ತಿ ಆದಷ್ಟು ನಾವೆಷ್ಟು
ದುರ್ಬಲರು ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಾಗ್ತಾ ಹೋಗತ್ತೆ. ಅಸಹ್ಯ ಆಗತ್ತೆ. ಕೊನೆ ಪಕ್ಷ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ
ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಕ್ಕುದಾರರು ಆಗಿರಬೇಕು. ಆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಕಾಳಜಿ ಅನ್ನೋ
ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಟ್ರೆ ನಾವು ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಗಳಾಗಿ ಬಿಡ್ತೇವೆ. ಹೊಸ ಹುಡುಗ
ಬರೋದ್ರಿಂದ, ಹೊಸ ಹುಡುಗಿ ಬರೋದ್ರಿಂದ ಒಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪವಾಡಗಳು ನಡೆದು ಬಿಡತ್ತೆ
ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋದು ಮೂರ್ಖತನ ಯಾವತ್ತಿನದ್ದೋ ಗ್ರೂಪ್ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ನಗ್ತಾ ನಗ್ತಾ
ಪೋಸು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಒಬ್ಬನನ್ನು, ಅದೇ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಬಗ್ಗೆ ಇವತ್ತು
ವಿಚಾರಿಸು. ? ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅಂತಾನೆ. ಟಚ್ ನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾನೆ. ಸಮಯ ಅಂದ್ರೆ
ಹಾಗೇನೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ಅಂದರೆ ಹಾಗೇನೆ. ಒಬ್ಬರ ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಒಬ್ಬರು ಇರಬೇಕಾದ
ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದಾಗ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಅವಶ್ಯಕತೆಗೆ ಅಂತ ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗುತ್ವೆ. ಗ್ರೂಪ್ -
ಫೋಟೋ ನಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲು ಕಿರೀತ ಪೋಸು ಕೊಟ್ಟ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಆತ್ಮೀಯರು
ಅಂತ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋದು ತಪ್ಪು. ಕ್ಯಾಮರ ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಸ್ಮೈಲ್ ಕೊಡೋದು ಅಭ್ಯಾಸ ಅಷ್ಟೇ.
ಈಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಆಗ್ತಾ ಇರೋ ಈ ಗಂಡ ಅನ್ನೋ ಹೊಸ ಸಂಬಂಧ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ
ಬರ್ತಾ ಇರೋ ಈ ಹೊಸ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನ ಅಷ್ಟೇ ಆದರದಿಂದ ಬರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಅಪ್ಪ
ಅಮ್ಮನ ರೀತಿ ನನ್ನ ತಂಗಿ ಅಣ್ಣನ ರೀತಿ ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಪಾಲು ಕೇಳಿರುವ ಅಷ್ಟೂ
ಕ್ರಿಯೇಚರ್ ಗಳ ರೀತಿ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲ-ಸಲ್ಲದ ಹಳೆ ನೆನಪುಗಳ ಹ್ಯಾಂಗ್ ಓವರ್ ಆಗಲಿ
ಹಾಗಿರಬೇಕು ಹೀಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಹೊಸ ಕನಸುಗಳ ಬ್ಲಾಕ್-ಮೇಲ್ ಆಗಲಿ ಇಲ್ಲ. ಇದೂ ಕೂಡ
ಜೀವನದ ಒಂದು ಭಾಗ ಅಷ್ಟೇ. ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ತುಂಬಾ ಹೈಪ್ ಕೊಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ.’

ಈಗ ವಿನೋದ ಏನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಒಳಗೇ ಏನನ್ನೋ ಗೊಣಗುತ್ತಾ ತಲೆ ಆಚೀಚೆ ಆಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಬೆಳಕು ಮೆಲ್ಲಗೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತುತ್ತು. ಮಾತುಗಳೂ ಕೂಡ. ಒಂದಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿದ ಮೇಲೆ
ಇಬ್ಬರೂ ಅದೇ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವಾಪಾಸು ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ತುಂಬಾ ಮಾತು ಆಡಿದ ಮೇಲೆ ಮೂಡುವ
ಇಂತಹ ವಿಶೇಷ ಮೌನವು ಖಗ್ರಾಸ ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣದಂತೆ ಎರಡು ಕ್ಷಣ ಆತ್ಮ ವಿಮರ್ಶೆ
ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೆರಳು ತೋರಿಸುವಂತೆ. ವಿನೋದನೇ ಕೇಳಿದ ‘ ಹಂಗಾದ್ರೆ ಈ
ಪ್ರೀತಿ, ಮದುವೆ, ವಿಷ್ ಲಿಸ್ಟುಗಳು ಇದರಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ವಿಶೇಷತೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತೀಯ. ? ಒಂದು
ರಾಂಗ್ ಸೆಲೆಕ್ಷನ್ ಜೀವನ-ಶೈಲಿಯನ್ನೇ, ಕನಸುಗಳನ್ನೇ ಕೊಂದು ಹಾಕಿ ಬಿಡೋದಿಲ್ವೆ. ?’

‘ ಇವತ್ತಿನವರೆಗೂ ನಾವು ಹ್ಯಾಗಿರ್ತೆವೋ ಮುಂದೇನು ಹಾಗೆ ಇರ್ತೇವೆ. ನಾವು ನಾವಾಗಿಯೇ
ಇದ್ರೆ ಪ್ರೀತಿ-ಕಾಳಜಿ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನ ಯಾರೋ influence ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಬಿಡದೇ
ಇದ್ರೆ. ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ನಾವು ಇರೋದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ಪೇಸ್ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಕು. ಅದನ್ನ ಯಾರೂ ಮಾಡಿ
ಕೊಡಲ್ಲ ನಾವೇ ಮಾಡ್ಕೊಬೇಕು. “ ಎಂದಳು. ” ಇಷ್ಟೊಂದು ಕ್ಯಾಲು -ಕ್ಲೇಟೆಡ್ ಆಗಿ. ಪ್ಲೇನ್
ಆಗಿ ಇರತ್ತಾ. ಲೈಫು ? ’

‘ ofcourse ನಾವು ಸಿಂಪಲ್, ಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಆಗಿ ಇದ್ರೆ ’

‘ ಹಂಗಾದ್ರೆ ಹಳೆ ನೆನಪುಗಳು ಕಳೆದು ಹೋಗಿರೋ ಸಂಬಂಧಗಳು ಕಾಣೆಯಾಗಿರೋ ಪಾತ್ರಗಳು
ಕಾಡೋದಿಲ್ವಾ. ? ’ ಮುಗ್ಧವಾಗಿ ಕೇಳಿದ.

‘ ಮರೆವು ಅನ್ನೋದು ದೌರ್ಬಲ್ಯ ಅಲ್ಲ, ಅದೇ ನಮ್ಮ Strength. ಹೊಸ ಹೊಸದನ್ನು ಮೊದಲನೇ
ಸಾರಿ ಅನುಭವಿಸೋದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಹತ್ರ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಇಲ್ಲ. ಹೀಗಿರೋವಾಗ ನೆನಪುಗಳ
ಮೆಲುಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಹಾಳು ಮಾಡೋದಾ. ?
`ಅನುಭವಗಳು ಅನ್ನೋದು ತಾಜಾ ಹಣ್ಣುಗಳ ರೀತಿ ಹುಳಿಯಾಗಿರತ್ತೋ, ಸಿಹಿಯಾಗಿರತ್ತೋ ರುಚಿ ಅಂತೂ ಇರತ್ತೆ.`
ಅದನ್ನ ಅನುಭವಿಸೋದು ಬಿಟ್ಟು , ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದ ನೆನಪುಗಳ ಹಂಗಲ್ಲಿ ಬಿದ್ರೆ ಹಣ್ಣುಗಳು
ಕೊಳೆತು ಹೋಗುತ್ವೆ’. ‘ ಎಂದಳು.

ಇಬ್ಬರೂ ಹೊರಟಿದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಪುನಃ ತಲುಪಿದರು. ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಪ್ಪು ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಿತ್ತು.
ವಿನೋದ ಹೇಳಿದ ಕಪ್ಪು ಗುಲಾಬಿ ಕಥೆ ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ಏನೆಂದು
ವಿಚಾರಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರು ಮುತ್ತಿಕೊಂಡರು.

Comments

  1. Just awsome....!! eradu bhinna vyaktitvagalu odugarannu chintaneya maggulige sarisuttave...!! tumba istavaythu..:) :)

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳು

ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಯಾರಾದ್ರು ಬರೆದಾಗ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ. ಆ ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ
ಬರೆದವರನ್ನ, ಸರಿಯಾಗಿ aknowledge ಮಾಡಕ್ಕಾಗದೇ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ, ಅವರುಗಳ ಸಾಲುಗಳು
ಮಾತ್ರ, ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಬುತ್ತಿಯ ತುತ್ತುಗಳಂತಿವೆ.

ಅರೆಘಳಿಗೆಯ ಮನೋಲ್ಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನನ್ನ ಪದ್ಯಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳಿಗೂ ಇಬ್ರಿಗೂ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು. ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳು
ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಗೆಳೆಯರ ಪ್ರತಿ ಭಾವಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ
ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ. Enjoy :)

1. ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿರೆಪ್ಪೆ ಕೂಡಿದ ಮೇಲೆ,  ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಯಾನಗರಿ(ಕನಸು)  ಮೈ ಕೊಡವಿ ಏಳುವ ಪಾತ್ರಗಳು  ಸೂತ್ರ ಹರಿದು ಸಜ್ಜಾಗುವ  ಎಲ್ಲೋ. ನೋಡಿದ ಮುಖಗಳು.
ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿ  ಅಂತ್ಯಗಾಣದ ದೃಶ್ಯಗಳು.  ಭ್ರಮೆಯ ಸೂರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಕೂಡುವ ಜೀವಗಳು.
ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆ,  ಕಥೆಯೊಳಗೊಂದು ಉಪಕಥೆ  ಎಚ್ಚರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪಾತ್ರಗಳು.
ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ, ಅವಳೇ ರಾಣಿ,  ನನ್ನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು.
ಮೊದಮೊದಲು ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಗೆಳೆಯ ನಿರಂಜನ ಈ
ಕವಿತೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
`ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ……. ಅಲ್ಲಿ ನೀ ಪ್ರಣಯರಾಜ, ಪ್ರೇಮ…

short write ups

ಚಕ್ಲಿಹೊಳೆ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ರಾಮು ' ತಾನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಯೂ,
ಅಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಡ್ರಾಪ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುವಂತೆಯೂ ' ಕೇಳಿದ. 'ಸರಿ ನಡೆಯಪ್ಪಾ ' ಅಂದೆ.

'ಬರೋದು ಬಂದಿದ್ದೀಯ. ಪೂಜೆ ಟೈಮು,ಒಳಕ್ ಬಂದು ಹೋಗು' ಅಂದ. ಉದ್ದದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು
ಕಾಯುವುದಾದರೆ ಹೊರಗಿಂದಲೇ ಉದ್ದಂಡ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದೇವರು ಕೂಡ,
ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನದೇನು ಅಭ್ಯಂತರ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅದು ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನ. ಒಂದು ದಿನದ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದ ರಾಮುವಿನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ,
ಅಂದ್ರೆ ನವ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ 'ಶ್ರೀ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ' ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಕಷ್ಟು ಭಕ್ತ
ಸಮೂಹ ಭಕ್ತಿರಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ತೀರ್ಥ ಕುಡಿದು ಮೂರು
ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾದೆ.

ರಾಮು - 'ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿದೀವಿ, ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು; ಕೂತು; ಕೇಳಿ
ಪ್ರಸಾದ ತಗೋಂಡು ಹೊಗಿವಂತೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಜೆ-ಮೇಲೆ ಸಿಗ್ತೇನೆ' ಅಂದ. ಕಥೆ ಮುಗಿದ
ಮೇಲೆ ಪ್ರಸಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ರವೆ ಉಂಡೆಯಂತದ್ದು ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ
ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ವೆರೈಟಿಯಾಗಿ ರವೆ ಉಂಡೆ ಮಾಡುವರು.
ಆದರೆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಪ್ರಸಾದದ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ
ರೂಮಿನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟಮಿ ಬರೋದ…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…

ಕಾರು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾರನ್ನು ಮನೆವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕರ್ಮವು 'ಕರುಣ' ನ ತಲೆಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಆದರೆ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟದೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸೋದು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೂ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಮನೆವರೆಗೂ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.


ಅಮ್ಮ; ಕಾರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅನುವಾದಳು. ಅಪ್ಪನಂತು, ‘ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೋದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿಗೆ..? ’ ಅಂತ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಊರಿನ ಸಹ ವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ; ತನ್ನ ಮಗ ಮೋಸ ಹೋಗದೇ ವ್ಯವಹಾರವೊಂದನ್ನು ಕುದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರು ತಂದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪದೆಪದೆ ಕ್ರಾಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ನಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಕಾರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೌಕಾಸಿ-ಡೀಲ್ ಅನ್ನು ಕರುಣನ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೀತಲಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಕಾರಿನ ಗುಣಗಾನ ಮತ್ತು ಅವಗುಣಗಾನದ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.


ಹೇ!! ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರಾ… ರೀಸೇಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಕಮ್ಮಿ. ಯಾರ್ ತಗೋತಾರೆ.?


ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತೇನೋ, ಮಾಡೆಲ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೇದು


ಎಷ್ಟ್ ಓಡಿದೆ..? ಟೈರ್ ಹೊಸಾವ. ಸ್ಟ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

​ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ​ ( ದಿನ -1)

ರವಿ!! ರೂಪಿ!! ಮತ್ತು ನಾನು(ಚೇತನ್) ಚಳಿಗಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಲ ತುಣುಕುಗಳ ಆಸ್ವಾದನೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಟ್ರಿಪ್ಪು. ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋ ಗಂಡು ಮಕ್ಳದೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮ ಮದ್ವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ನಂಥ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು, ವ್ಯಾಗನಾರ್ ಗೂ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಲಿದೆ.
ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೊನ್ನವಿಲೆ. ಅಂದರೆ ನನ್ನೂರು.  ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೇಗಬೇಗ ಕಾರು ಹತ್ತಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾವುಗಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ.. ಮದುವೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಪೋಷಕರ ಬ್ರೇನ್ ವಾಷ್ ಮಾಡುವ ಯಾನೆ ಫಿಟಿಂಗ್ ಇಟ್ಟು ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಲಿದ್ದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲಿ ಕಾ ಬಕ್ರ ನಾನು.

ಸಕ್ರೆಬೈಲು!! ಪಸ್ಟು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳ ಸಕ್ರೆಬೈಲು.  ಸಕ್ರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಿಡಾರವಿದೆ. ಆನೆ ಸವಾರಿ, ಆನೆ ಸೆಲ್ಫಿ, ಸೊಂಡಿಲು ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ರಜಾ ದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಸೊಂಡಿಲ ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಸೊಂಡಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಲು ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು, ಸೊಂಡಿಲಿನ ಏಟಿಗೂ, ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ …

ಬಸ್ ಪಾಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಥೆ

ಏಳನೇ ಕ್ಲಾಸಿನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಸುಮಾರು, ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಅಚಾತುರ್ಯವೊಂದು ನನ್ನಿಂದ ನಡೆದು ಹೋಯ್ತು. ನನ್ನ ಬಸ್ ಪಾಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟೆ. ಶಾಲಾ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ವಸ್ತುವೆಂದರೆ, ಬಸ್ ಪಾಸು. ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಪೇಟೆಯ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬರಲು, KSRTC ಯವರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಉಚಿತ ಬಸ್ ಪಾಸು ಅದು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಅಂತ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.