Skip to main content

ಚೋರ್ ಬಜಾರ್ ; ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಾಳಸಂತೆ

ಭಾನುವಾರ,  ನಾನು ಮತ್ತು ರಾಮು ನಡೆದಾಡುವ ಗಟ್ಟಿಬಿಲ್ಲೆ(portable harddisk ) ತರಲು ಎಸ್ -ಪಿ ರಸ್ತೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ರಾಮುಗೆ, 'ಚೋರ್ ಬಜಾರ್' ನೋಡುವ, ಹಂಬಲ ಉಂಟಾಯಿತು. ಸಂಡೆ ಕಳ್ಳರ ಸಂತೆಗೆ ಭೆಟ್ಟಿ ಕೊಡಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ಬಹುದಿನದ ಆಸೆ. ಕೃಷ್ಣರಾಜ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತ ಎಲ್ಲೋ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗೂಗಲ್ ನಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿ, ಚೋರ್ ಬಜಾರು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೊರಟೆವು. 


ಸಿಕ್ಕ ಸಿಕ್ಕವರಿಗೆ ಅಡ್ರೆಸ್ ಕೇಳುವುದು ಕೂಡ ಮುಜುಗರದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ, ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿ ಸರ್ಕಲ್ಲು ಎಲ್ಲಿದೆ; ಕೆಂಪೇಗೌಡ ನಗರ ಎಲ್ಲಿದೆ; ಅನ್ನೋದನ್ನ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ 'ಚೋರ್ ಬಜಾರು' ಅಂತ ಕೇಳೋದಾದರು ಹೆಂಗೆ? ನಾವು ಮೆತ್ತಗೆ 'ಇಲ್ಲಿ ಚೋರ್ ಬಜಾರಿಗೆ ಯಾವ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ?' ಅಂತ ಕೇಳಿದಾಗ, ಕೆಲವರು ಅಡ್ರೆಸ್ಸು ಹೇಳುವ ಔದಾರ್ಯ ತೋರದಿದ್ದರೂ; ಬೇಜಾನ್ ಗುರಾಯಿಸಿದರು. 'ಗೊತ್ತಿದ್ರೆ ಗೊತ್ತು ಅನ್ನಿ, ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನಿ. ಅದುಕ್ಯಾಕೆ ಹಂಗೆ ಲುಕ್ ಕೊಡ್ತೀರ' ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. 

ಅಪರಿಚಿತ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ವಿಷಯದ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಲು ಒಂದು ಛೋಟಾ ಟೀ ಮೊರೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು. ಇದು ನಮ್ಮ ಹಳೆಯ ಫಾರ್ಮುಲ. ' ಎ ಲಾಟ್ ಕೆನ್ ಹ್ಯಾಪನ್ ಓವರ್ ಎ ಛೋಟಾ ಟೀ '. ತನ್ನ ಕ್ಯಾಂಟೀನಲ್ಲಿ ಟೀ ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವುದರ ಮರ್ಜಿಗಾದರು ಓನರು ಮನ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಾನೆ. ಸುತ್ತಲಿರುವ ಸ್ಥಳೀಯರು ಧ್ವನಿಗೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪುಟ್ಟದಾದ ಗೂಡು ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಚಹಾ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ತಾತಪ್ಪನ ಬಳಿ ಟೀ ಪಡೆಯುತ್ತಾ ಕೇಳಿದೆ 'ಕಾಕ ಇಲ್ಲಿ 'ಚೋರ್ ಬಜಾರ್' ಅಂತ ಇದೀಯಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಿ ಬರತ್ತೆ. ? ' ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಹೇಬರು 'ಚೋರ್ ಬಜಾರ್; ಈ ರೋಡು ಇದಿಯಲ್ಲಾ. ಇದೇ ಚೋರ್ ಬಜಾರು' ಅಂದರು. ನನಗೂ ಶ್ಯಾನೆ ಕೋಪ ಬಂತು. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಚೋರ್ ಬಜಾರಿನ ಬಗ್ಗೆ, ರಾಮು ತುಂಬಾನೆ ಬಿಲ್ದಪ್ಪು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಆದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಕುರಿಮಂದೆಯಂತೆ ತುಂಬಿದ್ದ ಜನಗಳನ್ನ ಬಿಟ್ಟು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಯಾವುದೇ ಕುರುಹುಗಳು ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. 

'ಎಲ್ಲಿ ಕಾಕ ಏನೂ ಕಾಣಿಸ್ತಾನೆ ಇಲ್ಲ. ? ' ಕೇಳ್ದೆ. 'ಪೋಲೀಸ್ನೋರು ಹಿಂಗೆ ಬಂದಿದಾರಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಕ್ಲೋಸ್ ಆಗಿದೆ. ಅವರು ಹಂಗೆ ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ಓಪನ್ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತದೆ. ಅದು ಅವರವರ ಮಧ್ಯೆ ಇರೋ ಗೌರವ. ' ಅಂದ್ರು. ನಾವೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಕಾದೆವು. 

ಚೋರ್ ಬಜಾರು ಗಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಮೆತ್ತಗೆ ಅನಾವರಣಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಯ್ತು. ಒಬ್ಬಾತ ಬೈಕಿನ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಬಾಕ್ಸು ಹೊತ್ತು ತಂದು ' ಐನೂರು ಐನೂರು ಐನೂರು ' ಎಂದು ಕಿರುಚ ತೊಡಗಿದ. ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡರು. ಆ ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ಏನಿರಬಹುದು ಎಂದು ಅಣಕಿದೆವು. ವಿವಿಧತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ಎಂಬಂತೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಕಂಪನಿಗಳ ಮೊಬೈಲು ಫೋನುಗಳು(ಬಾಕ್ಸು ಪೀಸು) ಒಂದೇ ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಲರ್ ಸೆಟ್ಟು, ಕ್ಯಾಮರ, ಎಮ್-ಪಿ-ತ್ರಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ. ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ಡಬ್ಬಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿ ಹೋಯ್ತು. ರಸ್ತೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಇಂಪೋರ್ಟೆಡ್ ಬ್ರಾಂಡ್ ವಸ್ತುಗಳು ರಾರಾಜಿಸಿ, ಮಾಯಾವಾಗತೊಡಗಿದವು. ನಮ್ಮ ಭೇಟಿಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶ, ಶಾಪಿಂಗ್ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೆಟ್ಟ ಕುತೂಹಲ ಒಂದೇ.

'ಲೋ ಕಳ್ಳತನದ ಮಾಲು ಪರ್ಚೇಸ್ ಮಾಡಿದ್ರೆ, ಕಳ್ಳತನ ಸಪೋರ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ಹಂಗ್ ಆಗುತ್ತೆ. ಬಂಡವಾಳ ಹಾಕಿ ಅಂಗಡಿ ಇಟ್ಟಿರೋನಿಗೆ ನಷ್ಟ ಆಗುತ್ತೆ. ? ' ಮಾಮೂಲಿ ಲೋಕೋದ್ಧಾರಕ ಆರ್ಗುಮೆಂಟ್ ಗೆ ತಯಾರಾದೆ. 

'ಇಲ್ಲಿರೋವೆಲ್ಲಾ. ಕೇವಲ ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಕದ್ದು ತಂದ ವಸ್ತುಗಳಾಗಲೀ ಅಥವಾ tax ಕಟ್ಟದೇ ಸ್ಮಗಲ್ ಮಾಡಿರೋ ಗೂಡ್ಸು ಅಲ್ಲ.'

+   ಹೊರದೇಶಗಳಿಂದ ಬರುವ, ಇಂಪೋರ್ಟೆಡ್ ವಸ್ತುಗಳನ್ನ, ಅಂಗಡಿಯ ಮಾಲೀಕನ ಕೈ ಸೇರುವುದರ ಒಳಗಾಗಿ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿಯೇ ದೋಚ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯ ಅಂಗಡಿಯವನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನಷ್ಟ ಇಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದಿನ್ನು ಅವನ ಕೈ ಸೇರೇ ಇರೋದಿಲ್ಲ. 

+   ಹಾಗೆಯೇ ಆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನ ತಯಾರು ಮಾಡಿ ಕಳಿಸಿದಂತ ಕಂಪನಿಗಳಿಗೂ ಕೂಡ ಯಾವುದೇ ನಷ್ಟ ಇಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಶಿಪ್ಪಿಂಗ್ ಮಾಡುವಂತಹ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ Theft-insurance ಇರತ್ತೆ. ಅಂದ್ರೆ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ವಸ್ತುಗಳು ಕಳ್ಳತನ ಆದ್ರೆ, ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಷ್ಟವನ್ನ ವಿಮಾ(insurance) ಕಂಪನಿಯವರು ತುಂಬಿಕೊಡಬೇಕು. 

+   ಇನ್ನು ವಿಮಾ ಕಂಪನಿಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಅವರಿಗೆ ಇದರಿಂದ ಏನಾದ್ರೂ ನಷ್ಟ ಆಗುತ್ತಾ. ? ಇಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರೆ theft risk factor ಅನಲೈಜ್ ಮಾಡಿನೇ ವಿಮಾ(insurance) ಕಂಪನಿಯವರು ತಮ್ಮ ಪಾಲಿಸಿ ಪ್ರೀಮಿಯಂ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿರ್ತಾರೆ. ' 

ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ. ಲೆಕ್ಕ ಸರಿ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸಿಗದೇ ಮಿಸ್ ಆಗಿದ್ದ, ಸ್ಲಾಕ್ ಹಣವನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿ. ' insurance ಪ್ರೀಮಿಯಂ ತುಂಬುವ ವಿದೇಶಿ ತಯಾರಿಕಾ ಕಂಪನಿಗಳು, ಆ ಪ್ರೀಮಿಯಂ ಹಣವನ್ನು ತಾವು ತಯಾರಿಸುವಂತಹ ವಸ್ತುಗಳ ಯುನಿಟ್ ಕಾಸ್ಟಿನ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿರ್ತಾರೆ. ಹೌದಲ್ವಾ. ? ಹೌದು, ಅಂತಾದರೆ ಈ ಲೈಫ್-ಸೈಕಲ್ ನಲ್ಲಿ, ಕೊನೆಗೂ ಬಲಿಪಶು ಆಗೋದು ಒಬ್ಬ ಗ್ರಾಹಕ. ಅಂದ್ರೆ ನಾನು ನೀನು ಹೌದು ತಾನೇ. ? ' 

'ಹಾ. ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದು 'mass distribute' ಆಗೋದ್ರಿಂದ, ನಮ್ಮ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಬರೋ ಪ್ರಮಾಣ ಕಮ್ಮಿ ಇರತ್ತೆ. ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ವಿದೇಶಿ ತಯಾರಿಕಾ ಕಂಪನಿ ಘಟಕಗಳು, ನಾವು ತಿಳಿದಿರೋ ರೀತಿ ಇನ್ನೋಸೆಂಟ್ ಇರೋದಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಸಾರಿ insurance ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ, ತಾವೇ ಸ್ವತಃ ನಿಂತು, ತಮ್ಮದೇ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿಸ್ತಾರೆ. ' ಅಂದ. 

'ಹಂಗಾದ್ರೆ ನಾವು ಚೋರ್ ಬಜಾರಲ್ಲಿ ಶಾಪಿಂಗ್ ಮಾಡೋದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ? ' 

'ಹೌದು ತಪ್ಪಲ್ಲ!! ಯಾರಾದ್ರು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ insurance ಕಂಪನಿಯವರಿಗೆ ಲಾಭ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟ ಹಂಗಾಗುತ್ತೆ. ಯಾರೋ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಲೇಬೇಕು. ಯಾರಾದ್ರು ಅದನ್ನ ಕೊಂಡು ಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು. ' ಅಂದ. 

'ಲೋ ರಾಮು, ತಪ್ಪನ್ನ ಸರಿ ಅಂತ ಸಾಧಿಸೋದಕ್ಕೆ, ನಿನ್ನ ಹತ್ರ ಯಾವಾಗಲೂ. ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಇರೋ ಸಂಗತಿಗಳು ಇರುತ್ವೆ. ? ' ಎಂದೆ. 

' ಯಾವುದೋ ತಪ್ಪು ಇದರಲ್ಲಿ ? ಕೊಂದವನಿಗೆ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋ ಚಿಂತೆ, ತಿಂದವನಿಗೆ ಯಾಕೆ. ? ಅಂತ. ಐಡಿಯಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಳ್ಳೆಯವರಾಗಿರಾಗಿದ್ದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ರೆ ಅಂತಹ ಸಮಾಜ ಇರೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಇದೆಯಾ. ? ಕಾರಣ ಇಲ್ಲದೆ, ಕರ್ಮ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ರಿಗೂ ಅವರದ್ದೇ ಕಾರಣಗಳಿರ್ತಾವೆ. ಆದರೆ ಅದು ವ್ಯಾಲಿಡ್ ಕಾರಣ ಅನ್ನೋದು, ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದೋನು ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಂಬಿರ್ತಾನೆ. ' ಎಂದ. 

' ಚೋರ್ ಬಜಾರು ' ಸುತ್ತಾಡಿ ವಾಪಾಸು ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಂಜೆಯಾಗಿತ್ತು. ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಪೈರೇಸಿ ಸಿಡಿ ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗನ ಬಳಿ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಮಾಮೂಲು ಪಡೆದು ಜೇಬಿಗಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪೋಲೀಸಿನ ದಾರುಣ ಗೆಶ್ಚರ್ ನೋಡಿ. 

' actually ಇದರಲ್ಲೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ. ಪೈರೇಸಿ ನಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಒಂದು ಲಾಭ ಇದೆ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಪೈರೇಟೆಡ್ ಸಿಡಿ ನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಸಿನಿಮಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದು. ನೋಡುವವನು ಅದನ್ನ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟರೆ. ಆ ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕನಿಗೆ, ನಿರ್ದೇಶಕನಿಗೆ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೊಸದೊಂದು ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ವರ್ಗ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿರತ್ತೆ. ಅವರ ಮುಂದಿನ ಸಿನೆಮಾಗೋಸ್ಕರ ಆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ವರ್ಗ ಕಾಯಬಹುದು. ಮಾಲು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಕೇಟ್ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ರೀತಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದೇ ಇರತ್ತೆ. '. ಅಂದ. 

ತಪ್ಪನ್ನು ತಪ್ಪೆಂದೇ ಮತ್ತು ಸರಿಯನ್ನು ಸರಿಯೆಂದೇ ನಂಬಿ ಬದುಕುವವರ ಮಧ್ಯೆ. ತಪ್ಪನ್ನು ಸರಿಯಂತಲೂ ಮತ್ತು ಸರಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಂತಲೂ ಸಾಧಿಸುವ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಜೀವಜಂತುಗಳ ಇದ್ದು, ಅವುಗಳ ನಡುವೆ, ನಾವು ಮತ್ತು ನೀವು ಇದೆಲ್ಲಾ ಸರಿಯಾ? ತಪ್ಪಾ? ಎನ್ನುವ ಕನ್-ಫ್ಯೂಷನ್ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ ತಲೆ ಹಾಳಾದರೆ, ಯಾರನ್ನು ಹೊಣೆಯಾಗಿಸಬೇಕು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.

Comments

Popular posts from this blog

ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳು

ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಯಾರಾದ್ರು ಬರೆದಾಗ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ. ಆ ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ
ಬರೆದವರನ್ನ, ಸರಿಯಾಗಿ aknowledge ಮಾಡಕ್ಕಾಗದೇ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ, ಅವರುಗಳ ಸಾಲುಗಳು
ಮಾತ್ರ, ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಬುತ್ತಿಯ ತುತ್ತುಗಳಂತಿವೆ.

ಅರೆಘಳಿಗೆಯ ಮನೋಲ್ಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನನ್ನ ಪದ್ಯಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳಿಗೂ ಇಬ್ರಿಗೂ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು. ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳು
ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಗೆಳೆಯರ ಪ್ರತಿ ಭಾವಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ
ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ. Enjoy :)

1. ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿರೆಪ್ಪೆ ಕೂಡಿದ ಮೇಲೆ,  ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಯಾನಗರಿ(ಕನಸು)  ಮೈ ಕೊಡವಿ ಏಳುವ ಪಾತ್ರಗಳು  ಸೂತ್ರ ಹರಿದು ಸಜ್ಜಾಗುವ  ಎಲ್ಲೋ. ನೋಡಿದ ಮುಖಗಳು.
ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿ  ಅಂತ್ಯಗಾಣದ ದೃಶ್ಯಗಳು.  ಭ್ರಮೆಯ ಸೂರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಕೂಡುವ ಜೀವಗಳು.
ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆ,  ಕಥೆಯೊಳಗೊಂದು ಉಪಕಥೆ  ಎಚ್ಚರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪಾತ್ರಗಳು.
ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ, ಅವಳೇ ರಾಣಿ,  ನನ್ನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು.
ಮೊದಮೊದಲು ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಗೆಳೆಯ ನಿರಂಜನ ಈ
ಕವಿತೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
`ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ……. ಅಲ್ಲಿ ನೀ ಪ್ರಣಯರಾಜ, ಪ್ರೇಮ…

short write ups

ಚಕ್ಲಿಹೊಳೆ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ರಾಮು ' ತಾನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಯೂ,
ಅಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಡ್ರಾಪ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುವಂತೆಯೂ ' ಕೇಳಿದ. 'ಸರಿ ನಡೆಯಪ್ಪಾ ' ಅಂದೆ.

'ಬರೋದು ಬಂದಿದ್ದೀಯ. ಪೂಜೆ ಟೈಮು,ಒಳಕ್ ಬಂದು ಹೋಗು' ಅಂದ. ಉದ್ದದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು
ಕಾಯುವುದಾದರೆ ಹೊರಗಿಂದಲೇ ಉದ್ದಂಡ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದೇವರು ಕೂಡ,
ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನದೇನು ಅಭ್ಯಂತರ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅದು ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನ. ಒಂದು ದಿನದ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದ ರಾಮುವಿನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ,
ಅಂದ್ರೆ ನವ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ 'ಶ್ರೀ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ' ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಕಷ್ಟು ಭಕ್ತ
ಸಮೂಹ ಭಕ್ತಿರಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ತೀರ್ಥ ಕುಡಿದು ಮೂರು
ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾದೆ.

ರಾಮು - 'ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿದೀವಿ, ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು; ಕೂತು; ಕೇಳಿ
ಪ್ರಸಾದ ತಗೋಂಡು ಹೊಗಿವಂತೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಜೆ-ಮೇಲೆ ಸಿಗ್ತೇನೆ' ಅಂದ. ಕಥೆ ಮುಗಿದ
ಮೇಲೆ ಪ್ರಸಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ರವೆ ಉಂಡೆಯಂತದ್ದು ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ
ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ವೆರೈಟಿಯಾಗಿ ರವೆ ಉಂಡೆ ಮಾಡುವರು.
ಆದರೆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಪ್ರಸಾದದ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ
ರೂಮಿನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟಮಿ ಬರೋದ…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…

ಕಾರು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾರನ್ನು ಮನೆವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕರ್ಮವು 'ಕರುಣ' ನ ತಲೆಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಆದರೆ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟದೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸೋದು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೂ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಮನೆವರೆಗೂ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.


ಅಮ್ಮ; ಕಾರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅನುವಾದಳು. ಅಪ್ಪನಂತು, ‘ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೋದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿಗೆ..? ’ ಅಂತ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಊರಿನ ಸಹ ವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ; ತನ್ನ ಮಗ ಮೋಸ ಹೋಗದೇ ವ್ಯವಹಾರವೊಂದನ್ನು ಕುದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರು ತಂದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪದೆಪದೆ ಕ್ರಾಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ನಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಕಾರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೌಕಾಸಿ-ಡೀಲ್ ಅನ್ನು ಕರುಣನ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೀತಲಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಕಾರಿನ ಗುಣಗಾನ ಮತ್ತು ಅವಗುಣಗಾನದ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.


ಹೇ!! ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರಾ… ರೀಸೇಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಕಮ್ಮಿ. ಯಾರ್ ತಗೋತಾರೆ.?


ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತೇನೋ, ಮಾಡೆಲ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೇದು


ಎಷ್ಟ್ ಓಡಿದೆ..? ಟೈರ್ ಹೊಸಾವ. ಸ್ಟ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

​ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ​ ( ದಿನ -1)

ರವಿ!! ರೂಪಿ!! ಮತ್ತು ನಾನು(ಚೇತನ್) ಚಳಿಗಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಲ ತುಣುಕುಗಳ ಆಸ್ವಾದನೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಟ್ರಿಪ್ಪು. ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋ ಗಂಡು ಮಕ್ಳದೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮ ಮದ್ವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ನಂಥ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು, ವ್ಯಾಗನಾರ್ ಗೂ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಲಿದೆ.
ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೊನ್ನವಿಲೆ. ಅಂದರೆ ನನ್ನೂರು.  ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೇಗಬೇಗ ಕಾರು ಹತ್ತಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾವುಗಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ.. ಮದುವೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಪೋಷಕರ ಬ್ರೇನ್ ವಾಷ್ ಮಾಡುವ ಯಾನೆ ಫಿಟಿಂಗ್ ಇಟ್ಟು ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಲಿದ್ದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲಿ ಕಾ ಬಕ್ರ ನಾನು.

ಸಕ್ರೆಬೈಲು!! ಪಸ್ಟು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳ ಸಕ್ರೆಬೈಲು.  ಸಕ್ರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಿಡಾರವಿದೆ. ಆನೆ ಸವಾರಿ, ಆನೆ ಸೆಲ್ಫಿ, ಸೊಂಡಿಲು ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ರಜಾ ದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಸೊಂಡಿಲ ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಸೊಂಡಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಲು ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು, ಸೊಂಡಿಲಿನ ಏಟಿಗೂ, ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ …

ಬಸ್ ಪಾಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಥೆ

ಏಳನೇ ಕ್ಲಾಸಿನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಸುಮಾರು, ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಅಚಾತುರ್ಯವೊಂದು ನನ್ನಿಂದ ನಡೆದು ಹೋಯ್ತು. ನನ್ನ ಬಸ್ ಪಾಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟೆ. ಶಾಲಾ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ವಸ್ತುವೆಂದರೆ, ಬಸ್ ಪಾಸು. ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಪೇಟೆಯ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬರಲು, KSRTC ಯವರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಉಚಿತ ಬಸ್ ಪಾಸು ಅದು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಅಂತ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.