Skip to main content

ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕ

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.) 


' ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. '

ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. 

ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿರಬಹುದು. ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಿನಿಮಾದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಗತಿ ಕಾಣಿಸಿ ಬಿಡ್ತಾರೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಕಥೆ ಹೇಳುವವನಿಗೆ ಆ 'ಪಾತ್ರ' ತುಂಬಾ ಅಸಹ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಇರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಥೆಯೊಳಗೆ, ದ್ವೇಷ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೆಸರಲ್ಲೋ. ? ಏನೋ. ? ಒಟ್ಟಾರೆ ಆ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗೋದು ಸಾವಿನ ಜೊತೆಗೆ. ಇದು ಕಥೆ ಹೇಳುವವನ ಮೈಂಡ್ ಸೆಟ್ ಅಲ್ಲಾ. ? ಕುಳಿತು ನೋಡುವ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನ ವಿಚಾರಧಾರೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ. 

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ
ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ
ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.)

‘ ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ
ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ
ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ
ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ
ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ
ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. ’

ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ
ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ
ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ
ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ
ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ
ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.

ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿರಬಹುದು. ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ
ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಿನಿಮಾದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಗತಿ ಕಾಣಿಸಿ ಬಿಡ್ತಾರೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಕಥೆ
ಹೇಳುವವನಿಗೆ ಆ ‘ಪಾತ್ರ’ ತುಂಬಾ ಅಸಹ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಇರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಥೆಯೊಳಗೆ,
ದ್ವೇಷ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೆಸರಲ್ಲೋ. ? ಏನೋ. ? ಒಟ್ಟಾರೆ ಆ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗೋದು
ಸಾವಿನ ಜೊತೆಗೆ. ಇದು ಕಥೆ ಹೇಳುವವನ ಮೈಂಡ್ ಸೆಟ್ ಅಲ್ಲಾ. ? ಕುಳಿತು ನೋಡುವ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನ
ವಿಚಾರಧಾರೆಯ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ.

ರೇಪ್ ಆಯ್ತು ಅಂದ್ರೆ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ಹ್ಯಾಪಿ ಎಂಡಿಂಗ್ ಅನ್ನೋದನ್ನ, ಈ ಮನಸ್ಸುಗಳು
ಒಪ್ಪೋದಿಲ್ವಲ್ಲಾ..? ಅವಳು ಕಳಂಕಿತಳು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಅವಳ ಜೀವನ ಮುಗಿದಂತೆಯೇ. ಈ ವಿಕೃತಿಯ
ಬಗ್ಗೆ ಸೋಹೈಲಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ.

‘ ನಾನು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದೇ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತಸದಾಯಕ ಸುದ್ದಿ. ಹೌದು ರೇಪ್
ಅನ್ನೋದು ಕ್ರೌರ್ಯದ ಪರಮಾವಧಿ. ಆದರೆ ಬದುಕು ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ ವಾದದ್ದು. ನನ್ನಂತಹ
ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಬದುಕಿನ ಹಕ್ಕನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸೋದೆ ಆದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಏನೋ ಕೊರತೆ ಇದೆ.
ನಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯಗಳಲ್ಲೇ ಅದೇನೊ ದೋಷ ಇದೆ. ’

ಹೌದು ಆಲ್ವಾ. ನಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಲ್ಲೇ ದೋಷ ಇದೆ. ಅದು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ.
ತಮ್ಮದಲ್ಲದ ತಪ್ಪಿಗೆ ‘ಕಳಂಕಿತರು’ ಅಂತ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟುವವರಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರವಿರಲಿ. ಧರ್ಮ,
ಜಾತಿ, ದೇಶ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳು ಏನೇ ಇರಲಿ. ಆದರೆ ತಪ್ಪೇ
ಮಾಡದವರಿಗೆ ಮೈಲಿಗೆಯ ಸೋಂಕು ತಗುಲಿಸುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ. ? ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ
ಮಾನವೀಯತೆ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ಇರಬೇಕಲ್ಲವೆ. ?

ನಮಗಳಿಗೆ ‘ಫನ್’ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಾಕು, ಅಂತವರನ್ನ ಸಾಧ್ಯ ಆದಷ್ಟು ಅಲಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ.
ಅಂತಹದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿಂದಾಗಿ ನಮಗೆ ಮುಜುಗರ ಆಗತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಸಂದರ್ಭ ಬಂದರೆ ನಮ್ಮ
reaction ಹ್ಯಾಗಿರತ್ತೆ. ? ನಾವು ತುಂಬಾ ಇಂಟೆಲಿಜೆಂಟುಗಳು ಅಂತಹ ಪರಿಸ್ತಿತಿ ಬಂದಾಗ,
ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಇರಿಸು-ಮುರಿಸಾಗದಂತೆ, ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬಾರದಂತೆ ಅಂತವರನ್ನು avoid ಮಾಡಿ
ಪಾರಾಗಿ ಬರುತ್ತೇವೆ. ಇಂತಹ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತ ನಿಲುವುಗಳು ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಅತ್ಯಾಚಾರದ
ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೊಹೈಲ್ ತನ್ನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದಳು ಅನ್ನೋದರ
ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವಳು.

‘ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೊ, ಬೇಡವೋ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಅವರಿನ್ನೂ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾವು
ಬದುಕಿ ಉಳಿಯುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬಹುದೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿದೆವು. ನನ್ನ ಗುರಿ
ಇದ್ದದ್ದು ಒಂದೆ. ನಾನು ಬದುಕಬೇಕು. ಅದರ ಮುಂದೆ ಮತ್ಯಾವುದೂ ನನಗೆ ಮುಖ್ಯ ಅಂತ
ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲು ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದೆ. ಕೋಪ, ಆಕ್ರೋಶ, ಅರಚಾಟಗಳು
ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರಲ್ಲ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ. ಪ್ರೀತಿ, ಅನುಕಂಪಗಳ
ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸಿ ಹೇಳಿದೆ. ಮಾನವೀಯತೆ ಬಗ್ಗೆ, ನಾನೂ ಕೂಡ ನಿಮ್ಮಂತೆ ಒಬ್ಬಳು ಮನುಷ್ಯ
ಜೀವಿ, ನಿಮ್ಮ ಒಳಗೆ ಕೂಡ ನನ್ನಂತಹುದೇ ಜೀವ ಇದೆ, ಅನ್ನೋದನ್ನ ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥ
ಮಾಡಿಸೋದಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟೆ. ಇದಾದ ಮೇಲೆ ಯಾರೆಲ್ಲಾ ನನ್ನನ್ನ ರೇಪ್ ಮಾಡ್ತಾ
ಇರಲಿಲ್ಲವೋ ಅವರಾದರೂ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸೋದಕ್ಕೆ
ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ’

ಒಂದು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ನಿಯತಕಾಲಿಕದಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯಾಚಾರದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು
ಎದುರಾಳಿಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬಹುದು ಅನ್ನುವುದರ ಬಗ್ಗೆ
ಬರೆದಿದ್ದನ್ನ ಓದಿದ್ದೆ. ಸಹಜ ಕುತೂಹಲದಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಓದಿದ್ದೆ.

‘ ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಕೋ ಆಪರೇಟ್ ಮಾಡಬೇಕು’ ಅಂತ ಬರೆದಿದ್ದರು. ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ
ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬೇಕು. ‘ ನಾನು ನಿನ್ನ ತಂಗಿಯೋ, ತಾಯಿಯೋ ಅಥವಾ ಗೆಳತಿಯೋ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ,
ನನ್ನ ಬಳಿ ನೀನು ಇಷ್ಟು ಕ್ರೂರವಾಗಿ, ಅಸಭ್ಯವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆಯಾ. ? ಯೋಚಿಸು.
ನಾನು ಕೂಡ ನಿನ್ನಂತೆಯೇ ಒಬ್ಬಳು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿ. ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಬದುಕೋದಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ
ಮಾಡಿಕೊಡು’. ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಗೋಗರಿಯಬೇಕಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದರು.

ಕಾಮದ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿ ಇರುವವರಿಗೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಈ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತೆ ಸಿಗಲ್ಲ ಅಂತ ಮುಗಿ
ಬಿದ್ದಿರುವವರಿಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥವಾಗಿ, ವರ್ಕೌಟು ಆಗುವ ಪ್ರಾಬಬಿಲಿಟಿ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ.
ಆದರೂ ಬದುಕುವ, ಬಚಾವಾಗುವ ಯಾವ ಆಪ್ಷನ್ ಗಳನ್ನೂ ಕೈ ಬಿಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಕಟುಕನೊಳಗೂ ಒಬ್ಬ
ಮನುಷ್ಯನಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ಫಿಲಾಸಫಿ ಹೇಳೋದಿಲ್ಲ. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಲಕ್ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದು,
ಕಟುಕನಲ್ಲಿಯೂ ಒಬ್ಬ ಮೂಢನಿರಬಹುದು. ಅದು ವರದಾನವಾಗಬಹುದು. ಎದುರಾಳಿ ಯೋಚಿಸೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ
ಕೆಲವೇ ಸೆಕೆಂಡುಗಳು ಪಾಜ್ ಕೊಟ್ಟರೂ, ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸಿ ಪಾರಾಗಬಹುದು.

ಅತ್ಯಾಚಾರದ ನಂತರದ ಕಾನೂನು ಕರ್ಮ ಗಳಿಗೆ ಹೊರಳಿದರೆ ಅದು ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕಿಂತಲು ಹೇಸಿಗೆ
ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿದೆ. ಬಲಿಪಶು ಆಗಿರುವವರು ಹತಾಶರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವ
ಎಲ್ಲಾ ಗಂಡು ಪ್ರಯತ್ನಗಳೂ ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ತನ್ನ ಪೋಲೀಸ್ ವಿಚಾರಣೆಯ
ಅನುಭವವನ್ನು ಸೊಹೈಲ್ ಬರೆಯುವಳು.

‘ ಪೋಲೀಸರು ಸಂವೇದನಾರಹಿತರಾಗಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಅವಹೇಳನ ಮಾಡಿದರು. ನನ್ನನ್ನೇ
ತಪ್ಪಿತಸ್ಥಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಅವರು ಕೇಳಿದಾಗ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ
ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳ್ದೆ. ನಾನೊಬ್ಬಳು ನಾಚಿಕೆ ಇಲ್ಲದವಳು, ಸಂಕೋಚ ಅರಿಯದವಳು ಅಂತ ಪುಕಾರು
ಎಬ್ಬಿಸಿದರು. ’

ಇದು ಕಟು ವಾಸ್ತವ. ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಪಟ್ಟ ಸಪರೇಟ್ ವಿಭಾಗ ‘ಕೋರ್ಟ್ ಮಾರ್ಷಲ್’
ಇರುವಂತೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತಿತರ ಸೆನ್ಸಿಟೀವ್ ಕ್ರೈಮ್ ಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸೂಕ್ಷ್ಮಾತಿ
ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಯುನಿಟ್ ಒಂದು ಇರಬೇಕೆಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ‘ರೇಪ್’ ಅನ್ನು
ಕಾನೂನಿನ ವ್ಯಾಕರಣದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಿ, ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸೆಕ್ಸು
ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇದ್ದು ನಡೆದಿರುವಂತದ್ದೋ ಅಥವಾ ಅತ್ಯಾಚಾರವೋ ಎಂದು ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರಲು
ಕಾನೂನಿಗೆ ಅದರದ್ದೇ ಆದ ತೊಡಕುಗಳಿವೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಚಾರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವರು ಮತ್ತು
ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಕೇಸ್ ಫೈಲ್ ಮಾಡುವಂತಾದರೆ, ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೂ ಜನರ
ಪ್ರೈವೇಸಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ
ಆಗುವಂತಾದರೆ, ಈ ದಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ದೂರ ನಡೆದು ಬಂದಂತೆ.

ಸಿಕ್ಕಿ ಬೀಳುತ್ತೇನೆ, ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಘೋರ ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗುತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಭರವಸೆಯನ್ನು,
ತಪ್ಪು ಮಾಡುವವನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೊಟ್ರೆ, ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಿರುವವನು,
ತಪ್ಪು ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆಲೋಚಿಸುವಂತಾಗಬಹುದೇನೋ. ? ಅದಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ
ಶಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಅದು ಜರೂರತ್ತಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ಬರಬೇಕು.

ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಈ ದುರಂತವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತರಬಹುದೇ ಹೊರತು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಆಗದ ಮಾತು.
ಅದರಲ್ಲೂ ನಮ್ಮ ಲೈಫ್ ಟೈಮ್ ನಲ್ಲಂತೂ ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನತೆಗಾಗಿ, ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ
ಹೋರಾಡಿ ಅಥವಾ ಸುಮ್ಮನಿರಿ, ಆದರೆ ‘ನಿಮ್ಮ ಹುಷಾರಲ್ಲಿ ನೀವು ಯವಾಗಲೂ ಇರುವುದು
ಒಳ್ಳೆಯದು ’ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯ ನುಡಿ. ಕಟ್ಟ ಕಡೆಯದಾಗಿ ಸೊಹೈಲ ಬರೆಯುವಳು

‘ ಎಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬುನಾದಿ ಬದಲಾಗೋದಿಲ್ವೋ. ? ಎಲ್ಲಿವರೆಗೂ
ಒಂದು ಹೆಣ್ಣನ್ನ ಗಂಡಿನ ಸ್ವತ್ತು ಅನ್ನುವಂತೆ ಕಾಣುವ ಪದ್ಧತಿ ಬದಲಾಗೋದಿಲ್ವೋ. ?
ಅಲ್ಲಿವರೆಗೂ ನಾವು ಒಂದು ನಿರಂತರವಾದ ಭಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ’ ಅಂತಹದ್ದೊಂದು ಭಯ
ಬೇಕು ಅನ್ಸತ್ತೆ.

ಯಾಕಂದ್ರೆ ಹೆಣ್ಣನ್ನ ಕಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ‘ರೇಪು’ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ
ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಮಿನಿ ಸೋಷಿಯಲ್ ಈವಿಲ್ ಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಇವೆ. ಆಸಿಡ್ ದಾಳಿಗಳು,
ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆ, ಮೊಲೆಸ್ಟೇಷನ್ನುಗಳು, ವರದಕ್ಷಿಣೆ, ಕೌಟುಂಬಿಕ ಹಲ್ಲೆಗಳು, ಮೊಬೈಲ್
ಟಾರ್ಚರ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿ. ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಇರೋದು ಒಂದು ದಿನದ ಆವೇಶ,
ಆಕ್ರೋಶದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಯ ರೀತಿಯನ್ನ ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತಿರುವ ಮೂಲಗಳು
ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತಾ ಬಹಳಷ್ಟಿವೆ.

ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯ ಭರವಸೆಗಳು ಬರೋವರೆಗೂ. ಹರಕೆಯ ಕುರಿ ಆಗದೆ, ನಿಮ್ಮ
ಹುಷಾರಲ್ಲಿ ನೀವು ಇರೋದು ಒಳ್ಳೇದು. ‘ ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯ ಇದ್ದವರಿಗೆ ಉಗೆ ಉಗೆ
ಆದರೆ ಹೋರಾಟದ ಬದುಕು ಬೇಡ ಅನ್ನುವವರು, ಇಂತಹ ಶೋಷಿಸುವವರ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಸಿಗದಂತೆ
ಬದುಕುವುದು ಜಾಣತನ. ’ ಅನ್ನುವುದು ನನ್ನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಅಷ್ಟೆ.

ಈ ಲೇಖನ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿ, ಗೆಳೆಯ ರವಿ-ರೂಪಿಗೆ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ. ‘ ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಊರಿಗೆ
ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟೆ , ಮಾರಾಯ ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಹಾಕಕ್ಕಾಗಲಿಲ್ಲ’ ಅಂದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ರವಿ ‘ನೀನು
ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ಹಾಕುದ್ರು ಹಾಕದೇ ಇದ್ರೂ ಅಂತಹಾ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಏನಾಗಲ್ಲ ಬಿಡು. ’ ಅಂದ. ನನಗೂ
ಹೌದು ಅನ್ನಿಸ್ತು. ಮನೇಲಿ ಟಿವಿ ನೋಡ್ತಾ ಇರೋವಾಗ ‘ ಹದಿನಾರು ವರ್ಷದ ಬಾಲಕಿ ಮೇಲೆ
ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ’ ಅಂತ ಬ್ರೇಕಿಂಗ್ ನ್ಯೂಸ್ ಬಂತು. ಆದರೆ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದ ವಿಚಾರ
ಅಂದ್ರೆ, ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದದ್ದು ಭದ್ರಾವತಿಯಲ್ಲಿ. ನಮ್ಮೂರಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ದೂರದ ಜಾಗ.
ಅತ್ಯಾಚಾರ ಅನ್ನೋದು ಯಾವುದೋ ಇಮ್ಯಾಜಿನರಿ ಪದ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ, ನಮ್ಮೊಳಗೆ, ನಮ್ಮ
ಸುತ್ತಾಮುತ್ತಾನೆ ಇದೆ ಅನ್ನಿಸ್ತು.

ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬನಿಗೆ ‘ಅತ್ಯಾಚಾರಿಗಳನ್ನ ಗುರುತಿಸೋದು ಹೇಗೆ. ?’ ಅಂತ ಕೇಳ್ದೆ. ‘ತುಂಬಾ
ಸಿಂಪಲ್ ಹುಡುಗಾನೊ ಹುಡುಗಿನೋ ಅಂತ ಗುರುತಿಸದರಾಯ್ತು. ’ ಅಂದ ಯಾಕೋ. ಅವನು ಹೇಳಿದ ಜೋಕು
ಮಾತ್ರ, ಜೋಕು ಅನಿಸಲಿಲ್ಲ.

Comments

  1. ನಿಜ, ಇ೦ತಹ ಬರಹಗಳಿ೦ದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಕೂಡಲೆ ಬದಲಾವಣೆ ಬರಲು ಅಸಾಧ್ಯ; ಅದೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ..!! ಆದರೂ ಇವು ನಿಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿ ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣಿನ ಕುರಿತು ನಿಮಗಿರುವ ಅಭಿಭಾನ, ಗೌರವವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ..ಹಾಗೇ ಕೆಲವರಲ್ಲಾದರೂ ಅ೦ತಃಪ್ರಜ್ನೆ ಜಾಗ್ರತವಾಗಬಹುದು..ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರವಣಿಗೆ ಸಾರ್ಥಕ...n thanks fr d links..:-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. oh k..sory..bt ನಿಮ್ frndಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವರೊಬ್ಬರೆ ಅಲ್ಲಾ ಇ blog ಓದೊದು; ನಮ್ಮ೦ಥಾ ಬಹಳಷ್ಟು ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿದ್ದಾರೆ ಅ೦ತಾ..:-)

      Delete
    2. thank you for all the sensible response!! :-)
      intha serious topic madhyadalli pun serisodu beda bidi!!
      content dilute aagibidatte!!

      Delete
    3. dear anonymous ..
      nimma modala comment ge bareda pratikriye tappi 'delete' aagi bidtu!! adakke adanna matte post madtaa iddene...


      ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ!!
      ತುಂಬಾ ಜನ react ಮಾಡೋದೆ ತಮಗೆ 'ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿ' ಇದೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೆ..
      ಆ ಗುಂಪಿಗೆ ನೀವು ನನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. :-)
      ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯ :
      ಇಲ್ಲಿ ರವಿ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿನ ಪನ್!! ಅನ್ನು ನೀವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ.
      ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು -"ಹೆಂಗೂ ನಿನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದುವವನು ನಾನೊಬ್ಬನೆ. ನನಗೇ ನೀನು ನೇರವಾಗಿ ಆಗಲೇ ಕಳಿಸಿರೋದರಿಂದ ... ಬ್ಲಾಗ್ ಗೆ ಹಾಕಿದ್ರು ಹಾಕದೇ ಇದ್ರೂ ಏನಂತ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಆಗಲ್ಲ ಅಂತ. "

      Delete
    4. haha..nammanta anonymous comments delete adre adenu dodda vishya alla bidi kavi mahashayare.. tawu igagle tamma 'kavana'galige madidda comments delete madi agide, so idenu hosatalla..:-)

      Delete
    5. Sorry :-( adu poem migrate maadovaaga!! kela comments barlilla!! technical issue!! but still I am sorry!! those were beautiful comments!!

      Delete
    6. ellige migrate madidira? hudukidru sikta illa..

      Delete
    7. www.nityachetana.wordpress.com :-)

      Delete
    8. tumba dhanyawadagalu, barediddakke, mattu barediddannu odalu avakasha madikottiddakke :)

      Delete
    9. tumba dhanyawadagalu, nanna kavitegalanna oduttirODakke :-)

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊ…

ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳು

ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಯಾರಾದ್ರು ಬರೆದಾಗ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ. ಆ ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ
ಬರೆದವರನ್ನ, ಸರಿಯಾಗಿ aknowledge ಮಾಡಕ್ಕಾಗದೇ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ, ಅವರುಗಳ ಸಾಲುಗಳು
ಮಾತ್ರ, ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಬುತ್ತಿಯ ತುತ್ತುಗಳಂತಿವೆ.

ಅರೆಘಳಿಗೆಯ ಮನೋಲ್ಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನನ್ನ ಪದ್ಯಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳಿಗೂ ಇಬ್ರಿಗೂ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು. ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳು
ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಗೆಳೆಯರ ಪ್ರತಿ ಭಾವಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ
ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ. Enjoy :)

1. ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿರೆಪ್ಪೆ ಕೂಡಿದ ಮೇಲೆ,  ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಯಾನಗರಿ(ಕನಸು)  ಮೈ ಕೊಡವಿ ಏಳುವ ಪಾತ್ರಗಳು  ಸೂತ್ರ ಹರಿದು ಸಜ್ಜಾಗುವ  ಎಲ್ಲೋ. ನೋಡಿದ ಮುಖಗಳು.
ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿ  ಅಂತ್ಯಗಾಣದ ದೃಶ್ಯಗಳು.  ಭ್ರಮೆಯ ಸೂರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಕೂಡುವ ಜೀವಗಳು.
ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆ,  ಕಥೆಯೊಳಗೊಂದು ಉಪಕಥೆ  ಎಚ್ಚರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪಾತ್ರಗಳು.
ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ, ಅವಳೇ ರಾಣಿ,  ನನ್ನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು.
ಮೊದಮೊದಲು ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಗೆಳೆಯ ನಿರಂಜನ ಈ
ಕವಿತೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
`ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ……. ಅಲ್ಲಿ ನೀ ಪ್ರಣಯರಾಜ, ಪ್ರೇಮ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…

​ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ​ ( ದಿನ -1)

ರವಿ!! ರೂಪಿ!! ಮತ್ತು ನಾನು(ಚೇತನ್) ಚಳಿಗಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಲ ತುಣುಕುಗಳ ಆಸ್ವಾದನೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಟ್ರಿಪ್ಪು. ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋ ಗಂಡು ಮಕ್ಳದೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮ ಮದ್ವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ನಂಥ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು, ವ್ಯಾಗನಾರ್ ಗೂ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಲಿದೆ.
ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೊನ್ನವಿಲೆ. ಅಂದರೆ ನನ್ನೂರು.  ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೇಗಬೇಗ ಕಾರು ಹತ್ತಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾವುಗಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ.. ಮದುವೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಪೋಷಕರ ಬ್ರೇನ್ ವಾಷ್ ಮಾಡುವ ಯಾನೆ ಫಿಟಿಂಗ್ ಇಟ್ಟು ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಲಿದ್ದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲಿ ಕಾ ಬಕ್ರ ನಾನು.

ಸಕ್ರೆಬೈಲು!! ಪಸ್ಟು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳ ಸಕ್ರೆಬೈಲು.  ಸಕ್ರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಿಡಾರವಿದೆ. ಆನೆ ಸವಾರಿ, ಆನೆ ಸೆಲ್ಫಿ, ಸೊಂಡಿಲು ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ರಜಾ ದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಸೊಂಡಿಲ ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಸೊಂಡಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಲು ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು, ಸೊಂಡಿಲಿನ ಏಟಿಗೂ, ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ …

ಒಂದು ಅಪಘಾತದ ಸುತ್ತ

ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷ. ಶೈಲು, ರವಿ ಹೊರತಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ( ಗುಂಪಿನ ಹೆಸರು ಬಿ ಬಿ ಹುಡುಗರು) ಉಳಿದೋರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಶೈಲುಗೆ, ಸಿಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಆಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಸೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಾಧ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ರವಿ:

ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲು ಅವನಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇತ್ತು. ಆ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಖುಷ್ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇತ್ತು. ಸುಮಾರು ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಎಡತಾಕಿದರೂ, ಒಂದಕ್ಕೂ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಭಿ, ಜೋಬಿ, ಶೇಕ್ ನಂತ ಗಮಾಡ್ ಗಳಿಗೇ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿರೋವಾಗ, ಧೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ ‘ರವಿ’ ಗೆಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದು, ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಖೇದಕರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ರವಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕೆ, ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಲಕ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಮಸ್ಯೆ. ಕೋಡಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದು. ಆದರೂ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಕಂಪನಿ ಮಿಸ್ ಆದಾಗಲೂ. ‘ ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡದು, ಕಾಯ್ತಾ ಇರಬೇಕು ಬಿಡು, ಮಗ ’ ಅಂತ ನಾವು, ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ‘ನನಗೆ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ ಮಗ. ಆದರೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕಂಪನಿ, ಗ್ಲೋಬಲ್ ಟಾಪ್ ಟೆನ್ ಒಳಗೆ ಬರೋದನ್ನ, ಜಸ್ಟು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತು. ‘ಎನ್ನುವನು. ‘ಎಲಾ ಬಡ್ಡಿಮಗನೆ ’ ಅಂದುಕೊಂಡುಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಇಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧ, ಸುಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿ ಇ …

ಮದ್ವೆ 'ಈಗ ಬೇಡ..'

ಟೀ ಕುಡಿಯೋದಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗ ಎದ್ದೋಗದು ಅನ್ನೋ ಯೋಚ್ನೆಲಿದ್ದಾಗ ಸರಿಯಾಗಿ, ನಟ್ಟ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ.
“ಹಲ್ಲೋ…ದೇವ್ರು  ಯಾರಪ್ಪ..?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾ ಆಫೀಸಿಂದ ಎಸ್ಕೇಪ್ ಆಗಿ, ಹೊರ ಬಂದೆ.  ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿರೋ(ವಯಸ್ಸಾಗಿರೋ.. ) ಹುಡುಗರ ಕಾಲ್ ಬಂದರೆ, ಅವರು ಹೇಳೋಕ್ ಮುಂಚೇನೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕಂಡ್ ಬುಡಬೇಕು, ‘ಮದ್ವೆಯ… ಮಮತೆಯ ಕರೆಯೋಲೆ ‘ ಅಂತ .
ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ನಟ್ಟ ನಗುವ ಸದ್ದು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
“ಹೇಳೊ ಮಾರಾಯ ದೇವ್ರು ಯಾರು ..? ” ಅಂದೆ.
“ಇಲ್ಲೇ ಮಗಾ.. ಸಾಸ್ವೆಹಳ್ಳದಿಂದ, ಒಂದು ದೇವಿ  ” ಅಂದ.
ನಾನು, ನಟ್ಟ ಪಿಯುಸಿ ನಲ್ಲಿ ರೂಮ್ ಮೇಟ್ಸು ಗಳು. ಹತ್ನೆ ಕ್ಲಾಸು ಓದುತ್ತಿದ್ದ, ಒಂದು ಹುಡುಗಿನ ಅವ್ನು ‘ನಮ್ಮ ದೇವ್ರು’ ಅಂತ ಕರೀತಿದ್ದ.
ಆ ನೆನಪಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆತನನ್ನು ರೇಗಿಸಲೆಂದೇ “ದೇವ್ರು ಯಾರು..? ” ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದು.
ಹುಡ್ಗ ಒಂದ್ ಸೆಕೆಂಡ್ ಫ್ಲಾಶ್ ಬ್ಯಾಕ್ ಹೋಗಿ ಬಂದ ಅನ್ಸತ್ತೆ.
ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥಕ್ಕೆ, ಮದ್ವೆ ಗೆ ಎರಡಕ್ಕೂ ಆಮಂತ್ರಣ ಕೊಟ್ಟು, “ಅಪ್ಪಾಜಿ  ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡು ” ಅಂದ.
” ನಮ್ಮಪ್ಪ ನ್ನೇನೊ ಕರೆಯೋದು. ನಾನೇ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಬಿಡು ” ಅಂದೆ.
ಅವರಿಗೂ ಕರೆಯಲೇ ಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಮಾಡಿ ನಂಬರ್ ಪಡೆದುಕೊಂಡ.
“ನೀನು ಮದ್ವೆ ಆಗು… ನೀನು ಮದ್ವೆ ಆಗು… ” ಅಂಬೋ ಕೊರ ಕೊರ ಕೊರ ಅನ್ನೋ ಗ್ರಾಮಾ ಫೋನು ಮತ್ತೊಂದು ರೌಂಡು ನಮ್ಮನೇಲಿ ಪ್ಲೇ ಆಗತ್ತೆ.
______________________________________________…

ಕಾರು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾರನ್ನು ಮನೆವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕರ್ಮವು 'ಕರುಣ' ನ ತಲೆಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಆದರೆ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟದೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸೋದು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೂ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಮನೆವರೆಗೂ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.


ಅಮ್ಮ; ಕಾರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅನುವಾದಳು. ಅಪ್ಪನಂತು, ‘ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೋದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿಗೆ..? ’ ಅಂತ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಊರಿನ ಸಹ ವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ; ತನ್ನ ಮಗ ಮೋಸ ಹೋಗದೇ ವ್ಯವಹಾರವೊಂದನ್ನು ಕುದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರು ತಂದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪದೆಪದೆ ಕ್ರಾಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ನಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಕಾರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೌಕಾಸಿ-ಡೀಲ್ ಅನ್ನು ಕರುಣನ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೀತಲಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಕಾರಿನ ಗುಣಗಾನ ಮತ್ತು ಅವಗುಣಗಾನದ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.


ಹೇ!! ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರಾ… ರೀಸೇಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಕಮ್ಮಿ. ಯಾರ್ ತಗೋತಾರೆ.?


ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತೇನೋ, ಮಾಡೆಲ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೇದು


ಎಷ್ಟ್ ಓಡಿದೆ..? ಟೈರ್ ಹೊಸಾವ. ಸ್ಟ…