Skip to main content

ಮದುವೆಗಳು ಮಧುಮಕ್ಕಳು





ಈ ಇಪ್ಪತ್ತೈದರ ಆಜುಬಾಜಿನ ವಯಸ್ಸೇ ಹಾಗೆ.., ಓರಗೆಯವರ, ಗೆಳೆಯರ ಮದುವೆಗಳ ಸುಗ್ಗಿ.
ಗೆಳೆತನದ ಮರ್ಜಿಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಮದುವೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಇಲ್ಲದೇ
ಹೋದರು, ಮದುವೆ ಅನ್ನೋ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರುವ ವಿವಿಧ ಗೆಳೆಯರ ಸಲುವಾಗಿ(ಮತ್ತು
ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ) ಮದುವೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು, ಮದುವೆ
ಸುತ್ತು,

**ಪೋಷಾಕು**
ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಗೆಳೆಯನ ಮದುವೆ. ರಾತ್ರಿಯಿಡಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ, ಬೆಳಗಾಗೆ ಊರಿಗೆ ಬಂದರೆ,
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಅದಾಗಲೇ ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು. ನಾನೂ ಹೊರಟು ನಿಂತು,
ಬಟ್ಟೆ ಗೆ ಇಸ್ತ್ರೀ ಹಾಕಲು ಹೋದೆ. ಕಾದಿದ್ದ ಐರನ್ ಬಾಕ್ಸು, ಇಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಬಟ್ಟೆ
ಬುಸ್ಸೆಂದು ಬಾಕ್ಸಿಗೆ ಮೆತ್ತಿಕೊಂತು.ಬಟ್ಟೆ ಮಟಾಷ್. ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಟಿ ಷರ್ಟು, ಪ್ಯಾಂಟು
ಹಾಕಿ ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತೆ. ಸೂಪರ್, ಬೊಂಬಾಟ್ ಅಂತೇನೂ ಅನ್ನಿಸದಿದ್ದರೂ...,ಬೇಜಾನ್
ಆಗೋಯ್ತು ಇವು ಅಂತಲಾದರೂ ಅನ್ನಿಸುವಂತಿತ್ತು.

ಮದುವೆ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿಗಳು, ಗೆಳೆಯರು ಹೀನಾಮಾನವಾಗಿ ರೇಗಿಸಿದರು. " ನಿನ್ನ
ಯಾರಾದ್ರು ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಅಂತಾರ...? ಮದುವೆಗೆ ಹಿಂಗಾ ಬರೋದು" .. ಇತ್ಯಾದಿ .. ಇನ್ನು
ಮುಂತಾದವುಗಳು. ಅಯ್ಯೋ, ಕನ್ನಡಿ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ಇವರಿಗೆ ಅನ್ನಿಸುವಂತೆ ನನಗೇಕೆ ಇವು
'ಸರಿ ಇಲ್ಲ', ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅರ್ಥ ಆಗಲಿಲ್ಲ.

ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅಮ್ಮ ಕರುಣಾಜನಕವಾಗಿ ಕೇಳಿದಳು  "ಏನಪ್ಪಾ ಹಿಂಗ್
ಬಂದಿದಿಯಾ...?" ನನಗೂ ತಾಳ್ಮೆ ಅಲ್ಲಾ, ತಲೆ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಯ್ತು.

" ಮಮ್ಮಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗ ಅಂತ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ ಬೇಡ... ಸಮಸ್ಯೇನೆ ಇರಲ್ಲ.
"ನಿಷ್ಟುರವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಹೊರಬಂದೆ.

ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಇರಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಜಿದ್ದು ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ.  ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣಬೇಕು ಅಂತೆಲ್ಲಾ
ಇದೆ. ಆದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ , ಈ ಪ್ರಿಯಾರಿಟಿಗಳು, ಏನು ಅನ್ನೋದು ಅರ್ಥ ಆಗೋದಿಲ್ಲ. ಯಾರು
ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಮದ್ವೆ ಆಗಲಿ. ಆದರೆ ಆ ಮದುವೆಗೆ ಹೋದಾಗ ನಿಮ್ಮ ಪೋಷಾಕು,
ಅದ್ಭುತವಾಗಿರಬೇಕು.

** ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥ **
ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಓದಿದ್ದ ಗೆಳೆತಿಯೊಬ್ಬಳು, ಆಲ್ ಆಫ್ ಸಡನ್ -" ಹಾಯ್" ಅಂತ
ಮೆಸೇಜಿಸಿದಳು.ಬಹಳ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಬಂದ ಹಾಯ್ ಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಅಂತದೇ "ಹಾಯ್" ಕಳಿಸಿದೆ.
ಮುಂದಿನದ್ದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದಂತೆ " ಹೌ ಆರ್ ಯು ..?"  ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನ ಅದೆಷ್ಟು ಜನ
ಸಾಂಧರ್ಬಿಕವಾಗಿ ಫಿಲ್ಲರ್ ಗಳಂತೆ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಜನ ಮೀನ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ
ಅನ್ನೋದು ಸಣ್ಣ ಡೌಟು.

"ಐ ಯಾಮ್ ಫೈನ್" ಅನ್ನುವ ಬದಲಾಗಿ, "ಏನು ವಿಷಯ...?" ಅಂತ ಕಳಿಸಿದೆ. "ಏನಾದ್ರು ವಿಷಯ
ಇರ್ಲೇಬೇಕಾ ...?" ಅಂದಳು. "ಹಂಗೆಲ್ಲಾ, ಸುಮ್ ಸುಮ್ಮನೆ... ಕಷ್ಟ ಸುಖ ಮಾತಾಡೋದಕ್ಕೆ
.. ಮೆಸೇಜು ಮಾಡಲ್ವಲ್ಲ, ತಾವುಗಳು "ಅಂದೆ.
"ಹಿ ಹಿ ಹಿ... ನನ್ನ ಎಂಗೇಜುಮೆಂಟು ಫಿಕ್ಸು ಆಗದೆ. ನೀನು ಬರ್ಲೇಬೇಕು..."  "ಅಯ್ಯೋ,
ಕಂಗ್ರಾಜುಲೇಷನ್ನು."ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥವನ್ನು, ಪ್ರಿಪರೇಟರಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ರೀತಿ ಆಡಂಬರವಾಗಿಸುವ
ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಯತ್ನದ ವಿರುದ್ಧ ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿ ಇದೆ. ಗೆಳೆಯ ರವಿಗೆ ಇದರ ವೈಜ್ನಾನಿಕ ಕಾರಣ
ಏನಿರಬಹುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹೇಳುವನು.

" ಮದುವೆ ೧೦೦% ಪಕ್ಕಾ ಅನ್ನೋ ಫೀಲಿಂಗು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರಿಗೂ ಬರಲಿ ಅಂತ, ಎಂಗೇಜುಮೆಂಟು
ಜೋರಾಗಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಊರವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕರೆದು ಟಾಂ ಟಾಮಿಸಿರೋದ್ರಿಂದ..., ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ
ಏನೇ ಆದರೂ ಮದುವೆ ನಡೆಯಲೇಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಎಮೋಶನಲ್ ಲಾಕಿಂಗು, " ಅಂದ.

ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೊಂದು ನೆಪ ಇದ್ರೆ ಸಾಕು. ಅದರಲ್ಲಿ ಇದೂ ಕೂಡ ಒಂದು ಅಂತ ಆದರೆ ಸಂತೋಷ.
ಆದರೆ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸ್ಟಾಂಡರ್ಡ್ ಸೆಟ್ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗದವರಿಗೂ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ
ಹೇರುವುದು ಸಮಸ್ಯೆ,.

ಗೆಳೆಯ ನಂದಿ - "ನಾವುಗಳೆಲ್ಲಾ, ಈ ಹುಡಿಗೀರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ನೆನಪಾಗದಿದ್ರೂ...,  ಈ ಮದ್ವೆ
ಫಿಕ್ಸು ಆಗ್ತಿದ್ದಂಗೆ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೋಗಿರೋ ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗ್ರು ... ನೆನಪಾಗಿ
.  ಎಂಗೇಜುಮೆಂಟಿಗೂ ಬನ್ನಿ , ಮದುವೆಗೂ ಬನ್ನಿ ಅಂತಾರೆ ," ಅಂದ.  ಅವನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿನ
ಹತಾಶೆಯನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಬಹುದಾದರೂ..., ಅವನ ಕೋಟ್ಸುಗಳನ್ನು
ಅಲ್ಲಗೆಳೆಯುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ.

** ಸಾಮೂಹಿಕ ವಿವಾಹ; Being simple needs complicated explanations **
ಅಮ್ಮನ ಕಾಲ್, ರಿಸೀವ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೇಳಿದಳು, ' ಏನೋ, .? ಅದು.. ಇಷ್ಟು ಗಲಾಟೆ
ಕೇಳಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ಎಲ್ಲೋ ಇದಿಯ..?'  'ಮನೆ ಒಳಗೇ ಇದ್ದೇನೆ ಮಮ್ಮಿ.. ನಮ್ಮ
ಏರಿಯಾದಲ್ಲಿ..., ಮನುಷ್ಯರುಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡು ದೇವರ ಮದುವೆ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವರು. ರೋಡು
ಫುಲ್ಲು ಲೈಟು, ಮೈಕು, ಸಾಂಗುಗಳು, ಆದಕಾರಣ ಇಷ್ಟು ಗಲಾಟೆ ಕೆಳುಸ್ತಾ ಇದೆ.'

'ಏನೋ.. ಹಂಗಂದ್ರೆ ..?' ಅಂದಾಗ  'ತಿರುಪತಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ದೇವರನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಂದು,
ಬಲವಂತವಾಗಿ "ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕಲ್ಯಾಣ" ನಡೆಸುತ್ತಿರುವರು.ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ವೈಕುಂಠದ
ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನ, ನಮ್ಮ ಆಟದ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಮರುಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿರುವರು'
ಎಂದೆ.

'ಅಯ್ಯೋ, ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದಿದ್ದರೆ...,  ನಾನೂ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದೆನಲ್ಲ. ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕಲ್ಯಾಣ
ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ತಪ್ಪಿ ಹೋಯ್ತು.'

' ಎಂಥಾ ಭಾಗ್ಯ, ಬರತ್ತೆ ಮಮ್ಮಿ.. ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೇ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿ ದೇವರಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸುವ
ಬದಲು, ಇದೇ ದುಡ್ಡಲ್ಲಿ ಸಾಮೂಹಿಕ ವಿವಾಹ ನಡೆಸಿದ್ದೇ ಆದರೆ, ಒಂದಷ್ಟು ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ
ತಮ್ಮ ಬಿಗ್ಗು ಬಿಗ್ಗು ಎಕಾನಮಿ ಬ್ಯಾರಿಯರ್ ಜಂಪ್ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಆಗ್ತಿತ್ತು '
ಎಂದಿನ ಲೋಕೋದ್ಧಾರಕ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ.

'ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ, ತಾನು ಹುಟ್ಟಿ , ಬೆಳೆದು, ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೂ ಕೂಡ..,ಆತ
ಪುಗಸಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಮದುವೆಯಾಗಬೇಕು ಅಂತ ಬಯಸ್ತಾನೆ ಅಂದ್ರೆ, ಯಾವ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಆತ ಮುಂದೆ
ಜೀವಿಸಬೇಕು. ಮನ್ಷಂಗೆ ಛಲ ಇರ್ಬೇಕು.
ತಾನೂ ಕೂಡ ಎಲ್ಲರ ಹಂಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕು.. ಅಂತ ಹಠ ಕಟ್ಟಿ ಬದುಕಬೇಕು. '

'ಎಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬರ ಮುಂದೆ ಒಬ್ಬರು ಬದುಕೋದಲ್ಲ, ಒಬ್ಬರ ಜೊತೆಗೆ ಒಬ್ಬರು ಬದುಕಬೇಕು.
ಸಿಂಪಲ್ ಆಗಿ ಇರೋದಕ್ಕೆ ಅರ್ಥಾನೆ ಇಲ್ವಾ ..?'

' ಸಿಂಪಲ್ ಆಗಿರ್ತೇನೆ,  ಸಿಂಪಲ್ ಆಗಿರ್ತೇನೆ ಅಂತನ್ನುತ್ತಾ...,ಧಾರಿದ್ರ್ಯವನ್ನ
ಹೊತ್ತು ತಿರುಗೋದು..., ಕೈಲಾಗದವರ ಮಾತುಗಳು. ಅಂಥವರನ್ನ ಸಮಾಜ ತನ್ನ
ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕೋದಕ್ಕೆ ಬಿಡೋದಿಲ್ಲ... '

ತಲೆ ಕೆಟ್ಟು ಹೋಯ್ತು... ಅಮ್ಮನ ಕೌಂಟರ್ ಗಳೇ ಹಾಗೆ..,  ನನ್ನ ತರ್ಕದ ಮೂಲಧಾತುವನ್ನೇ
ಕಸಿದುಕೊಂಡು ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿಸುವಳು. ಹಾಗಂತ, ಅವಳ ಮಾತುಗಳಿಗೆ.., ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನಂತೂ
ನೀಡಲಾರೆ.

ಬಾಯಿ ತೆಗೆದರೆ ಸಾಕು, ಧರ್ಮಸ್ಥಳುಕ್ಕೋಗಿ.. ಸಾಮೂಹಿಕ ವಿವಾಹ ಆಗ್ತೇನೆ ಅಂತ
ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ ರವಿಗೆ ನಮ್ಮ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಸಿದೆ.  ಅದಕ್ಕವನು
' ಅವರು ಹೇಳೋದು ಕೂಡ ಸರೀನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅವರು ಎಲ್ಲರ ರೀತಿ ಯೋಚ್ನೆ ಮಾಡ್ತಿದಾರೆ.
ಆದರ್ಶವಾಗಿ ಬದುಕಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದರ ಸುಖ, ರುಚಿ, ಅರ್ಥ ಆಗೋದು. Being Simple needs
complicated explanations.. ' ಅಂದ.


**ರಿಸೆಪ್ಷನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ಟೇಜು**
ಸ್ಟೇಜಿನ ಮೇಲೆ... ಮರ್ಕ್ಯೂರಿ ಲೈಟಿನ ನಿಷ್ಕಾರುಣ್ಯ ನೋಟಕ್ಕೆ, ಸದಾ ತುಟಿ ಎಳೆದ
ಮಂದಹಾಸವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡು, ಮುಂಬರುವ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಕೈ ಮುಂದಕ್ಕೇ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದ
ನವ ವಧು ವರರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಂದಿ ಹೇಳಿದ

" ಈ ಥರ ಎಲ್ಲಾ.. ನಿಲ್ಲೋದಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಆಗೊಲ್ಲಪ್ಪ. ನನ್ನ ಮದ್ವೆಗೆ , ಸರ್ಯಾಗಿ ಗಾಂಜಾ
ಹೊಡ್ಕೊಂಡ್ ಬರ್ತೇನೆ.  ಮದ್ವೆ ಹೆಂಗ್ ಸುರುವಾಗಿ, ಹೆಂಗ್ ಮುಗಿದ್ ಹೋಯ್ತು ಅನ್ನೋದೆ
ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದು. ಅಮಲು ಇಳಿಯೋದ್ರೊಳಗೆ, ಮದ್ವೆನೂ ಮುಗಿದುಬಿಡಬೇಕು" ಅಂದ.

ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ವಿಷ್ ಮಾಡಲು, ನಾವೂ ಅದೇ ಸ್ಟೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಹೋದೆವು. "ನನ್ನ ಮದ್ವೆ ಗೆ, ನೀವು
ಬಂದಿದ್ದು ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು." ಅಂದ.

"ಹೋ, ಹೌದಾ....? " ಸರ್ಕಾಸ್ಟಿಕ್ ಆಗಿ ಹೇಳಿದ ನಂದಿ.
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ವರೆಗೂ ತಮ್ಮಂತೆ ಆದರ್ಶವಾದಿಯಾಗಿದ್ದ ಗೆಳೆಯನೊಬ್ಬ, ಈಗ ಎಲ್ಲರ ರೀತಿ "
ನೀವು ಬಂದದ್ದು ಸಂತೋಷ ಆಯ್ತು...." ಅಂತ ಬಯಾಟ್ ಮಾಡಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ನಂದಿಗೆ
ರೇಜಿಗೆ ಹತ್ತಿಸಿತು.
ತುಂಬು ಮನಸಿನ ಹಾರ್ಧಿಕ ಶುಭಾಷಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಧ ಹೇಳುವ ಮೊದಲೇ..., ಫೋಟೋದವನು ' ಸೈಡಿಗೆ
ಬನ್ನಿ ' ,' ಸೈಡಿಗೆ ಬನ್ನಿ ' ಫೋಟೋ ಹಿಡಿಬೇಕು. ಅಂದ

ಫೋಟೋ ಹಿಡಿದ ಮೇಲಾದರೂ ವಿಷ್ ಮಾಡೋಣ ಅಂತ ಹೋದ್ರೆ, ವೀಡಿಯೋದವನದ್ದು ಇನ್ನು
ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

''ಸ್ಟಿಲ್ ಫೋಟೋಗೆ ಸ್ಟಿಲ್ ಆಗಿ ನಿಲ್ಲೋದು ಸರಿ, ಆದರೆ ವೀಡಿಯೋಗೆ ಯಾಕೆ..? ಸ್ಟಿಲ್
ಆಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು...? "ಅಂತ ಕೇಳ್ದ ನಂದಿ. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ವೀಡಿಯೋದವನದ್ದು ಹಿಡಿದು
ಆಗಿತ್ತು. ಬಾಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಇನ್ನರ್ಧ ವಿಷಸ್ ಕಂಪ್ಲೀಟ್ ಮಾಡೋಣವೆಂದು ವಾಪಾಸ್
ತಿರುಗಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ಬ್ಯಾಚು ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.

ವರ ಗೆಳೆಯ ದೂರದಿಂದಲೇ... " ಊಟ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೇ ಹೋಗ್ಬೇಕು ..." ಅಂದ.
ಅದಕ್ಕಂತಲೇ ಬಂದವರಿಗೆ ನಗೂನು ಬಂತು.
ಆದರೂ 'ಊಟ ಮಾಡ್ಕಂಡೇ ಹೋಗ್ಬೇಕು...' ಅನ್ನೋದನ್ನೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವನ ಮೇಲೆ
ಕರುಣೆಯೂ ಬಂತು.


ಪರಿಸಮಾಪ್ತಿ
ಮದುವೆ ಮಾತುಕಥೆಗಳು ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ನಂದಿ ಹೇಳಿದ " ಮೊದ್ಲು ಈ ಪ್ರಪಂಚ ನೋಡಿ ನಗೋದನ್ನ
ಸ್ವಲ್ಪ ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡಬೇಕು."

" ಯಾಕೆ..? " ಅಂದರೆ

" ನಾವು ಯಾವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ , ಹೀಯಾಳಿಸಿ ನಕ್ಕಿರ್ತೇವೋ, ಮುಂದೆ ಅದೇ ಬದುಕು ನಮಗೆ
ಸಿಕ್ಕಾಗ, ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚ ನಮ್ಮನ್ನ ನೋಡಿ ನಗ್ತಾ ಇದೀಯೇನೋ ಅಂತ ಒಳಗೊಳಗೆ ಫೀಲ್ ಆಗುತ್ತೆ.
"

" ಮುಂದಿನದ್ದು ಮುಂದೆ ನೋಡ್ಕೋಳೋಣ, ಈಗಂತೂ ನಗೋದನ್ನ ನಿಲ್ಲಿಸಬಾರ್ದು. ಪ್ರಪಂಚಾನೆ ಸರಿ
ಇಲ್ಲ ಅಂತ ನಕ್ಕುಬಿಡೋಣ " ಅಂದಾಗ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಎಲ್ಲಾ ಸಿನಾರಿಯೋಗಳು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂದು
ನಗುವೊಂದು ರಮ್ಮನೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿತು.

Comments

  1. wow..!!! " maduve" ya bagegina, adarallina satyagalanna haasyada lepanadalle tandiddu nijakku khushiyaaytu.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

ಒಂದು ಅಪಘಾತದ ಸುತ್ತ

ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷ. ಶೈಲು, ರವಿ ಹೊರತಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ( ಗುಂಪಿನ ಹೆಸರು ಬಿ ಬಿ ಹುಡುಗರು) ಉಳಿದೋರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಶೈಲುಗೆ, ಸಿಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಆಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಸೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಾಧ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ರವಿ:

ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲು ಅವನಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇತ್ತು. ಆ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಖುಷ್ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇತ್ತು. ಸುಮಾರು ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಎಡತಾಕಿದರೂ, ಒಂದಕ್ಕೂ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಭಿ, ಜೋಬಿ, ಶೇಕ್ ನಂತ ಗಮಾಡ್ ಗಳಿಗೇ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿರೋವಾಗ, ಧೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ ‘ರವಿ’ ಗೆಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದು, ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಖೇದಕರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ರವಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕೆ, ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಲಕ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಮಸ್ಯೆ. ಕೋಡಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದು. ಆದರೂ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಕಂಪನಿ ಮಿಸ್ ಆದಾಗಲೂ. ‘ ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡದು, ಕಾಯ್ತಾ ಇರಬೇಕು ಬಿಡು, ಮಗ ’ ಅಂತ ನಾವು, ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ‘ನನಗೆ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ ಮಗ. ಆದರೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕಂಪನಿ, ಗ್ಲೋಬಲ್ ಟಾಪ್ ಟೆನ್ ಒಳಗೆ ಬರೋದನ್ನ, ಜಸ್ಟು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತು. ‘ಎನ್ನುವನು. ‘ಎಲಾ ಬಡ್ಡಿಮಗನೆ ’ ಅಂದುಕೊಂಡುಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಇಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧ, ಸುಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿ ಇ …

ಇಬ್ಬರು ಪೋಕರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ

ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಇಬ್ಬರು ಪುಂಡ ಹುಡುಗರು
ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಅಭಿ ಒಂದನೆ ಕ್ಲಾಸು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಆಕಾಶ್ ಎಲ್
ಕೆ ಜಿ. ಮರಿ ಬ್ರದರ್ಸ್. ಅಕ್ಕನ ಮಕ್ಕಳು. ಶನಿವಾರದ ಶ್ವೇತ ಸಮಾನ-ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ
ಬಿಚ್ಚದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ ಸರ್ಫ್-ಎಕ್ಸೆಲ್-ನ 'ಕಳೆ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದು'
ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಭಲೇ ತರ್ಲೆಗಳು. ತೋಟದ ಮುಟ್ರು-ಮುನಿ
ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಲೆಯೇ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಲ್ಲರು. ಬೇಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುವ ಪಟ್ಟೆ
ಪಂಜ್ರ ಮರಿಹಾವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ
ನೋಡುವರು. ತಾತನ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತು, ನೆಲ ಉಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು......  ಬಿಲ ತೋಡುವುದರ ವರೆಗೆ
ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಜ್ನಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಆದರೆ ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮೇಸ್ಟ್ರು
ಹೊಗಳುವ ರೇಂಜಿಗೆ, ಮಾರ್ಕ್ಸು ತೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ ನವ ಜಾಗತಿಕ ಯುಗದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ
ಬಾಧೆ.

' ಏನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಲ್ಲಿ. ?' ಕೂಗಿದೆ. ' ಹಾ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ. ನಿಂಗೇನು?? '
ಎಕೋ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಂದ ಬಂದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ.
ಕಿರಾತಕರು ತಾತನ ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡು ಕದ್ದು ತಂದು ಹುಲ್ಲು
ಕಟಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

'ಲೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ, ಕೊಡ್ರೋ ಬ್ಲೇಡು. ಡೇಂಜರ್ ಅದು. ಕೈ ಕುಯ್ದುಬಿಡತ್ತೆ. &quo…

​ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ​ ( ದಿನ -1)

ರವಿ!! ರೂಪಿ!! ಮತ್ತು ನಾನು(ಚೇತನ್) ಚಳಿಗಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಲ ತುಣುಕುಗಳ ಆಸ್ವಾದನೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಟ್ರಿಪ್ಪು. ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋ ಗಂಡು ಮಕ್ಳದೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮ ಮದ್ವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ನಂಥ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು, ವ್ಯಾಗನಾರ್ ಗೂ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಲಿದೆ.
ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೊನ್ನವಿಲೆ. ಅಂದರೆ ನನ್ನೂರು.  ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೇಗಬೇಗ ಕಾರು ಹತ್ತಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾವುಗಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ.. ಮದುವೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಪೋಷಕರ ಬ್ರೇನ್ ವಾಷ್ ಮಾಡುವ ಯಾನೆ ಫಿಟಿಂಗ್ ಇಟ್ಟು ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಲಿದ್ದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲಿ ಕಾ ಬಕ್ರ ನಾನು.

ಸಕ್ರೆಬೈಲು!! ಪಸ್ಟು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳ ಸಕ್ರೆಬೈಲು.  ಸಕ್ರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಿಡಾರವಿದೆ. ಆನೆ ಸವಾರಿ, ಆನೆ ಸೆಲ್ಫಿ, ಸೊಂಡಿಲು ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ರಜಾ ದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಸೊಂಡಿಲ ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಸೊಂಡಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಲು ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು, ಸೊಂಡಿಲಿನ ಏಟಿಗೂ, ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ …

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ.

ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿಗರು…

ತಡಿಯ೦ಡಮೋಳ್-ಗೆ ಸಾಗಸಮಯ ಯಾತ್ರೆ!!!

ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ
ಮಲಗುವುದು ಬಿಟ್ಟು, ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಿ, ಬೆಂಕಿ
ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ತೂಕಡಿಸಿದೆವು. ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ದೂರ
ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತಾ. ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಏಳು ಜನ ಆಪ್ತಮಿತ್ರರು ' ಅಬಿ-ಜಾಬಿ-ರವಿ-ರೂಪಿ-ಗಜ-ಷೇಕು ಮತ್ತು ನಾನು '
ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದು,
ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು, ಮುಖಸ್ತುತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಈ
ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಮುಂದುವರೆಯೋಣ.

ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆಯಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟವರು, ಮಧ್ಯ-ರಾತ್ರಿ ಎರಡರ
ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೈಸೂರು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕುಶಾಲನಗರ ತಲುಪಿದೆವು. ಉಳಿದಿದ್ದ ಅಲ್ಪ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು
ಜಾಬಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತೆವು. ನಮ್ಮಂತಹ
ಅತಿಥಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯ ಜಾಬಿಗೆ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಆ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯದಿಂದ ಜಾಬಿಯನ್ನು
ವಂಚಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅವನ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ
ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆವು. ನಂತರ ಒಂದು ಕಾರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ
ಮಡಿಕೇರಿಯತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಪರ್ವತ ನಗರ ಮಡಿಕೇರಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ನಾಪೋಕ್ಲು ಎಂಬ ಊರಿನ
ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12.

ಕರ್ನಾಟಕ…

You are Beautiful ; ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಗೆ ಹೀಗೊಂದು ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟು

ಮನಸ್ಸು ಎರಡನೇ ಸಾರಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡ್ತು : ‘ ಬೇಡ ಮಗ!! ಕೆರ ಕಳ್ಕೊಂಡು ಹೊಡಿತಾಳೆ. ’


ನೋಡೋಣ ಬಿಡು. ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಏನನ್ನಾದ್ರೂ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂತಿದ್ರೆ, ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು. ಮುಂದೆ ಒಂದಿನ ವಿಷಾದ ಇರಬಾರದು. ನಾನೇನು ಅವಳಿಗೆ ಐ ಲವ್ ಯು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ಒಳ್ಳೇದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ… ಸೋತುಪುರುಕ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತೇನೆ’

ಹೇಳೋದಾದರೂ ಏನು…? ಏನಿಲ್ಲ, ‘ ಯು ಆರ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್’ ಅನ್ನೋದು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಏನ್ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..?

ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾಳೆ. ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದಿನ ಎದುರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಯ್ಯಂತ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ರೆ, ‘ಅಬ್ಬಾ!! ಏನ್ ಹುಡ್ಗಿ’ ಅಂತ ಅಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ತೆರೆದ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚೊದರೊಳಗಾಗಿ ಅವಳ ನೆನಪುಗಳು ಕಲೆಯುತ್ತಿದ್ದವೇನೊ. ಆದರೆ ಅವಳು ದಿನಾ ನಾಲಕ್ಕು ವರೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಕೆಫೆಟೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಡುಮ್ಮನೆ ಬಾಡಿ-ಗಾರ್ಡ್ ಗಳು ಅವಳಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಆ ಅಂಥವಳು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋವರೆಗೂ, ‘ಒನ್ ಓ ಕ್ಲಾಕ್ ‘ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಚೇರ್ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತು, ಅವಳನ್ನ ನೋಡ್ತೇನೆ. ಖುಷಿ ಅಂತೂ ಆಗತ್ತೆ. ತಾನು ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರೋದು ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನ, ಅವಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಬಾರದು. ಹಂಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ!! ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಗುಂಗು ಇದ್ದುಬಿಡತ್ತೆ.

ಸರಿ, ಹೇಳೋದಾದ್ರೂ ಏನು!! ಮತ್ತದ…

ಕಾರು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾರನ್ನು ಮನೆವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕರ್ಮವು 'ಕರುಣ' ನ ತಲೆಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಆದರೆ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟದೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸೋದು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೂ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಮನೆವರೆಗೂ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.


ಅಮ್ಮ; ಕಾರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅನುವಾದಳು. ಅಪ್ಪನಂತು, ‘ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೋದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿಗೆ..? ’ ಅಂತ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಊರಿನ ಸಹ ವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ; ತನ್ನ ಮಗ ಮೋಸ ಹೋಗದೇ ವ್ಯವಹಾರವೊಂದನ್ನು ಕುದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರು ತಂದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪದೆಪದೆ ಕ್ರಾಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ನಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಕಾರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೌಕಾಸಿ-ಡೀಲ್ ಅನ್ನು ಕರುಣನ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೀತಲಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಕಾರಿನ ಗುಣಗಾನ ಮತ್ತು ಅವಗುಣಗಾನದ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.


ಹೇ!! ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರಾ… ರೀಸೇಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಕಮ್ಮಿ. ಯಾರ್ ತಗೋತಾರೆ.?


ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತೇನೋ, ಮಾಡೆಲ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೇದು


ಎಷ್ಟ್ ಓಡಿದೆ..? ಟೈರ್ ಹೊಸಾವ. ಸ್ಟ…