Skip to main content

School Bus


ಆ ದಿನ ಅಪ್ಪಾಜಿಗೆ, ಫೋನ್ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅವರು ರಿಸೀವ್ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಫೋನಿಗೆ ದಕ್ಕಲಿಲ್ಲ. ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಅಮ್ಮ, ಕಾರಣ ಹೇಳಿದಳು. 



ಊರಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹೆಣ್ಣು ಮಗು, ಸ್ಕೂಲ್ ಬಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿಡ್ತಂತೆ. ಅದೇ ಬಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಳಿದು, ಮಳೆ ಬಂದಿದ್ದು ಕೆಸರಿದ್ದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೋಗದೆ, ಬಸ್ಸಿನ ಕಡೆಗೆ ವಾಲಿದೆ. ಡ್ರೈವರು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಮಗು, ಬಸ್ಸಿನ ಟಯರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. 

ಉದ್ರೇಕ ದಲ್ಲಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕರೆ, ಊರಿನ ವಿವಿಧ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹರಿದು ಹಂಚಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆನೆಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿ, ಡ್ರೈವರು ಓಟ ಕಿತ್ತಿದ್ದನು. ಸಾಗರೋಪಾದಿಯಲ್ಲಿ ಜನ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಆ ಮಗುವನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಹೊತ್ತು ಒಯ್ದರು. ಮಗು ಬದುಕಲಿಲ್ಲ. 

ಆ ಮಗುವಿನ ಶುಶ್ರೂಷೆ ನಡೆಸಿದ್ದ ವೈದ್ಯ ಮಿತ್ರ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ  ' ಛೇ, ಎಂತಾ ಮಗು, ಪಾಪ, ತರೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಜೀವ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಬಲಭಾಗದ ತಲೆ ಮೇಲೆ ಟಯರ್ ಪ್ರೆಸ್ ಆಗಿದೆ. ಎಡಗಡೆ ಕಿವಿಯಿಂದ ಬ್ಲಡ್ ಬಂದಿದೆ. ಅಷ್ಟೇ, ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗಾಯ ಕೂಡ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ' 

ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದಳು 'ಮದುವೆಯಾಗಿ. , ಸುಮಾರು ಎಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ ಮಗು ಆಗಿದ್ದು, ಅವರಿಗೆ. ಗೊಂಬೆ ತರಹ ಇತ್ತು ಮಗು. ಇನ್ನ ಸಣ್ಣದು. ಮೂರು ನಾಲಕ್ಕು ವರ್ಷ ಇರಬಹುದು ಅದಕ್ಕೆ. ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಖುಷಿ ಆಗ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ದಿನ ಅಮ್ಮನೇ ಮಗುವಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಾ. ಬಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇವತ್ತು, ಬಸ್ ಬರೋದು ಸ್ವಲ್ಪ ತಡ ಆಯ್ತು, ಅಂತ, ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬರೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹಿಂಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಆ ದೇವರು ಎಷ್ಟು ಕ್ರೂರಿ, ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ, ಮಕ್ಳನ್ನ ಕೊಡೋದು ಯಾಕೆ ಬೇಕು. ? ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳೋದು ಯಾಕೆ ಬೇಕು. ? ' ಎಂದಳು. 

ಇದಾಗಿ ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಮೇಲೆ ಡ್ರೈವರು ಸಿಕ್ಕನಂತೆ. ಸ್ವತಃ ಮಗುವಿನ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನೇ ಕೇಸು ವಾಪಾಸು ಪಡೆದು ಡ್ರೈವರನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದರು. ' ನಿಮಗೆ. ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ನನ್ನ ಮಗಳು ವಾಪಾಸು ಬರುತ್ತಾಳೆಯೇ. ? ' ಎಂಬುದು ಪ್ರಶ್ನೆ .ಮಗುವಿನ ಸಾವಿಗೆ ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಬಂದ ಹಣವನ್ನು ಶಾಲೆಗೇ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, 'ಪ್ರತಿ, ವರ್ಷ ಅವಳ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಿಹಿ ಹಂಚಿ. ನನ್ನ ಮಗುವಿನ ನೆನಪು ಹೀಗಾದರೂ ಉಳಿಯಲಿ. ' ಅಂದರಂತೆ. 

ಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆ ಕಾಣುವ ನಮ್ಮ ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ ಸುತ್ತ-ಮುತ್ತಲೇ. ಎಂತೆಂತಾ ದೊಡ್ಡತನಗಳು. ಆದರೂ ಅಮ್ಮ ಭಾವೋದ್ವೇಗದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ. ' ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ, ಮಕ್ಳನ್ನ ಕೊಡೋದು ಯಾಕೆ ಬೇಕು. ? ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳೋದು ಯಾಕೆ ಬೇಕು. ? ' ಅನ್ನೋ ಹುಟ್ಟು-ಸಾವಿನ ಅನಿಶ್ಚಿತಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನ, ದೇವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕೇಳಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. 

Comments