Skip to main content

ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ XYZ





ಸ್ನೇಹಿತನ ಮದುವೆಗೆಂದು ಮೈಸೂರಿಗೆ ಹೋದವರು, ಒಂದು ಗಿಫ್ಟನ್ನು ಕೊಡುವ ಕನಿಷ್ಟ ಸೌಜನ್ಯವನ್ನು ತೋರದಿದ್ದರೂ,
ರಿಸಪ್ಷನ್ನಿನಲ್ಲಿ!! ಸ್ಟೇಜಿನ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮಗಳ ದಂತಪಂಕ್ತಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ತೋರುವಂತೆ
ಫೋಟೋ ಮತ್ತು ವೀಡಿಯೋದವರಿಗೆ ಪೋಸು ಕೊಟ್ಟು,
ಮದುವೆಯ ಮಹದಡುಗೆಯನ್ನು ಮನಸಾರೆ!! ಉಂಡು,
ಬೆಟ್ಟ-ಗಿಟ್ಟ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು,
ವಾಪಾಸು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಾಗ ರಾತ್ರಿ ೯ ಘಂಟೆ.
ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅಭಿ, ಶೈಲು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನ.

ಮಂಡ್ಯ ದಾಟಿದ ಮೇಲೆ, ಸೂಸು ಗೆಂದು ಹೈವೇ.. ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬೈಕುಗಳನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ,
ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿಸುವಾಗ..,ಮರೆತದ್ದು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡವನಂತೆ, ಹೊಟ್ಟೆ ಸವರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ..
"ಯಾಕೋ.. ಹೊಟ್ಟೆ ಹಾಳಾಗಿದೆ ಮಗ!!" ಅಂತಂದ ಅಭಿ!!

'ಹೊಟ್ಟೆ ಹಾಳಾಗಿದೆ' ಎಂಬ ಒಕ್ಕಣೆಯು, ಬೇಡದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ,
ಬರಬರಾದ್ದು ಬರುವಂತಾದಾಗ ಮೂಡುವ ನಾಯ್ಸು.

ಮುಂದೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಶೌಚಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಿಯಂತೆ ಎಂದಾಗ,
' CCD ಗೆ ಹೋಗೋಣ ' ಎಂದುತ್ತರಿಸಿದ ಅಭಿ.
CCD ಅಂದರೆ, ಯಾವುದೋ ಹೈಟೆಕ್ ಶೌಚಾಲಯಕ್ಕಿರುವ ಅಬ್ರಿವೇಷನ್ನೋ, ಏನೋ ಅಂದುಕೊಂಡು
' ವಾಟ್ ಈಸ್ CCD ..? ' ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ,
' ಅಷ್ಟು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವಾ...? CCD ಅಂದರೆ ಕೆಫೆ ಕಾಫಿ ಡೆ ' ಅಂದ.
ಕಾಫಿ ಡೆ ಬಗ್ಗೆ ಓದಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ!! ಆದ್ರೆ CCD ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮದ್ದೂರು ಕಾಫಿ ಡೇ ಒಳ್ಗೆ ಹೋಗಿ ಕೂತಾಗ, ನಾನು ಓದಿದ್ದ 'Killer Brands' ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ 'ಕಾಫಿ-ಡೆ' ಕುರಿತಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದ ಕೆಲವು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಾಯಿತು.
" A lot can happen over coffee " ಅನ್ನೋದು ' ಕಾಫಿ ಡೇ' ಯ ಟ್ಯಾಗ್ ಲೈನು.
ಈ ಟ್ಯಾಗ್ ಲೈನ್ ಮತ್ತು ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಬ್ರಾಂಡಿಗ್ ಕಲ್ಪನೆ ಅಪೂರ್ವವಾದದ್ದು.
ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ!! ಅನ್ನೋದು ನೆಪ ಮಾತ್ರ. ಅದು ತನ್ನದೇ ಆದ ಕಲ್ಚರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ.
ಡ್ರಿಂಕಿಂಗು ಮತ್ತು ಈಟಿಂಗು ಜೊತೆಗೆ consumer ಗಳ ಪಾಸಿಬಿಲಿಟಿಗಳನ್ನ ಮತ್ತೊಂದು ಲೆವೆಲ್ ಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದ ಶ್ರೇಯ " A lot can happen over coffee " ಗೆ ... ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ಇಂತದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆ ಬುಕ್ಕಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ರು .


" ಕಾಫಿ ಡೇ .. created a new set of consumers...you know."
ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಸೆನ್ಸಾಫ್ ಪ್ರಸೆನ್ಸಿಗೆ, ಶ್ಲಾಘನೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ .. ಅವರತ್ತ ನೋಡಿದೆ.
ಕೀರ್ತನ -
"ಯಾ!! ಯಾ!! It has created a new set of consumers"
ಎಂದು ವಿಡಂಬನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಅಭಿ!! ಕಡೆಗೆ ಬೊಟ್ಟು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿದ.

' ಕಿಲ್ಲರ್ ಬ್ರಾಂಡ್' ಎಂಬ ಈ ಮ್ಯಾನೇಜ್-ಮೆಂಟ್ ಕುರಿತಾದ ಇಂಗ್ಲೀಷು ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಓದಿದುದರ ಹಿಂದೆಯು ಒಂದು ದುರಂತ ಇತಿಹಾಸವಿತ್ತು.

ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಕರ್ತನೂ, ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಕೂತಿದ್ದ ಈ ಅಭಿ ಎಂಬ ಗೆಳೆಯ.

*****



ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿದು ಸುಮಾರು ಎರಡು ವರುಷಗಳ ತರುವಾಯ,
ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಕಡೆ ಬೃಹತ್ ಸಭೆ ಸೇರಿದ್ದೆವು.
ಸಭೆಯು, ಗೆಳೆಯ ಅಭಿ!! ಸಾರಥ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

" ನಾವುಗಳು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನಾದರು ಮಾಡಲೇಬೇಕು. " ಅಂದಾಗ
ಕೋರಸ್ ನಲ್ಲಿ " ಹೌದು!! ಹೌದು!! ಮಾಡಲೇಬೇಕು."

" ನಮ್ಮ ಹತ್ರ ಇರೋ ಟ್ಯಾಲೆಂಟನ್ನ ನಾವು ತೋರಿಸಲೇ ಬೇಕು." ಅಂದಾಗ
ಅದೇ ಕೋರಸ್ ನಲ್ಲಿ "ಹೌದು!! ಹೌದು!! ಟ್ಯಾಲೆಂಟನ್ನ ತೋರಿಸಲೇಬೇಕು.."

"ಸೋ... ಈಗ ಎಲ್ಲಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಬೇಕು ...? " ಅಂದಾಗ...

"ಹೌದಲ್ವಾ..? ಎಲ್ಲಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಬೇಕು..? "

ಮುಂದೆ!! ಅಭಿ ತನ್ನ ತಲೆಯೊಳಗಿದ್ದ 'ಕಿಲ್ಲರ್ ಆಪ್' ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದ.

" ನಾವು!! ಫೇಸ್-ಬುಕ್ ತರದ್ದು ಒಂದು ಮಾಡಬೇಕು.
ಫೇಸ್ಬುಕ್ ತರದ್ದು ಅಂದ್ರೆ ಮತ್ತೊಂದು 'ಸೋಷಿಯಲ್ ನೆಟ್-ವರ್ಕಿಂಗ್' ಸೈಟ್ ಅಲ್ಲ.
ಫೇಸ್ಬುಕ್ ತರದ್ದು ಒಂದು "ಕಿಲ್ಲರ್ ಅಪ್ಲಿಕೇಷನ್" ಮಾಡಬೇಕು.
ಆ ಥರಾನೆ ಮಾರ್ಕೇಟ್ ನ ಸೀಳಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಸೆನ್ಸೇಷನ್ ಕ್ರಿಯೇಟ್ ಮಾಡಬೇಕು.
'ರೇಡಿಯೋ' ಹೆಸರಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ಫಿಲಿಪ್ಸ್ ಪದವನ್ನ ಬಳಸ್ತಿದ್ರಂತೆ.
ವಾಕ್-ಮ್ಯಾನ್ ಅನ್ನೋದು ಸೋನಿ ಕಂಪನಿಯ ಒಂದು ಪ್ರಾಡಕ್ಟಿನ ಹೆಸರಾಗಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ,
' ಸ್ಕೈಪ್' ಇರಬಹುದು, ಟ್ವಿಟರ್ ಇರಬಹುದು ಅಥವಾ ಮತ್ತೇನೆ ಇರಬಹುದು..,
' ಔಟ್ ಆಫ್ ದಿ ಬಾಕ್ಸ್' ಯೋಚಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದಂತವು. "

" ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಪ್ರಾಡಕ್ಟಿಗೆ ಅಥವಾ ಸಾಫ್ಟ್-ವೇರ್ ಅಪ್ಲಿಕೇಷನ್ ಗೆ...
"ಕಿಲ್ಲರ್ ಆಪ್" ಅನ್ನೋ ಟೈಟಲ್ ಬರಬೇಕು ಅಂದರೆ ...
ಆ - ಅದಕ್ಕೆ ಏನೇನೆಲ್ಲಾ ಗುಣವಿಶೇಷಣಗಳು ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ..? "
ಎಂದು ಹೇಳಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಸುಮ್ಮನಾದ..

ಇನ್ನು ತುಂಬಾನೆ ಹೇಳಿ ಕೊನೆಗೆ ಕೊಂಚ ಪಾಸ್!! ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆಯೇ....
ಅವನ ಕೊನೆಯ ಮಾತು ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂಬುದಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಉತ್ತರವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದಾಗಿಯೂ ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದು.

ಸೋ ಐಡಿಯಾ ಹೆಂಗಿರಬೇಕು ಅಂದರೆ ...
ಯುನಿಕ್ ಆಗಿರಬೇಕು, ಚೆನ್ನಾಗಿರಬೇಕು.

ಡ್ಯಾಷ್... ಡ್ಯಾಷ್... ಡ್ಯಾಷ್...
ಮಿಷನ್ ಸ್ಟಾರ್ಟೆಡ್!!

' ಅದು ಹೆಂಗೆ ಕೆಲವು ಐಡಿಯಾಗಳು!! ಕಿಲ್ಲರ್-ಆಪ್ ಗಳಾಗಿ ಬದಲಾಗಿ ಲೋಕವನ್ನೇ ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು
ಇನ್ನು ಕೆಲವು ... ಗೆಲ್ಲುವ ಚೈತನ್ಯವಿದ್ದರೂ , ಸತತ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಇದ್ದಾಗಿಯೂ ಕೂಡ
"ಕಿಲ್ಲರ್ ಆಪ್" ಆಗುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲಗೊಂಡು ..
ಮಾರ್ಕೆಟ್ ರೇಸ್ ನಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿದು,
ಕೊನೆಗೆ .. ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬಾರದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಧಾನವಾಗುತ್ತವೆ... '
ಎಂಬುದಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಜೀವನಾನುಭವಕ್ಕೆ ನಿಲುಕಿದ ಘಟನೆಗಳು,
ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು..., ಅದ್ಭುತ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಧೀರ್ಘ ವರದಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು.

ಅಂತೂ ಕೊನೆಗೆ ' ಏನೋ ಒಂದು ಮಾಡಬೇಕು ' ಅನ್ನೋ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬರಲಾಯಿತು.
ಅದು ' ಕಿಲ್ಲರ್ ಆಪ್ ' ಆಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋ ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ,
ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ' ಕಿಲ್ಲರ್ ಆಪ್ ' ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಧೃಡ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದಲಿ,
ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಾಮೂಹಿಕವಾಗಿ ಕೆಲ್ಸಗಳನ್ನೂ ಶುರುಮಾಡಿದೆವು.

ಹೊಸ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ನಾನಗಳಿಗೆ, ಹೊಸ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ತೆರೆದುಕೊಂಡೆವು.
ಕಲ್ಪನೆಗಳು!! ಕನಸುಗಳು!! ಐಡಿಯಾಗಳು!! ಲಂಗುಲಗಾಮಿಲ್ಲದೇ ತನ್ನಿಷ್ಟ ಬಂದ ದಿಕ್ಕಿನೆಡೆಗೆ ಓಡುತ್ತಿದ್ದವು.
ಪ್ರೊಜೆಕ್ಟರ್ರೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಖಾಲಿ ಗೋಡೆ ಮೇಲೆ ಕಲರ್ ಕಲರ್ ಕನಸುಗಳು!!!! ಡಾಲರ್ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ.. ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.

' ಐಡಿಯಾಗಳು ತುಂಬಾನೆ ಹಂಚಿ ಹೋದರೆ, ಅವುಗಳು ಡೈಲೂಟ್ ಆಗ್ತವೆ.
ಆದಕಾರಣ .. ನಮ್ಮ 'ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ XYZ' ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಬರುವವರೆಗಾದರೂ ..
ಮೂರನೆಯವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದೂ, ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಕಾನ್ಫಿಡೆನ್ಷಿಯಾಲಿಟಿಯನ್ನು ಮೇಂಟೇನ್ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು'
ಕರಾರು ವಿಧಿಸಿದಾಗ ..
' ಅಬ್ಬಾ!! ನಾವು ಎಂಥದೋ ಭಯಂಕರವಾದುದನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಿರಬೇಕು....
ಎಂಬುದಾದ 'ಭ್ರಮೆ'ಯೊಂದು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಒಳಗೊಳಗೆ ಕಚಗುಳಿ ಇಟ್ಟಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
( ದುರಂತ ಅಂದ್ರೆ ಈ ಥರಾನೆ ಭಯಂಕರವಾದುದನ್ನು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು,
ಶತಾಯಗತಾಯ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಿವಿಧ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗಗಳು ಆ ಆನಂತರ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದವಾದರೂ...
ಅವರೂ ನಮ್ಮಂತೆ ಕಾನ್ಫಿಡೆನ್ಷಿಯಾಲಿಟಿಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ, ಕೆಲಸ ಹೊಗೆ ಹಾಕುಸ್ಕೋಳೋವರ್ಗು,
ತಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೊರಗಡೆ ಉಸಿರೆತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.)

ನಮ್ಮ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಲಾಭದ ಹಂಚಿಕೆಯ ಕುರಿತಾಗಿಯೂ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.


' ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಕ್ಲಾರಿಟಿ ಇರಬೇಕು . ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ಹಣ ಹರಿದುಬರುವಾಗ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ಯೆ ಯಾಗಬಾರದು '

ಎಂಬ ವಾದಗಳು ಸೀಮಂತಕ್ಕೆ ಹೋದವರು,
ಹುಟ್ಟೋ ಮಗುವಿಗೆ ಸ್ವೆಟರ್ ಗಿಫ್ಟು ಕೊಡಲು ಅಂಗಡಿಯವನ ಜೊತೆ ನಿಂತು ಬಾರ್ಗೇನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡರೂ ..,

ಈಗ ಅಂದುಕೊಂಡಷ್ಟು ಕಾಮೆಡಿಯಾಗಿ, ಆಗ ಅನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಗೆಳೆಯ ಜೋಬಿಯಂತೂ... ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿ,
' ತನಗೆ ಯಾವುದೇ ವಿಧವಾದ ಲಾಭವು ಬೇಡವೆಂದೂ,
ಕೇವಲ ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕೆಂದು ನಮ್ಮ ಈ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ,
ಸಹಭಾಗಿಯಾಗಿ, ಸಹಕರಿಸುವುದಾಗಿಯೂ ' ಹೇಳಿ... ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿದ.
ಹಹಹಾ... ಒಂದು ಷೇರ್ ಕಮ್ಮಿ ಆದಂಗಾಯ್ತು.

ನಮ್ಮಗಳ ಈ 'ಬಯಲು ನಾಟಕ' ಬಹಳ ದಿನಗಳು ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
ಜೀವನವು ತನ್ನ ಕಬಂದ ಬಾಹುಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು,
ತನ್ನಿಷ್ಟ ಬಂದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಎತ್ತಿ ಎಸೆಯಿತು.

ಡಿಚ್ಚುಡು!! ಡಂಪುಡು!! ಕ್ವಿಟ್ಟುಡು!!

*****






Comments

  1. ಹಾಸ್ಯ ಲೇಖನ ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಸಿಕೊಂದು ಹೋಯಿತು :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿಸಿಕೊಂದು ellige ಹೋಯಿತು :P thanq you :)

      Delete
  2. Good one, enjoyed reading it

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಬಿಸಿಲುಕುದುರಿ-ಸವಾರಿ ; ಚೆನ್ನೈ ಬಸ್ ಪಯಣದ ಒಂದು ಅನುಭವ

ಬೂಟು ಪಾಲೀಶ್ ಮಾಡಿ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ‘ಇವತ್ತಾದರು MTC ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು’ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತ-ನೀರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉದ್ಬವವಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಬೂಟ್ಸು ನೆನೆಯದಂತೆ ಕೃತಕ ಕೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗಾಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ತೂಡೆ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸಪ್ಲೈಯರು ಬಕೇಟು-ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಅತ್ತಿತ್ತ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉಪಹಾರದ ಮನಸ್ಸಾಗದೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ. ರಸ್ತೆಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಳಿ-ಸಾಗಿಸುವ ಲಾರಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ಸುವಾಸನೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ, ‌ಯಾತ್ರಿ-ಸಮೂಹ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಂಬರಿನ ಬಸ್ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ವಾಸನಾ-ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನ ಎದುರಿಗೆ ಏಳೆಂಟು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರಪ್ಪಾ ಈ ಮಹಾನುಭಾವ ಎಂದು ಆ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಓದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಜಿಲೇಬಿಗಳನು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಲಿಪಿಯಿಂದ ಒಂದು ಪದವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ತೆಲುಗಾಗಿದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಕಟೌಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂವು ಮತ್ತು ದೀಪದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊಗೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡವರಿರಬಹುದು ಎಂದು

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ. ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿ

ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕ

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.)  ' ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. ' ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.  ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗ

ತೀರದ ಹುಡುಕಾಟ

ಘಂಟೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಊರೆಲ್ಲಾ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ, ಗಡಿಯಾರ ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್ ಗಲಾಟೆ ಆರಂಭಿಸಿತು. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ದ್ವಂದ್ವಗಳು. 'ಅರೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮರಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿಯುವವರೆಗೂ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಗುಟುಕು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಹಾರಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ.' ​ಹೀಗಿರುವಾಗ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿ ವರುಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹಾರಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲವೇಕೆ.? ಅರೆ!! ಮನುಷ್ಯರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ, ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆ ಏನಿದೆ. ? ಎಲ್ಲಾ ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇನೋ ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸವೆಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರಲ್ಲಾ... ನಿನಗೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಆಸೆಗಳು. ನಾನಿನ್ನು ಚಿಕ್ಕವನಾ..? ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ.., ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬೊಂಬೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಅಮ್ಮ ಹೇಳುವಳು ‘ ಅಪ್ಪ ನಿನ್ ಮೇಲೆ ಅತೀ ಪ್ರೀತಿ ಇಟ್ಟಿದಾನೆ ’. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಘನತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು. ಛೇ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಶ್ವಮಾನವನಿಗೆ ಎಂಥಹ ದುರಂತ ಪೋಷಕರು. ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಆಸರೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲ

ಇಬ್ಬರು ಪೋಕರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ

ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಇಬ್ಬರು ಪುಂಡ ಹುಡುಗರು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಅಭಿ ಒಂದನೆ ಕ್ಲಾಸು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಆಕಾಶ್ ಎಲ್ ಕೆ ಜಿ. ಮರಿ ಬ್ರದರ್ಸ್. ಅಕ್ಕನ ಮಕ್ಕಳು. ಶನಿವಾರದ ಶ್ವೇತ ಸಮಾನ-ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಬಿಚ್ಚದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ ಸರ್ಫ್-ಎಕ್ಸೆಲ್-ನ 'ಕಳೆ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದು' ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಭಲೇ ತರ್ಲೆಗಳು. ತೋಟದ ಮುಟ್ರು-ಮುನಿ ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಲೆಯೇ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಲ್ಲರು. ಬೇಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುವ ಪಟ್ಟೆ ಪಂಜ್ರ ಮರಿಹಾವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವರು. ತಾತನ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತು, ನೆಲ ಉಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು......  ಬಿಲ ತೋಡುವುದರ ವರೆಗೆ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಜ್ನಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಆದರೆ ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮೇಸ್ಟ್ರು ಹೊಗಳುವ ರೇಂಜಿಗೆ, ಮಾರ್ಕ್ಸು ತೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ ನವ ಜಾಗತಿಕ ಯುಗದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಬಾಧೆ. ' ಏನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಲ್ಲಿ. ?' ಕೂಗಿದೆ. ' ಹಾ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ. ನಿಂಗೇನು?? ' ಎಕೋ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಂದ ಬಂದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ. ಕಿರಾತಕರು ತಾತನ ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡು ಕದ್ದು ತಂದು ಹುಲ್ಲು ಕಟಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. 'ಲೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ, ಕೊಡ್ರೋ ಬ್ಲೇಡು. ಡೇಂಜರ್ ಅದು. ಕೈ ಕುಯ್ದುಬ

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು. ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ, ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು. ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು. ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ, ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತ

ಎಮ್ಮೆ ಕಾನೂನು ; ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡೀಲೈಡ್ ಈಸ್ ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡಿನೈಡ್

'ಜನನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರ' ಪಡೆಯಲು ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದವು. ನೋಟರಿ ಸರೋಜಮ್ಮ ರನ್ನು ಕಂಡು 'ನಾನು ಹುಟ್ಟಿರುವುದು ಸತ್ಯ ಎಂದು ಇರುವಾಗ,  ಎಲ್ಲೋss ಒಂದು ಕಡೆ ಜನನ ಆಗಿರಲೇಬೇಕಾಗಿಯೂ,  ಸೊ ಅದನ್ನು  ಪರಿಗಣಿಸಿ ದಾಖಲೆ ಒದಗಿಸಬೇಕಾಗಿಯೂ ' ಕೇಳೋಣವೆಂದು ಹೊರಟೆ. 1995ಮಾಡೆಲ್ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಕಿಕ್ಕರ್ ನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ - ' ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಓಡಿಸೊ.  ಮಕ್ಳು-ಮರಿ ಓಡಾಡ್ತಿರ್ತವೆ ' ಕೀರಲು ಧ್ವನಿಯೊಂದು ಒಳಗಿನಿಂದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಬ್ರೇಕ್ ನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ-ನಿಂತರೂ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ.  ಅಷ್ಟೋಂದು ಕಂಡೀಶನ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಬೈಕನ್ನು,  ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಲು ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಬರುತ್ತದೆಯೆ. ? ರಸ್ತೆಯ ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ ದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ಜನಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ,  ಗಾಡಿ ಓಡಿಸಬೇಕು.  ಅವರು ಅಡ್ಡ-ಬರುವುದನ್ನು ಮೊದಲೇ. , ಊಹಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದಲೇ ಬ್ರೇಕು-ಕಾಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿ,  ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.  ಹಾರನ್ನು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಕ್ಲಚ್-ಹಿಡಿದು ಅಕ್ಸಿಲರೇಟರ್ ರೈಸ್  ಮಾಡಿ ಬರ್-ರ್-ರ್sssss ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ದಾರಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೈಕ್-ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಮನೆಯಿಂದ ನೂರು-ಗಜ ಕೂಡ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ,  ಅಂಗಡಿ-ಲಕ್ಕಮ್ಮ ತಾನೂ ಕೂಡ ಮೇನ್-ರೋಡಿನ ವರೆಗೂ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು, ಹಲ್ಲು-ಬಿಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು. &

Unusual episode of an Engineer

Weather is super-hot from last 7-8 months. In chennai one can only see  three seasons.  One is Winter-Hot, Spring-Hotter and Summer-Hottest. Today is the season of Spring-Hotter but raining heavily because of Cyclone Laila . Prasad, the Tekki guy is shouting at the Rain. Knotted his shoe lase.   Prasad is constantly getting call from his Boss. ' I have done my Electrical engineering from reputed college. That  was my dream college and  THE DREAM COURSE indeed.  But now writing holy-banking-software for  an English people. They are controlling me and my machine remotely from London. I feel it is a modern slavery.  ' We are 5 n half hour ahead.  They screws me till mid night. But My local Boss is calling from early in the morning. They work in  their time slots but expects us to work in common time as well.'     'But, Today!! How can I goto work..? look at the road.  wow!! BTW Where is road. ? full of water. guys!! please shut-down all the motor-vehicles and s

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು. ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ. ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ. ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು. 'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು. ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ... 'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ ' ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು. ' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ' ಲ

You are Beautiful ; ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಗೆ ಹೀಗೊಂದು ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟು

ಮನಸ್ಸು ಎರಡನೇ ಸಾರಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡ್ತು : ‘ ಬೇಡ ಮಗ!! ಕೆರ ಕಳ್ಕೊಂಡು ಹೊಡಿತಾಳೆ. ’ ನೋಡೋಣ ಬಿಡು. ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಏನನ್ನಾದ್ರೂ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂತಿದ್ರೆ, ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು. ಮುಂದೆ ಒಂದಿನ ವಿಷಾದ ಇರಬಾರದು. ನಾನೇನು ಅವಳಿಗೆ ಐ ಲವ್ ಯು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ಒಳ್ಳೇದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ… ಸೋತುಪುರುಕ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತೇನೆ’ ಹೇಳೋದಾದರೂ ಏನು…? ಏನಿಲ್ಲ, ‘ ಯು ಆರ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್’ ಅನ್ನೋದು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಏನ್ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..? ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾಳೆ. ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದಿನ ಎದುರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಯ್ಯಂತ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ರೆ, ‘ಅಬ್ಬಾ!! ಏನ್ ಹುಡ್ಗಿ’ ಅಂತ ಅಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ತೆರೆದ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚೊದರೊಳಗಾಗಿ ಅವಳ ನೆನಪುಗಳು ಕಲೆಯುತ್ತಿದ್ದವೇನೊ. ಆದರೆ ಅವಳು ದಿನಾ ನಾಲಕ್ಕು ವರೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಕೆಫೆಟೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಡುಮ್ಮನೆ ಬಾಡಿ-ಗಾರ್ಡ್ ಗಳು ಅವಳಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಆ ಅಂಥವಳು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋವರೆಗೂ, ‘ಒನ್ ಓ ಕ್ಲಾಕ್ ‘ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಚೇರ್ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತು, ಅವಳನ್ನ ನೋಡ್ತೇನೆ. ಖುಷಿ ಅಂತೂ ಆಗತ್ತೆ. ತಾನು ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರೋದು ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನ, ಅವಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಬಾರದು. ಹಂಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ!! ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಗುಂಗು ಇದ್ದುಬಿಡತ್ತೆ. ಸರಿ, ಹೇಳೋದಾದ್ರೂ ಏನು!! ಮತ್ತದ