Skip to main content

ವಿಭಿನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ ಭೈರಪ್ಪನವರ 'ದಾಟು' ಓದಬೇಕು




ನಾನು ಓದಿರುವಷ್ಟು ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಮಿತಿಯೊಳಗೆ, ಭೈರಪ್ಪನವರ 'ದಾಟು' ಕಾದಂಬರಿ ಬಗ್ಗೆ, ಅವರೇ ಹೇಳುವ ಈ ಮಾತುಗಳು ಅಕ್ಷರಷಃ ಸತ್ಯ. 

> ' ದಾಟುವಿನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಜಾತಿವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಜಾತಿಯತೆಯ ಬೇರುಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನು ಬೇರಾವ ಕಾದಂಬರಿಯೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ' 




ದಾಟುವಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾತ್ರವಿದೆ. ಕೀಳುಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ. ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು, ಮೇಲ್ಜಾತಿಯವರ ವಿರುಧ್ದ ಹಗೆ ಸಾಧಿಸುವ ಯಂಗು, ಎನರ್ಜೆಟಿಕ್ಕಿ ಪಾತ್ರ. ಆ ಪಾತ್ರದ ಸುತ್ತ ಬರಿ ನೆಗಟೀವ್ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳೇ, ಬರುತ್ತದಾದರೂ. 'ಇಲ್ಲ ಈ ಹುಡುಗ, ಏನೋ ಮಾಡ್ತಾನೆ; ಕ್ರಾಂತಿ ಮಾಡ್ತಾನೆ; ನೋಡಬೇಕು. ಖಂಡಿತವಾಗಲೂ ಏನೋ ಒಂದು ಮಾಡ್ತಾನೆ. ' ಅನ್ನೋ ಸಹಾನುಭೂತಿ ಮಿಶ್ರಿತ ಆಶಾವಾದವೊಂದು ಮೂಡುತ್ತದೆ. 

ಮೇಲ್ಜಾತಿಯವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೆದರಿಸಿ, ತನ್ನ ಕುಲದವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಓಲೈಸಿ, ಕಾನೂನು ಬದ್ಧವಾಗಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುವ ಸನ್ನಿವೇಶ. ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದುವಾಗ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರಲ್ಲೇ, ಪಾತ್ರಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದು ಒಂದೊಂದು ರೀತಿಯ expectation ಗಳು. ಎಲ್ಲಾ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಳಗೆ ಬಂದ್ರು. ಇನ್ನೇನು, ಎಲ್ಲಾ ಮುಗೀತು ಅನ್ನೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಳಗೇ ಆತ ಮೂರ್ಚೆ ಬಿದ್ದು ಬಿಡುವನು. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಓದೋದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿಬಿಟ್ಟೆ. 

ಹೌದು, ಭೈರಪ್ಪನವರು ಯಾಕ್ ಹಿಂಗ್ ಮಾಡುದ್ರು. ಹೆಂಗೂ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮತ್ಯಾರೂ ಅಂತ ದುಸ್ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಬಾರದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಪಾತ್ರವನ್ನೇ ಮೂರ್ಛೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾದರೂ ಏಕೆ. ? ಅದೇಕೆ ಮತ್ತೆ ಸೋಲಿಸಿದರು. 

ಈ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಹಲವರು ಅವರದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದರು. ಇದು ಭೈರಪ್ಪನವರು ಕೃತಕವಾಗಿ ತುಂಬಿರುವಂತದ್ದಲ್ಲ. ದುರಂತ ಸತ್ಯ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಓದುಗರಿಗೂ ಮರುಕ ಹುಟ್ಟದೇ ಇರದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ. ಆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನೆಗೆಟೀವ್ ಶೇಡ್ ನಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು, ಭೈರಪ್ಪನವರ ಜಾಣತನವಿರಬಹುದು. ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಬರೆದ ಕಾದಂಬರಿಯ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು, ಈ ದಿನಕ್ಕೂ  ಪ್ರಸ್ತುತ. 

ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಹರಟುವಾಗ, ಯಾವುದೋ ವಿಷಯದ ಮಧ್ಯೆ ಗ್ರಾಮದೇವರ ಮಾತು ಬಂತು. ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ದೇವರನ್ನು, ನಮ್ಮದೇ ಹಳ್ಳಿಯವರು ಎರಡು ದ್ವಾರಗಳಿಂದ ದೂರ ನಿಂತು ದರ್ಶನ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೊರಗಿಂದ ಬಂದ ಜನಿವಾರದ ಪೂಜಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಜಾತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರು, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರುಗಳು ಮೂಲವಿಗ್ರಹದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿಯೇ ಬೇಕಾದರೂ ನಿಲ್ಲಬಹುದು. 

'ಬಾಮುಂಡ್ರು ಲಿಂಗಾಯತ್ರು ಬಿಟ್ಟು, ಅದ್ರೊಳಗೆ ಯಾರೂ ಹೋಗಬಾರದು. ಕಾಟಿಗರು ಗರ್ಭಗುಡಿ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ ಸುಟ್ಟೋಗಿ ಬಿಡ್ತಾರೆ. 'ಎಂದು ಹೇಳುವ ನನ್ನದೇ ವಯಸ್ಸಿನ, ನನ್ನದೇ ಅಭಿರುಚಿಯ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಎದುರು ವಾದಿಸಬೇಕು ಅಂತಲೂ ಅನ್ನಿಸುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ನಾವು ಮಾಂಸ ತಿಂತೀವಂತೆ.

' ಹಿಂಗೆ ಪಕ್ಕದ ಬೀದಿಯವನೊಬ್ಬ ದೌಲತ್ತು ಮಾಡ್ಕಂಡು ಗರ್ಭಗುಡಿ ಹತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ. ಅವನ ವಂಶಾನೇ ನಾಶ ಆಗೋಯ್ತು' ಎಂಬ ಕುಹುಕ ಮಾತುಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೋಪ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. 

' ಹೆಂಗಾದ್ರು ಹಾಳ್ ಬಡುಸ್ಕಂಡು ಸಾಯ್ ಹೋಗ್ರಿ. ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದ್ರೆ ತಾನೆ. ? ಎಲ್ಲಿವರ್ಗು ಒಳಗೆ ಹೋಗಬಹುದು ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ. ? ಹೋಗ್ದೆ ಇದ್ರೆ ಸಮಸ್ಯೇನೆ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ? ಎನ್ನ ಕಾಲೇ ಕಂಬ, ದೇಹವೇ ದೇಗುಲ, ಶಿರವೇ ಹೊನ್ನ ಕಳಶವಯ್ಯಾ. ' ಅನ್ನೋ ಹತಾಶೆಯ ಸ್ಪಿರಿಚುಯಾಲಿಟಿಯೂ ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. 

ಒಳಗೊಳಗೇ ನಡೆಯುವ ಇಂತಹಾ ಶೀತಲಸಮರಗಳಿಗೆ, 'ದಾಟು' ರಣರಂಗವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು  ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದವರೆಲ್ಲರೂ, ನಮ್ಮ-ನಮ್ಮವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಆರೋಗೆಂಟ್ ಗಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇವೆ. 

'ದೈವಮಾನವ' ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನೇ ಹಂಗಿಸಿ ನಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯಾವುದೋ ಪೂಜೆಯ ಹೆಸರಲ್ಲಿ, ಮತ್ಯಾರದೋ ಕಾಲಿಗೆ ಬೀಳಲು ಹೇಳುವಾಗ, ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೂ ಸಾಕು, 'ವಿಲನ್' ಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಸೀದಾ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟು ತನ್ಮಯರಾಗುತ್ತಾರೆ. 

' ಥೂ ಮುಚ್-ಕೊಂಡ್ ಮನೆಯವ್ರು ಹೇಳ್ದಂಗೆ ಬದುಕೋದ್ ಬಿಟ್ಟು, ಇದೇನಪ್ಪ ನಮ್ದು ಕರ್ಮ. ಅತ್ಲಾಗ್ ಅಲ್ಲೂ. ಇಲ್ಲ. ಇತ್ಲಾಗ್ ಇಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ ಇನ್ನು ಯಾರ್ಯಾರ ವಿರೋಧ ಕಟ್ಕೋಬೇಕೋ. ? ಯಾರ್ಯಾರ ಮನ್ಸು ನೋಯಿಸ್-ಬೇಕೋ. ? ಅದು ಯಾವ ಪಾಯಿಂಟ್ ನಲ್ಲಿ. ಲೈಫು ಮಿಸ್ ಫಯರ್ ಆಯ್ತೋ ಗೊತ್ತೇ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ. ' ಇಂತಿಂತಹ ಸ್ವಗತಳಿಗೆ, 'ದಾಟು' ವಿನಂತ ಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುವ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಕೊಡುಗೆ ಸಿಂಹಪಾಲು.

ಇದೇ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಮಸ್ತ್ ಡೈಲಾಗ್ ಇದೆ. 'ನಿನಗೆ ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆಯಾ. ?' ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನ, ಮೇಲ್ಜಾತಿಯ ಪ್ರಗತಿಪರ ಹೆಣ್ಣು(ಇಡೀ ಕಾದಂಬರಿಯ ನಿರೂಪಕಿಯೇ, ಈ ಪಾತ್ರ. ) ಕೀಳುಜಾತಿಯ ಹೆಣ್ಣು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ. ಅದಕ್ಕವಳು 

'ಆ ಮಾತನ್ನು ಮೇಲ್ಜಾತಿಯವರಾದ, ನೀವು ಹೇಳಿದರೆ ಅರ್ಥ ಇರತ್ತೆ. ನಮಗೆ ಜಾತಿ-ಗೀತಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇದೆ ಅಥವಾ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನೋದರಲ್ಲಿ ಏನರ್ಥ ಇದೆ.' ಎಂದು ಹೇಳುವಳು. ಎಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವಿಚಾರ ಜಾತಿಯತೆಯ ಬೇರುಗಳು ಯಾವುವೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಸುಖ, ಶಾಂತಿ, ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಹಾಳು ಮಾಡುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಬಲಿಷ್ಟವಾಗಿಲ್ಲ. 

ಆದರೂ ತನ್ನ ಇಡೀ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ, ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಾರಿ, ಒಬ್ಬರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮುಂದೆ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ. 'ನಿಕೃಷ್ಟ' ನಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಅಲ್ಲವೇ. ಅವನ self repect ಹಾಳಾಗುವುದಕ್ಕೆ.

ಈ ವಿಚಾರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅದು ಹೇಗೆ ತಮ್ಮ ಜಾತಿಯನ್ನು, ಮೇಲ್ಜಾತಿಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿಸಲೂ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಬದ್ಧವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮೂಲವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯದ ಜೊತೆಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಪಹಪಿಸುವರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೊಗಸಾಗಿ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟ್ ಮಾಡ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾರೆ. ಹೆಸರುಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಸರ್-ನೇಮುಗಳ ಕುರಿತಾಗಿಯೂ ಕೂಡ ಮಹತ್ವವಾದ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತದೆ. 

ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ' conflict of interest ' ಗಳನ್ನೇ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತ ಹೋದರೂ ಕೂಡ, ಇಬ್ಬರು ಗೆಳೆಯರು ದಿನವಿಡೀ ಚರ್ಚಿಸುವಷ್ಟು ಅಂಶಗಳು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಭೈರಪ್ಪನವರ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ವಸ್ತುವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಅವು ಓದಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ತಂತ್ರಗಳಿಂದಾಗಿ ಬಲು ಆತ್ಮೀಯವೆನಿಸುತ್ತವೆ. ' ದಾಟು ' ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಾದಂಬರಿ. ಯಾವ ಪಠ್ಯಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾದದ್ದು. ಭೈರಪ್ಪನವರ ಮುಖ್ಯ ಪಾತ್ರಗಳ ಧೋರಣೆಯನ್ನೂ ಮತ್ತು ಆ ಪಾತ್ರಗಳು ಯಕ್ಕಾಚಿಕ್ಕಿಯಾಗಿ ಕೊಡುವ ಕೆಲವು ಸ್ಟೇಟ್-ಮೆಂಟು ಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರೂ ಕೂಡ, ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕಾಗಿ 'ದಾಟು' ವನ್ನು ಓದಬೇಕು. 

Comments

Popular posts from this blog

ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳು

ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಯಾರಾದ್ರು ಬರೆದಾಗ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ. ಆ ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ
ಬರೆದವರನ್ನ, ಸರಿಯಾಗಿ aknowledge ಮಾಡಕ್ಕಾಗದೇ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ, ಅವರುಗಳ ಸಾಲುಗಳು
ಮಾತ್ರ, ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಬುತ್ತಿಯ ತುತ್ತುಗಳಂತಿವೆ.

ಅರೆಘಳಿಗೆಯ ಮನೋಲ್ಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನನ್ನ ಪದ್ಯಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳಿಗೂ ಇಬ್ರಿಗೂ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು. ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳು
ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಗೆಳೆಯರ ಪ್ರತಿ ಭಾವಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ
ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ. Enjoy :)

1. ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿರೆಪ್ಪೆ ಕೂಡಿದ ಮೇಲೆ,  ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಯಾನಗರಿ(ಕನಸು)  ಮೈ ಕೊಡವಿ ಏಳುವ ಪಾತ್ರಗಳು  ಸೂತ್ರ ಹರಿದು ಸಜ್ಜಾಗುವ  ಎಲ್ಲೋ. ನೋಡಿದ ಮುಖಗಳು.
ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿ  ಅಂತ್ಯಗಾಣದ ದೃಶ್ಯಗಳು.  ಭ್ರಮೆಯ ಸೂರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಕೂಡುವ ಜೀವಗಳು.
ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆ,  ಕಥೆಯೊಳಗೊಂದು ಉಪಕಥೆ  ಎಚ್ಚರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪಾತ್ರಗಳು.
ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ, ಅವಳೇ ರಾಣಿ,  ನನ್ನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು.
ಮೊದಮೊದಲು ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಗೆಳೆಯ ನಿರಂಜನ ಈ
ಕವಿತೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
`ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ……. ಅಲ್ಲಿ ನೀ ಪ್ರಣಯರಾಜ, ಪ್ರೇಮ…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊ…

short write ups

ಚಕ್ಲಿಹೊಳೆ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ರಾಮು ' ತಾನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಯೂ,
ಅಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಡ್ರಾಪ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುವಂತೆಯೂ ' ಕೇಳಿದ. 'ಸರಿ ನಡೆಯಪ್ಪಾ ' ಅಂದೆ.

'ಬರೋದು ಬಂದಿದ್ದೀಯ. ಪೂಜೆ ಟೈಮು,ಒಳಕ್ ಬಂದು ಹೋಗು' ಅಂದ. ಉದ್ದದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು
ಕಾಯುವುದಾದರೆ ಹೊರಗಿಂದಲೇ ಉದ್ದಂಡ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದೇವರು ಕೂಡ,
ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನದೇನು ಅಭ್ಯಂತರ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅದು ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನ. ಒಂದು ದಿನದ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದ ರಾಮುವಿನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ,
ಅಂದ್ರೆ ನವ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ 'ಶ್ರೀ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ' ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಕಷ್ಟು ಭಕ್ತ
ಸಮೂಹ ಭಕ್ತಿರಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ತೀರ್ಥ ಕುಡಿದು ಮೂರು
ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾದೆ.

ರಾಮು - 'ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿದೀವಿ, ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು; ಕೂತು; ಕೇಳಿ
ಪ್ರಸಾದ ತಗೋಂಡು ಹೊಗಿವಂತೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಜೆ-ಮೇಲೆ ಸಿಗ್ತೇನೆ' ಅಂದ. ಕಥೆ ಮುಗಿದ
ಮೇಲೆ ಪ್ರಸಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ರವೆ ಉಂಡೆಯಂತದ್ದು ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ
ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ವೆರೈಟಿಯಾಗಿ ರವೆ ಉಂಡೆ ಮಾಡುವರು.
ಆದರೆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಪ್ರಸಾದದ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ
ರೂಮಿನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟಮಿ ಬರೋದ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

​ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ​ ( ದಿನ -1)

ರವಿ!! ರೂಪಿ!! ಮತ್ತು ನಾನು(ಚೇತನ್) ಚಳಿಗಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಲ ತುಣುಕುಗಳ ಆಸ್ವಾದನೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಟ್ರಿಪ್ಪು. ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋ ಗಂಡು ಮಕ್ಳದೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮ ಮದ್ವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ನಂಥ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು, ವ್ಯಾಗನಾರ್ ಗೂ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಲಿದೆ.
ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೊನ್ನವಿಲೆ. ಅಂದರೆ ನನ್ನೂರು.  ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೇಗಬೇಗ ಕಾರು ಹತ್ತಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾವುಗಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ.. ಮದುವೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಪೋಷಕರ ಬ್ರೇನ್ ವಾಷ್ ಮಾಡುವ ಯಾನೆ ಫಿಟಿಂಗ್ ಇಟ್ಟು ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಲಿದ್ದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲಿ ಕಾ ಬಕ್ರ ನಾನು.

ಸಕ್ರೆಬೈಲು!! ಪಸ್ಟು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳ ಸಕ್ರೆಬೈಲು.  ಸಕ್ರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಿಡಾರವಿದೆ. ಆನೆ ಸವಾರಿ, ಆನೆ ಸೆಲ್ಫಿ, ಸೊಂಡಿಲು ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ರಜಾ ದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಸೊಂಡಿಲ ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಸೊಂಡಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಲು ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು, ಸೊಂಡಿಲಿನ ಏಟಿಗೂ, ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ …

ಕಾರು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾರನ್ನು ಮನೆವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕರ್ಮವು 'ಕರುಣ' ನ ತಲೆಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಆದರೆ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟದೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸೋದು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೂ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಮನೆವರೆಗೂ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.


ಅಮ್ಮ; ಕಾರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅನುವಾದಳು. ಅಪ್ಪನಂತು, ‘ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೋದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿಗೆ..? ’ ಅಂತ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಊರಿನ ಸಹ ವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ; ತನ್ನ ಮಗ ಮೋಸ ಹೋಗದೇ ವ್ಯವಹಾರವೊಂದನ್ನು ಕುದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರು ತಂದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪದೆಪದೆ ಕ್ರಾಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ನಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಕಾರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೌಕಾಸಿ-ಡೀಲ್ ಅನ್ನು ಕರುಣನ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೀತಲಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಕಾರಿನ ಗುಣಗಾನ ಮತ್ತು ಅವಗುಣಗಾನದ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.


ಹೇ!! ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರಾ… ರೀಸೇಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಕಮ್ಮಿ. ಯಾರ್ ತಗೋತಾರೆ.?


ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತೇನೋ, ಮಾಡೆಲ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೇದು


ಎಷ್ಟ್ ಓಡಿದೆ..? ಟೈರ್ ಹೊಸಾವ. ಸ್ಟ…

ಒಂದು ಅಪಘಾತದ ಸುತ್ತ

ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷ. ಶೈಲು, ರವಿ ಹೊರತಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ( ಗುಂಪಿನ ಹೆಸರು ಬಿ ಬಿ ಹುಡುಗರು) ಉಳಿದೋರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಶೈಲುಗೆ, ಸಿಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಆಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಸೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಾಧ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ರವಿ:

ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲು ಅವನಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇತ್ತು. ಆ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಖುಷ್ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇತ್ತು. ಸುಮಾರು ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಎಡತಾಕಿದರೂ, ಒಂದಕ್ಕೂ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಭಿ, ಜೋಬಿ, ಶೇಕ್ ನಂತ ಗಮಾಡ್ ಗಳಿಗೇ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿರೋವಾಗ, ಧೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ ‘ರವಿ’ ಗೆಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದು, ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಖೇದಕರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ರವಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕೆ, ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಲಕ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಮಸ್ಯೆ. ಕೋಡಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದು. ಆದರೂ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಕಂಪನಿ ಮಿಸ್ ಆದಾಗಲೂ. ‘ ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡದು, ಕಾಯ್ತಾ ಇರಬೇಕು ಬಿಡು, ಮಗ ’ ಅಂತ ನಾವು, ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ‘ನನಗೆ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ ಮಗ. ಆದರೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕಂಪನಿ, ಗ್ಲೋಬಲ್ ಟಾಪ್ ಟೆನ್ ಒಳಗೆ ಬರೋದನ್ನ, ಜಸ್ಟು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತು. ‘ಎನ್ನುವನು. ‘ಎಲಾ ಬಡ್ಡಿಮಗನೆ ’ ಅಂದುಕೊಂಡುಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಇಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧ, ಸುಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿ ಇ …