Skip to main content

ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಸ್ಕೂಲ್





ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಂಡುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಸೇರಿದೆ.

ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಹೇಳಿಕೊಡುವವನು ಕೊಂಚ ವಯಸ್ಸಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ.
ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಜೊತೆಗೆ!! ತನ್ನ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಜೀವನದ ಸಾಹಸಗಥೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆ ಸಾಹಸಗಾಥೆಗಳ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ..
' ನೈಜವಾಗಿ ಕಂಡಂತಹಾ ಅಪಘಾತಗಳ ಭಯಾನಕ ವರ್ಣನೆಗಳೂ' ಸೇರಿರುತ್ತಿದ್ದವು.

"ಹೈವೇನಲ್ಲಿ ನೂರ್ ಕಿಲೋಮೀಟರು ಸ್ಪೀಡಲ್ಲಿ ಗಾಡಿ ಬರ್ತಾ ಇದೆ.
ಇದಕ್ಕಿದ್ದಂಗೆ ಫ್ರೆಂಟ್ ದು ರೈಟ್ ಟೈರು ಬರ್ಸ್ಟ್ ಆಗಿದೆ.
ಸ್ಟೇರಿಂಗು ಅದೇ ಫೋರ್ಸಲ್ಲಿ ಕ್ಲಾಕ್ ವೈಸ್ ತಿರುಗಿ ಬಿಟೈತೆ.
ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ಒಳಗೆ ಕೈ ಜಾರಿದ್ದರಿಂದ, ಕೈ ಲಟಕ್ ಅಂತ ಪೀಸಾಗಿದೆ.
ಗಾಡಿ ಸೀದಾ ಹೋಗಿ!! ಡಿವೈಡರ್ ಗೆ ಬಡಿದ ತಕ್ಷಣ...,
ಮಂಡಿ ಕೆಳಗೆ ಕಾಲು ಇದಿಯಲ್ಲಾ.. ಅವು ಹಂಗೇ ಪೀಸ್ ಪೀಸ್ "
ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಹೂ ಗುಡುತ್ತಿದ್ದವನು ...

" ಏನ್ ಸಾರ್ ಬರಿ ಕೈ - ಕಾಲು ಮುರ್ದೋದ ಕಥೆಗಳೇ ಹೇಳ್ತೀರಾ .. " ಅಂದ್ರೆ

ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೇರೆಯದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡು...

" ಬರಿ ಕೈ ಕಾಲು ಮುರ್ದಿರೋದಲ್ಲಾ,
ನನ್ನ ಸರ್ವೀಸ್ ನಲ್ಲಿ, ತಲೆಗಳೇ ಜಜ್ಜಿ ಹೋಗಿರೋ ಘಟನೆಗಳನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಹೋಗ್ತಾ ಹೋಗ್ತಾ.. ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ರಾಡು ಕಟ್ಟಾಗಿ..,
ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಸಿಗದೇ ಪಲ್ಟಿ ಹೊಡೆದದ್ದೂ ಇವೆ, ಗಾಡಿಗಳು." ಎಂದು ಶುರುವಚ್ಚಿಕೊಂಡರು.

" ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರೊಫೆಷನ್!!
ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಹುಷಾರಾಗಿದ್ರು,
ಹಣೆಬರಹ ನೆಟ್ಟಗಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ !! ಏನೂ ಮಾಡಕ್ಕಾಗಲ್ಲ." ಎಂಬ ಎಂಡಿಂಗ್ ಕೋಟುಗಳೂ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.
ಈವಯ್ಯಂಗೆ ವಯಸ್ಸು ಬೇರೆ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗದೆ. ಕೆಟ್ಟ-ಕೊಳ್ಕ ಬಯ್ಯಂಗೂ ಇಲ್ಲ.
ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ಟೇರಿಂಗ್ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತವನಿಗೆ,
ದಬಾರ್!!
ಡಬಾರ್!!
ಡಿಶ್ಕ್ಯೋ!! ಇನ್ಸಿಡೆಂಟುಗಳನ್ನು ಹೇಳ್ತಿದಾರೆ.
ಲೈಫು!! ಟಾಮ್ ಅಂಡ್ ಜೆರ್ರಿ ರೀತಿ ಕಾಮೆಡಿ ಚೇಸಿಂಗಾ ..?

ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿತ ಮನೆಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ..
ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಸವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
"ಈ ಮನೇಲಿ!! ಅಣ್ಣ, ತಮ್ಮ ಇದಾರೆ.
ಇಬ್ಬರೂ ನನ್ನ ಹತ್ರಾನೆ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲ್ತಿದ್ದು.
ಒಂದ್ಸಾರಿ ಏನಾಯ್ತಂದ್ರೆ...
ಅಣ್ಣ!! ಮನೆ ಬಳಿ ಕಾರ್ ಪಾರ್ಕ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದಾನೆ.
ತಮ್ಮ!! ಕಾರ್ ಮುಂದೆ ನಿಂತ್ಕೊಂಡು
'ಆ ಬರ್ಲಿ!! ಬರತ್ತೆ ಬರಲಿ!! ಎಳ್ಕೋ ಇನ್ನೊಂಚೂರು!!
ಆ ಬರ್ಲಿ..
ಆ ಬರ್ಲಿ,
ಆ ಬರ್ಲಿ ' ಅಂತ ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಾ ಇದಾನೆ.
ಅಣ್ಣನೂ ಮೆಲ್ಲಕ್ಕೆ ಕಾರ್ ಬಿಡ್ತಾ ಇದಾನೆ.
ತಮ್ಮ ಒಂದೇ ಸಾರ್ತಿಗೆ 'ಸ್ಟಾಪ್!!' ಎಂದು ಕೂಗಿ.. ಕೈ ಅಡ್ಡ ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಅಣ್ಣ ಗಾಬರಿಯಲ್ಲಿ, ಬ್ರೇಕ್ ಬದಲು ಅಕ್ಸಿಲರೇಟರ್ ಜೋರಾಗಿ ಒತ್ತಿದ.
ಕಾರು ಚಂಗನೆ ನೆಗೆದು.. ಆ ಎದುರಿಗಿರೋ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಗುದ್ದಿದೆ.
ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕಂಬ ಇಲ್ಲ ಅಂದಿದ್ರೆ ಅಥವಾ
ತಮ್ಮನಾದವನು ಕಾರು ಮತ್ತು ಕಂಬದ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತಿದ್ದರೆ ಛಿದ್ರ ಛಿದ್ರ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತಿದ್ದ.
ತಮ್ಮನ ಲಕ್ಕು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಏನೂ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ.
ಅಣ್ಣನಿಗೂ ಅಂತಾ ಪೆಟ್ಟಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಕಾರು ಮಾತ್ರ!! ರೇಡಿಯೇಟರ್ ಸಮೇತ... ಫ್ರೆಂಟ್ ಎಲ್ಲಾ ಪುಡಿ ಪುಡಿ ಆಗೋಯ್ತು" ಅಂದರು.

ನನಗೂ ಕೆಟ್ಟ ಕೋಪ ಬಂತು.
ಭಯಾನು ಆಯ್ತು.
"ಹಂಗೂ ಆಗತ್ತಾ... ಬ್ರೇಕ್ ಬದಲು ಆಕ್ಸಿಲೇಟರ್ ಕೂಡ ಒತ್ತುತೀವಾ ...? " ಅಂದೆ.

"ಆಗಬಹುದು. ಯಾಕಿಲ್ಲ. ತಲೆ ನೆಟ್ಟಗೆ ಇಟ್ಕೊಳ್ಳದೆ.., ಕಾರ್ ಓಡಿಸಿದ್ರೆ, ಹಿಂಗೂ ಆಗತ್ತೆ, ಮತ್ತೂ ಆಗತ್ತೆ." ಅಂದರು ನಿರ್ಭಾವುಕರಾಗಿ.

' ಉಸಿರಿದ್ರೆ ಉಪ್ಪು ಮಾರಿಕೊಂಡು ಜೀವ್ನ ಮಾಡ್ಬೋದು. ಈ ಕಾರು-ಗೀರು ಶೋಕಿ ಎಲ್ಲಾ ಯಾಕಪ್ಪಾ ನಮಗೆ ..? ' ಅನ್ನೋ ಹತಾಶೆಯೂ ಮೂಡಿದಾಗ...
" ಹೇ!! ಅರವತ್ತು-ಎಪ್ಪತ್ತು ದಾಟಿರೋರೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಲಿತು, ಕಾರ್ ಬಿಡ್ತಾರೆ.
ನೀವಿನ್ನು ಯಂಗು!! ನಿಮ್ಮ ಕೈಲಿ ಆಗಲ್ವಾ...? " ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಿ ಹುರಿದುಂಬಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.


ಕಾರು ಬಿಡುವಾಗ ನಾನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಟುಪಿಡ್ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಂದ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ,
ಹೀನಾಮಾನವಾಗಿ ಬಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು.
" ಟಾಪ್ ಗೇರ್ ನಿಂದ, ವಾಪಾಸು ನಾಲ್ಕನೇ ಗೇರಿಗೆ ಎಳೆಯುವಾಗ ..
ತಪ್ಪಿ ರಿವರ್ಸ್ ಗೇರಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ.. ಕಾರು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲವೇ..?" ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ..

"ಇಲ್ಲ!! ಅದು ರಿವರ್ಸ್ ಗೇರಿಗೆ ಬೀಳಲ್ಲ "ಅಂದರು.

ನಾನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. "ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಬಿತ್ತು ಅಂತಾನೆ ಇಟ್ಕೋಳಿ. ಆಗ ಏನಾಗತ್ತೆ..?"

"ಇಲ್ಲ!! ಬೀಳೋ.. ಛಾನ್ಸೇ ಇಲ್ಲ!!"ಅಂದರು.

"ವರ್ಸ್ಟ್ ಕೇಸ್ ರಿವರ್ಸ್ ಗೇರಿಗೆ ಬಿತ್ತು ಅಂದ್ರೆ!!..?"
ಆತ ರೆಸ್ಟ್ ಲೆಸ್ ಆದ, ಮತ್ತು ಸ್ಟಾರ್ಟೆಡ್ಡು ಶೌಟಿಂಗು...

"ಹೇಳ್ತಾ ಇದೀನಿ ತಾನೆ... ಬೀಳಲ್ಲ.. ಬೀಳಲ್ಲ!! ಅಂತ.. ಹಂಗೇನಾದ್ರು ಬಿದ್ರೆ.. ಗೇರ್ ಬಾಕ್ಸು ಪುಡಿ ಪುಡಿ ಆಗತ್ತೆ.." ಹಾ ಹೂ ಎಂದು ಕುಣಿದಾಡಿದ.
ಹಿಂಗೇ ಸಾಗಿತ್ತು!! ನಮ್ಮ ಕಲಿಕೆ.

ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಹಾಲಿವುಡ್ ಸಿನಿಮಾಗಳು ರುಚಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು.
ಕಾರಿನ ಚೇಸಿಂಗುಗಳಲ್ಲಿ, ಅವರು ತೋರಿಸುವ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಟೆಕ್ನಿಕಲ್ ಮೂವ್-ಗಳು
ಹೆಚ್ಚು ಅರ್ಥವಾಗಿ ಮುದ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಹ್ಯಾಂಡ್ ಬ್ರೇಕ್ ಎತ್ತಿ, ಕಾರನ್ನು ರೊಯ್ಯನೆ ಸ್ಲೈಡ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು... ಇನ್ನು ಮುಂತಾದವು.


********

ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಕಾರು ಬಿಡುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಲು, ಒಮ್ಮೆ ಬಿ ಇ ಎಲ್ ಸರ್ಕಲ್ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.
ಅದು ತುಂಬಾ ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಿನ ಏರಿಯಾ.
ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದ ಸ್ಕೂಟಿಯವನು ... ಸ್ಕಿಡ್ ಆಗಿ.. ಕಾರಿನ ಮುಂದೆ ದಬಾರನೆ ಬಿದ್ದ.
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಟೀಚರ್ ಕಾಲಡಿಯಲ್ಲೂ.. ಇದ್ದ ಕ್ಲಚ್ಚು, ಬ್ರೇಕುಗಳನು ಅವರು ಸಮಯೋಚಿತವಾಗಿ ಒತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಕಾರು ನಿಂತಿತು.
ಮೊದಲೇ ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕಲ್ಲಿ ಅಂಡ್ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದದೆ..,
ಇಂತದ್ರಲ್ಲಿ ಇನ್ಯಾವನೋ ಅವನಾಗವನೇ ಬಂದು ಕಾರಿನ ಮುಂದೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ.
ಬಿದ್ದವನು ಎದ್ದ.
ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಸ್ಕೂಲಿನ ಕಾರು, ಬೇಕಾದಂತೆ ಬಯ್ಯಬಹುದು ಎಂದೆನಿಸಿ,
" ಕಲಿಯೋರು!! ಇಲ್ಲಲ್ಲ ರೀ ಬಂದು ಕಲಿಯೋದು. ಯಾವ್ದಾದ್ರು ಖಾಲಿ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಕಲೀರಿ.." ಎಂದ.
ನಮ್ಮ ಟೀಚರು ಮುಂಗೋಪಿ.
ಅದುವರೆಗೂ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದವನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ... ರೇಜಾಗಿ
"ಯಾವ್ದೋ ಬಯಲಲ್ಲಿ ಕಲ್ತಿರೋದಕ್ಕೆ!! ಈ ರೀತಿ ಸಮ ದಾರೀಲು ಅಂಡು ಮ್ಯಾಲೆ ಮಾಡ್ಕೋಂಡು ಮಕಾಡೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದು. ನಮಗೆ ಹೇಳಕ್ ಬರ್ತೀಯ. ಹೋಗೋ ಬೋ.. ಮಗನೆ, ಸೂ..ಮಗನೆ." ಜಗಳ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
ಲಿಟರಲಿ ಐ ವಾಸ್ ಶಿವರಿಂಗ್.
" ನೋಡುದ್ರಾ ಅವನಿಗೆ ನೆಣ ಎಷ್ಟಿದೆ..?
ಅವನಾಗವನೇ ಬಂದು, ಬಿದ್ದು, ನಿಗರಾಡ್ತಾನೆ.
ಬರಿ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿತರೆ ಸಾಲದು, ಬಾಯಿ ಮಾಡೋದೂ ಕಲೀಬೇಕು.
ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ತಪ್ಪು ಯಾರದ್ದೇ ಇದ್ದರೂ.., ನಾವು ಹರಕೆ ಕುರಿಗಳಾಗಿ ಬಿಡ್ತೀವಿ.
ಹೆದರ ಬಾರ್ದು. ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಕೆಟ್ಟ, ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಬಯ್ಯೋದನ್ನೂ ಕಲೀಬೇಕು. " ಯುದ್ಧೋತ್ತರ ವಿಮರ್ಶೆಗಳೂ ನಡೆದವು.

ಹಂಗಾದ್ರೆ ಒಂದು ಕಾರಿನ ಜೊತೆಗೆ ಲೈಫು ಇಷ್ಟು ಕಾಂಪ್ಲಿಕೇಟ್ ಆಗ್ತಾನು ಹೋಗುತ್ತಾ..?

Comments

  1. Ha ha.. naanu driving kaliyovaga nijavaglu break badlu accelerator press maadidde.. :-) Adoo reverse tagolovaga :-)
    Konege hinde idda bike navnu mattu pakkadallidda teacher, ibra kainallu baisikolbekagi bantu :P

    ReplyDelete
    Replies
    1. eeeglu hange maadidre... bayyodakke ibruuu iralla :)

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳು

ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಯಾರಾದ್ರು ಬರೆದಾಗ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ. ಆ ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ
ಬರೆದವರನ್ನ, ಸರಿಯಾಗಿ aknowledge ಮಾಡಕ್ಕಾಗದೇ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ, ಅವರುಗಳ ಸಾಲುಗಳು
ಮಾತ್ರ, ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಬುತ್ತಿಯ ತುತ್ತುಗಳಂತಿವೆ.

ಅರೆಘಳಿಗೆಯ ಮನೋಲ್ಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನನ್ನ ಪದ್ಯಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳಿಗೂ ಇಬ್ರಿಗೂ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು. ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳು
ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಗೆಳೆಯರ ಪ್ರತಿ ಭಾವಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ
ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ. Enjoy :)

1. ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿರೆಪ್ಪೆ ಕೂಡಿದ ಮೇಲೆ,  ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಯಾನಗರಿ(ಕನಸು)  ಮೈ ಕೊಡವಿ ಏಳುವ ಪಾತ್ರಗಳು  ಸೂತ್ರ ಹರಿದು ಸಜ್ಜಾಗುವ  ಎಲ್ಲೋ. ನೋಡಿದ ಮುಖಗಳು.
ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿ  ಅಂತ್ಯಗಾಣದ ದೃಶ್ಯಗಳು.  ಭ್ರಮೆಯ ಸೂರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಕೂಡುವ ಜೀವಗಳು.
ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆ,  ಕಥೆಯೊಳಗೊಂದು ಉಪಕಥೆ  ಎಚ್ಚರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪಾತ್ರಗಳು.
ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ, ಅವಳೇ ರಾಣಿ,  ನನ್ನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು.
ಮೊದಮೊದಲು ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಗೆಳೆಯ ನಿರಂಜನ ಈ
ಕವಿತೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
`ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ……. ಅಲ್ಲಿ ನೀ ಪ್ರಣಯರಾಜ, ಪ್ರೇಮ…

short write ups

ಚಕ್ಲಿಹೊಳೆ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ರಾಮು ' ತಾನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಯೂ,
ಅಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಡ್ರಾಪ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುವಂತೆಯೂ ' ಕೇಳಿದ. 'ಸರಿ ನಡೆಯಪ್ಪಾ ' ಅಂದೆ.

'ಬರೋದು ಬಂದಿದ್ದೀಯ. ಪೂಜೆ ಟೈಮು,ಒಳಕ್ ಬಂದು ಹೋಗು' ಅಂದ. ಉದ್ದದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು
ಕಾಯುವುದಾದರೆ ಹೊರಗಿಂದಲೇ ಉದ್ದಂಡ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದೇವರು ಕೂಡ,
ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನದೇನು ಅಭ್ಯಂತರ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅದು ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನ. ಒಂದು ದಿನದ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದ ರಾಮುವಿನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ,
ಅಂದ್ರೆ ನವ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ 'ಶ್ರೀ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ' ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಕಷ್ಟು ಭಕ್ತ
ಸಮೂಹ ಭಕ್ತಿರಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ತೀರ್ಥ ಕುಡಿದು ಮೂರು
ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾದೆ.

ರಾಮು - 'ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿದೀವಿ, ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು; ಕೂತು; ಕೇಳಿ
ಪ್ರಸಾದ ತಗೋಂಡು ಹೊಗಿವಂತೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಜೆ-ಮೇಲೆ ಸಿಗ್ತೇನೆ' ಅಂದ. ಕಥೆ ಮುಗಿದ
ಮೇಲೆ ಪ್ರಸಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ರವೆ ಉಂಡೆಯಂತದ್ದು ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ
ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ವೆರೈಟಿಯಾಗಿ ರವೆ ಉಂಡೆ ಮಾಡುವರು.
ಆದರೆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಪ್ರಸಾದದ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ
ರೂಮಿನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟಮಿ ಬರೋದ…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…

ಕಾರು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾರನ್ನು ಮನೆವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕರ್ಮವು 'ಕರುಣ' ನ ತಲೆಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಆದರೆ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟದೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸೋದು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೂ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಮನೆವರೆಗೂ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.


ಅಮ್ಮ; ಕಾರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅನುವಾದಳು. ಅಪ್ಪನಂತು, ‘ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೋದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿಗೆ..? ’ ಅಂತ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಊರಿನ ಸಹ ವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ; ತನ್ನ ಮಗ ಮೋಸ ಹೋಗದೇ ವ್ಯವಹಾರವೊಂದನ್ನು ಕುದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರು ತಂದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪದೆಪದೆ ಕ್ರಾಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ನಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಕಾರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೌಕಾಸಿ-ಡೀಲ್ ಅನ್ನು ಕರುಣನ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೀತಲಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಕಾರಿನ ಗುಣಗಾನ ಮತ್ತು ಅವಗುಣಗಾನದ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.


ಹೇ!! ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರಾ… ರೀಸೇಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಕಮ್ಮಿ. ಯಾರ್ ತಗೋತಾರೆ.?


ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತೇನೋ, ಮಾಡೆಲ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೇದು


ಎಷ್ಟ್ ಓಡಿದೆ..? ಟೈರ್ ಹೊಸಾವ. ಸ್ಟ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

​ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ​ ( ದಿನ -1)

ರವಿ!! ರೂಪಿ!! ಮತ್ತು ನಾನು(ಚೇತನ್) ಚಳಿಗಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಲ ತುಣುಕುಗಳ ಆಸ್ವಾದನೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಟ್ರಿಪ್ಪು. ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋ ಗಂಡು ಮಕ್ಳದೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮ ಮದ್ವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ನಂಥ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು, ವ್ಯಾಗನಾರ್ ಗೂ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಲಿದೆ.
ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೊನ್ನವಿಲೆ. ಅಂದರೆ ನನ್ನೂರು.  ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೇಗಬೇಗ ಕಾರು ಹತ್ತಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾವುಗಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ.. ಮದುವೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಪೋಷಕರ ಬ್ರೇನ್ ವಾಷ್ ಮಾಡುವ ಯಾನೆ ಫಿಟಿಂಗ್ ಇಟ್ಟು ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಲಿದ್ದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲಿ ಕಾ ಬಕ್ರ ನಾನು.

ಸಕ್ರೆಬೈಲು!! ಪಸ್ಟು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳ ಸಕ್ರೆಬೈಲು.  ಸಕ್ರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಿಡಾರವಿದೆ. ಆನೆ ಸವಾರಿ, ಆನೆ ಸೆಲ್ಫಿ, ಸೊಂಡಿಲು ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ರಜಾ ದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಸೊಂಡಿಲ ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಸೊಂಡಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಲು ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು, ಸೊಂಡಿಲಿನ ಏಟಿಗೂ, ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ …

ಬಸ್ ಪಾಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಥೆ

ಏಳನೇ ಕ್ಲಾಸಿನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಸುಮಾರು, ಮೂರು ತಿಂಗಳು ಕಳೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಅಚಾತುರ್ಯವೊಂದು ನನ್ನಿಂದ ನಡೆದು ಹೋಯ್ತು. ನನ್ನ ಬಸ್ ಪಾಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟೆ. ಶಾಲಾ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಏಕೈಕ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಾದ ವಸ್ತುವೆಂದರೆ, ಬಸ್ ಪಾಸು. ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಪೇಟೆಯ ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಬರಲು, KSRTC ಯವರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಉಚಿತ ಬಸ್ ಪಾಸು ಅದು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಅಂತ ಹುಡುಕಿದರೂ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.