Skip to main content

ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳು

ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಯಾರಾದ್ರು ಬರೆದಾಗ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ. ಆ ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ
ಬರೆದವರನ್ನ, ಸರಿಯಾಗಿ aknowledge ಮಾಡಕ್ಕಾಗದೇ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ, ಅವರುಗಳ ಸಾಲುಗಳು
ಮಾತ್ರ, ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಬುತ್ತಿಯ ತುತ್ತುಗಳಂತಿವೆ.

ಅರೆಘಳಿಗೆಯ ಮನೋಲ್ಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನನ್ನ ಪದ್ಯಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳಿಗೂ ಇಬ್ರಿಗೂ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು. ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳು
ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಗೆಳೆಯರ ಪ್ರತಿ ಭಾವಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ
ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ. Enjoy :)

1. ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿ

ರೆಪ್ಪೆ ಕೂಡಿದ ಮೇಲೆ,
 ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಯಾನಗರಿ(ಕನಸು)
 ಮೈ ಕೊಡವಿ ಏಳುವ ಪಾತ್ರಗಳು
 ಸೂತ್ರ ಹರಿದು ಸಜ್ಜಾಗುವ
 ಎಲ್ಲೋ. ನೋಡಿದ ಮುಖಗಳು.

ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿ
 ಅಂತ್ಯಗಾಣದ ದೃಶ್ಯಗಳು.
 ಭ್ರಮೆಯ ಸೂರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ
 ನನ್ನ ಕೂಡುವ ಜೀವಗಳು.

ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆ,
 ಕಥೆಯೊಳಗೊಂದು ಉಪಕಥೆ
 ಎಚ್ಚರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪಾತ್ರಗಳು.

ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ
 ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು
 ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ, ಅವಳೇ ರಾಣಿ,
 ನನ್ನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು.

ಮೊದಮೊದಲು ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಗೆಳೆಯ ನಿರಂಜನ ಈ
ಕವಿತೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
`ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು
 ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ……. ಅಲ್ಲಿ ನೀ ಪ್ರಣಯರಾಜ, ಪ್ರೇಮಕವಿ. 
ಅವಳು ನಿನ್ನ ಪದಗುಚ್ಛಗಳಿಗೆ ಮನಸೂರೆಗೊಂಡವಳು. 
ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಿತ್ರ!!
ನಿನ್ನ ಕನಸಿನ ಕೋಟೆಯ ಕಾವಲುಗಾರ. 
ನಿನ್ನ ಕನಸಿನ ಲೋಕದೊಳು ತೇಲಿ ಬರುವ ಕವನಗಳ ಹಿಡಿವ ಮೊದಲಿಗನಾಗಬೇಕೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿರುವ 
ಸ್ವಾರ್ಥಿ ಸೈನಿಕ ನಾನು.`

  --------------------

2. ಪ್ರೀತಿಯಲಿ ಸೋತವನು, ಸತ್ತವನು

ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುವ ಸೊಗಸು.
 ಕಲ್ಪನೆಯ ಹುಚ್ಚುಕುದುರೆಯ ಬೆನ್ನೇರಿ,
 ಕುಣಿಕುಣಿದು
 ನಡುರಾತ್ರಿಯಲೂ ಎದ್ದೆದ್ದು
 ಕೈ-ಚಿವುಟಿ ಬಿಕ್ಕಳಿಸಿ
 ಮುಂಜಾವಿನ ಕನಸಿಗೂ
 ವಾಸ್ತವದ ಪುಕ್ಕ ತೊಡಿಸಿ
 ಇರುಳಾಗುವ ತನಕ,
 ತನ್ನೆದೆಯ ಮಿಡಿತ ಎಣಿಸಿ.
 ಕಣ್ಣುಮುಚ್ಚಲೆಂದೇ ಕತ್ತಲೆಗಾಗಿ
 ಕಾಯುವ ಹುಂಬತನ
 ಸದಾ ಸೂತಕದ-ಹಡಗಲ್ಲಿ ಇವನ ಪಯಣ.

ಗೆಳೆಯ ರೂಪಿ ಇದಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಕಾಮೆಂಟು :
`ಸದಾ ಸೂತಕದ-ಹಡಗಲ್ಲಿ ಇವನ ಪಯಣ……. 
ಪಯಣಕ್ಕೆ ಹಡಗೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುವುದು ನನ್ನ ಅಂಬೋಣ`

--------------------

3. ಇದು ಹೃದಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಮುನ್ನುಡಿ ಬೇಕೆ.?

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದೆ
 ಒಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು
 ಹೂಗಳೆಲ್ಲವ ಹಾಸಿದ್ದೆ
 ರೋಜಾವೊಂದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು.
 ಪ್ರೇಮಪತ್ರವೆಂದೆ, ಖಾಲಿ ಕಾಗದವ ಕೊಟ್ಟು.
 ಒಳಗಿನ ಮೌನಕೆ
 ಪದಗಳು ಬಾರದೆ ಹೋಯ್ತು.

ಬಿಚ್ಚಿ ಓದಲು ನಾಚಿ,
 ಹಿಂತಿರುಗಿ ಕೊಟ್ಟಳು.
 ತಪ್ಪೆನಿಸಿದರೂ ಅಪ್ಪಿ,
 ಮೆದು ಮುತ್ತಿಟ್ಟಳು.

ನಾನೇ ಪೆದ್ದು ಅಂದರೆ,
 ನನಗಿಂತಲು ಪೆದ್ದು ನನ್ನವಳು.
 ಸಂಭವಿಸಿದ ಒಲವಿಗೆ,
 ನಿವೇದನೆಯ ಪೀಠಿಕೆ. ?
 ಇದು ಹೄದಯದ ಹೊತ್ತಿಗೆ,
 ಮುನ್ನುಡಿ ಬೇಕೆ. ?

ಒಲವು ನಿವೇದನೆಯಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.
 ಒಲವಿನ ಹೊಸಚಿಲುಮೆ ನಿಲ್ಲಲೂ ಇಲ್ಲ.

ಈ ಕವಿತೆಗೆ ಗೆಳೆಯ ಶಶಿಕಿರಣನ ಕಿರಣಗಳು ಈ ರೀತಿಯದ್ದಾಗಿದ್ದವು.
`ಎಲ್ಲವನೂ ಹೇಳುವುದೇ ಪ್ರ್ರಿತಿ ಅಲ್ಲ; 
ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬರೆಯುವುದೇ ದೊಡ್ಡಸ್ತಿಕೆ ಅಲ್ಲ; 
ಪ್ರೀತಿಯೇ ಆನಂದದ ನಿವೇದನೆ, ಅದಕ್ಯಾಕೆ ಬೇಕು.
 ಮುನ್ನುಡಿ ಎಂಬ ಆರಂಭ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಓಲೈಕೆಯೆಂಬ ಕೊನೆ.`
:)
ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಲೊ. ನಿನ್ನ ಆ ಮಳೆಯ ಹುಡುಗೀನೆ ನೆನಪಾದಳು. ಕವಿತೆ ಓದಿ.


* * * * *

4. ಸಾರ್ಥಕ ಸಾವು

 ಸಿಡಿಲೂ ಬಡಿಯಲಿಲ್ಲ,
 ಕಾಳ್ಗಿಚ್ಚೂ ಹತ್ತಲಿಲ್ಲ,
 ಅಂಥಾ ವಯಸ್ಸೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ,
 ನಿಂತ ಮರ ನಿಂತಂತೆ ಒಣಗಿ ಬಿತ್ತು,
 ಯಾರೂ ಗಮನಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ.

Actually ಈ ಹನಿ ಅಥವಾ ಮಿನಿಕವಿತೆಯನ್ನ ಒಂದು ಸಾರ್ಥಕ ಸಾವಿಗೆ, ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ
ಬರೆದದ್ದು. ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಯಾರೋ. ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಎಲೆ ಮರೆ ಕಾಯಿ
ರೀತಿ ಅವರ ಸಾವಿಗೆ ಅಂಥಾ ಕಾರಣಗಳೇನೂ. ಇರಲ್ಲ ಬದುಕಿದ್ದವರು ಒಂದಿನ ಸಾಯಲೇ ಬೇಕು ಅನ್ನೋ
ಸಿಂಪಲ್ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವರ ದೇಹ ಒಂದಿನ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋದು ನಿಲ್ಸತ್ತೆ ಈ ಥರದ್ದೊಂದು context
ನಲ್ಲಿ ಕವಿತೆ ಬರೆದದ್ದು. ಇದಕ್ಕೆ ರವಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಈ ರೀತಿ :
`ಪ್ರಾಬಬ್ಲಿ ನೀರು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಾಕ್ತಿರ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅನ್ಸತ್ತೆ ಕಣ್ಲಾ. ಹಹಹಾ.`

*********

5 ...

ಜಾರುವ ಸೆರಗಿನ,
 ಲೆಕ್ಕ ತಪ್ಪಿದರೂ
 ಇಳಿಬಿದ್ದ ಮುಂಗುರುಳ,
 ಬಿಡಿಯಾಗಿ ಎಣಿಸಿದನು.

ರವಿಯ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ:
ಅದ್ಯಾವನ್ಲಾ ಅವನು!! ಸೆರಗು ಜಾರೋವಾಗ್ಲು. ಕೂದ್ಲು.
ಏಣಿಸೋ ಅಂತವನು. 

ನನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದಿ, ಸದಾ ಹಿಂಸಿಸುವ ಇವನ ಒಟ್ಟಾರೆ
ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಇದು.

ಲೆ ಕೆಸಿ, ನಿದ್ರೆ ಬರ್ತಿದೆ. ನಿನ್ ಕವನ ಓದಿ ಅಂತ ತಪ್ಪು ತಿಳ್ಕೋಬೇಡ!! ನಾನ್ ಅಷ್ಟು
ಡೈರೆಕ್ಟ್ ಆಗಿ ಹೇಳೋ ಮನ್ಷ ಅಲ್ಲ ಆಲ್ ಆರ್ ಗುಡ್ ಓನ್ಲಿ. ಛೇ not just good
excellent only…. , ಏನ್ ಮಾಡೋದು. ಆದ್ರೂ ನಿದ್ರೆ ಬರ್ತಿದೆ. ನಿನ್ನ ಕವನಗಳಿಂದ
ಅಲ್ಲ. ಮಲ್ಗೋ ಟೈಮ್ ಆಯ್ತು ಅದ್ರಿಂದ.

* * * * *

ಇಶ್ಟೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಿರೋರ ಮಧ್ಯೆ ಕೆಲವರು ಇದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನ Anonymous ಅನ್ನೋ ಒಂದು
ಹೆಸರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಗುರುತಿಸಬಲ್ಲೆ. ಆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಗಳಂತೂ ಬಹಳಾನೆ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿವೆ.

6. ಹೇಳು ನೀನೆ ಹೇಳು.

ಏನ. ? ಬರೆಯಲಿ ಗೆಳತಿ,
 ಈಗ ನೀನೇ ಹೇಳು,
 ಮುದ್ದು ಮುಖದ ಮೇಲೊಂದು
 ಸಿಹಿನಗೆಯು ಮೂಡಲು

ನನ್ನ ನೆನಪು ನಿನಗೆ
 ಕವಿತೆ ಮುಗಿವರೆಗೆ
 ಮಿತಿಯ ನಾ ಅರಿವೆ.
 ಈ ಒಂದು ಕ್ಷಣ
 ನಿನ್ನ ಖುಷಿಗೆ ನಾ ಆಗಬೇಕು ಕಾರಣ.

ಏನ. ? ಬರೆಯಲಿ ಗೆಳತಿ,
 ನೀ. ನೇ. ಹೇಳು.
 ಮುದ್ದು ಮುಖದ ಮೇಲೊಂದು
 ಸಿಹಿನಗೆಯು ಮೂಡಲು
 ಹೇಗಿರಲಿ ಹೇಳು. ?
 ನಿನಗಾಗಿ ಬರೆವ
 ತುಂಡು ತುಂಡು ಸಾಲುಗಳು

ಓದಿಹೋದ ಮೇಲೂ
 ಕಾಡುವಂತ ಭಾವವಿರಲಾ. ?
 ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಲೆಲ್ಲಾ
 ಗುನುಗುವಂತ ಪ್ರಾಸವಿರಲಾ. ?
 ಸುಳ್ಳು ಹೋಲಿಕೆಯಾದರು ಸರಿ
 ಸುಂದರ ಹೊಗಳಿಕೆ ಇರಲಾ…?
 ಈ ಒಂದು ಕ್ಷಣದಿ
 ನಿನ್ನ ಮೊಗದ ಮೂಡಣದಿ
 ನಗುವಿನ ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸಲಿ.
 ಹೇಳು ಏನ. ? ಬರೆಯಲಿ.

Anonymous ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆ:

`ಕಾಡುವ ಭಾವದೊಂದಿಗೆ, 
ಗುನುಗುವ ಪ್ರಾಸವಿರಲಿ. 
ಸುಂದರ ಹೋಗಳಿಕೆಯೊಂದಿಕೆ, 
ನಿಜವು ಬೆರೆತಿರಲಿ.

 ಏನಿರಲಿ ಇರದಿರಲಿ,
 ನಿನ್ನ ಒಲವಿರಲಿ. 
ನಗುವಳು ಗೆಳತಿ, 
ಹೂವಂತೆ ಮುಖವರಳಿ`

* * * * *

7. ಹುಡುಗಾಟದ ಒಲವು, ಸುಳ್ಳು

‘ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ, ಬೆರೆಯಲಿಲ್ಲ,
 ಸುಳಿದು ನೋಟ ನೆರೆಯಲಿಲ್ಲ’ ,
 ಅಂದಮೇಲೆ,
 ನಾ ಬಯಸಿದ್ದು ಏಕಂತ?
 ಮಾತಿಗೆ ಮಾತಿಲ್ಲ,
 ಕಥೆಗೂ ಎಳೆಯಿಲ್ಲ,
 ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುವ ಮಾಡಿದು,
 ಬೇಕಂತ ಭೂಗತ, ಏಕಾಂತ

ಪೂರ್ಣವಿರಾಮದ ಚುಕ್ಕಿಯನ,
 ಒಂದರ ಮುಂದೊಂದು ಇಡುವೆ.
 ಚಂದವ ಮಾಡುತ, ಇಟ್ಟ ಚುಕ್ಕಿಯನ,
 ಮುಗಿದ ಕಥೆಯನ್ನೇ, ಎಳೆದಾಡುವೆ.

‘ಮರೆತು-ಗಿರಿತು’ ಅನ್ನೋ ಮಾತೆ, ಕಷ್ಟ ಕಣೆ.
 ಪೂಸಿ ಹೊಡಿಯಬೇಕಿದೆ, ಪೆದ್ದು ಮನಸನ್ನೆ.
 ನೀ ನಡೆದಾಡಿದ, ಈ ಲೋಕ ಸುಳ್ಳು.
 ನೀ ಇರೋದೆ, ನನ್ನ ಪಾಲಿನ ಸುಳ್ಳು.
 ನೀ ಕಳೆದು ಹೋದದ್ದು,
 ಅಯ್ಯೋ ನಗೆಪಾಟಲು ಸುಳ್ಳು.
 ನಾ ಹುಡುಕಾಡಿದ,
 ಹುಡುಗಾಟದ ಒಲವೇ ಸುಳ್ಳು.
 ಹೇಳು ಶುರು ಮಾಡಲಿ,
 ಎಲ್ಲಿಂದ.? ಎನ್ನ ಮನದೆನ್ನೆ.
 ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ, ಸಣ್ಣ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೆ.

ಈ ಕವಿತೆಗೆ Anonymous ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ರೀತಿ. ಒಂದೊಂದು ಸಾಲಿಗೂ ಪಟ್-ಪಟ್ ಪಟಾರ್
ಏಟುಗಳು.

`ಅರಿಯುವ ಅಗತ್ಯ ಅಪನಂಬಿಕೆಗೆ,      
ಬೆರೆಯುವ ಅನಿವಾರ್ಯ ಚಪಲತೆಗೆ,      
ಕನ್ನೋಟ-ಕಳ್ಳಾಟವೆಲ್ಲಾ ಅಪ್ರಭುದ್ದತೆಗೆ      
ಅಂದಮೇಲೆ,      ನೀ ಬಯಸಿದ್ದು ಲೌಕಿಕ ಕಾಮವನ್ನೋ;      
ನಿರ್ಧರಿಸು ಅಲೌಕಿಕ ಪ್ರೇಮವನ್ನೊ      

ಒಲವೇ ಸುಳ್ಳೆಂಬುದು ನಿಜವಾದರೆ,      
ಎಳೆದಾಡದೆ ಮುಗಿಸಿಬಿಡು ಕಥೆಯನ್ನೆ      
ಅಥವಾ      
ಶುರುಮಾಡು ಮತ್ತೊಂಮ್ಮೆ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೆ,      
 ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಈ ಬಾರಿ ಆ ಸಣ್ಣ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೆ:-)`

* * * * *

8. ಕೊನೆಹನಿ

ಪುನಃ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೋ ಅಲ್ಲ,
 ನಿನ್ನ ಕೂಡ ಮತ್ತೆ ಅಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿಸಲಾರೆ
 ಸಣ್ಣಗಾಗಿದ್ದು ಉದ್ಯಾನದ ಕಾರಂಜಿ ಅಲ್ಲ,
 ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದು ನನ್ನ ಸ್ಪೂರ್ಥಿಚೇತನ

Anonymous ಮಾತುಗಳು

`ಪುನಃ ಅವಳನ್ನೂ ಅಲ್ಲ,       
ನಿನ್ನ ಕೂಡ ಮತ್ತೆ ಅಷ್ಟು  ಪ್ರೀತಿಸಬೇಡ         
ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಸ್ಪೂರ್ಥಿಚೇತನ ಅಲ್ಲ,       
ಸಣ್ಣಗಾಗಿದ್ದು 'ನೀನು' ಚೇತನ  .:P`

* * * * *

9. ಸಿಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸೋಲಬೇಕು


ನೆಪಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿರುವೆ
 ಮಾತು ಬೆಳೆಸಲು.
 ತಾಲೀಮು ನಡೆಸಿರುವೆ
 ಸಿಕ್ಕಾಗ ನಗಿಸಲು
 ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಾವುಕನಾಗಬೇಕು
 ಸಿಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸೋಲಬೇಕು

Anonymous ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ರೀತಿ

`ನೆಪಗಳೇಕೆ ಮಾತಿಗೆ,  ಮೌನ ಸಾಕು
 ತಾಲೀಮೇಕೆ ನಗಿಸಲು,  ನೀನೆ ಸಾಕು
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಾವುಕನಾಗಲು       
ಸಿಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಸೋಲಲು.:-)`

* * * * *

10..

ಪ್ರತಿ ಕವಿತೆಯ ಕಡೆಯಲ್ಲಿ
 ನನ್ನ ಹೆಸರ ಬರೆದರೂ ತಪ್ಪದೆ.
 ನಾ ಪರಪಂಚಕ್ಕೆ ಅಪರಿಚಿತನಾಗಿಯೇ ಉಳಿದೆ.
 ಕವಿತೆಯಿಂದ ಕವಿತೆಗೆ
 ನೀ ಆಪ್ತಳು,
 ಚಿರಪರಿಚಿತಳು ಆಗುತ್ತಲೇ ಹೋದೆ.

 ಜೊತೆಗೆ ಕವಿತೆಗಳ ಜುಗಲುಬಂದಿ ಸಾಗಿದ್ದು ಹೀಗೆ

Anonymous :
`ಪ್ರತಿ ಕವಿತೆಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನಂತರಂಗವ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾ,
ಭಾವನೆಗಳ ಪ್ರವಾಹವ ಹರಿಬಿಡುತ್ತಾ,
 ಅಪರಿಚಿತ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತನಾದೆ.
ಚಿರಪರಿಚಿತಳು ಅವಳಾದರೂ , ಓದುಗರ ಆಪ್ತ ನೀನೆ ಅದೆ`

ನಾನು :
ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಅಂತರಂಗದಲೂ ಕಂಡವಳು ಅವಳು,
 ಹರಿಬಿಟ್ಟ ಭಾವ ಪ್ರವಾಹದಲೂ ಮಿಂದವಳು ಅವಳು,
 ಪದಗಳ ಅಂತಃಶಕ್ತಿಯೇ ಅವಳಾಗಿರುವಾಗ,
 ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್

Anonymous : 
`ತೆರೆದಿಟ್ಟ ಅಂತರಂಗದಲೂ ಅವಳನ್ನು ಕಾಣಿಸಿದವನು ನೀನು,
ಹರಿಬಿಟ್ಟ ಭಾವ ಪ್ರವಹದಲೂ ಅವಳನ್ನು ಮೀಸಿದವನು ನೀನು, 
ಪದಗಳ ಅಂತಃಶಕ್ತಿ ಅವಳಾಗಲು ಕಾರಣ ನೀನಾಗಿರುವಾಗ ,  
 ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಗಾದೀತು ಕೇವಲ ನಿಮಿತ್ತ ???.:-)`

ನಾನು :
ಬರಿಯ ಕಾವ್ಯದಲಿ ಮೆರೆಸಿದರೆ ಬಂದದ್ದೇನು ಭಾಗ್ಯ ?
 ಜೊತೆಯಲಿ ಎರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದರೆ ತಿಳಿದೀತು ನಾನಾ ಯೋಗ್ಯ
 ಒಲ್ಲದವಳ ಮುಖದಲಿ ನಗು ಮೂಡಿಸಬಹುದಷ್ಟೆ .
 ಒಲವನು ಎದೆಯಲಿ ಈ ನಿಮಿತ್ತ ಬಿತ್ತಲಾಗದಷ್ಟೇ

ಜುಗಲುಬಂದಿ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿತ್ತು.

Comments

  1. ಈಗ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಬೇಕನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಇಬ್ಬರಿಗೆ,
    ಸುಂದರವಾದ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ನಿಮಗೆ,
    ಹಾಗೂ, ನಿಮ್ಮ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಓದಲು
    ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಈ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಗೆ..

    ReplyDelete
    Replies
    1. ಮತ್ತೂ.. ಹೊಗಳುತ್ತಿರೋದಕ್ಕೆ Thank you!!
      ಆದರೆ ಈಗ Anonymous!! ಆಗಿ ನಾನೇ ಕಾಮೆಂಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು...
      ಕಲರ್!! ಕಲರ್!! ಕಾಗೆ ಹಾರಿಸ್ತಾ ಇದೀನಿ ಅಂತ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನ ಅಪವಾದವಿದೆ.

      Delete
  2. ನಿಜವಾಗ್ಲು ಅವ್ರೊಬ್ರಿಗೆ ಅಲ್ಲ, ಎಲ್ಲಾರಿಗು ಇ ಸ೦ಶಯ ಬರ್ತಿದೆ ಕವಿಗಳೆ..!! ಅಲ್ಲಾ, ಹೆಸ್ರನ್ನ ದುರುಪಯೋಗ ಪಡ್ಸ್ಕೊಳೊರ್ನ ನೋಡಿದೆವೆ, ಆದ್ರೆ anonymous ಕೂಡಾ!!!!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಬಿಸಿಲುಕುದುರಿ-ಸವಾರಿ ; ಚೆನ್ನೈ ಬಸ್ ಪಯಣದ ಒಂದು ಅನುಭವ

ಬೂಟು ಪಾಲೀಶ್ ಮಾಡಿ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ‘ಇವತ್ತಾದರು MTC ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು’ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತ-ನೀರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉದ್ಬವವಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಬೂಟ್ಸು ನೆನೆಯದಂತೆ ಕೃತಕ ಕೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗಾಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ತೂಡೆ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸಪ್ಲೈಯರು ಬಕೇಟು-ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಅತ್ತಿತ್ತ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉಪಹಾರದ ಮನಸ್ಸಾಗದೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ. ರಸ್ತೆಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಳಿ-ಸಾಗಿಸುವ ಲಾರಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ಸುವಾಸನೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ, ‌ಯಾತ್ರಿ-ಸಮೂಹ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಂಬರಿನ ಬಸ್ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ವಾಸನಾ-ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನ ಎದುರಿಗೆ ಏಳೆಂಟು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರಪ್ಪಾ ಈ ಮಹಾನುಭಾವ ಎಂದು ಆ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಓದಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಜಿಲೇಬಿಗಳನು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಲಿಪಿಯಿಂದ ಒಂದು ಪದವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ತೆಲುಗಾಗಿದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಕಟೌಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂವು ಮತ್ತು ದೀಪದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊಗೆ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡವರಿರಬಹುದು ಎಂದು

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ. ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿ

ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕ

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.)  ' ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. ' ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.  ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗ

ತೀರದ ಹುಡುಕಾಟ

ಘಂಟೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಊರೆಲ್ಲಾ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ, ಗಡಿಯಾರ ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್ ಗಲಾಟೆ ಆರಂಭಿಸಿತು. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ದ್ವಂದ್ವಗಳು. 'ಅರೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮರಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿಯುವವರೆಗೂ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಗುಟುಕು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಹಾರಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ.' ​ಹೀಗಿರುವಾಗ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿ ವರುಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹಾರಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲವೇಕೆ.? ಅರೆ!! ಮನುಷ್ಯರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ, ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆ ಏನಿದೆ. ? ಎಲ್ಲಾ ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇನೋ ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸವೆಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರಲ್ಲಾ... ನಿನಗೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಆಸೆಗಳು. ನಾನಿನ್ನು ಚಿಕ್ಕವನಾ..? ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ.., ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬೊಂಬೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಅಮ್ಮ ಹೇಳುವಳು ‘ ಅಪ್ಪ ನಿನ್ ಮೇಲೆ ಅತೀ ಪ್ರೀತಿ ಇಟ್ಟಿದಾನೆ ’. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಘನತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು. ಛೇ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಶ್ವಮಾನವನಿಗೆ ಎಂಥಹ ದುರಂತ ಪೋಷಕರು. ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಆಸರೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲ

ಇಬ್ಬರು ಪೋಕರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ

ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಇಬ್ಬರು ಪುಂಡ ಹುಡುಗರು ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಅಭಿ ಒಂದನೆ ಕ್ಲಾಸು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಆಕಾಶ್ ಎಲ್ ಕೆ ಜಿ. ಮರಿ ಬ್ರದರ್ಸ್. ಅಕ್ಕನ ಮಕ್ಕಳು. ಶನಿವಾರದ ಶ್ವೇತ ಸಮಾನ-ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ ಬಿಚ್ಚದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ ಸರ್ಫ್-ಎಕ್ಸೆಲ್-ನ 'ಕಳೆ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದು' ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಭಲೇ ತರ್ಲೆಗಳು. ತೋಟದ ಮುಟ್ರು-ಮುನಿ ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಲೆಯೇ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಲ್ಲರು. ಬೇಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುವ ಪಟ್ಟೆ ಪಂಜ್ರ ಮರಿಹಾವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವರು. ತಾತನ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತು, ನೆಲ ಉಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು......  ಬಿಲ ತೋಡುವುದರ ವರೆಗೆ ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಜ್ನಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಆದರೆ ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮೇಸ್ಟ್ರು ಹೊಗಳುವ ರೇಂಜಿಗೆ, ಮಾರ್ಕ್ಸು ತೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ ನವ ಜಾಗತಿಕ ಯುಗದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಬಾಧೆ. ' ಏನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಲ್ಲಿ. ?' ಕೂಗಿದೆ. ' ಹಾ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ. ನಿಂಗೇನು?? ' ಎಕೋ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಂದ ಬಂದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ. ಕಿರಾತಕರು ತಾತನ ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡು ಕದ್ದು ತಂದು ಹುಲ್ಲು ಕಟಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. 'ಲೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ, ಕೊಡ್ರೋ ಬ್ಲೇಡು. ಡೇಂಜರ್ ಅದು. ಕೈ ಕುಯ್ದುಬ

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು. ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ, ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು. ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು. ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ, ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತ

ಎಮ್ಮೆ ಕಾನೂನು ; ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡೀಲೈಡ್ ಈಸ್ ಜಸ್ಟಿಸ್ ಡಿನೈಡ್

'ಜನನ ಪ್ರಮಾಣ ಪತ್ರ' ಪಡೆಯಲು ಕೋರ್ಟಿಗೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದವು. ನೋಟರಿ ಸರೋಜಮ್ಮ ರನ್ನು ಕಂಡು 'ನಾನು ಹುಟ್ಟಿರುವುದು ಸತ್ಯ ಎಂದು ಇರುವಾಗ,  ಎಲ್ಲೋss ಒಂದು ಕಡೆ ಜನನ ಆಗಿರಲೇಬೇಕಾಗಿಯೂ,  ಸೊ ಅದನ್ನು  ಪರಿಗಣಿಸಿ ದಾಖಲೆ ಒದಗಿಸಬೇಕಾಗಿಯೂ ' ಕೇಳೋಣವೆಂದು ಹೊರಟೆ. 1995ಮಾಡೆಲ್ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಕಿಕ್ಕರ್ ನ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ - ' ರಸ್ತೆ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಓಡಿಸೊ.  ಮಕ್ಳು-ಮರಿ ಓಡಾಡ್ತಿರ್ತವೆ ' ಕೀರಲು ಧ್ವನಿಯೊಂದು ಒಳಗಿನಿಂದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಬ್ರೇಕ್ ನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ-ನಿಂತರೂ ಬೈಕ್ ನಿಲ್ಲುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ.  ಅಷ್ಟೋಂದು ಕಂಡೀಶನ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಬೈಕನ್ನು,  ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಸಲು ಮನಸ್ಸಾದರೂ ಬರುತ್ತದೆಯೆ. ? ರಸ್ತೆಯ ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ ದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವ ಜನಗಳ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾ,  ಗಾಡಿ ಓಡಿಸಬೇಕು.  ಅವರು ಅಡ್ಡ-ಬರುವುದನ್ನು ಮೊದಲೇ. , ಊಹಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಿಂದಲೇ ಬ್ರೇಕು-ಕಾಲು ಉಪಯೋಗಿಸಿ,  ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.  ಹಾರನ್ನು ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಕ್ಲಚ್-ಹಿಡಿದು ಅಕ್ಸಿಲರೇಟರ್ ರೈಸ್  ಮಾಡಿ ಬರ್-ರ್-ರ್sssss ಎಂದು ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ದಾರಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬೈಕ್-ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿ ಮನೆಯಿಂದ ನೂರು-ಗಜ ಕೂಡ ಮುಂದೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ,  ಅಂಗಡಿ-ಲಕ್ಕಮ್ಮ ತಾನೂ ಕೂಡ ಮೇನ್-ರೋಡಿನ ವರೆಗೂ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇನೆಂದು, ಹಲ್ಲು-ಬಿಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ತಿಳಿಸಿದಳು. &

Unusual episode of an Engineer

Weather is super-hot from last 7-8 months. In chennai one can only see  three seasons.  One is Winter-Hot, Spring-Hotter and Summer-Hottest. Today is the season of Spring-Hotter but raining heavily because of Cyclone Laila . Prasad, the Tekki guy is shouting at the Rain. Knotted his shoe lase.   Prasad is constantly getting call from his Boss. ' I have done my Electrical engineering from reputed college. That  was my dream college and  THE DREAM COURSE indeed.  But now writing holy-banking-software for  an English people. They are controlling me and my machine remotely from London. I feel it is a modern slavery.  ' We are 5 n half hour ahead.  They screws me till mid night. But My local Boss is calling from early in the morning. They work in  their time slots but expects us to work in common time as well.'     'But, Today!! How can I goto work..? look at the road.  wow!! BTW Where is road. ? full of water. guys!! please shut-down all the motor-vehicles and s

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು. ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ. ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ. ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು. 'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು. ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ... 'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ ' ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು. ' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ' ಲ

You are Beautiful ; ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಗೆ ಹೀಗೊಂದು ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟು

ಮನಸ್ಸು ಎರಡನೇ ಸಾರಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡ್ತು : ‘ ಬೇಡ ಮಗ!! ಕೆರ ಕಳ್ಕೊಂಡು ಹೊಡಿತಾಳೆ. ’ ನೋಡೋಣ ಬಿಡು. ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಏನನ್ನಾದ್ರೂ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂತಿದ್ರೆ, ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು. ಮುಂದೆ ಒಂದಿನ ವಿಷಾದ ಇರಬಾರದು. ನಾನೇನು ಅವಳಿಗೆ ಐ ಲವ್ ಯು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ಒಳ್ಳೇದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ… ಸೋತುಪುರುಕ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತೇನೆ’ ಹೇಳೋದಾದರೂ ಏನು…? ಏನಿಲ್ಲ, ‘ ಯು ಆರ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್’ ಅನ್ನೋದು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಏನ್ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..? ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾಳೆ. ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದಿನ ಎದುರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಯ್ಯಂತ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ರೆ, ‘ಅಬ್ಬಾ!! ಏನ್ ಹುಡ್ಗಿ’ ಅಂತ ಅಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ತೆರೆದ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚೊದರೊಳಗಾಗಿ ಅವಳ ನೆನಪುಗಳು ಕಲೆಯುತ್ತಿದ್ದವೇನೊ. ಆದರೆ ಅವಳು ದಿನಾ ನಾಲಕ್ಕು ವರೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಕೆಫೆಟೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಡುಮ್ಮನೆ ಬಾಡಿ-ಗಾರ್ಡ್ ಗಳು ಅವಳಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಆ ಅಂಥವಳು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋವರೆಗೂ, ‘ಒನ್ ಓ ಕ್ಲಾಕ್ ‘ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಚೇರ್ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತು, ಅವಳನ್ನ ನೋಡ್ತೇನೆ. ಖುಷಿ ಅಂತೂ ಆಗತ್ತೆ. ತಾನು ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರೋದು ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನ, ಅವಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಬಾರದು. ಹಂಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ!! ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಗುಂಗು ಇದ್ದುಬಿಡತ್ತೆ. ಸರಿ, ಹೇಳೋದಾದ್ರೂ ಏನು!! ಮತ್ತದ