Skip to main content

​ಕುವೆಂಪು, ಕವಿಶೈಲ ಮತ್ತು ಮಧುಮಗಳು ​


ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುಮಗಳು ಮೊದಲ ಓದು


' ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುಮಗಳು ' ಕಾದಂಬರಿ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲೇಬೇಕು. ಯಾಕಂದ್ರೆ 'ಕಾನೂರು ಹೆಗ್ಗಡತಿ' ಕಾದಂಬರಿ ನನ್ನ ಕೈಲಿದ್ದು, ಮುನ್ನುಡಿ ಮುಗಿಸಿ ಮೊದಲ ಪುಟದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಮಲೆನಾಡನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಕಾವ್ಯದ್ವಾರದಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ, ಹಿಂದಿನ ಕಾದಂಬರಿಯ ಹ್ಯಾಂಗೋವರ್ ಕಾಡಬಾರದು ಎಂಬುದು ಒಂದು ಕಾರಣವಾದರೆ, 'ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ.. ' ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಹಸಿ ಹಸಿ ಭಾವಗಳೆಲ್ಲಿ ಹೊಸದುರಿಂದ ಓವರ್-ರೈಡ್ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತವೆಯೋ ಅನ್ನೋ ಭಯ.

ಹಲವು ಗೆಳೆಯರ ಅಭಿಮಾನದ ಮಾತುಗಳು 'ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ.. ' ಕಾದಂಬರಿ ಓದುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.

ಒಂದು ವೀಕೆಂಡ್ ಸಂಜೆ ರವಿಗೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದಾಗ ಅವನು 'ಹಲೋ' ಅನ್ನುವ ಬದಲಾಗಿ..

'ನಾನು ಹೇತು ಬಂದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ನೀನು ಕೂತು ಬಂದಿಲ್ಲ; ಅಶ್ಟು ಸೊಕ್ಕಾ ನಿನಗೆ' ಅಂದ.

ಶ್ಯಾನೆ ಕನ್-ಪ್ಯೂಸ್ ಆಯ್ತು. 'ನಿನ್ನ ಈ ಬೈಗಳದ ಮರ್ಮವೇನು..? ಗೆಳೆಯಾ ' ಅಂದಾಗ....,

'ನಿನಗೆ ಅಲ್ಲ ಮಗ! ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುಮಗಳು ಕಾದಂಬರಿ ಓದ್ತಾ ಇದೀನಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾತ್ರ ಮತ್ತೊಂದು ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹಿಂಗೆ ಹೀಯಾಳಿಸುತ್ತಿದೆ...' ಅಂತ ವಿವರಿಸಿದ. ಜೊತೆಗೆ ತಾನು ನಾಲ್ಕನೇ ಬಾರಿಗೆ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿರುವುದಾಗಿಯೂ... ಕಾದಂಬರಿ ಅಂದರೆ ಹಿಂಗೆ ಅಭೂತಪೂರ್ವವಾಗಿ ಇರಬೇಕು ಎಂದೂ ಅದರ ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿದ.

ಗೆಳೆಯ ನಿರಂಜನ ಚೆನೈ ನ ಐಐಟಿ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಔಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಒಮ್ಮೆ ಫೋನಾಯಿಸಿದಾಗ.. ಅವನು 'ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ..' ಕಾದಂಬರಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದವನು :

" ಚೆನೈ ನಲ್ಲಿ ಇದು ಬಿರು ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲ. ಆದರೂ ನನ್ನ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ರೂಮಿನೊಳಗೆ ಮಳೆ ಬರ್ತಿದೆ. ಗುತ್ತಿಯ ಹುಲಿ ಬೊಗುಳುತ್ತಿದೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಅಭೇದ್ಯ ಕಾಡು ನನ್ನ ಹಾಸ್ಟೆಲು ರೂಮನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿದೆ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಝರಿಗಳು; ಚಳಿಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿದೆ. ಮಲೆನಾಡು ಮೈ ಚೆಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದೆ. ಸಿಂಭಾವಿ, ಮೇಗರವಳ್ಳಿ , ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ಇವೇ ಮೊದಲಾದ ಕಾದಂಬರಿಯ ಊರುಗಳನ್ನು ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ ನಕ್ಷೆಯ ರೀತಿ ಗುರುತು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಓದುತ್ತಿದ್ದೇನೆ " ಅಂದ.

ಈಗ 'ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ.. ' ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ನಾನೂ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಎನಿಸದ ಬಣ್ಣನೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ನನಗೂ ಆಗಿದೆ.

ಇದು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲ. ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವೇ ಅಲ್ಲ. ಮಾಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ. ಮಲೆನಾಡು; ಮಲೆನಾಡಿಗರ ಒಟ್ಟು ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಹಾರ್ಡ್-ಬೈಂಡಿಂಗ್ ಇರುವ ದಪ್ಪ ಕಾದಂಬರಿಯೆಂಬ ಮಾಯ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಸುರುಳಿ ಸುತ್ತಿ ಇಡಲಾಗಿದೆ.


ಕಾರಂತರು ಒಂದು ಕಡೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, " ಕಾದಂಬರಿ ಎಂದರೆ ' ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದ ಒಟ್ಟು ಸಮುದಾಯದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟೇಷನ್ " ಅಂತ. ಆ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುಮಗಳು ಕಾದಂಬರಿ ಕೂಡ ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಕಾದಂಬರಿ.

ಇದು ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಾದಂಬರಿಯ ಕಂಟೆಂಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತು. ಇನ್ನು ಇಡೀ ಕಂಟೆಟ್ ಗೆ ಕಾವ್ಯರೂಪ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದು ಕುವೆಂಪು ಎಂಬ ರಸರುಷಿಯ ರಸಿಕತೆಯ ಸ್ಪರ್ಷದಿಂದ. ಒಂದೊಂದು ಪುಟಗಳಲ್ಲಿಯೂ.. ಕಂಡು ಕೇಳಿರದ ಪದಗುಚ್ಚಗಳು, ಅಪಾರವಾದ ವರ್ಣನೆಗಳು.

ನಾನಂತು, ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಮೊದಲನೇ ಸಾರಿ ಓದುವಾಗ.., ಪ್ರತಿ ಪುಟಕ್ಕೂ ಓದುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಅನುರೂಪವಾದ ವರ್ಣನೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಅನುಭವಿಸಿ ಓದಿದ್ದೇನೆ.

ಇನ್ನು ಶತಮಾನಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೂ ಯಾರದರೂ ತಮ್ಮ ಚೇತನವನ್ನು ಎಚ್ಚರವಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ... ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಲೆನಾಡು ಅವರ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಕಾದಂಬರಿ ಇದು.

'ಕಾನೂರು ಹೆಗ್ಗಡತಿ' ಕಾದಂಬರಿಯ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ವಿನಂತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ:

" ಇದನ್ನು ಕಥೆಯ ಕುತೂಹಲಕ್ಕಾಗಿ ಓದಬೆಡಿ. ಸಾವಧಾನವಾಗಿ ಸಚಿತ್ರವಾಗಿ ಸಜೀವವಾಗಿ ಓದಿ. ಇಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿತವಾಗಿರುವುದು ಮಲೆನಾಡಿನ ಬಾಳಿನ ಕಡಲಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹನಿ.

ಓದುವವನ ಕಲ್ಪನೆ ಸದಾ ಎಚ್ಚೆತ್ತಿರಬೇಕು. ಅದು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವುದಿರಲಿ, ತೂಕಡಿಸಿದರೂ ರಸಸ್ವಾದನೆಗೆ ಭಂಗ ಬರುತ್ತದೆ. ರಸಸ್ವಾದನೆ ಎಂದರೆ ಕಟ್ಟಡದಿಂದ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಸಾಗಿಸುವಂತಲ್ಲ; ಹೊಸದಾಗಿ ಉತ್ತು ಬಿತ್ತಿ ಹೂದೋಟವನ್ನು ಬೆಳೆಯಿಸುವಂತೆ ಅದೊಂದು ಸಜೀವವಾದ ಪ್ರಾಣಪೂರ್ಣವಾದ ಕ್ರೀಡಾಕ್ರಿಯೆ

" ಇವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಓದುಗನು; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಓದುವಿಕೆಯೆ ಮುನ್ನ ನೆನಪಿಡಬೇಕಾದ ಅಂಶ ಅನಿಸುತ್ತದೆ."

ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುಮಗಳು ರಾತ್ರಿ ಪೂರ ನಾಟಕ








ಮಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಧುಮಗಳು ಕಾದಂಬರಿ, ನಾಟ್ಕ ಆಡ್ತಾರಂದಾಗ,
ಇದು ನಾಟ್ಕ ಆಡೋ ಮಟೀರಿಯಲ್ಲಾ..? ಅಂತೇನೋ ಅಚ್ಚರಿ.

ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ್ದುನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೋರಿಸೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..?
ಗುತ್ತಿನಾಯಿ ಹುಲಿಯನ ಮೂಗಿಗೆ ಇಂಬಳ ಸಿಗೆಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡೋದು;
ಹುಲಿಕಲ್ ನೆತ್ತಿಯ ಮ್ಯಾಲೆ ಕುರ್ಕ ಘೀಳಿಡುವುದು;
ಪೀಂಚಲು-ಐತನ ಶೃಂಗಾರ ಕ್ಷಣಗಳು;
ಚೀಂಕ್ರ ಸೇರಗಾರನ ನರಿ ನಡಾವಳಿ;
ಮಳೆ; ತುಂಬಿ ಹರಿಯುವ ಹೊಳೆ;

ಇದು ಭಾರೀ ಕಾದಂಬರಿ ಮತ್ತು ಓದುವಾಗಿನ ಅನುಭವವೂ ಭೂರಿಯಾಗಿದೆ. ಮಹಾಭಾರತ, ರಾಮಾಯಣದಂತೆ ಈ ಕಾಲದ ಮಹಾ ಕಾದಂಬರಿ ಅಂತಂದರೂ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿ ಏನಲ್ಲ. ಇಂಥ ಬರೋಬ್ಬರಿ ಕಾದಂಬರಿಯ ವಸ್ತು-ವಿಷಯವನ್ನು 9 ತಾಸುಗಳಲ್ಲಿ ನಾಟಕದ ಮೂಲಕ ದಾಟಿಸಬಹುದಷ್ಟೇ ಹೊರತು, ಓದುವಾಗ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನುಭವವನ್ನು ದಾಟಿಸುವುದು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ.

ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಪೀಡಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ನಾಟಕವನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋದದ್ದು. ಆದ್ರೆ ನಾಟಕ ನೋಡಿದಾಗಿನ ಅನುಭವವು, ಓದಿದಾಗಿನ ಅನುಭವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಅನ್ನೋದಕ್ಕಿಂತ, ಮತ್ತೊಂದು ತೆರನಾದ ಅನುಭವ ಅಂತ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತನ್ನದೇ ರೂಪ ಪಡೆದು ಗುಯ್ ಗುಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಲವಾರು ಪಾತ್ರಗಳು ತಟಕ್ಕನೇ ಅಂಥದ್ದೇ ಮ್ಯಾನರಿಸಂನ ಮತ್ತೊಂದು ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಜೀವಂತವಾಗಿ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಕಾದಂಬರಿಯ ಮರುಸೃಷ್ಟಿಯ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ(ಅಧ್ಭುತ) ಪ್ರಯತ್ನವು ನಾಟಕದ ಪ್ರತಿ ಅಂಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣಿಸತ್ತೆ.

ನಾಲಕ್ಕು ಬೃಹತ್ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಲೆನಾಡನ್ನು ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ. ಇವು ಅಂತಿಂಥ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲ.
ಹಂದಿ ಬೇಟೆಯಾಡುವಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದ ಪೊದೆಯಂಥಹ ಕಾಡಿದೆ.
ತೂಗು ಸೇತುವೆ, ಕೆರೆ, ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ತೆಪ್ಪ, ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನರ್ತಿಸುವ ದಯ್ಯಗಳು, ಮೂರ್ನಾಕು ಅಂತಸ್ತು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹುಲಿಕಲ್ಲು ನೆತ್ತಿ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಮನೆಯ ವಿಶೇಷವಾದ ಒಳಾಂಗಣ, ಚರ್ಚು, ಕಮ್ಮಾರಸಾಲೆ, ಬಾವಿ, ಅಂತಕ್ಕಸೇಟ್ತಿಯ ಹೋಟೆಲ್ಲು, ಕರ್ಮಿನು ಸಾಬರ ಕುದುರೆ, ಜೀವರತ್ನಯ್ಯ ಪಾದ್ರಿಯ ಮಿಷನ್ ಸ್ಕೂಲು, ಬೆಟ್ಟಯ್ಯನ ಬಿಸೇಕಲ್ಲು ಸವಾರಿ, ಹೊನ್ನಳ್ಳಿ ಹೊಡೆತ. ಕಾದಂಬರಿಯ ಪಾತ್ರಗಳ ಪ್ರತಿ ಜಿದ್ದಾ-ಜಿದ್ದಿಗೂ ಸಾವಕಾಶವಾಗುಷ್ಟು ಸ್ಥಳವಿದೆ. ಹಿನ್ನಲೆ ಇದೆ. ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಬೆಳಕಿನ ಚಿತ್ತಾರವಿದೆ.ಕಳೆದುಹೋಗಲು ಬೇಕಾಗುವಷ್ಟು ಹಿನ್ನಲೆ ಸಂಗೀತವಿದೆ.

ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಉಪಮೆಗಳನ್ನು ದೃಶ್ಯಮಾಧ್ಯಮದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುವುದು ಕಷ್ಟದ ವಿಷಯ. ಬಹುಷಃ ಇದು ಯಾವುದೇ ಕಾದಂಬರಿಯು, ದೃಶ್ಯಮಾಧ್ಯಮಕ್ಕೆ ಅಡಾಪ್ಟ್ ಆಗುವಾಗಿನ ಮಿತಿ. ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕು.

ಕಾದಂಬರಿ, ಸೆಟ್ಟು, ಮತ್ತೊಂದು ಇನ್ನೊಂದು ಏನೇ ಇರಲಿ. ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿರುವ ಎಪ್ಪತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಪ್ಪಟ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಫುಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸು ಕೊಡಲೇಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ಪಾತ್ರಗಳೂ ಜೀವಂತ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾರ್ಟ್ ಮಾಡೋರು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರ್ತಾರೆ ಅಂದ್ರೆ, ರಾತ್ರಿಯ 9 ತಾಸುಗಳಷ್ಟು ಸುದೀರ್ಘವಾದ ಪ್ಲೇ ಆದರೂ; ಜನ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಚಪ್ಪಾಳೆ, ಶಿಳ್ಳೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಚೇತನಾರಾಗಿ ತನ್ಮಯರಾಗಿ ಇರ್ತಾರೆ.


ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ ತುಂಬಾ ಫ್ರೆಂಡುಗಳನ್ನ ಕರೆದೆನಾದ್ರೂ, ಯಾರೂ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅಯ್ಯೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಜನಗಳಾದ್ರೂ ಇರ್ಲಪ್ಪ ಅಂದುಕೊಂಡು ಹೋದರೆ, ಅಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು ಜನಸಾಗರ. ಸಾವಿರ ಜನ ಹಿಡಿಸೋ ಜಾಗದಲ್ಲಿ, ಸಾವಿರದ ಮುನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನ. ಹುಡುಗರು, ಚಂದ ಹುಡುಗಿಯರು, ಮುದುಕರು, ಮಕ್ಕಳಾದಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು. ಕುವೆಂಪು; ಜ್ನಾನಪೀಠ; ರಾಷ್ಟ್ರಕವಿ; ಅಂತೆ-ಕಂತೆಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಜನ ಬಂದ್ರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡುವಂಥದ್ದು ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟೂ ಜನ ಅದೇ ಎನರ್ಜಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬೆಳಕು ಹರಿಯುವವರೆಗೂ, ಅಂಡು ಉರಿಯುವ ಕಲ್ಲು ಕಟ್ಟೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೂತು ನಾಟಕ ನೋಡಿದರೆಂದರೆ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶ್ರೇಯ ನಾಟಕ ತಂಡಕ್ಕೆ ಸಲ್ಲುತ್ತೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಮುಖ್ಯರಲ್ಲ;
ಯಾರೂ ಅಮುಖ್ಯರಲ್ಲ;
ಯಾವುದೂ ಯಕಃಶ್ಛಿತವಲ್ಲ;
ನೀರೆಲ್ಲವೂ ತೀರ್ಥ. ತೀರ್ಥವೂ ನೀರೆ.

























































ಕವಿಶೈಲ - ಸುಂದರ ಅನುಭವ



ಇದು 

ಮಲೆನಾಡಲ್ಲ
ಕವಿಯ ಕಾಡು!!
ಇಲ್ಲಿ
ಹುಟ್ಟಿರುವುದು ಮಹಾ ಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲ!!
ಆ ಕವಿ ಕೂತಿದ್ದಾಗ ಈ ಕಾಡಿಗೆಸೆದ
ಬೇಸರದ ಕಲ್ಲುಗಳು!!



ಕವಿಶೈಲದ ಕುವೆಂಪು ಬಂಡೆಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಸಾಲುಗಳಿವು.
ತಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ಎಲುಬುಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಗುಂಪು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲಾ ಗುಂಪುಗಳಿಗೂ ಆಕ್ಟೀವ್ ಮೆಂಬರ್ ಆಗಿ ತೊಳಲಾಡುವ ಮತಿಜೀವಿ ಸಂಘ ಜೀವಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಕುಲಕ್ಕೆ
'ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ' ವನ್ನು ಸಾರಿದ ಮಹಾನ್ ಚೇತನ ಕುವೆಂಪುರವರು. ಎಷ್ಟು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಆಲೋಚನೆ .
ಗೆಳೆಯ ಶಶಾಂಕ ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದ್ದ - ' ಸೌಂಧರ್ಯದ ಏಕತಾನತೆ ಕುವೆಂಪು ಅವರನ್ನು ಬಿಗಿಯಲಿಲ್ಲವೇಕೆ..?' ಎಂದು.
ಅಂದ್ರೆ ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಮೋಡಿ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ!!
ಅಂತೆಯೇ ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಕೊನೆವರೆಗೂ ಆ ಮಲೆನಾಡಿನ ಯಾತ್ರಿಕನಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿ ಸೊಬಗನ್ನು ಕೌತುಕದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿ
ಅದರ ಹೂರಣವನ್ನು ಓದುಗನಿಗೆ ಹಿಡಿ ಹಿಡಿ ಯಾಗಿ ಹಂಚಿದ ಮಹಾನ್ ಚೇತನ.

ಸರ್ವ ಮತಗಳಿಗಿಂತಲೂ
ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದ ಮತ್ತು ಸನ್ಮತೀಯ ಮತವೇ ಮಹೋನ್ನತವಾದದ್ದು .

ಆ ಗುರು
ಈ ಆಚಾರ್ಯ
ಆ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ
ಈ ಮನುಸ್ಮೃತಿ
ಏನೇ ಹೇಳಲಿ ;
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಮರ್ಶಿಸುವ,
ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ, ಒರೆಗಲ್ಲಿಗೆ ಹಚ್ಚುವ ಹಕ್ಕು ನಮ್ಮದಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಈಶ್ವರನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದಾನೆ.
ಆತನ ಮಹಾಜ್ಯೋತಿಯ ಕಿರಣಗಳು ನಮ್ಮ ಬುಧಿಯಲ್ಲಿಯು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ.

ಆ ಪ್ರಕಾಶವೇ ಮತಿ.

- ಶಾಸ್ತ್ರಬದ್ಧವಾಗಿ ಮೂಲಭೂತವಾದಕ್ಕೆ ಬಂಡಾಯದ ಬಿಸಿ ಮುಟ್ಟಿಸುವ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಈ ಮಾತುಗಳು ಜೀವನಸತ್ಯ!! ಕೂಡ ಹೌದು.


ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜರೂರತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ -

ಜನ ಜೀವನವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವ ತೂರ್ಯ ಧ್ವನಿ ಸಾಹಿತ್ಯದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.
ಸಾಹಿತ್ಯ ಜನಜೀವನದ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವರ್ಣಿಸಿ ಮುಂದಿನ ಗತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಕೃತ ವಿಧ್ಯರಾದ ಯುವಕರು ತಮ್ಮ ಆಶೆ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಓದಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿ ಹೇಳಿ,
ಜನರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಿಡಿಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಬೇಕು.



ಕವಿತೆ ಹುಟ್ಟುವ ಬಗ್ಗೆ ಅವರ ಮಾತುಗಳು -

ಪ್ರತಿಭಾ ಸಂಪನ್ನನಾದ ಕವಿಯ ಎದೆಯಲ್ಲಿ
ಉದ್ರೇಕವಾದಾಗ ಹಸಿರು ನೆಲದಿಂದ ಉಕ್ಕಿ ನೆಗೆಯುವ ಬುಗ್ಗೆಯಂತೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ,
ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಚಿಮ್ಮಿ ಹೊಮ್ಮುವ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಲಲಿತ ಪದಗಳ ಮನೋಹರವಾದ
ಇಂಪಾದ ವಸಂತ ನೃತ್ಯವೇ, ಸುಗ್ಗಿಯ ಕುಣಿತವೇ, ನಿಜವಾದ ಕವಿತೆ!
ಕವಿತೆಗೆ ಕಲ್ಪನಾ ಪ್ರತಿಭೆ ಬೇಕೇಬೇಕು;
ಭಾವವೇ ಅದರ ಆತ್ಮ, ಶಬ್ದಗಳೇ ಅದರ ದೇಹ.
ಅದು ಆತ್ಮವೇ ತನಗೆ ತಾನೇ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾತು.


ಇಂತಹ ಅದೆಷ್ಟೋ ಮುತ್ತಿನ ನುಡಿಗಳನ್ನು ಕವಿಶೈಲದ ಗೋಡೆ, ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಣಬಹುದು.

ನಂತರ ಕವಿಶೈಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹುಡುಕಾಡಿದ್ದು ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿಯವರ ಸ್ಮಾರಕವನ್ನು .
ನನಗೆ ಓದಿನ ಗೀಳು ಹತ್ತಿದ್ದು ತೇಜಸ್ವಿಯವರ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದಲೇ!!
ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಅವರ 'ಮಹಾಪಲಾಯನ' ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಉಸಿರು ಹಿಡಿದು ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದಾಚೆ ತೇಜಸ್ವಿಯವರ ಯಾವ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಶಿರ್ಷಿಕೆ ಕಡೆಗೆ ಗಮನವನ್ನೂ ಹರಿಸದೆ ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ.
ಅವರ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಪುಟ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಬೆಲೆ ತಾಳ ಮೇಳ ನೋಡಿ ಯಾವುದು ವರ್ತ್ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತೋ ಅಂತದನ್ನು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ .
ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗಂಧ ಗಾಳಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಾವು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳಿಗೆ ಅಕ್ಷರ ರೂಪ ಕೊಡಬಹುದು ಎಂಬ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಪುಟಿದೊಡೆದದ್ದು ತೇಜಸ್ವಿ ಅವರ ಬರಹಗಳಿಂದ.
ಅವರದು 'ತಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕಗಳಾಚೆಗು' ಕಾಡಿದ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ.


ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ
ಪ್ರವಾಸಿಗನಿಗೂ ಕವಿಶೈಲ ಮುದ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಕವಿಮನೆ!! ಮಲೆನಾಡಿನ ಟಿಪಿಕಲ್ ತೊಟ್ಟಿಮನೆಯ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಲ್ಲಿಂದ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಕವಿಶೈಲದಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಸಮಾಧಿ!!
ಕಲಾ ಗ್ಯಾಲರಿ!!
ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ನಿಲ್ಲದೆ ರಸ್ತೆಯ ಮೇಲೆ ತಲೆ ಹೊರಗೆ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಸಾಕು!! ಮಲೆನಾಡು ನಿಮ್ಮನ್ನು ತೋಯಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ.



Comments

Popular posts from this blog

ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳು

ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ, ಯಾರಾದ್ರು ಬರೆದಾಗ ತುಂಬಾ ಖುಷಿ ಆಗತ್ತೆ. ಆ ರೀತಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ
ಬರೆದವರನ್ನ, ಸರಿಯಾಗಿ aknowledge ಮಾಡಕ್ಕಾಗದೇ ಇದ್ರೂ ಕೂಡ, ಅವರುಗಳ ಸಾಲುಗಳು
ಮಾತ್ರ, ನನ್ನ ಖುಷಿಯ ಬುತ್ತಿಯ ತುತ್ತುಗಳಂತಿವೆ.

ಅರೆಘಳಿಗೆಯ ಮನೋಲ್ಲಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ನನ್ನ ಪದ್ಯಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ಮೆಚ್ಚಿ ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ
ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವ ಕಾಮೆಂಟ್ ಕವಿಗಳಿಗೂ ಇಬ್ರಿಗೂ ಥ್ಯಾಂಕ್ಯು. ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳು
ಮತ್ತು ಕವಿತೆಯ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಗೆಳೆಯರ ಪ್ರತಿ ಭಾವಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ
ಹಾಕುತ್ತಿರುವೆ. Enjoy :)

1. ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿರೆಪ್ಪೆ ಕೂಡಿದ ಮೇಲೆ,  ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಾಯಾನಗರಿ(ಕನಸು)  ಮೈ ಕೊಡವಿ ಏಳುವ ಪಾತ್ರಗಳು  ಸೂತ್ರ ಹರಿದು ಸಜ್ಜಾಗುವ  ಎಲ್ಲೋ. ನೋಡಿದ ಮುಖಗಳು.
ಕನಸೂರ ದಾರಿಯಲಿ  ಅಂತ್ಯಗಾಣದ ದೃಶ್ಯಗಳು.  ಭ್ರಮೆಯ ಸೂರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ  ನನ್ನ ಕೂಡುವ ಜೀವಗಳು.
ಅಲ್ಲೊಂದು ಕಥೆ,  ಕಥೆಯೊಳಗೊಂದು ಉಪಕಥೆ  ಎಚ್ಚರವಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಅದಲು ಬದಲಾಗುವ ಪಾತ್ರಗಳು.
ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ  ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ, ಅವಳೇ ರಾಣಿ,  ನನ್ನ ಬಂಧು-ಮಿತ್ರರೆಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರು.
ಮೊದಮೊದಲು ನನ್ನ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಗೆಳೆಯ ನಿರಂಜನ ಈ
ಕವಿತೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
`ಕನಸುಗಳ ಮೌನ ಮೆರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪನೆಗಳದ್ದೆ ಕಾರು-ಬಾರು  ಅಲ್ಲಿ ನಾನೇ ರಾಜ……. ಅಲ್ಲಿ ನೀ ಪ್ರಣಯರಾಜ, ಪ್ರೇಮ…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊ…

short write ups

ಚಕ್ಲಿಹೊಳೆ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಅಂತ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ರಾಮು ' ತಾನು ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿಯೂ,
ಅಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಡ್ರಾಪ್ ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುವಂತೆಯೂ ' ಕೇಳಿದ. 'ಸರಿ ನಡೆಯಪ್ಪಾ ' ಅಂದೆ.

'ಬರೋದು ಬಂದಿದ್ದೀಯ. ಪೂಜೆ ಟೈಮು,ಒಳಕ್ ಬಂದು ಹೋಗು' ಅಂದ. ಉದ್ದದ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತು
ಕಾಯುವುದಾದರೆ ಹೊರಗಿಂದಲೇ ಉದ್ದಂಡ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ದೇವರು ಕೂಡ,
ಫ್ರೀ ಆಗಿ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನದೇನು ಅಭ್ಯಂತರ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅದು ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನ. ಒಂದು ದಿನದ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದ ರಾಮುವಿನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ,
ಅಂದ್ರೆ ನವ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ 'ಶ್ರೀ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ' ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಾಕಷ್ಟು ಭಕ್ತ
ಸಮೂಹ ಭಕ್ತಿರಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರು. ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ತೀರ್ಥ ಕುಡಿದು ಮೂರು
ಸುತ್ತು ಹಾಕಿ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾದೆ.

ರಾಮು - 'ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿದೀವಿ, ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು; ಕೂತು; ಕೇಳಿ
ಪ್ರಸಾದ ತಗೋಂಡು ಹೊಗಿವಂತೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಸಂಜೆ-ಮೇಲೆ ಸಿಗ್ತೇನೆ' ಅಂದ. ಕಥೆ ಮುಗಿದ
ಮೇಲೆ ಪ್ರಸಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ರವೆ ಉಂಡೆಯಂತದ್ದು ಅಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ
ಮೇಲೆ ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲೂ ವೆರೈಟಿಯಾಗಿ ರವೆ ಉಂಡೆ ಮಾಡುವರು.
ಆದರೆ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಡುವ ಪ್ರಸಾದದ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ. ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ
ರೂಮಿನ ಬಳಿ ಇದ್ದ ಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಕಷ್ಟಮಿ ಬರೋದ…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

​ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ​ ( ದಿನ -1)

ರವಿ!! ರೂಪಿ!! ಮತ್ತು ನಾನು(ಚೇತನ್) ಚಳಿಗಾಲದ ಮಲೆನಾಡಿನ ಹಲ ತುಣುಕುಗಳ ಆಸ್ವಾದನೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಟ್ರಿಪ್ಪು. ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದಿರೋ ಗಂಡು ಮಕ್ಳದೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಸಮ ಮದ್ವೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಸ್ ನಂಥ ಗಾಡಿಗಳಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪು, ವ್ಯಾಗನಾರ್ ಗೂ ಸಾಕೆನಿಸುತ್ತಲಿದೆ.
ಪ್ರವಾಸದ ಸ್ಟಾರ್ಟಿಂಗ್ ಪಾಯಿಂಟ್ ಹೊನ್ನವಿಲೆ. ಅಂದರೆ ನನ್ನೂರು.  ಬಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಬೇಗಬೇಗ ಕಾರು ಹತ್ತಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಎಲ್ಲರ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಯೇ ತೀರಬೇಕೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ನಾವುಗಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗಲೂ.. ಮದುವೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಸಕಾರಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಪೋಷಕರ ಬ್ರೇನ್ ವಾಷ್ ಮಾಡುವ ಯಾನೆ ಫಿಟಿಂಗ್ ಇಟ್ಟು ಬರುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಸಾಂಘಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಲಿದ್ದೆವು. ಈ ಬಾರಿ ಬಲಿ ಕಾ ಬಕ್ರ ನಾನು.

ಸಕ್ರೆಬೈಲು!! ಪಸ್ಟು ವಿಸಿಟ್ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳ ಸಕ್ರೆಬೈಲು.  ಸಕ್ರೆಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಿಡಾರವಿದೆ. ಆನೆ ಸವಾರಿ, ಆನೆ ಸೆಲ್ಫಿ, ಸೊಂಡಿಲು ಆಶೀರ್ವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ. ರಜಾ ದಿನವಾದ್ದರಿಂದ ಆನೆಗಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ತುಂಬಾ ಜನ ಮುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದೊಂದು ಸೊಂಡಿಲ ಆಶಿರ್ವಾದಕ್ಕೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ಸೊಂಡಿಲ ಸಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನೋಡಲು ಮಜವಾಗಿತ್ತು. ನಾವು, ಸೊಂಡಿಲಿನ ಏಟಿಗೂ, ಕೋರೆ ಹಲ್ಲಿನ ಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿಯೂ …

ಕಾರು, ದೇವರು ಮತ್ತು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ

ಸೆಕೆಂಡ್ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಕಾರು ಕೊಡಿಸಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಕಾರನ್ನು ಮನೆವರೆಗೂ ತಂದು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಕರ್ಮವು 'ಕರುಣ' ನ ತಲೆಗೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು. ಕಾರು ಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೇ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯಲು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಅವನ ವಾದ. ಆದರೆ ಕೂಸು ಹುಟ್ಟದೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸೋದು ಬೇಡ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅಂತೂ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಲೇ ಮನೆವರೆಗೂ ಕಾರು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ.


ಅಮ್ಮ; ಕಾರಿಗೆ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿಯೇ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಅನುವಾದಳು. ಅಪ್ಪನಂತು, ‘ ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೋದು ಹೇಳಿ ಕಾರಿಗೆ..? ’ ಅಂತ ಪೂಜೆಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಊರಿನ ಸಹ ವರ್ತಿಗಳಿಗೆ ಕೇಳಿ; ಕೇಳಿ; ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದು ಅಭಿಮಾನಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ; ತನ್ನ ಮಗ ಮೋಸ ಹೋಗದೇ ವ್ಯವಹಾರವೊಂದನ್ನು ಕುದುರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾರು ತಂದಿದ್ದಾನೆಂಬುದನ್ನು ಪದೆಪದೆ ಕ್ರಾಸ್ ಚೆಕ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ. ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಸಂಭ್ರಮಗಳನ್ನು ಮರೆಸುವಂತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯವಹಾರ ಜ್ನಾನ ಎನಿಸುತ್ತದೆ.


ಕಾರಿನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಚೌಕಾಸಿ-ಡೀಲ್ ಅನ್ನು ಕರುಣನ ತಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಿ ನಾ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದಿದ್ದೆ. ಪೂಜೆ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನಡೀತಲಿತ್ತು. ಅತ್ತ ಕಡೆ ಕಾರಿನ ಗುಣಗಾನ ಮತ್ತು ಅವಗುಣಗಾನದ ಕೆಲವು ಮಂತ್ರಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.


ಹೇ!! ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಾರಾ… ರೀಸೇಲ್ ವ್ಯಾಲ್ಯೂ ಕಮ್ಮಿ. ಯಾರ್ ತಗೋತಾರೆ.?


ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತೇನೋ, ಮಾಡೆಲ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಳೇದು


ಎಷ್ಟ್ ಓಡಿದೆ..? ಟೈರ್ ಹೊಸಾವ. ಸ್ಟ…

ಒಂದು ಅಪಘಾತದ ಸುತ್ತ

ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಂತಿಮ ವರ್ಷ. ಶೈಲು, ರವಿ ಹೊರತಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ( ಗುಂಪಿನ ಹೆಸರು ಬಿ ಬಿ ಹುಡುಗರು) ಉಳಿದೋರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಶೈಲುಗೆ, ಸಿಗಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಆಗಿ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಸೋ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಷಾಧ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ರವಿ:

ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅವಶ್ಯಕತೆ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲು ಅವನಿಗೆ ಜಾಸ್ತಿ ಇತ್ತು. ಆ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಖುಷ್ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇತ್ತು. ಸುಮಾರು ಕಂಪನಿಗಳಿಗೆ ಎಡತಾಕಿದರೂ, ಒಂದಕ್ಕೂ ಆಯ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಅಭಿ, ಜೋಬಿ, ಶೇಕ್ ನಂತ ಗಮಾಡ್ ಗಳಿಗೇ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿರೋವಾಗ, ಧೈತ್ಯ ಪ್ರತಿಭೆ ‘ರವಿ’ ಗೆಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದು, ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಖೇದಕರ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ರವಿಗೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕೆ, ಕಾರಣಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಲಕ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಮಸ್ಯೆ. ಕೋಡಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದು. ಆದರೂ ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇತ್ತು. ಪ್ರತಿ ಕಂಪನಿ ಮಿಸ್ ಆದಾಗಲೂ. ‘ ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡದು, ಕಾಯ್ತಾ ಇರಬೇಕು ಬಿಡು, ಮಗ ’ ಅಂತ ನಾವು, ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ, ‘ನನಗೆ, ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ ಮಗ. ಆದರೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಕಂಪನಿ, ಗ್ಲೋಬಲ್ ಟಾಪ್ ಟೆನ್ ಒಳಗೆ ಬರೋದನ್ನ, ಜಸ್ಟು ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಡ್ತು. ‘ಎನ್ನುವನು. ‘ಎಲಾ ಬಡ್ಡಿಮಗನೆ ’ ಅಂದುಕೊಂಡುಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಇಂತಹ ಸಂದಿಗ್ಧ, ಸುಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಿ ಇ …