Skip to main content

ಮದ್ವೆ 'ಈಗ ಬೇಡ..'

ಟೀ ಕುಡಿಯೋದಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗ ಎದ್ದೋಗದು ಅನ್ನೋ ಯೋಚ್ನೆಲಿದ್ದಾಗ ಸರಿಯಾಗಿ, ನಟ್ಟ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ.
“ಹಲ್ಲೋ…ದೇವ್ರು  ಯಾರಪ್ಪ..?” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾ ಆಫೀಸಿಂದ ಎಸ್ಕೇಪ್ ಆಗಿ, ಹೊರ ಬಂದೆ.  ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಿರೋ(ವಯಸ್ಸಾಗಿರೋ.. ) ಹುಡುಗರ ಕಾಲ್ ಬಂದರೆ, ಅವರು ಹೇಳೋಕ್ ಮುಂಚೇನೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕಂಡ್ ಬುಡಬೇಕು, ‘ಮದ್ವೆಯ… ಮಮತೆಯ ಕರೆಯೋಲೆ ‘ ಅಂತ .
ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ನಟ್ಟ ನಗುವ ಸದ್ದು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
“ಹೇಳೊ ಮಾರಾಯ ದೇವ್ರು ಯಾರು ..? ” ಅಂದೆ.
“ಇಲ್ಲೇ ಮಗಾ.. ಸಾಸ್ವೆಹಳ್ಳದಿಂದ, ಒಂದು ದೇವಿ  ” ಅಂದ.
ನಾನು, ನಟ್ಟ ಪಿಯುಸಿ ನಲ್ಲಿ ರೂಮ್ ಮೇಟ್ಸು ಗಳು. ಹತ್ನೆ ಕ್ಲಾಸು ಓದುತ್ತಿದ್ದ, ಒಂದು ಹುಡುಗಿನ ಅವ್ನು ‘ನಮ್ಮ ದೇವ್ರು’ ಅಂತ ಕರೀತಿದ್ದ.
ಆ ನೆನಪಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆತನನ್ನು ರೇಗಿಸಲೆಂದೇ “ದೇವ್ರು ಯಾರು..? ” ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದು.
ಹುಡ್ಗ ಒಂದ್ ಸೆಕೆಂಡ್ ಫ್ಲಾಶ್ ಬ್ಯಾಕ್ ಹೋಗಿ ಬಂದ ಅನ್ಸತ್ತೆ.
ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥಕ್ಕೆ, ಮದ್ವೆ ಗೆ ಎರಡಕ್ಕೂ ಆಮಂತ್ರಣ ಕೊಟ್ಟು, “ಅಪ್ಪಾಜಿ  ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡು ” ಅಂದ.
” ನಮ್ಮಪ್ಪ ನ್ನೇನೊ ಕರೆಯೋದು. ನಾನೇ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಬಿಡು ” ಅಂದೆ.
ಅವರಿಗೂ ಕರೆಯಲೇ ಬೇಕೆಂದು ಹಠ ಮಾಡಿ ನಂಬರ್ ಪಡೆದುಕೊಂಡ.
“ನೀನು ಮದ್ವೆ ಆಗು… ನೀನು ಮದ್ವೆ ಆಗು… ” ಅಂಬೋ ಕೊರ ಕೊರ ಕೊರ ಅನ್ನೋ ಗ್ರಾಮಾ ಫೋನು ಮತ್ತೊಂದು ರೌಂಡು ನಮ್ಮನೇಲಿ ಪ್ಲೇ ಆಗತ್ತೆ.
______________________________________________________________________________
ಸೊ, ಒಂಟಿ ಸಲಗವಾಗಿ ಮೂವತ್ತರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ನನ್ನಂತ ನತದೃಷ್ಟ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ನಿತ್ಯ ಗೋಳಿದು.
ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಯಾರು; ಯಾವ ಮೂಲೆನಲ್ಲಿ ಮದ್ವೆ ಆಗಿ; ಮಕ್ಳು ಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರು.. ಆ ಕಂಪನದ ತೀವ್ರತೆ .. ನಮ್ಮನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತದೆ.
ಬೇರೆಯವರ ವಿಷ್ಯ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಥೆ ಇದು.
“ನಿನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ; ಪರ್ಸನಾಲಿಟಿಗೆ; ಹುಡ್ಗೀರು ಸಿಗೋದೆ ಕಷ್ಟ. ಅಂತಾದ್ರಲ್ಲಿ.. ವಯಸ್ಸೂ ಆಗಿಬಿಟ್ರೆ .. ಮುಂದೆ ನಿನಗೆ ಮದ್ವೇನೆ ಆಗೋದಿಲ್ಲ.. ” ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಚಾರಿತ್ರ್ಯವಧೆ ಮಾಡೋದಕ್ಕೂ ಹೆತ್ತವರು ಹೇಸುವುದಿಲ್ಲ.

“ಏನು…? ಆಗ್ತೀನಿ ಅಂದುಬಿಟ್ರೆ.. ಇವತ್ತೇ ಮದ್ವೆ ಆಗಿಬಿಡತ್ತಾ.. ಹುಡ್ಗೀರು ಸಿಗೋದು ಕಷ್ಟಾನಪ್ಪ. ಅಷ್ಟು ಸುಲಭ ಅಲ್ಲ. ಇವಾಗ ಶುರು ಮಾಡಿದರು, ಮಳೆಗಾಲ.., ಆಷಾಡ…, ಶೂನ್ಯಮಾಸಗಳು, ಕಳ್ಕಂಡು … ಹುಡ್ಗಿ ಒಪ್ಪಿ … ನೀನು ಒಪ್ಪಿ.. ಮನೆತನಗಳು ಮ್ಯಾಚಾಗಿ…  ದೇವ್ರುಗಳು ಊ.. ಅಂದು … ವಸಿ ಕೆಲ್ಸಾ ಇದಿಯಾ.. ಏನಿಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೂ ಕೊನೆಪಕ್ಷ ವರ್ಷ ಎರಡು ವರ್ಷಾ.. ಮೇಲಾಗುತ್ತೆ…  ”
ಆಗದೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೂ ಮದುವೆ ಮಾಡುವ ಯೋಚನೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.

” ನಿಮ್ಮ ಅಂಕುಲ್ ನೋಡು.. ಲೇಟಾಗಿ ಮದ್ವೆ ಆಯ್ತು. ಮಗೂನು ಲೇಟಾಗಾಯ್ತು. ಇನ್ನು ಮಕ್ಳು ಮಿಜಾಲ್ಟಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನನ್ನು ಸಾಕೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ … ಅವನು ಮೆತ್ತುಗಾಗೊಗ್ತಾನೆ.    ನೋಡುದ್ಯಾ…? ನಿನ್ನ ಕಥೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಧರಿದ್ರವಾಗೋಗುತ್ತೆ…. ” ನನ್ನ ಅಂಕುಲ್ ಗೆ ಮುಂದಿನ ಜೀವ್ನ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟ ಇರೋದು ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

” ಆ ರಾಮುನ ನೋಡಿದ್ಯಾ..? ಅವರ ಮನೇಲಿ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ಆಸ್ತಿ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಮದ್ವೆ ಆಗೋ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿ ಏನೇನೊ ಹಠ ಮಾಡಿ ಮುಂದೆ ಹಾಕ್ತಾ ಹೋದ. ಈಗ ಅವನಿಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಹುಡುಕದೇ ಇರೋ ಜಾಗವೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂತಾವ್ರ ಕಥೇನೆ ಹಿಂಗಾಗಿದೆ.. ”  ಅಂದ್ರೆ ನಿನ್ನಂತವನ ಕಥೆ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಬೇವರ್ಸಿಯಾಗ್ಬೋದು ಅಂತೇನೋ ಹೇಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ.


“ಸರಿ!! ಅದೇನೊ ದೊಡ್ಡ ಓದು ಓದ್ತೀನಿ.. ಅಂದೆ. ಅದೂ ಇಲ್ಲ. ಕೆಲ್ಸ ಹುಡುಕ್ತೀನಿ ಅನ್ನೋ ಹಂಗೂ ಇಲ್ಲ. ಕೆಲಸ ಐತೆ. ತಂಗಿ ಮದ್ವೇನು ಮಾಡಿಯಾಯ್ತು. ಇನ್ನು ಮದ್ವೆ ಆಗಕ್ಕೆ ಏನಪ್ಪಾ ನಿನಗಿರೋದು ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್ಮು. ”
ಅಂದ್ರೆ!! ಈಗ ನಾನೊಬ್ಬ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಹೊಡಿತಿದೀನಿ. ಏನೋ..  ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವನ ರೀತಿಯಾಗಿ ಫುಲ್ ಬ್ಯುಸಿ!! ಫುಲ್ ಟೆನ್ಷನ್!! ಮಾಡ್ಕಂಡು ಓಡಾಡ್ತಾ ಇರಬೇಕು. ಬೆಳ್ಳಗಾಗುತ್ತಿರುವ ಪಾಪದ ತಲೆಗೂದಲೂ, ಇವರ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿ ಕೊಳ್ಳದೇ ಇರಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

” ನೋಡು ಮಗ, ಇದು ಪರ್ಫೆಕ್ಟ್ ಏಜು. ಆಗದಿತ್ತ!! ಈಗ್ಲೇ ಒಂದು ಗಟ್ಟಿ ನಿರ್ಧಾರ ತಗಂಡು ಆಗಿಬಿಡು. ಇಲ್ವಾ..!!    ಫುಲ್ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಮದ್ವೇನೆ ಆಗಲ್ಲ!! ಹಿಂಗೇ ಇದ್ದು ಬಿಡ್ತೀನಿ ಅಂತ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರ ತಗಂಡು ಇದ್ದು ಬುಡು. ಮುಂದೆ ಯಾವಗಲೋ ಆಗೋ ಥಾಟು ಇದ್ರೆ, ಮುಂದೆ ಯಾಕೆ..? ಈಗ್ಲೇ ಆಗು. ಹೌ ಡಜ್ ಇಟ್ ಮೇಕ್ಸ್ ಎನಿ ಡಿಫರೆನ್ಸ್.. ” ಅದಾಗಲೇ ಮದುವೆಯಾಗಿ; ಮಗುವಿನ ತಂದೆಯಾಗಲು ಹೊರಟಿರುವ ನನ್ನದೇ ಏಜಿನ; ನನ್ನ ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿ ಗೆಳೆಯನ ಉವಾಚವಿದು.

” ಮದ್ವೆ ಬಗ್ಗೇನೆ ಕನ್-ಫ್ಯೂಜನ್ ಇಡ್ಕಂಡು, ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ರಾ…?  ಮದ್ವೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹುಡುಗಾಟ ಆಡಬಾರದು. ನಿಮಗೆ ಕ್ಲಾರಿಟಿ ಇಲ್ಲ ಅಂದ ಮೇಲೆ,  ಹೆಂಗ್ರೀ!! ನೀವು ಮದ್ವೆ ಆಗ್ತೀನಿ ಅಂತ ಒಪ್ಕೋಂಡ್ರಿ. ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ನಂಬಿ; ನಮ್ಮನೇಲೂ; ನಾನೂ; ಒಂದಷ್ಟು ಆಸೆಗಳು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ್ವು. ಇನ್ನೊಂದ್ ಸಾರಿ ಯಾರಿಗೂ ಹಿಂಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬೇಡಿ. ” ಇದು ಒಬ್ಬಳು ಹುಡ್ಗಿ; ಅವಳನ್ನ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ; ಒಪ್ಪಿ; ಆಮೇಲೆ ಬೇಡ ಅಂದ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಉಗಿದಿರುವ ಮಾತುಗಳು.

“ಲೋ!! ನೀನ್ಯಾಕೊ ಬೇಡ ಅಂದೆ..  ”     ಅಂದ್ರೆ.

” ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡೋದಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಇಷ್ಟ ಆಗಿದ್ರು.  ಆಮೇಲೆ ಅವರನ್ನ ಮಾತಾಡ್ಸಿದ ಮೇಲೆ ಜಾಸ್ತಿನೆ ಇಷ್ಟ ಆದರು. ಇನ್ನೇನು ಮದ್ವೆ ಆಗೇಬಿಡತ್ತಾ ಅನ್ನಿಸಿ.. ಗಾಬರಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ.. ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಶಿಷ್ಯಾ!!! ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನ ಹೊರೋದಕ್ಕೆ .., ನಾನಿನ್ನು ರೆಡಿ ಆಗಿದೀನಾ ಅನ್ನೋ ಡೌಟ್ ಬಂತು. ಹೆದರಿಬಿಟ್ಟೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಮದ್ವೇನೆ ಬೇಡ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ..”  ಅಂತಾನೆ.
_______________________________________________________________________________

ಇದು ನನ್ನ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರ.
ಇದರ ಮಧ್ಯೆ  ಇದ್ಕಂಡು, ಮದ್ವೆ ‘ಈಗ ಬೇಡ..’ ಅಂತಾ ಇರೋ ನನ್ನ ಮಾತಿನ ಮರ್ಮವಾದರೂ ಏನು..?
ಕೂದ್ಲು ಬೆಳ್ಳಗಾಗುತ್ತೆ.. ಅಂತಲೂ
ವಯಸ್ಸಾಗಿಬಿಟ್ರೆ ಹುಡುಗಿ ಸಿಗಲ್ಲ ಅಂತಲೂ
ನಾನು ಮೆತ್ತಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ, ನನ್ನ ಸಂತಾನವೊಂದು ನನ್ನ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಗೆ ರೆಡಿಯಾಗಬೇಕು ಅಂತಲೂ
ದುಡಿದು ತಿನ್ನೋದಕ್ಕೆ ಕೆಲ್ಸ ಇದೆ ಅಂತಲೂ
ಅದು ಬಿಟ್ರೆ, ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ ಅಂತಲೂ
ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಿರುವವರ ನಡುವೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಾಗುತ್ತೇವೆ ಅಂತಲೂ
ಅಮ್ಮನ್ನ ಅಜ್ಜಿ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತಲೂ
ಅಜ್ಜಿ ಕಣ್ಣು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರೋದ್ರೊಳಗೆ ಆಗಬೇಕು ಅಂತಲೂ…
ಮದ್ವೆ ಅಂತ ಆಗೋಕಾಗುತ್ತಾ …?

“ಅಯ್ಯಯ್ಯೋ ಹೆಂಗಪ್ಪಾ ಸಂಸಾರ ಮಾಡೋದು …? ” ಅನ್ನೋ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲ.
“ಹುಡ್ಗಿ ಸಿಗ್ತಾಳಾ …?” ಅನ್ನೋ ಕೀಳರಿಮೆಯಾಗಲಿ “ಸಿಗದೇ ಏನು ..?” ಅನ್ನೋ ಮೇಲರಿಮೆಯಾಗಲಿ ಇಲ್ಲ.
ಹಂಗಾದ್ರೆ What is the matter ..?

ಮದ್ವೆ ಬಗ್ಗೆ ಇರೋದು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ‘ತಾತ್ಸಾರ ‘ ಅಷ್ಟೇ.. ಅಂದ್ರೆ, ಅಂಥಾ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಇರೋದು.
ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಕನಸುಗಳನ್ನ ಬೆನ್ನತ್ತಿ ಬದುಕುವಂತ ಭಾವಜೀವಿ ಬೇರೆ, ಏನೇ ಆದರೂ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕೆಣಕುವಂತಿರಬೇಕು.

” ಸರಿ!! ಒಂದು ಹುಡುಗೀನ ನೋಡು; ಮಾತಾಡ್ಸು;  ಯಾರಿಗ್ಗೊತ್ತು; ಆಮೇಲೆ ನೀನೆ ದುಂಬಾಲು ಬೀಳಬಹುದು ” ಅಂಬೋದು ಅಮ್ಮನ ಕಿವಿಮಾತು.
ಅವಳು ಹೇಳುವುದೂ ಸರಿ ಅನಿಸುತ್ತಾದರೂ… , ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅವೆಲ್ಲಾ ಮರೆತೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಅದರೂ,  ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾರಣ ಇಲ್ಲ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಬೇಕು ಅನ್ನೋಕು ಕಾರಣಗಳಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಆಗದೇ ಇರೋದಕ್ಕಾಗುತ್ತೆಯೇ...?

ಆದ್ರೆ ಒಂದು ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್ ರೀತಿ ಆಗಬೇಕಷ್ಟೆ. ಅದೊಂದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ; ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ನಡೆದು ಹೋಗವಂಥದ್ದು ..? ಅಚಾನಕ್!! ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಅಂತೇನೇನೊ ಹೇಳ್ತಾರಲ್ಲ ಹಂಗೆ(ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವರ ಜಾಡು ಹಿಡಿದಾಗ ಹೇಳಿದ ಅನುಭವಾಮೃತವಿದು)... ಆಗಿದ್ದು; ಹೋಗಿದ್ದು; ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ.
ಗಾಯ ಆದಾಗ ಗೊತ್ತಾಗದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ನೋವಾದಾಗಲಾದರೂ ಗೊತ್ತಾಗೆ ಆಗುತ್ತಲ್ವಾ ... 

Comments

Popular posts from this blog

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ.

ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿಗರು…

ಬಿಸಿಲುಕುದುರಿ-ಸವಾರಿ ; ಚೆನ್ನೈ ಬಸ್ ಪಯಣದ ಒಂದು ಅನುಭವ

ಬೂಟು ಪಾಲೀಶ್ ಮಾಡಿ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ‘ಇವತ್ತಾದರು
MTC ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು’ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತ-ನೀರಲ್ಲಿ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉದ್ಬವವಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಬೂಟ್ಸು ನೆನೆಯದಂತೆ
ಕೃತಕ ಕೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗಾಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ತೂಡೆ
ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸಪ್ಲೈಯರು ಬಕೇಟು-ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಅತ್ತಿತ್ತ
ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉಪಹಾರದ ಮನಸ್ಸಾಗದೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ.

ರಸ್ತೆಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಳಿ-ಸಾಗಿಸುವ ಲಾರಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ಸುವಾಸನೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ,
‌ಯಾತ್ರಿ-ಸಮೂಹ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಂಬರಿನ ಬಸ್ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ
ವಾಸನಾ-ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಬಸ್
ಸ್ಟಾಪಿನ ಎದುರಿಗೆ ಏಳೆಂಟು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರಪ್ಪಾ ಈ
ಮಹಾನುಭಾವ ಎಂದು ಆ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಓದಲು
ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಜಿಲೇಬಿಗಳನು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಲಿಪಿಯಿಂದ ಒಂದು
ಪದವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ತೆಲುಗಾಗಿದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದಬಹುದಾಗಿತ್ತು.
ಕಟೌಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂವು ಮತ್ತು ದೀಪದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊಗೆ
ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡವರಿರಬಹುದು ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದಾಗಿ…

ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕ

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.) 


' ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. '

ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. 

ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿ…

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊ…

ಇಬ್ಬರು ಪೋಕರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ

ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಇಬ್ಬರು ಪುಂಡ ಹುಡುಗರು
ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಅಭಿ ಒಂದನೆ ಕ್ಲಾಸು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಆಕಾಶ್ ಎಲ್
ಕೆ ಜಿ. ಮರಿ ಬ್ರದರ್ಸ್. ಅಕ್ಕನ ಮಕ್ಕಳು. ಶನಿವಾರದ ಶ್ವೇತ ಸಮಾನ-ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ
ಬಿಚ್ಚದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ ಸರ್ಫ್-ಎಕ್ಸೆಲ್-ನ 'ಕಳೆ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದು'
ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಭಲೇ ತರ್ಲೆಗಳು. ತೋಟದ ಮುಟ್ರು-ಮುನಿ
ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಲೆಯೇ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಲ್ಲರು. ಬೇಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುವ ಪಟ್ಟೆ
ಪಂಜ್ರ ಮರಿಹಾವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ
ನೋಡುವರು. ತಾತನ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತು, ನೆಲ ಉಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು......  ಬಿಲ ತೋಡುವುದರ ವರೆಗೆ
ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಜ್ನಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಆದರೆ ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮೇಸ್ಟ್ರು
ಹೊಗಳುವ ರೇಂಜಿಗೆ, ಮಾರ್ಕ್ಸು ತೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ ನವ ಜಾಗತಿಕ ಯುಗದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ
ಬಾಧೆ.

' ಏನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಲ್ಲಿ. ?' ಕೂಗಿದೆ. ' ಹಾ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ. ನಿಂಗೇನು?? '
ಎಕೋ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಂದ ಬಂದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ.
ಕಿರಾತಕರು ತಾತನ ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡು ಕದ್ದು ತಂದು ಹುಲ್ಲು
ಕಟಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

'ಲೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ, ಕೊಡ್ರೋ ಬ್ಲೇಡು. ಡೇಂಜರ್ ಅದು. ಕೈ ಕುಯ್ದುಬಿಡತ್ತೆ. &quo…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

ತೀರದ ಹುಡುಕಾಟ

ಘಂಟೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಊರೆಲ್ಲಾ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ, ಗಡಿಯಾರ ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್ ಗಲಾಟೆ ಆರಂಭಿಸಿತು. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ದ್ವಂದ್ವಗಳು. 'ಅರೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮರಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿಯುವವರೆಗೂ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಗುಟುಕು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಹಾರಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ.'

​ಹೀಗಿರುವಾಗ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿ ವರುಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹಾರಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲವೇಕೆ.? ಅರೆ!! ಮನುಷ್ಯರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ, ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆ ಏನಿದೆ. ? ಎಲ್ಲಾ ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇನೋ ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸವೆಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರಲ್ಲಾ... ನಿನಗೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಆಸೆಗಳು. ನಾನಿನ್ನು ಚಿಕ್ಕವನಾ..? ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ.., ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬೊಂಬೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಅಮ್ಮ ಹೇಳುವಳು ‘ ಅಪ್ಪ ನಿನ್ ಮೇಲೆ ಅತೀ ಪ್ರೀತಿ ಇಟ್ಟಿದಾನೆ ’. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಘನತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು. ಛೇ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಶ್ವಮಾನವನಿಗೆ ಎಂಥಹ ದುರಂತ ಪೋಷಕರು.

ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಆಸರೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್…

You are Beautiful ; ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಗೆ ಹೀಗೊಂದು ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟು

ಮನಸ್ಸು ಎರಡನೇ ಸಾರಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡ್ತು : ‘ ಬೇಡ ಮಗ!! ಕೆರ ಕಳ್ಕೊಂಡು ಹೊಡಿತಾಳೆ. ’


ನೋಡೋಣ ಬಿಡು. ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಏನನ್ನಾದ್ರೂ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂತಿದ್ರೆ, ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು. ಮುಂದೆ ಒಂದಿನ ವಿಷಾದ ಇರಬಾರದು. ನಾನೇನು ಅವಳಿಗೆ ಐ ಲವ್ ಯು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ಒಳ್ಳೇದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ… ಸೋತುಪುರುಕ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತೇನೆ’

ಹೇಳೋದಾದರೂ ಏನು…? ಏನಿಲ್ಲ, ‘ ಯು ಆರ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್’ ಅನ್ನೋದು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಏನ್ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..?

ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾಳೆ. ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದಿನ ಎದುರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಯ್ಯಂತ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ರೆ, ‘ಅಬ್ಬಾ!! ಏನ್ ಹುಡ್ಗಿ’ ಅಂತ ಅಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ತೆರೆದ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚೊದರೊಳಗಾಗಿ ಅವಳ ನೆನಪುಗಳು ಕಲೆಯುತ್ತಿದ್ದವೇನೊ. ಆದರೆ ಅವಳು ದಿನಾ ನಾಲಕ್ಕು ವರೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಕೆಫೆಟೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಡುಮ್ಮನೆ ಬಾಡಿ-ಗಾರ್ಡ್ ಗಳು ಅವಳಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಆ ಅಂಥವಳು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋವರೆಗೂ, ‘ಒನ್ ಓ ಕ್ಲಾಕ್ ‘ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಚೇರ್ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತು, ಅವಳನ್ನ ನೋಡ್ತೇನೆ. ಖುಷಿ ಅಂತೂ ಆಗತ್ತೆ. ತಾನು ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರೋದು ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನ, ಅವಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಬಾರದು. ಹಂಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ!! ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಗುಂಗು ಇದ್ದುಬಿಡತ್ತೆ.

ಸರಿ, ಹೇಳೋದಾದ್ರೂ ಏನು!! ಮತ್ತದ…

ತಡಿಯ೦ಡಮೋಳ್-ಗೆ ಸಾಗಸಮಯ ಯಾತ್ರೆ!!!

ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ
ಮಲಗುವುದು ಬಿಟ್ಟು, ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಿ, ಬೆಂಕಿ
ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ತೂಕಡಿಸಿದೆವು. ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ದೂರ
ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತಾ. ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಏಳು ಜನ ಆಪ್ತಮಿತ್ರರು ' ಅಬಿ-ಜಾಬಿ-ರವಿ-ರೂಪಿ-ಗಜ-ಷೇಕು ಮತ್ತು ನಾನು '
ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದು,
ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು, ಮುಖಸ್ತುತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಈ
ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಮುಂದುವರೆಯೋಣ.

ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆಯಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟವರು, ಮಧ್ಯ-ರಾತ್ರಿ ಎರಡರ
ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೈಸೂರು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕುಶಾಲನಗರ ತಲುಪಿದೆವು. ಉಳಿದಿದ್ದ ಅಲ್ಪ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು
ಜಾಬಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತೆವು. ನಮ್ಮಂತಹ
ಅತಿಥಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯ ಜಾಬಿಗೆ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಆ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯದಿಂದ ಜಾಬಿಯನ್ನು
ವಂಚಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅವನ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ
ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆವು. ನಂತರ ಒಂದು ಕಾರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ
ಮಡಿಕೇರಿಯತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಪರ್ವತ ನಗರ ಮಡಿಕೇರಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ನಾಪೋಕ್ಲು ಎಂಬ ಊರಿನ
ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12.

ಕರ್ನಾಟಕ…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…