Skip to main content

​ಮದುವೆಯಾಗಿ ಕಳೆದ ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ

'ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರ್ ಯಾರೂ ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ' ಅಂತ ಅನುಮಾನದಿಂದಲೇ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಾ ಹುಡುಗಿಯ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ!! ಪಂಜೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.

ಒಬ್ಬನೇ, ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಬ್ರದರ್ ಶ್ರೀಧರನ ಜೊತೆಗೆ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೆಣ್ಣು ನೋಡುವ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಅನುಭವ!! ದೊಡ್ಡವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರದಿದ್ದುದಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಿತ್ತು. ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲರೂ ಹುಡ್ಗಿ ನೋಡ ಹೋಗಿ, ಸಡಗರದ ರೀತಿ ಮಾಡಿ.. ಬೇಡ ಅನ್ನೋಕೆ ಆಗದಷ್ಟು ಇಕ್ಕಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ಅನ್ನೋ ಅಂಜಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೋಚ.

ಬಲೆ ಬಲೆ ಅಂಬ್ರೆಲಾದಂತ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಭಲೆ ಭಲೆ ಹುಡುಗಿಯ ಆಗಮನ.
ಸಾಕಷ್ಟು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ತುಂಬಿದ್ದ ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ತಂದು, ಮುಂದೆ ಬಡಿದು ಹೋದಳು. ನಾನು ನನ್ನ ಕಜಿನ್ ಎರಡು ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಎತ್ತಿಕೊಂಡೆವು. ಮನೆಯೊಳಗೆ ಸಾಕು ನಾಯಿಯೊಂದು ಬಂತು.

'ಸೋನು ಇಲ್ ಬಾ.. ' ಅಂತ ಹತ್ತಿರ ಕರೆದು, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಬಿಸ್ಕತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನ್ನು ಆ ನಾಯಿಗೂ ಹಾಕಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀಧರ-ನಾನೂ, ಮುಖ-ಮುಖ ನೋಡಿಕೊಂಡೆವು.

ಹುಡುಗಿಯ ಅಕ್ಕನ ಮದುವೆ ಆಲ್ಬಂ ಒಂದನ್ನು ತಂದು ಕೈಗಿಟ್ಟು!! ಪುಟ ತಿರುಗಿಸಿದಂತೆಯೂ ...
'ಹಾ.. ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ,ಇವಳೇ ಹುಡುಗಿ '
ಅಂತ ಯುಗಾದಿ ಚಂದ್ರನ ತರಹ ತೋರಿಸ್ತಿದ್ರು.

' ಮನೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡೋರು ಯಾರು ಬರ್ಲಿಲ್ವಾ .. ' ಅಂತ ಪದೆಪದೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.

' ಲೋ!! ಇವ್ರು ಆಲ್ಬಂ ಕೊಟ್ಟಿರೋದೆ, ಫೋಟೊ ನೋಡ್ಕಂಡು ಎದ್ದೋಗ್ರಿ ಅಂತ. ಮತ್ತೆ ಹುಡುಗಿನೇನು ತೋರ್ಸಲ್ಲ!! ಅನ್ಸತ್ತೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡ್ಕಂಡ' ಅಂತ ಕೇಳಿದ ಶ್ರೀಧರ.

' ನೋಡಿದ್ದಾದ್ರು ಎಲ್ಲಿ !!.? ಬಿಸ್ಕತ್ ತಟ್ಟೆ ದಬಾರಾಂತ ಎತ್ತಾಕಿ ಹಂಗೆ ಹೋದ್ಲು.' ಅಂದೆ.

ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ಬಂತು ಅನ್ಸತ್ತೆ!! ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಅವರ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕೂರಿಸಿದರು.

ಒಂದೈದು ನಿಮಿಷ ನೋಡಿದ್ದಷ್ಟೇ!! ಅವರ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ .. ಹುಡ್ಗಿಯ ಒಂದಷ್ಟು ಗುಣಗಾನ ಮಾಡಿ ಒಳಗೆ ಕರ್ಕೊಂಡು ಹೋದ್ರು.
ಹುಡುಗಿ ಜೊತೆ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಆಗಿ ಮಾತಾಡಿದ ಮೇಲಷ್ಟೇ.. ನಾನು ಮದ್ವೆಗೆ ಒಪ್ಪೋದು ಅಂತ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೆನಾದರೂ ... ಇಲ್ಲಿನ ಪರಸ್ಥಿತಿ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿತ್ತು. ನಾನೆಲ್ಲಾದ್ರೂ -
'ಒಂದ್ ನಿಮಿಷ ನಿಮ್ ಹುಡ್ಗಿನ ಸೈಡಿಗೆ ಕಳುಸ್ತೀರಾ, ಮಾತಾಡ್ಬೇಕಿತ್ತು!!' ಅಂದಿದ್ರೆ ಖಂಡಿತ ಕಳುಸ್ತಾ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಬಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟೇ ಸುಂಕ ಅಂತ, ಎದ್ದು ಬಂದೆವು.

​*****  *****​
ಮದುವೆಯೇ ಬೇಡ ಅಂತಿದ್ದವನಿಗೆ -
' ಸುಮ್ನೆ ನೋಡಿಕಂಡ್ ಬಾ!! ನೋಡಿದ್ದವೆಲ್ಲಾ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾ!! ನಾವೇನು ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಲ್ಲಪ್ಪಾ. ಬೇಡ ಅಂದ್ರೆ ಬೇಡ!! ಶಾಸ್ತ್ರ ಸರಿ ಬಂದಿಲ್ಲ ಅಂತ.. ಯಾರಿಗೂ ಮುಖಚಟ್ಟು ಆಗದಂಗೆ.. ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಮಾಡ್ತೀವಿ.' ಅಂತ ಹೇಳಿ ದಬ್ಬಿದ್ದಳು ಅಮ್ಮ.

ಹುಡುಗಿ ಹೆಂಗಿದಾಳೆ ಅಂತ!! ಕೇಳಿದಾಗ..
' ಚೆನ್ನಾಗಿದಾಳೆ' ಅಂದೆ. ಮದುವೆಗೆ ಒಪ್ಪೋಕೆ ಮುಂಚೆ ಮಾತಾಡ್ಬೇಕು ​ಅಂತಲೂ ​ಅಂದೆ.

ಇದಾಗಿ ಕೆಲವು ವಾರಗಳ ನಂತರ, ​ಹುಡುಗಿಯ ಮತ್ತು ಅವರ ಮನೆಯವರ ಸಕಲ ಡಿಟೆಕ್ಟಿವ್ ಕೆಲಸಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡು... ಅನುಮತಿ ಸಿಕ್ಕು...  ಮೊಬೈಲು ನಂಬರುಗಳು ಸಿಕ್ಕು!!
ಐಸು ಕ್ರೀಮ್ ಪಾರ್ಲರ್ ನಲ್ಲಿ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಭೇಟಿ ಫಿಕ್ಸ್ ಆಯಿತು.

ಈ ಭೇಟಿಯ ಸಫಲತೆಗಾಗಿ, ಕೆಲವು ಸ್ನೇಹಿತರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವಾಮೃತವನ್ನು ಧಾರೆ ಎರೆದಿದ್ದರು.

ಮದುವೆ ಅಂದ್ರೆ ಓಕೆನಾ..? ಅನ್ನೋದರಿಂದ ಮೊದಲುಗೊಂಡು...  ಮನೆಯವರ ಒತ್ತಾಯ ಇದಿಯಾ..?? ನಾನು ಮನಸ್ಪುರ್ವಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಿದ್ದೀನಾ..?? ಆಸಕ್ತಿಗಳೇನು ..?? ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವೇನು..??
ಇಂಥ ಕೆಲವೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ, ಉತ್ತರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ... ಮಾತುಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಜಡ್ಜ್ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿತ್ತು. 

ನಾನು ಹುಡ್ಗಿನ ಮಾತಾಡುಸ್ಬೇಕು ಅಂದಾಗೆಲ್ಲಾ, ನಮ್ಮಮಂಗೆ ಭಯ!!

'ಏನೇನೋ ಕೇಳ್ಬೇಡ'
ಅಂತ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

' ನನಗಷ್ಟು ಗೊತ್ತಿಲ್ವಾ..!! ನನ್ನೇನು ಅನಾಗರಿಕ ಅನ್ಕೊಂಡಿದೀಯಾ.' ಅಂದ್ರೆ..

'ಆ ಥರಾ ಅಲ್ಲಪ್ಪಾ!! ಹುಡ್ಗಿ, ಇನ್ನು ಚಿಕ್ಕವಳು. ನಮ್ಮ ಹತ್ರ ಮಾತಾಡೋ ಹಂಗೆ!! ಅವಳಿಗೂ ಏನೇನೋ ಕೇಳಿ, ತಲೆ ತಿನ್ಬೇಡ. ಅವ್ರ ಮನೆಕಡೆ ಎಲ್ಲಾ ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ. ' ..  ಅಂತ ನನ್ನ ಈ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಭೇಟಿಯನ್ನ ತುಚ್ಚವಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಸಂಬಂಧ ಕ್ಯಾನ್ಸಲ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದ ಹಾಗೆ ಪ್ರೆಶರ್ ಕ್ರಿಯೇಟ್ ಮಾಡಿದಳು.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತೇ ಆಡದಂತಿದ್ದವಳು!! - ಮೂರು ಸ್ಕೂಟಿಗಳ ಚೂಟಿ ಹುಡುಗಿಯರ ದಂಡಿನ ಜೊತೆಗೆ ಐಸ್ ಕ್ರೀಮ್ ಪಾರ್ಲರ್ ಗೆ ಬಂದಳು.  ಇವಳನ್ನೇನ ​ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದು ಅನ್ನೋ ಅನುಮಾನವೂ ಬಂತು. ಹುಡುಗಿಯ ಸ್ನೇಹಿತೆಯರೆಲ್ಲಾ​ ​ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆ​!!​ ನಿಂತು ವಿಷ್ ಮಾಡಿ ಹೊರಟು ಹೋದರು.

ಅವಳು ಜ್ಯುಸ್ ಕುಡಿದಳು. ನಾನು ಗಡ್ ಬಡ್ ಐಸ್-ಕ್ರೀಮ್ ತಿಂದು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ.
ನಾಲಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೊರಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.​ ಅದರಲ್ಲೂ, ನನ್ನ ಕನ್ನಡ ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದ್ದುದೂ ಕಮ್ಮಿ!!

ಅಂತೂ-ಇಂತು ಅದೇನು ಮಾತು-ಕಥೆಯಾಯಿತೋ... 'ಬೇಡ' ಅನ್ನೋಕೆ ಸರಿಯಾದ ಕಾರಣ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. 
******​ ​****​**​

ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನಗಳನ್ನ ಭೇಟಿ ಆಗ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇವೆ. ತುಂಬಾ ದಿನಗಳ ಅಥವಾ ವರ್ಷಗಳ ಮಾತು-ಕಥೆ, ಅನ್ಯೂನ್ಯತೆಗಳ ನಂತರವಷ್ಟೇ, ನಮಗ್ಯಾರೊ ಇಷ್ಟವಾಗ್ತಾರೆ. ಅವರುಗಳ ಜೊತೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳುಸ್ತೀವಿ. ಪದೆಪದೆ ಸಿಕ್ಕು, ಹರಟಬೇಕು ಅನ್ಕೋತೀವಿ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ!! ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಟ್ಟು!! ಯಾರ ಕೈಗೂ ಸಿಗದೆ ನುಲುಚಿಕೊಂಡು ಬದುಕುತ್ತೇವೆ.

ಅಂಥಾದ್ರಲ್ಲಿ, ಯಾರು ಅಂಥ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಏನು ಅಂಥ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ... ಮದ್ವೆನೇ ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ.
ಸಾಯೋತಂಕ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಜೀವಿಸುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ.

ನೋಡಿ-ಮಾತಾಡಿ.. ಒಪ್ಪಿಯಾದ ಮೇಲಲ್ಲವೇ ಮದುವೆಯಾಗಿದ್ದು ಅಂಥ ಕೇಳಿದರೆ!!
'ಹಾ!! ಅದೂ.. ಸರಿ', 
ಆದರೆ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಮೆಚ್ಚಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗುವುದಾದರೂ ಏನು..?

ಹಂಗೇ.. ಮದ್ವೆ ಅನ್ನೋದು... ಅಕ್ಕಿ ಸ್ಯಾಮ್ಪಲ್ ನೋಡಿದಂಗೂ ಅಲ್ಲ... ಮೊದ್ಲು ಒಂದ್ ಕೆಜಿ ತಂದು ಅನ್ನ ಮಾಡಿ, ಆಮೇಲಿಂದ... ಸರಿ ಅನ್ಸುದ್ರೆ ಒಂದು ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತು ತರೋಕೆ...

'ಒಂದು ಚಾನ್ಸು ' ಅಂತ ಇಬ್ಬರೂ ತಗಳಲೆ ಬೇಕಿತ್ತು. 
ಆದರೆ.. ಅದೃಷ್ಟವಂತ ಅನ್ಸತ್ತೆ!! ಲಕ್!! ಇತ್ತು.
ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದು, ಬಂಗಾರದಂತಹ ಹುಡುಗಿಗೆ(ಬಂಗಾರಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗೆ ಅವರೆಲ್ಲಿ ಒಪ್ತಾರೆ, ಅಲ್ವೇ!! ).

ಇಬ್ಬರಲ್ಲಿ .. ಒಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ತಕ್ಕವರಲ್ಲ.

ಅವಳು, ತನ್ನ ದಶಕಕ್ಕಿಂತ ಹೊಸಬಳು, ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಹುಡುಗಿ!!
ಮನೆತುಂಬಾ ಜನಗಳು ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ ಆಸೆ ಪಡೋ ಸಂಘ ಜೀವಿ. 

ನಾನು, ನನ್ನ ವಯಸ್ಸಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಹಳಬನೇ, ಸೊಲ್ಪ ಮೂಡಿ!!
ಆದಷ್ಟು ಒಂಟಿಯಾಗಿರಲು ಇಷ್ಟ ಪಡುವ ಭಾವಜೀವಿ.      

ಪರಸ್ಪರರು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ಸಮಾನ ಅಭಿರುಚಿಗಳಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಿರುವಾಗ.., ಸಂಸಾರದ ನೌಕೆ ಮೀಯುತ್ತಿರುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ..?
  

***** *****
ನಾ.. ನು!! ಅಂದ್ರೆ ಜೀವ ಬಿಡ್ತಾಳೆ.   ಆ ಆಸೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಪದೆ ಪದೇ ಅಚ್ಚರಿಗೊಳ್ಳೋದನ್ನ  ಕಾಣುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ... ನನ್ನ ಉಳಿದ ಆಯಸ್ಸನ್ನ  ರಿಸರ್ವ್ ಆಗಿ ಇಡಬೇಕು ಅನ್ನಿಸತ್ತೆ.

ಅವಳ ಹುಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಯು, ನನ್ನ ತಟಸ್ಥ ವಿಡಂಬನೆಯೂ - ಸರಸ!! ಸಮರಸದ ವಸಂತಗಳು ಮುಗಿದದ್ದು ತಿಳಿಯದಷ್ಟು ವೇಗ ಜೀವನಕ್ಕೆ. ಜಗಳ, ಮುನಿಸು, ಕೋಪ, ಕ್ರೋಧ, ಕಾಳಜಿ, ಪ್ರೀತಿ, ಮುದ್ದು - ಒಂದು ಜಾಯಮಾನಕ್ಕಾಗುವಷ್ಟು ಭಾವಗಳ ನಿಗಿನಿಗಿ ತಿಕ್ಕಾಟ.

ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತುಸು ಹೆಚ್ಚೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವಂತಿದೆ. ಏನಾದರೂ ಒಂದು ಇನ್ಸಿಡೆಂಟ್ ಹೇಳುದ್ರೆ ಸಾಕು... ಅರ್ಧದಲ್ಲಿಯೇ ತಡೆದು -​ ​
'ಹಿಂಗ್ ಹಿಂಗೇ... ಮಾಡಿರ್ತೀಯ' ಅಂತ ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ತಲೆಗೆ ಮೊಟಕುತ್ತಾಳೆ.

ಒಂದು ಕ್ಷಣ, ಸಂಸಾರವೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದವಳಂತೆ, ಮನೆ ಯಜಮಾನಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷಣ ಮುದುಡಿ ಹೋಗಿ, ಮುದ್ದಾಗಿ ಎಳೆ ಮಗುವಿನಂತೆ ಕೈಯೊಳಗೆ ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.

ಒಂದು ಕಡೆ ಪೈಸೆ ಪೈಸೆ ಉಳಿಸಿ, ಮುಂದಿನ ಜೀವನದ ಬಗ್ಗೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಾಳೆ,
ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಈ ಕಿತ್ತೊಗಿರೊ ಬೈಕ್ ಯಾವಾಗ ಬದಲಿಸ್ತಿರಾ ಅಂತಾಳೆ.

ನಾ ಕಂಡುಕೊಂಡಂತೆ... ಅಮ್ಮನಿಗೂ-ಮಡದಿಗೂ ಇರುವ ಒಂದು ಸಾಮ್ಯತೆ ಅಂದ್ರೆ -
ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುವವರೇ...
ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಅಂದ್ರೆ -
ಒಬ್ಬರು!!(ಅಮ್ಮ) ಏನೇ..  ಉತ್ತರ ಹೇಳಿದ್ರೂ ನಂಬುತ್ತಿದ್ದರು.
ಇನ್ನೊಬ್ಬರು!!(ಮಡದಿ) ಏನೇ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿದ್ರು.. ತಿರುಗ ಅದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳ್ತಾರೆ.
ಟೈಮ್ ಮತ್ತು ಸ್ಪೇಸ್ ನಲ್ಲಿ ಟ್ಯಾಲಿ ಆಗದೆ ಇರೋ ಎರಡು ಉತ್ತರಗಳನ್ನ ನನ್ನಿಂದಲೇ ಕಕ್ಕಿಸಿ... ಸಿಕ್ಕಿಬಿಳುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ.. ಹೆಂಡತಿ ನಿಪುಣಳು.. ಶರಣಾಗದೆ, ಬೇರೆ ವಿಧಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ!! 😀

ಮದುವೆಗೆ ಮುಂಚೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ.. ನಮಗೆ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಸ್ಪೇಸ್ ಇರತ್ತೆ.
ಇಷ್ಟ ಬಂದಂಗಿರೋದು!! ಉಂಡಾಡಿಗುಂಡನ ಥರ!! ಮದುವೆ ಆದಮೇಲು ಕೂಡ ಅಂಥದ್ದೇನಾದ್ರು ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಅಂತ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ್ರೆ.. ಅದೊಂದು ಮೂರ್ಖತನ.
ಈ ಸಂಸಾರದ ಮಾಯೆಯೊಳಗೆ ಕಳೆದೇ ಹೋಗಿರುವ ಭಯ, ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಗಾಬರಿ ಹುಟ್ಟಿಸತ್ತೆ.
ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಾಗ.... 'ಬರ್ತಾ!! ಒಂದು ಲೀಟರ್ ಹಳದಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹಾಲು ತಗೊಂಡು ಬಾ' ಅನ್ನೋ ಹೆಂಡತಿಯ ಫೋನ್ ಕಾಲು, ಫ್ರೀ ಫಾಲ್ ತರ ಭ್ರಮೆಗಳನ್ನು ಕಳಚಿಸಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಹಾಕತ್ತೆ.

ಮದುವೆ ಮೂಲಕ​ ಶುರುವಾಗಿರುವ...  ​ ಹೊಸ ದಿಗಂತದ ಕಡೆಗಿನ ಪಯಣಕ್ಕೀಗ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಸಂಭ್ರಮ.

ಎರಡು ಮಳೆಗಾಲ ಮುಗಿಸಿರೋದು ಅಂದ್ರೆ ತಮಾಷೇನಾ!!

Comments

  1. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  2. ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿರೋ ಯಜಮಾನಿನೂ ನಿಮ್ಮಾಕೆನೂ ಒಂದೇ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದವರು ಮಗ. Mostly ಹೆಂಡತಿ ಜಾತಿವೆಲ್ಲಾ ಹೀಗೆನಾ ಅಂತಾ. ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಕಂತೂ ಖಂಡಿತಾ try ಮಾಡಲ್ಲ.
    ಒಳ್ಳೆ ಬರಹ

    ReplyDelete
    Replies
    1. Thank you 😀 😀😀
      ಒಹೋ... ಎಲ್ಲರ ಮನೆ ಕಥೆನು ಇದೇನಾ.. ಇರ್ಬೇಕು ಇರ್ಬೇಕು, ಹೆಣ್ ಹೈಕಳ ವಿಚಾರ ಲಹರಿ ಒಂದೇ ಇರೋದ್ರಿಂದ, ಈ ಅನುಭವಗಳು ಬಹು ಬೇಗ ಕನೆಕ್ಟ್ ಆಗಿದಾವೆ

      Delete

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಕರಾಂತಿ ಹುಡುಗಿ

ಕ್ರಿಸ್-ಮಸ್ ರಜೆಗೆ ಅಂತ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಲ್ಕು ರಜಾ ದಿನಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದವು. ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಸುಜುಕಿ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಸಿಟಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಬರೋಣ ಅಂತ ಹೊರಟೆ. ಮಂತ್ರಿಮಂಡಲದ ದೊಡ್ಡ-ದೊಡ್ಡ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ತವರೂರು ಆಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ, ನಗರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಯಾವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಕು ಓಡಿಸಿದರೂ, ರಸ್ತೆ ದಿಢೀರನೆ ಅಂತ್ಯಗೊಂಡು " ಕಾಮಗಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ " ಎಂಬ ನಾಮಫಲಕ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಗಾಂಧಿ ಬಜಾರಿನ ಬಳಿ ಬೈಕು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸ್ಕೂಟಿಯೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. ಸ್ಕೂಟಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಪರಿಚಿತ ಮುಖ, ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿದವನೇ ಅವಳು ಹೋದ ದಿಕ್ಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟೆ. ಬಹಳಷ್ಟು ದೂರ ಸಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು. ತುಂಗಾ ನದಿ ಸೇತುವೆಯ ಮೇಲೆ ಸ್ಕೂಟಿಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ ಅದರ ಮಿರರ್ ನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಮುಖ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಡೌಟೇ ಇಲ್ಲ!! ಅವಳೇ ಶ್ರೀವಿದ್ಯಾ!! ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ! ಅಂದರೆ ಐದು ವರುಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಗುಡ್ಡೆಕಲ್ಲು ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದಲ್ಲವೇ.

ರಾತ್ರಿ ಒಂಭತ್ತೋ, ಹತ್ತೋ ಆಗಿತ್ತು. ಸಿ-ಇ-ಟಿ ಕೋಚಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಜಾತ್ರೆ ನೋಡಲು ಗುಡ್ಡೇ ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಹಳೆ ಶಿಲಾಯುಗದ ಪಳಯುಳಿಕೆಗಳಂತಿದ್ದ ತೂಗುಯ್ಯಾಲೆಯನ್ನು ಇಬ್ಬರು ದಾಂಡಿಗರು…

ಬಿಸಿಲುಕುದುರಿ-ಸವಾರಿ ; ಚೆನ್ನೈ ಬಸ್ ಪಯಣದ ಒಂದು ಅನುಭವ

ಬೂಟು ಪಾಲೀಶ್ ಮಾಡಿ, ಇಸ್ತ್ರಿ ಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ‘ಇವತ್ತಾದರು
MTC ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಸಿಗಬಹುದು’ ಎಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನಿಂತ-ನೀರಲ್ಲಿ
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉದ್ಬವವಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಕಾಲಿಟ್ಟು, ಜಿಗಿಯುತ್ತಾ ಬೂಟ್ಸು ನೆನೆಯದಂತೆ
ಕೃತಕ ಕೆರೆಯನ್ನು ದಾಟಿದೆ. ಬೆಳಗಿನ ತಿಂಡಿಗಾಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿದೆ. ತೂಡೆ
ಕಾಣಿಸುವಂತೆ ಲುಂಗಿಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಸಪ್ಲೈಯರು ಬಕೇಟು-ಸೌಟು ಹಿಡಿದು ಅತ್ತಿತ್ತ
ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಉಪಹಾರದ ಮನಸ್ಸಾಗದೆ ಮಂಗಳ ಹಾಡಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ.

ರಸ್ತೆಯ ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿಯೇ ಕೋಳಿ-ಸಾಗಿಸುವ ಲಾರಿಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ, ಸುವಾಸನೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ,
‌ಯಾತ್ರಿ-ಸಮೂಹ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ನಂಬರಿನ ಬಸ್ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು. ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ
ವಾಸನಾ-ಗ್ರಂಥಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಕೂಡಿಕೊಂಡೆ. ಬಸ್
ಸ್ಟಾಪಿನ ಎದುರಿಗೆ ಏಳೆಂಟು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಯಾರಪ್ಪಾ ಈ
ಮಹಾನುಭಾವ ಎಂದು ಆ ಎತ್ತರದ ಕಟೌಟಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಓದಲು
ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ. ಜಿಲೇಬಿಗಳನು ಜೋಡಿಸಿಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಲಿಪಿಯಿಂದ ಒಂದು
ಪದವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ತೆಲುಗಾಗಿದ್ರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಓದಬಹುದಾಗಿತ್ತು.
ಕಟೌಟಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂವು ಮತ್ತು ದೀಪದ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಇವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೊಗೆ
ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡವರಿರಬಹುದು ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದಾಗಿ…

ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕ

ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಾಮೂಹಿಕ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆದ ಬಹಳ ದಿನಗಳ ನಂತರವೂ, ಸೊಹೈಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನೆನೆಯುತ್ತಾ ಈ ರೀತಿ ಬರೆಯುತ್ತಾಳೆ. (ಸೊಹೈಲ ಮತ್ತು ಅವಳ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಾಚಾರ ನಡೆಸಿರಲಾಗುತ್ತದೆ.) 


' ಅಭದ್ರತೆ; ಅಸಹಾಯಕತೆ; ದೌರ್ಬಲ್ಯ; ಭಯ ಮತ್ತು ಕೋಪ, ಇವುಗಳ ಜೊತೆ ನಾನು ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಹೋರಾಡ್ತಾನೆ ಇರ್ತೇನೆ. ಕೆಲವು ಸಾರಿ ಒಬ್ಬಳೇ ನಡ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗುವಾಗ, ಹಿಂದೆ ಇಂದ ಬಂದ ಯಾವುದೋ ಹೆಜ್ಜೆ ಸಪ್ಪಳದ ಸದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಭಯ ಮೂಡಿಸತ್ತೆ. ಅದೆಲ್ಲಿ, ಕಿರುಚಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೊ ಅಂತ ಹೆದರಿ ನನ್ನ ತುಟಿಗಳನ್ನ ಬಿಗಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಕುತ್ತಿಗೆ ಸುತ್ತುವ ಸ್ಕಾರ್ವ್ಸ್ ಹಾಕೋದಕ್ಕೂ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅದ್ಯಾರೋ ನನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಹಿಸುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಭಾಸವಾಗತ್ತೆ. ಸೌಹಾರ್ದ ಸ್ಪರ್ಷಗಳಲ್ಲೂ ಕಾಮದ ವಾಸನೆ ಬರತ್ತೆ. '

ಎರಡು ಕ್ಷಣದ ಕಾಮ ತೃಷೆ, ಒಬ್ಬರ ಜೀವನವನ್ನೇ ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಆಗತಾನೆ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಪರಿಚಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವ ಮನಸ್ಸು, ಮತ್ತೆಂದೂ ಚೇತರಿಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳಲಾಗದಂತೆ ವಿಕಾರಗೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ. ರೇಪ್ ಅಂದ್ರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವ ಸೆಕ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶೋಷಿಸಿಬಿಡಬೇಕು, ಅನ್ನುವ ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ನಮ್ಮಂತುಹುದೇ ಒಂದು ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯನ್ನ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಹೊಸಕಿ ಹಾಕುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. 

ಬಹುಷಃ ಹಳೇ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿ…

ಇಬ್ಬರು ಪೋಕರಿ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಗೆ

ಮನೆಯ ಹಿಂದಿನ ಪಪ್ಪಾಯ ಗಿಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಇಬ್ಬರು ಪುಂಡ ಹುಡುಗರು
ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಅಭಿ ಒಂದನೆ ಕ್ಲಾಸು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಹೆಸರು ಆಕಾಶ್ ಎಲ್
ಕೆ ಜಿ. ಮರಿ ಬ್ರದರ್ಸ್. ಅಕ್ಕನ ಮಕ್ಕಳು. ಶನಿವಾರದ ಶ್ವೇತ ಸಮಾನ-ವಸ್ತ್ರವನ್ನೂ
ಬಿಚ್ಚದೆ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪಾಪ ಸರ್ಫ್-ಎಕ್ಸೆಲ್-ನ 'ಕಳೆ ಕೂಡ ಒಳ್ಳೆಯದು'
ಜಾಹಿರಾತನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಭಲೇ ತರ್ಲೆಗಳು. ತೋಟದ ಮುಟ್ರು-ಮುನಿ
ಮುಳ್ಳುಗಳ ಮೆಲೆಯೇ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಡಬಲ್ಲರು. ಬೇಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸರಿದಾಡುವ ಪಟ್ಟೆ
ಪಂಜ್ರ ಮರಿಹಾವುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಾ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ
ನೋಡುವರು. ತಾತನ ಹೆಗಲೇರಿ ಕುಳಿತು, ನೆಲ ಉಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು......  ಬಿಲ ತೋಡುವುದರ ವರೆಗೆ
ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಜ್ನಾನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುತ್ತಿರುವರು. ಆದರೆ ಈ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಮೇಸ್ಟ್ರು
ಹೊಗಳುವ ರೇಂಜಿಗೆ, ಮಾರ್ಕ್ಸು ತೆಗೆಯುತ್ತಿಲ್ಲಾ ಎಂಬುದೇ ನವ ಜಾಗತಿಕ ಯುಗದ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ
ಬಾಧೆ.

' ಏನ್ರೋ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೀರ ಅಲ್ಲಿ. ?' ಕೂಗಿದೆ. ' ಹಾ ಏನೋ ಮಾಡ್ತಿದೀವಿ. ನಿಂಗೇನು?? '
ಎಕೋ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡೆರಡು ಉತ್ತರಗಳು ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಂದ ಬಂದವು. ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದೆ.
ಕಿರಾತಕರು ತಾತನ ಶೇವಿಂಗ್ ಬ್ಲೇಡು ಕದ್ದು ತಂದು ಹುಲ್ಲು
ಕಟಾವು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

'ಲೇ ಉಗ್ರಗಾಮಿಗಳ, ಕೊಡ್ರೋ ಬ್ಲೇಡು. ಡೇಂಜರ್ ಅದು. ಕೈ ಕುಯ್ದುಬಿಡತ್ತೆ. &quo…

ಒ೦ದು ಪ್ರೀತಿಯ ಕಥೆ

“ ಅಮ್ಮಾ!! ಅವಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಪಾಯಸ ಮಾಡ್ತೀಯ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕಾದರೆ ಯಾಕಮ್ಮಾ… ? ಏನೂ ಮಾಡಲ್ಲ. ?. ನೋಡು!! ಈ ಸಾರಿ ನನ್ನ
ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ-ಊಟ ಮಾಡ್ಬೇಕು. ತಿಳೀತಾ. !!”.

“ ಸಾರಿ!! ಕಂದ. ತಪ್ಪಾಯ್ತು. ನಿನ್ನಾಣೆ ಮರೆಯೊಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ
ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ, ಸರೀನಾ. ಅಡಿಕೆ ಕೊಯ್ಲು ಇರೋ ಟೈಮಲ್ಲೇ ನಿನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಬರುತ್ತಲ್ಲೋ ಮಗನೆ. ನಮ್ಮ ಕೆಲಸಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಅದು ಬಂದದ್ದೂ; ಹೋದದ್ದು ಗೊತ್ತ್ ಇಲ್ಲ.
ಆದ್ರೆ ಈ ಸಾರಿ ಎಷ್ಟೇ. ಕಷ್ಟ ಆದರು. ಹೋಳಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೊಣ. ”

‘ ಆಯ್ತಮ್ಮಾ. ಸರಿ!! ’ ಎಂದನು ಚಿರಂಜೀವಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಅಂತಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ನಾಜೂಕು ಜೀವನ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು
ಅವರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

October 7, 2010 ‘ ಹೋಳಿಗೆ ಬೇಕು ಅಂದಿದ್ದ ಮಗು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರು ಊಟಕ್ಕೆ
ಯಾಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.’ ಅಮ್ಮ ಹೋಳಿಗೆ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಟ್ಟು ಮಗನ ಬರುವಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ,
ಗೊಣಗುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಳೆ. ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಗೆಳೆಯರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಹರಟುತ್ತಾ
ಕೂರುವುದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಬಾಗಿಲ ಕಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ “ ಪಾಪ ಮಗು!! ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಮನೇಲಿ,
ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಸಾಕಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆಸರ-ಬೇಸರ ಕಳೆಯಲು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು, ಒಂದಿಷ್ಟು
ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೆ. ಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಬಿಟ್…

ತೀರದ ಹುಡುಕಾಟ

ಘಂಟೆ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗಿತ್ತು. ಊರೆಲ್ಲಾ ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ, ಗಡಿಯಾರ ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್-ಕ್ಲಿಕ್ ಗಲಾಟೆ ಆರಂಭಿಸಿತು. ತಲೆಯಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ದ್ವಂದ್ವಗಳು. 'ಅರೆ ಒಂದು ಹಕ್ಕಿ ಕೂಡ ತನ್ನ ಮರಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿಯುವವರೆಗೂ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿಕೊಂಡು ಗುಟುಕು ಕೊಡುತ್ತದೆ, ನಂತರ ಹಾರಲು ಬಿಡುತ್ತದೆ.'

​ಹೀಗಿರುವಾಗ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿ ವರುಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಹಾರಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲವೇಕೆ.? ಅರೆ!! ಮನುಷ್ಯರು ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ, ಆರೈಕೆ ಮಾಡಿದ್ದರಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆ ಏನಿದೆ. ? ಎಲ್ಲಾ ಅವರವರ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದೇನೋ ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸವೆಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವರಲ್ಲಾ... ನಿನಗೊಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬ ಸುಳ್ಳು ಆಸೆಗಳು. ನಾನಿನ್ನು ಚಿಕ್ಕವನಾ..? ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ.., ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಭಿನ್ನ. ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬೊಂಬೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಅಮ್ಮ ಹೇಳುವಳು ‘ ಅಪ್ಪ ನಿನ್ ಮೇಲೆ ಅತೀ ಪ್ರೀತಿ ಇಟ್ಟಿದಾನೆ ’. ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಸ್ವಾರ್ಥದ ಘನತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಲಿಪಶು ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು. ಛೇ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಶ್ವಮಾನವನಿಗೆ ಎಂಥಹ ದುರಂತ ಪೋಷಕರು.

ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಲಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಅಸಹಾಯಕ ತೋಳುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿ ಆಸರೆಯ ಅಪ್ಪುಗೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುತ್…

You are Beautiful ; ಅಪ್ರತಿಮ ಸುಂದರಿಗೆ ಹೀಗೊಂದು ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟು

ಮನಸ್ಸು ಎರಡನೇ ಸಾರಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡ್ತು : ‘ ಬೇಡ ಮಗ!! ಕೆರ ಕಳ್ಕೊಂಡು ಹೊಡಿತಾಳೆ. ’


ನೋಡೋಣ ಬಿಡು. ಯಾರಿಗಾದ್ರೂ ಏನನ್ನಾದ್ರೂ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂತಿದ್ರೆ, ಹೇಳಿಬಿಡಬೇಕು. ಮುಂದೆ ಒಂದಿನ ವಿಷಾದ ಇರಬಾರದು. ನಾನೇನು ಅವಳಿಗೆ ಐ ಲವ್ ಯು ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ. ಒಳ್ಳೇದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತ ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ… ಸೋತುಪುರುಕ ಆಗಿ ಬಿಡ್ತೇನೆ’

ಹೇಳೋದಾದರೂ ಏನು…? ಏನಿಲ್ಲ, ‘ ಯು ಆರ್ ಬ್ಯೂಟಿಫುಲ್’ ಅನ್ನೋದು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು-ಕಮ್ಮಿ ಏನ್ ಹೇಳೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..?

ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ತಾಳೆ. ಯಾವತ್ತೋ ಒಂದಿನ ಎದುರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಯ್ಯಂತ ಹೊರಟು ಹೋಗಿದ್ರೆ, ‘ಅಬ್ಬಾ!! ಏನ್ ಹುಡ್ಗಿ’ ಅಂತ ಅಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿ ಬಿಡಬಹುದಿತ್ತು. ತೆರೆದ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಚೊದರೊಳಗಾಗಿ ಅವಳ ನೆನಪುಗಳು ಕಲೆಯುತ್ತಿದ್ದವೇನೊ. ಆದರೆ ಅವಳು ದಿನಾ ನಾಲಕ್ಕು ವರೆಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ, ಕೆಫೆಟೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಡುಮ್ಮನೆ ಬಾಡಿ-ಗಾರ್ಡ್ ಗಳು ಅವಳಿಗೋಸ್ಕರ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಆ ಅಂಥವಳು ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋವರೆಗೂ, ‘ಒನ್ ಓ ಕ್ಲಾಕ್ ‘ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಚೇರ್ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕೂತು, ಅವಳನ್ನ ನೋಡ್ತೇನೆ. ಖುಷಿ ಅಂತೂ ಆಗತ್ತೆ. ತಾನು ಇಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿರೋದು ಗೊತ್ತಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದನ್ನ, ಅವಳಿಗೆ ಅಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾಗಿ ಯಾರೂ ಹೇಳಿರಬಾರದು. ಹಂಗೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಹೇಳಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ!! ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ ಅನ್ನೋ ಗುಂಗು ಇದ್ದುಬಿಡತ್ತೆ.

ಸರಿ, ಹೇಳೋದಾದ್ರೂ ಏನು!! ಮತ್ತದ…

ತಡಿಯ೦ಡಮೋಳ್-ಗೆ ಸಾಗಸಮಯ ಯಾತ್ರೆ!!!

ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಮಡಿಕೇರಿಯ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರ. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಬೆಚ್ಚಗೆ
ಮಲಗುವುದು ಬಿಟ್ಟು, ತಡಿಯಂಡಮೋಳ್ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಟೆಂಟ್ ಹಾಕಿ, ಬೆಂಕಿ
ಹಚ್ಚಿಟ್ಟು, ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ತೂಕಡಿಸಿದೆವು. ಈ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಅಷ್ಟು ದೂರ
ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತಾ. ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಏಳು ಜನ ಆಪ್ತಮಿತ್ರರು ' ಅಬಿ-ಜಾಬಿ-ರವಿ-ರೂಪಿ-ಗಜ-ಷೇಕು ಮತ್ತು ನಾನು '
ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಹೊರಟವರು. ಇವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುವುದು,
ಸ್ಥಳ ಪುರಾಣವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು, ಮುಖಸ್ತುತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಈ
ಬರಹದ ಉದ್ದೇಶವಲ್ಲ. ಮುಂದುವರೆಯೋಣ.

ಒಂದು ಸುಂದರ ಸಂಜೆಯಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೊರಟವರು, ಮಧ್ಯ-ರಾತ್ರಿ ಎರಡರ
ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮೈಸೂರು ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕುಶಾಲನಗರ ತಲುಪಿದೆವು. ಉಳಿದಿದ್ದ ಅಲ್ಪ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು
ಜಾಬಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದು, ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಚಾರಣಕ್ಕೆಂದು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ನಿಂತೆವು. ನಮ್ಮಂತಹ
ಅತಿಥಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯ ಜಾಬಿಗೆ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಆ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯದಿಂದ ಜಾಬಿಯನ್ನು
ವಂಚಿತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಅವನ ಅತಿಥಿ ಸತ್ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ
ಸ್ವೀಕರಿಸಿದೆವು. ನಂತರ ಒಂದು ಕಾರು ಮತ್ತು ಒಂದು ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರಯಾಣ
ಮಡಿಕೇರಿಯತ್ತ ಸಾಗಿತು. ಪರ್ವತ ನಗರ ಮಡಿಕೇರಿಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ನಾಪೋಕ್ಲು ಎಂಬ ಊರಿನ
ಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಕಕ್ಕಬ್ಬೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 12.

ಕರ್ನಾಟಕ…

ತುಂಗಭದ್ರ ; ಬಿಟ್ಟರೂ ಬಿಡದ ಇಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು

ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕ೦ದಿನಿ೦ದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು.
ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು.
ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒ೦ದೇ ಬೆ೦ಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕ೦ಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ , ಇವರನ್ನು ಒ೦ದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಮದುವೆ ಮಾಡಿ, ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತ೦ದಿಡಬೇಕು ಎ೦ದು ಕುಹುಕವಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯ೦ತೆ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ್ಲಿ ಜಾತ್ರೆಗೆ ಹೋದರು.
ಕೂಡ್ಲಿ!!! ತು೦ಗೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರೆಯರು ಸೇರುವ ತಾಣ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ವರಾಹ ಪರ್ವತದ ನೆತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜನಿಸುವ ಈ ಗೆಳತಿಯರು ಹುಟ್ಟುತ್ತ ಬೇರಾಗಿ,
ಹರಿಯುತ್ತ ದೊಡ್ಡವರಾಗಿ... ಕೂಡ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಬ೦ದು ಒ೦ದಾಗುವರು.
ಇಲ್ಲಿ೦ದ ಮು೦ದಕ್ಕೆ ಎರಡು ದೇಹ, ಒ೦ದು ಸೆಳೆತದ೦ತೆ ತು೦ಗಭದ್ರೆಯಾಗಿ ಮು೦ದುವರೆಯುವರು.
ಸರಳ ಮತ್ತು ವಿಮಲಾ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯರು. ಓರಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ
ಮನೆಯವರು. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಒಬ್ಬರು ಇರದಿರುವಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯತೆ. ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು
ಹತ್ತಿದ್ದೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮತ್ತು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಒಂದೇ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ. ವಿಮಲಾ
ಕಟ್ಟಿದ ಹೂವನ್ನೇ ಸರಳ ಮುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದುದು. ಇವರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಕಂಡು ಇಬ್ಬರ ಮನೆಯವರೂ,
ಇವರನ್ನು ಒಂದೇ ಮನೆಯ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮರಿಗೆ ಕ…